Την Κυριακή της Απόκρεω, 27 Φεβρουαρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τελέστηκε η εις Πρεσβύτερον Χειροτονία του Ιεροδιακόνου του Μητροπολιτικού Ναού π. Αλεξάνδρου Ζέπη, εγγάμου κληρικού.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ἐφ᾽ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων ἐμοί ἐποιήσατε».
Τρίτη Κυριακή τοῦ Τριωδίου, τρίτη Κυριακή προετοιμασίας γιά τήν εἴσοδό μας στήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει ἕνα γεγονός τό ὁποῖο μπορεῖ νά μήν ξέρουμε πότε θά συμβεῖ, ἀλλά εἴμαστε ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι θά συμβεῖ. Τό γεγονός αὐτό εἶναι ἡ μέλλουσα κρίση, ὅταν ὁ Χριστός θά ἔλθει γιά δεύτερη φορά στόν κόσμο ἐν δόξῃ καί τιμῇ, γιά νά κρίνει «ζῶντας καί νεκρούς» καί νά ἐπιλέξει αὐτούς πού θά ζήσουν μαζί του αἰωνίως στή χαρά τῆς βασιλείας του.
Ἡ μέλλουσα κρίση δέν εἶναι μόνο βέβαιο ὅτι θά γίνει, ἀλλά εἶναι ἐξίσου βέβαιο ὅτι ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ Χριστοῦ ἐκείνη τήν ἡμέρα θά κριθεῖ τό αἰώνιο μέλλον μας, χωρίς νά ὑπάρχει δυνατότητα μετανοίας ἤ ἀλλαγῆς τῆς ἀποφάσεως τοῦ Χριστοῦ. Γι᾽ αὐτό καί στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα πού ἀκούσαμε σήμερα, περιγράφει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός τί θά συμβεῖ καί ποιό θά εἶναι τό κριτήριο μέ βάση τό ὁποῖο θά κρίνει τόν κόσμο, ὥστε νά προετοιμασθοῦμε ὅλοι κατάλληλα.
Πολλές φορές ἔχουμε ἀκούσει ὅτι τό κριτήριο τοῦ Χριστοῦ θά εἶναι ἡ ἀγάπη μας πρός τούς ἀνθρώπους, καί ἄλλοι ἀπό ἐμᾶς μπορεῖ νά θεωροῦν ὅτι εἶναι εὔκολο καί ἁπλό νά τό ἐπιτύχουν, καί ἄλλοι πάλι νά διερωτῶνται γιατί ὁ Χριστός μᾶς ἔχει δώσει τόσες ἄλλες ἐντολές, ἐφόσον θά μᾶς κρίνει μέ αὐτή τή μία καί μοναδική.
Ἡ ἀπάντηση στά ἐρωτήματα αὐτά εἶναι ἁπλῆ καί σαφής. Ὅλες οἱ ἐντολές πού μᾶς ἔχει δώσει ὁ Χριστός, ὅλα ὅσα κάνουμε καί ζοῦμε μέσα στήν Ἐκκλησία ἀποβλέπουν στό νά μᾶς ἀσκήσουν καί νά μᾶς προετοιμάσουν, ὥστε νά μπορέσουμε νά ἐφαρμόσουμε τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης μέ τήν ὁποία θά μᾶς κρίνει ὁ Χριστός, ὄχι ὅπως νομίζουμε ἐμεῖς, ἀλλά ὅπως θέλει Ἐκεῖνος.
Ἡ ἀγάπη πού ζητᾶ ὁ Χριστός νά δείξουμε στούς ἀδελφούς μας δέν εἶναι μία εὐκαιριακή ἀγάπη, οὔτε ἐξαντλεῖται στό νά δώσουμε ἐλεημοσύνη σέ κάποιον πού ζητᾶ ἤ νά συμμετάσχουμε σέ ἕναν ἔρανο ἤ νά προσφέρουμε μία ἄλλη βοήθεια. Εἶναι καί ὅλα αὐτά, ἀλλά αὐτό πού κυρίως ζητᾶ ὁ Χριστός ἀπό ἐμᾶς εἶναι νά ἀποτελεῖ ἡ ἀγάπη τόν τρόπο τῆς ζωῆς μας. Νά μήν φερόμεθα μέ ἄλλον τρόπο παρά μόνο μέ ἀγάπη καί νά φερόμεθα μέ αὐτήν πρός ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς ἀνθρώπους σάν νά εἴχαμε ἐνώπιόν μας τόν Χριστό.
Αὐτό εἶναι τό νόημα τοῦ λόγου τοῦ Χριστοῦ πού ἀκούσαμε σήμερα «ἐφ᾽ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων ἐμοί ἐποιήσατε». Δέν μποροῦμε νά κάνουμε ἐπιλογή οὔτε στά πρόσωπα οὔτε στόν τρόπο ἐκφράσεως τῆς ἀγάπης, ἀλλά πρέπει νά τήν κάνουμε τρόπο ζωῆς, νά τήν κάνουμε φύση μας, διότι ἔτσι ὄχι μόνο θά ἀνταποκριθοῦμε στό κριτήριο τοῦ Χριστοῦ κατά τή μέλλουσα κρίση, ἀλλά θά ἐκπληρώσουμε κατά τό δυνατόν καί τόν σκοπό τῆς ζωῆς μας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ ὁμοίωση τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος «ἀγάπη ἐστι».
Δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι ἡ ἀγάπη δέν εἶναι μόνο ἡ κορωνίδα τῶν ἀρετῶν, ἀλλά καί ἡ κορωνίδα τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Ἑπομένως δέν μποροῦμε νά φθάσουμε στήν ἀγάπη, δέν μποροῦμε νά ζήσουμε μέ τήν ἀγάπη, ἐάν δέν ἔχουμε ἐφαρμόσει προηγουμένως ὅλες τίς ἄλλες ἐντολές τοῦ Χριστοῦ. Καί ὅπως κάθε ἀθλητής, δέν προπονεῖται μόνο στό ἄθλημα στό ὁποῖο θά ἀγωνισθεῖ, ἀλλά ἡ προπόνησή του περιλαμβάνει ἀσκήσεις πού στά μάτια τῶν ἀδαῶν φαίνονται ἄσχετες μέ τό ἄθλημά του, εἶναι ὅμως ἀναγκαῖες γιά τήν ἐπιτυχία του στούς ἀγῶνες, τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τήν πνευματική ζωή. Γιά νά ἀποκτήσουμε τήν ἀγάπη, θά πρέπει προηγουμένως νά τηροῦμε ὅλες τίς ἄλλες ἐντολές τοῦ Χριστοῦ. Διότι δέν μποροῦμε νά λέμε ὅτι ἔχουμε ἀγάπη, ἐάν δέν ἀγωνιζόμεθα νά νικήσουμε τόν ἐγωισμό μας, τή φιλαυτία μας καί τή φιλαργυρία μας. Δέν μποροῦμε νά λέμε ὅτι ἀγαποῦμε τούς ἀνθρώπους ὡς ἀδελφούς μας, ἐάν δέν ἀγωνιζόμεθα νά νικήσουμε τήν κακία, τόν θυμό, τήν κατάκριση καί τή συκοφαντία, ἐάν δέν προσπαθοῦμε νά ζοῦμε τήν ἐν Χριστῷ ζωή μέσα στήν Ἐκκλησία καί μέ τή βοήθεια πού μᾶς προσφέρει ἡ Ἐκκλησία μέ τά ἱερά μυστήρια, μέ τόν λόγο της, μέ τή λειτουργική καί τήν ἀσκητική της ζωή, μέ τή νηστεία καί μέ ὅλα τά ἄλλα μέσα πού θέτει στή διάθεσή μας, ὥστε κατά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς νά ἀκούσουμε τόν λόγο τοῦ Κυρίου, «ἐφ᾽ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων ἐμοί ἐποιήσατε».
Στή διακονία αὐτή τῶν ἀδελφῶν σου συσστρατεύεσαι καί σύ ἀπό σήμερα σέ μία θέση μεγαλύτερης εὐθύνης, καθώς σέ λίγο θά λάβεις μέ τή χάρη τοῦ Παναγίου καί τελεταρχικοῦ Πνεύματος διά τῶν χειρῶν τοῦ ἐπισκόπου σου τόν δεύτερο βαθμό τῆς ἱερωσύνης.
Καί ἐάν ὁ Χριστός ζητᾶ ἀπό τόν κάθε πιστό, ἀπό τόν κάθε ἄνθρωπο, νά βλέπει στό πρόσωπο τοῦ συνανθρώπου του τόν ἴδιο, τό ζητᾶ πολύ περισσότερο ἀπό σένα, στόν ὁποῖο θά ἐμπιστευθεῖ ἀπό σήμερα ψυχές ἀνθρώπων, γιά τίς ὁποῖες θυσιάσθηκε ὁ ἴδιος ἐπί τοῦ Σταυροῦ, γιά νά τίς διακονήσεις μέσα στήν Ἐκκλησία, συνεχίζοντας τό ἔργο τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, πού ἡ Ἐκκλησία ἐπιτελεῖ στόν κόσμο μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ διά τῶν ἐπισκόπων καί τῶν ἱερέων της.
Ὁ Χριστός θά σέ καταστήσει σέ λίγο μέ τή χάρη τῆς ἱερωσύνης λειτουργό καί οἰκονόμο τῶν μυστηρίων του. Ἡ χάρη καί ἡ τιμή αὐτή εἶναι μεγάλη, εἶναι θεία καί οὐράνια. Μήν θεωρήσεις ὅμως ποτέ ὅτι σοῦ προσφέρεται ὡς ἐπιβράβευση ἤ ἀνταμοιβή. Ἡ χάρη τῆς ἱερωσύνης εἶναι δωρεά τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο πού προσφέρει τόν ἑαυτό του γιά νά τόν διακονήσει καί νά διακονήσει τούς ἀδελφούς του. Εἶναι τάλαντο, τό ὁποῖο ἔχεις χρέος νά τό ἀξιοποιήσεις μέσα στήν Ἐκκλησία μέ ταπείνωση, νά τό ἀξιοποιήσεις στή διακονία τοῦ Χριστοῦ καί τῶν ἀδελφῶν σου, καί νά τό αὐξήσεις μέ τόν προσωπικό σου ἀγώνα, μέ τόν προσωπικό σου ἁγιασμό καί κυρίως μέ τήν ταπείνωση καί τήν ὑπακοή σου στήν Ἐκκλησία καί στόν ἐπίσκοπο.
Μήν τό ξεχνᾶς ποτέ αὐτό, διότι ἡ ὑπακοή στόν ἐπίσκοπο καί τήν Ἐκκλησία εἶναι ὑπακοή στόν Χριστό καί χωρίς αὐτήν δέν ὑπάρχει οὔτε χάρις οὔτε πρόοδος πνευματική. Ὅταν ὅμως ἀγωνίζεσαι μέ ταπείνωση καί ὑπακοή νά διακονεῖς μέσα στήν Ἐκκλησία καί ὅταν βλέπεις στό πρόσωπο κάθε ἀνθρώπου τόν Χριστό καί αἰσθάνεσαι ὅτι διακονεῖς στό πρόσωπό του τόν Χριστό, τότε ἡ χάρη καί ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ θά αὐξάνεται καί στή ζωή σου καί στό ἔργο σου καί θά μπορεῖς εὐκολότερα νά ἀντιμετωπίζεις καί τίς δυσκολίες καί τούς πειρασμούς πού θά ἀντιμετωπίσεις στήν ἱερατική σου ζωή, ἡ ὁποία, ὅπως συχνά ἐπαναλαμβάνω, εἶναι σταυρός, τόν ὁποῖο καλεῖται ὁ κάθε ἱερέας νά τόν σηκώνει.
Αὐτόν καλεῖσαι νά σηκώνεις καί ἔτσι, ἀλλά ὄχι μόνος. Θά ἔχεις τή βοήθεια τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί τή βοήθεια καί τή συμπαράσταση τόσο τοῦ ἐπισκόπου σου, ὅσο καί τοῦ πνευματικοῦ σου πατρός καί ὅλων τῶν πατέρων τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως. Θά ἔχεις καί τή συμπαράσταση τῆς εὐλαβοῦς συζύγου καί τῶν οἰκείων καί φίλων σου πού συμπροσεύχονται σήμερα κατά τή χειροτονία σου.
Φρόντισε, λοιπόν, νά φανεῖς ἄξιος τῆς μεγάλης δωρεᾶς πού θά λάβεις σέ λίγο, μέ τή συνεπῆ καί ἀνεπίληπτη διακονία σου, μέ τήν ἀγάπη σου πρός τούς ἀνθρώπους, μέ τόν προσωπικό σου ἀγώνα καί τήν ταπείνωσή σου, ὥστε νά ἀξιωθεῖς καί σύ κατά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως νά συγκαταριθμηθεῖς μετά τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ καί νά λάβεις τόν μισθό τῶν πιστῶν καί φρονίμων οἰκονόμων του. Εἴσελθε, λοιπόν, στήν χαρά τοῦ Κυρίου σου γιά νά λάβεις τόν δεύτερο βαθμό τῆς ἱερωσύνης.
