Την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας τελέστηκε Δισαρχιερατικό Συλλείτουργο με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Κλήμεντος Αρχιεπισκόπου Αχρίδος, η κάρα του οποίου αποθησαυρίζεται στην Ιερά Μονή.
Στο Δισαρχιερατικό Συλλείτουργο προεξήρχε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Βελίκης κ. Σιώνιος, Ιεράρχης της Εκκλησίας της Βουλγαρίας, ο οποίος χοροστάτησε και στον Όρθρο και συμμετείχε ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο.
Μετά το πέρας της πανηγυρικής Θείας Λειτουργία οι Αρχιερείς και οι ευλαβείς προσκυνητές, είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν και να ξεναγηθούν στην έκθεση υδατογραφιών του κ. Αποστόλου Χολέβα.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελέημων εκφράζοντας τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Βελίκης κ. Σιώνιο και τη συνοδεία του, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Κλῆμα ἡ ἀληθής Ἄμπελος, σέ ἐβλάστησε τῷ βίῳ Κλήμη, ὑπό τοῦ Θεοῦ γεωργούμενον καί καρπῷ πολλῷ εὐθηνούμενον, δωρεᾷ τοῦ Πνεύματος».
Ὡς κλῆμα τῆς ἀληθοῦς Ἀμπέλου χαρακτηρίζει ὁ ἱερός ὑμνογράφος τόν ἑορταζόμενο καί ἰδιαιτέρως τιμώμενο στήν Ἱερά αὐτή Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας καί στήν Ἱερά Μητρόπολή μας ἅγιο Κλήμεντα, ἀρχιεπίσκοπο Ἀχρίδος τόν θαυματουργό.
Καί τόν χαρακτηρίζει ὡς κλῆμα τῆς ἀληθοῦς Ἀμπέλου, διότι ὁ ἅγιος Κλήμης ὄντως ἐβλάστησε μέσα στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι, ὅπως ὁ ἴδιος διακηρύσσει, ἡ Ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καί ὅσοι πιστεύουν σ᾽ Αὐτόν εἶναι τά κλήματα.
Κλῆμα, λοιπόν, τῆς ἀληθινῆς Ἀμπέλου ὁ ἅγιος Κλήμης, ὡς μέλος συνειδητό τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνο ἐβλάστησε χάριτι Θεοῦ, ἀλλά καί αὐξήθηκε καί καλλιεργήθηκε μέσα σ᾽ αὐτήν καί ἀξιώθηκε νά δώσει μέ τή χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, τό ὁποῖο διανέμει ὅλα τά χαρίσματα, καρπούς πολλούς.
Καί δέν ἦταν τυχαῖο τό γεγονός ὅτι ὁ ἅγιος Κλήμης ἐβλάστησε ὡς κλῆμα τῆς ἀληθοῦς Ἀμπέλου, ἄν καί τίποτε ἀπό ὅσα συμβαίνουν στόν κόσμο καί στή ζωή μας δέν γίνονται τυχαῖα. Στήν περίπτωση ὅμως τοῦ ἁγίου Κλήμεντος ὁ Θεός ἐπέτρεψε νά βλαστήσει, ὥστε νά ἐπεκταθεῖ ἡ ἄμπελος, νά ἐπεκταθεῖ ἡ Ἐκκλησία του, καί νά εἶναι πολλοί ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θά ὠφελοῦντο ἀπό τούς καρπούς του. Γι᾽ αὐτό καί ἀξίωσε ὁ Θεός τόν ἅγιο Κλήμεντα νά συνδεθεῖ καί νά μαθητεύσει παρά τούς πόδας τῶν ἁγίων αὐταδέλφων, ἰσαποστόλων καί φωτιστῶν τῶν Σλάβων, τῶν Θεσσαλονικέων ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου, τούς ὁποίους ἀκολούθησε στίς ἱεραποστολικές τους πορεῖες, γιά νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιο, καί διδάχθηκε πολλά. Μετά μάλιστα ἀπό τήν κοίμηση τοῦ ἁγίου Μεθοδίου, ὁ ἅγιος Κλήμης συνέχισε τό ἔργο τους μέ τή βοήθεια καί τή συμπαράσταση καί ἄλλων μαθητῶν τους, ὥστε νά ἁπλωθεῖ ἡ Ἄμπελος τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας καί στούς λαούς πού ζοῦσαν «ἐν χώρᾳ καί σκιᾷ θανάτου», καί γεωργούμενοι μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ διά τοῦ ἁγίου Κλήμεντος νά δώσουν καί αὐτοί «καρπόν πολύν».
Ὁ χαρακτηρισμός ὅμως τόν ὁποῖο ἀποδίδει ὁ ἱερός ὑμνογράφος στόν ἑορταζόμενο ἅγιο ἱεράρχη τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν ἅγιο Κλήμεντα, τοῦ ὁποίου ἔχουμε ζωντανή τήν παρουσία ἀνάμεσά μας μέ τή σεπτή καί χαριτόβρυτο κάρα του, ἀλλά καί ἡ ζωή τοῦ τιμωμένου ἁγίου, μᾶς ὑπενθυμίζει τόν λόγο τοῦ Κυρίου μας, τόν ὁποῖο θά πρέπει νά ἔχουμε διαρκῶς κατά νοῦ, ἐάν θέλουμε νά ἀκολουθήσουμε καί ἐμεῖς τό παράδειγμα τοῦ ἁγίου μας καί νά μήν τόν τιμοῦμε μόνο «τοῖς χείλεσιν».
Καί ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μας εἶναι σαφής καί ἡ ζωή τοῦ ἁγίου Κλήμεντος τόν ἐπιβεβαιώνει. Ὁ Χριστός εἶναι ἡ ἄμπελος καί οἱ πιστοί, ὅλοι ἐμεῖς, τά κλήματα, ἀλλά «καθώς τό κλῆμα οὐ δύναται καρπόν φέρειν ἀφ᾽ ἑαυτοῦ, ἐάν μή μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδέ ὑμεῖς ἐάν μή ἐν ἐμοί μείνητε», λέγει ὁ Χριστός. Ὅπως, δηλαδή, τό κλῆμα δέν μπορεῖ ἀπό μόνο του, δέν μπορεῖ ἀποκεκομμένο ἀπό τήν ἄμπελο, νά φέρει καρπό, ἔτσι καί ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά φέρουμε καρπούς, ἐάν δέν μείνουμε ἑνωμένοι μέ τόν Χριστό.
Ἐάν ὁ ἅγιος Κλήμης ἐπέτυχε μέσα σέ τόσες δυσκολίες, μέσα σέ τόσες ἀντιξοότητες, μέσα σέ τόσους διωγμούς νά ἐπιτελέσει αὐτό τό μεγάλο ἔργο τό ὁποῖο ἐπετέλεσε, νά συνεχίσει τόν ἐκχριστιανισμό τῶν Βουλγάρων καί τῶν νοτιοσλαβικῶν φύλων ἀλλά καί τό μεγάλο ἐκπολιτιστικό του ἔργο καί τό ἐξίσου μεγάλο μεταφραστικό ἔργο, τή μετάφραση δηλαδή λειτουργικῶν, θεολογικῶν καί ἄλλων κειμένων ἀπό τήν ἑλληνική στή σλαβική γλώσσα, πλουτίζοντας ἔτσι τούς Σλάβους μέ μία λογοτεχνία τήν ὁποία δέν διέθεταν μέχρι τότε, τό ἐπέτυχε γιατί ἔμεινε ἑνωμένος μέ τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία.
Ὅλο τό ἔργο τό ὁποῖο ἐπιτελοῦσε, δέν τό ἔκανε στό ὄνομά του, δέν τό ἔκανε ὡς ἄτομο, γιά τή δική του προβολή καί δόξα, τό ἔκανε στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας, πάντοτε μέ ὑπακοή καί μέ ἀναφορά στήν Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία εἶχε στείλει ἀρχικά καί τούς ἁγίους Κύριλλο καί Μεθόδιο γιά νά εὐαγγελισθοῦν τόν Χριστό στούς σλαβικούς λαούς. Γι᾽ αὐτό καί τό ἔργο του εἶχε τή χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Γι᾽ αὐτό καί ἀπέδωσε καρπούς καί ὁδήγησε στή σωτηρία τούς ἀνθρώπους πού ἦταν γιά αἰῶνες δέσμιοι προλήψεων, προκαταλήψεων καί δαιμονικῶν ἐπιρροῶν, καί ἁγίασε καί τόν ἴδιο, ὁ ὁποῖος μέ αὐταπάρνηση καί αὐτοθυσία καί χωρίς νά ὑπολογίζει τόν κόπο, ἔσπειρε στίς ψυχές τους τόν σπόρο τοῦ Εὐαγγελίου καί τούς ὁδήγησε στήν ποίμνη τοῦ Χριστοῦ.
Αὐτό ἀποτελεῖ δίδαγμα καί γιά ὅλους ἐμᾶς. Διότι ὅλοι, καί οἱ κληρικοί καί οἱ λαϊκοί, εἴμεθα κλήματα τῆς νοητῆς Ἀμπέλου, τοῦ Χριστοῦ, καί, ἐάν θέλουμε ὄντως νά προαγόμεθα στήν ἐν Χριστῷ ζωή, νά ἀποδίδουμε τούς καρπούς πού περιμένει ἀπό ἐμᾶς ὁ Χριστός καί νά προοδεύσουμε πνευματικά, θά πρέπει νά μένουμε ἑνωμένοι μέ τόν Χριστό, μέ τήν Ἐκκλησία καί μέ τόν Ἐπίσκοπο, ἑνωμένοι μέ τά ἱερά μυστήρια, διά τῶν ὁποίων θά ἔχουμε τή χάρη τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία καί θά μᾶς προστατεύει καί θά μᾶς ἁγιάζει, ὅπως ἁγίασε καί τόν ἑορταζόμενο ἅγιο Κλήμεντα, ἀρχιεπίσκοπο Ἀχρίδος, τόν θαυματουργό, τοῦ ὁποίου οἱ πρεσβεῖες καί ἡ χάρη εὔχομαι πατρικά νά μᾶς συνοδεύουν.
Σήμερα εἴχαμε τή χαρά νά συλλειτουργήσουμε σ᾽ αὐτή τή μεγάλη ἑορτή τῆς Ἱερᾶς μας Μονῆς, τήν ἑορτή τοῦ ἁγίου Κλήμεντος, μέ τόν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Βελίκης κ. Σιώνιο, προσφιλῆ καί ἀγαπητό ἀδελφό ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας, ἡ ὁποία τιμᾶ ἰδιαιτέρως τόν ἅγιο Κλήμεντα, ὡς φωτιστή καί διδάσκαλό της, καί νά συνεορτάσουμε τόν κοινό μας ἅγιο.
Ὁ Θεοφιλέστατος ἐπισκέπτεται προσκυνηματικά αὐτές τίς ἡμέρες τήν Ἱερά μας Μητρόπολη, καί εἶναι ὄντως ἀγαθή συγκυρία ἡ παρουσία του ἀφενός χθές, στήν Ἱερά Μονή τῆς Παναγίας Δοβρᾶ, ὅπου προσέφερε δύο ὡραιότατες εἰκόνες, τόσο τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ὅσο καί τοῦ ἀποστόλου Πέτρου, καί ἀφετέρου σήμερα, πού ἔχουμε τή χαρά νά συνεορτάζουμε ἐδῶ, στήν Ἱερά Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας, καθώς καί ὁ ἴδιος εἶναι ἡγούμενος μιᾶς ἱστορικῆς μονῆς στό Μπάτσκοβο τῆς Βουλγαρίας.
Ἔτσι εἴχαμε ἀπό κοινοῦ τήν εὐλογία νά λειτουργήσουμε στήν ἱστορική αὐτή Μονή τῆς Σκήτης τῆς Βεροίας, τήν ὁποία ἁγίασε μέ τήν παραμονή του καί τήν ἄσκησή του ὁ κορυφαῖος θεολόγος καί ἱεράρχης τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, καί ἡ ὁποία ἁγιάζεται ἀπό τή χάρη καί τῆς σεπτῆς καί θαυματουργοῦ κάρας τοῦ ἁγίου Κλήμεντος, ἀρχιεπισκόπου Ἀχρίδος, ἡ ὁποία μάλιστα μυροβλύζει, τήν ὁποία καί μεταφέραμε πρό ἑξαετίας στό Πατριαρχεῖο τῆς Βουλγαρίας, μέ τήν εὐκαιρία τῶν ἑορτασμῶν γιά τά 1600 χρόνια ἀπό τήν κοίμηση τοῦ ἁγίου Κλήμεντος.
Καλωσορίζω μέ πολλή ἀγάπη καί ἀδελφικό σεβασμό τόν Θεοφιλέστατο καί τόν εὐχαριστῶ ἀπό καρδίας καί ἐγώ ἀλλά καί ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς π. Πορφύριο καί ἡ Ἀδελφότητα, πού σήμερα εἴχαμε τή χαρά νά συλλειτουργήσει ἐδῶ στόν ναό μας καί νά εὐλογήσει ὅλους σας. Ἄς ἔχουμε πλούσια τήν εὐλογία καί τή χάρη τοῦ ἁγίου Κλήμεντος ἀλλά καί τήν εὐχή καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοφιλεστάτου.
