Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Προφήτου Ηλία Αλυκών χοροστάτησε απόψε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, παρουσία του Βουλευτού Μαγνησίας κ. Χρήστου Μπουκώρου και μεγάλου πλήθους προσκυνητών.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι «ο λαός μας συνέδεσε τον Προφήτη Ηλία με τα όρη και τα βουνά, με τις κορυφές, διότι ανήκε στην κορυφή των προφητών και μαζί με τους άλλους προφήτες, σε μια ομιχλώδη εποχή, έπαιρνε τα μηνύματα του Θεού και τα μετέφερε στους ανθρώπους και αγωνιζόταν να κρατήσει ζωντανή την σχέση τους με τον αληθινό Θεό». Ο κ. Ιγνάτιος αναρωτήθηκε, στην συνέχεια, τί θα διέκρινε και τί θα ήταν αυτό που θα μας έλεγε σήμερα ο Προφήτης Ηλίας, αν εμφανιζόταν ανάμεσά μας. «Θα διέκρινε την καχυποψία που κυριαρχεί στις διανθρώπινες σχέσεις. Οικοδομούμε έναν πολιτισμό, με κέντρο τον εαυτό μας, όπου τα συμφέροντά μας κυριαρχούν, διεγείροντας την καχυποψία. Αυτή σκοτώνει το πρόσωπο, καταστρέφει τις σχέσεις, οδηγεί σε φανατισμούς και μίση, προκαλεί συρράξεις. Πρόκειται για κόλαση, που δημιουργεί η καχυποψία για την ύπαρξη του Θεού, για την αγάπη των ανθρώπων. Θα μας καλούσε να καλλιεργήσουμε την εμπιστοσύνη, που προϋποθέτει την ακεραιότητα και την τιμιότητα… Θα μας μιλούσε, επίσης, για την οικογένεια, για την στοργή της μάνας προς τα παιδιά της, που ενίοτε, στην εποχή μας, γίνεται ζητούμενο. Σήμερα διασαλεύεται ο πυρήνας της οικογένειας, διαστρέφεται το περιβάλλον της αγάπης και της γαλήνης, και εισχωρεί η οξύτητα, το μίσος, το έγκλημα. Πρέπει να συσφίξουμε τους δεσμούς μας, να στηρίξουμε την οικογένεια, που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος μας. Ευτυχώς, υπάρχει αντίδραση πολλών νέων, που δημιουργούν οικογένειες, παρά τις δυσκολίες της εποχής και αγωνίζονται να θέσουν βάσεις και αρχές παραδοσιακές».
Ο κ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε στην οικογενειακή τραγωδία, που έπληξε την πόλη μας, τις μέρες αυτές. «Πρέπει ν’ αγωνιστούμε πολύ για να δώσουμε ελπίδα και να διακηρύξουμε ότι ζει Κύριος ο Θεός. Όμως, η μοναξιά οδηγεί τους ανθρώπους στην απελπισία και η ευθύνη βαραίνει όλους μας, γι’ αυτό χρειάζεται μεγαλύτερη αλληλεγγύη και συμπαράσταση. Πρέπει να ξαναβρούμε αυτό που είχαμε πολύ ανεπτυγμένο, κάποτε, ως Έλληνες και Ορθόδοξοι: την κοινότητα, την ενορία, την παρέα, την αίσθηση του ανήκειν. Όταν κρατούμε ακλόνητη μέσα μας την πίστη, όταν νιώθουμε ότι ο Θεός είναι μαζί μας, τότε παίρνουμε δύναμη και δεν απελπιζόμαστε, ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές».
Ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας τόνισε, τέλος, την ανάγκη «να θεμελιώσουμε τις οικογένειες στην αληθινή ενότητα, όπου ο ένας θα θυσιάζεται για τον άλλον. Ας έχουμε τα μάτια μας ανοικτά, για να προλάβουμε το κακό και να μην αφήσουμε τους συνανθρώπους μας να συντριβούν από την απελπισία».
