Τήν Κυριακή τῆς Τυρινῆς 1 Μαρτίου τό ἀπόγευμα, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Ναυπάκτου τελέσθηκε ὁ Ἑσπερινός τῆς Συγχωρήσεως.
Ἐφέτος, τό κεντρικό θέμα τῶν ὁμιλιῶν στούς Κατανυκτικούς Ἑσπερινούς στήν Ναύπακτο θά εἶναι ἡ ἀξία τῆς Ἁγίας Γραφῆς στήν ζωή μας.
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος στήν μυσταγωγική εἰσαγωγική ὁμιλία του μέ θέμα «Ἡ Ἁγία Γραφή στήν λατρεία», ἔδωσε τόν ὁρισμό τῆς Ἁγίας Γραφῆς –Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης–, τόν ὁποῖο διέστειλε ἀπό τόν προτεσταντικό ὅρο «Βίβλος». Ἡ λατρεία τῆς Ἐκκλησίας μας, τόσο οἱ Ἀκολουθίες καί προσευχές ὅσο καί ἡ θεία Λειτουργία, γέμουν ἀπό ἀναφορές στήν Ἁγία Γραφή.
Στό ἐρώτημα γιατί οἱ Πατέρες πού συνέγραψαν τίς Ἀκολουθίες καί τό τυπικό τῆς θείας Λειτουργίας χρησιμοποιοῦν σέ τέτοιο βαθμό τήν Ἁγία Γραφή, ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε ὅτι αὐτό ἔγινε γιατί ἤθελαν μέ τόν τρόπο αὐτό νά ἑρμηνεύσουν τήν Ἁγία Γραφή, καί ὄχι ἁπλῶς γιατί ἦταν ἡ πιό ἀσφαλής πηγή λόγων γιά τήν ὑμνογραφία. Ὑπάρχουν πολλοί τρόποι ἑρμηνείας τῆς Ἁγίας Γραφῆς: συμβολικός, ἠθικός, ἀτομικός, συνθηματικός κλπ., ἀλλά ἡ αὐθεντικότερη ἑρμηνεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς δίνεται στήν λατρεία τῆς Ἐκκλησίας. Τά τροπάρια καί οἱ εὐχές ἑρμηνεύουν τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη, γιατί ὑπάρχει ταυτότητα ἐμπειρίας μεταξύ Εὐαγγελιστῶν-Ἀποστόλων καί Πατέρων-Ὑμνογράφων. Καί αὐτή ἡ ἑρμηνεία γίνεται μέσα στό κλίμα τῆς λατρείας, τῆς προσευχῆς.
Ὁ Σεβασμιώτατος ἀνέφερε ἐπίσης τρία ἑρμηνευτικά κλειδιά τῆς Ἁγίας Γραφῆς, πού εἶναι ἡ καθοδήγηση τοῦ Θεοῦ στόν Ἰσραήλ, ἡ προφητεία ὅτι θά ἔρθη ὁ Χριστός, καί τό γεγονός τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο. Καί ὅπως ὁ ἄνθρωπος κατά τήν ἀνάπτυξή του, πρῶτα ἀνοίγεται στόν κόσμο διά τῆς αἰσθήσεως, μετά ἐσωτερικεύει καί διανοεῖται περί τοῦ κόσμου καί στό τέλος συγκροτεῖ τήν δική του θεωρία περί τοῦ κόσμου, ἔτσι καί τό ἀνθρώπινο πνεῦμα, πρῶτα ἀνοίγεται πρός τήν φύση προσευχόμενο μέσῳ αὐτῆς στόν Θεό μέ δοξολογία, ἔπειτα προσεύχεται μέ τόν νοῦ στήν λογική καί στήν καρδιά καί στό τέλος ἀναβαίνει σέ θεωρία τοῦ Θεοῦ.
Καί ὁ Σεβασμιώτατος κατέληξε μέ τήν προτροπή πρός τούς ἐκκλησιασθέντες Χριστιανούς τοῦ ποιμνίου του, νά ἀγαποῦν καί νά διαβάζουν τήν Ἁγία Γραφή, μέσα ἀπό τήν προοπτική καί τήν ἑρμηνευτικά κλειδιά τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ὅπως φαίνεται στίς ἱερές Ἀκολουθίες καί στήν θεία Λειτουργία, ὥστε νά τήν ἑρμηνεύουν ὀρθόδοξα καί νά μήν τήν παρερμηνεύουν κακόδοξα καί αἱρετικά.
Στό τέλος οἱ πιστοί πού γέμισαν τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ἔδωσαν τόν ἀσπασμό τῆς συγγνώμης, ἐνῶ ὁ χορός ὑπό τόν κ. Παντελῆ Ἀναστασόπουλο ἔψαλαν τά κατανυκτικά τροπάρια.
