Tην Τιμία Κάρα του Αγίου Παντελεήμονος του Ιαματικού υποδέχτηκε η Βέροια

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Την Κυριακή 2 Ιουνίου το απόγευμα στα προπύλαια του Ιερού Ναού Αγίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας πραγματοποιήθηκε η υποδοχή της Τιμίας Κάρας του Αγίου Παντελεήμονος του Ιαματικού από την Ιερά Μονή Παναχράντου Άνδρου.

Την τιμία κάρα που μετέφερε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Ευδόκιμος Φραγκουλάκης, υποδέχτηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, με τη συμμετοχή αρχών,κλήρου και λαού. Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στον εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο.

Η τιμία κάρα θα παραμείνει στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου μέχρι την Τετάρτη το μεσημέρι.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

Μέ βαθειά συγκίνηση καί πολλή χαρά ὑποδέχεται σήμερα ἡ πόλη τῆς Βεροίας καί ἡ Ἱερά Μητρό­πο­λή της, ὁ εὐσεβής κλῆρος καί ὁ φι­λομάρτυς λαός της, τήν τιμία καί χαριτό­βρυ­το κάρα τοῦ ἁγίου ἐν­δό­ξου με­γαλομάρτυρος καί ἰα­μα­­τι­κοῦ Πα­ντε­λεήμονος, στόν ἱε­ρό ναό τοῦ πολιούχου τῆς Βε­ροίας, ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ νέου.

Καί ἡ συγκίνησή μας εἶναι ἀκόμη μεγα­λύ­τερη, γιατί ἔχουμε τήν εὐ­λογία καί τή χάρη νά ὑποδεχό­με­θα τή θαυματουργό κάρα τοῦ προσ­­φιλεστάτου καί συμπαθοῦς ἁγίου γιά δεύτερη φορά στήν πόλη μας, καθώς ὁ σεβάσμιος καί πολυ­φίλητος καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Παναχράντου,  π. Εὐδόκιμος, στήν ὁποία φυ­λάσσεται ὡς ἱερό κειμή­λιο καί πολύτιμο θησαύρισμα ἡ τι­μία κά­ρα τοῦ ἰαματικοῦ μεγαλο­μάρ­τυ­ρος ἁγίου Παντελεήμονος, μέ πολλή ἀγάπη ἀνταποκρίθηκε στήν παρά­κλησή μας καί χωρίς νά ὑπολο­γίσει τόν κόπο δέχθηκε νά τήν μεταφέρει καί μέχρις ἐδῶ, μέ­χρι τήν ἀποστολική Ἐκκλησία τῆς Βε­­ροίας, ἡ ὁποία σήμερα ἐγκαι­νία­σε ἐπισήμως τά ΚΕ´ Παύ­λεια, τίς ἐτή­­σιες ἑορταστικές ἐκ­δη­­λώσεις πρός τιμήν τοῦ ἱδρυ­τοῦ της πρω­το­κορυ­φαίου ἀποστό­λου Παύλου, πού φέ­­τος συμπλη­ρώ­νουν 25 χρό­νια ἀπό τήν καθιέρωσή τους, γιά νά προσκυνήσουμε καί πάλι τό χα­ρι­τό­βρυτο λείψανο καί ἀντλή­σου­με χάρη καί εὐλογία οὐράνια.

Καί ἔχει ἰδιαίτερη σημασία καί ἰδι­αίτερο συμβολισμό ἡ μεταφορά ἱερῶν λειψάνων ἁγίων τῆς Ἐκ­κλη­σίας μας αὐτές τίς ἡμέρες, κατά τίς ὁποῖες ἐμεῖς τιμοῦμε τόν πρω­το­κορυφαῖο ἀπόστολο Παῦλο. Διότι οἱ ἅγιοι αὐτοί μπορεῖ νά μήν γνώρισαν τόν μεγάλο ἀπό­­στολο, μπο­ρεῖ νά μήν ἄκουσαν τό κήρυγ­μά του, ἦταν ὅμως μα­θη­τές του κατά πνεῦμα.

Τόν γνώ­ρι­σαν μέσα ἀπό τή διή­γηση τῶν Πρά­ξεων τῶν Ἀποστό­λων, τόν ἄκου­σαν νά κηρύττει, νά συμβου­λεύει καί νά νουθετεῖ μέσα ἀπό τίς ἐπι­στολές του, καί συγχρό­νως ἔνιωσαν τόν παλμό τῆς καρ­διᾶς του, τόν σφυγμό τῆς ἀγάπης του γιά τόν Χριστό, ὅταν διάβαζαν τίς συγκλονιστικές ἀποκαλύψεις τῶν μυχίων σκέψεών του, πού ἐξέ­­φραζαν τό μέγεθος τῆς ἀγάπης του πρός τόν Χριστό καί τή λα­χτά­ρα του γι᾽ αὐτόν.

Οἱ λόγοι τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀπο­­στόλου «Χριστῷ συνεσταύρω­μαι ζῶ δέ οὐ­κέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός», ἤ τό «ἐμοί τό ζῆν Χρι­στός καί τό ἀποθανεῖν κέρδος» καί ἀκόμη τό «τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ … πέ­πει­σμαι γάρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωή … οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνή­σεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπό τῆς ἀγά­πης τοῦ Χριστοῦ», εἶχαν χωρίς ἀμφιβολία γαλουχήσει τίς ψυχές τῶν ἁγίων μαρτύρων, καί ἀσφα­λῶς καί τοῦ ἁγίου μεγαλομάρ­τυ­ρος Παντελεήμονος, καί τίς εἶχαν προετοιμάσει ἀκόμη καί γιά τό μαρ­τύριο.

Καί ἐκεῖνες τίς δύ­σκο­λες ὧρες τῶν βασανιστηρίων καί τοῦ μαρτυρίου, εἶναι βέβαιο ὅτι θά ἐρχόταν στόν νοῦ τους ἡ εἰκόνα πού περιγράψει ὁ ἀπόστολος στήν πρός Ἑβραίους ἐπιστολή του: «το­σοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀπο­θέμε­νοι πάντα … δι᾽ ὑπομονῆς τρέ­χω­μεν τόν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶ­να, ἀφορῶντες εἰς τόν τῆς πίστε­ως ἀρ­χηγόν καί τελειωτήν Ἰη­σοῦν» καί θά ἔπαιρναν θάρρος, ὅταν θυ­μό­ταν τούς λόγους του ἀπό τήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή: «ἀλλ᾽ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διά τοῦ ἀγαπήσαντός» ἡμᾶς καί «λο­γί­ζομαι ὅτι οὐκ ἄξια τά παθή­ματα τοῦ νῦν καιροῦ πρός τήν μέλλου­σαν δόξαν ἀποκαλυ­φθῆ­ναι εἰς ἡ­μᾶς».

Ἔτσι, ὑποδεχομένοι τά ἱερά λεί­ψανα τῶν ἁγίων μας, ὑποδε­χό­με­νοι ἀπόψε τή χαριτόβρυτη κάρα τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος καί ἰα­ματικοῦ Παντελεήμονος, εἶναι ὄχι μόνο σάν νά ὑποδεχόμεθα τόν ἴδιο τόν θαυμαστώσαντα αὐτόν Χρι­στό, ὁ ὁποῖος μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι «ὁ δεχόμενος ὑμᾶς ἐμέ δέχεται», ἀλλά εἶναι σάν νά ὑποδεχόμασθε καί τόν κατά πνεῦμα διδάσκαλό του, τόν οὐρανοπολίτη καί οὐρα­νο­βάμονα μέγα Παῦλο. Καί ἀκόμη τιμῶντας ἀπόψε τό ἱερό λείψανο τοῦ μεγαλομάρτυρος τοῦ Χριστοῦ καί ἰαματικοῦ Παντελεήμονος εἶναι σάν νά τιμοῦμε καί τόν ἀλεί­πτη του, τόν ὑπέρ τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ εὐαγγελίου του περιδρα­μό­ντα τήν οἰκουμένη καί μαρτυ­ρήσαντα.

Γι᾽ αὐτό καί σᾶς εἴμεθα ἰδιαιτέ­ρως εὐγνώμονες, Ἅγιε Καθηγού­με­νε, καί ἐκφρά­ζουμε γιά μία ἀκό­μη φορά τίς θερ­μότατες εὐχα­ρι­στίες μας καί πρός ἐσᾶς καί πρός τόν Σεβασμιώτατο ποιμενάρ­χη σας, τόν Ἅγιο Σύρου, Τήνου καί Μυκόνου κύριο Δωρόθεο, μέ τήν ἄδεια καί τήν εὐλογία τοῦ ὁποίου μεταφέρατε τή τιμία κάρα στήν Ἱερά Μητρόπολή μας καί στήν πόλη μας, καί εὐχόμεθα ταπει­νά ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς καί ἰα­­μα­τι­κός Παντελεήμων, τόν ὁποῖο διακονεῖτε καί εὐλαβεῖσθε, ὅπως καί ἐμεῖς, ἀλλά καί ὁ ἅγιος Ἀντώ­νιος, ὁ νέος, ὁ πολιοῦχος τῆς Βε­ροί­ας, νά σᾶς ἐνισχύουν καί νά σᾶς χαρίζουν ἔτη πολλά γιά νά δια­κονεῖτε καί σεῖς τήν Ἐκκλησία καί τήν Ἱερά Μονή Παναχράντου.

Ἀδελφοί μου, ἄς ἀρυσθοῦμε ἀπό τή χάρη πού ἐκπηγάζει ἡ τιμία καί θαυματουργός κάρα τοῦ ἁγίου καί ἰαματικοῦ Παντελεή­μο­νος καί ἄς ἀγωνισθοῦμε νά μιμη­θοῦ­με τήν ἀγάπη του στόν Χριστό, ὅπως καί ἐκεῖνος μιμήθηκε τήν ἀγάπη τοῦ ἁγίου πρωτοκορυφαίου ἀποστό­λου Παύλου, ὥστε καί διά τῶν πρεσβειῶν του νά προοδεύ­ου­με στήν ἐν Χριστῷ ζωή καί νά ἀξιω­θοῦμε καί τῆς αἰωνίου ζωῆς, τήν ὁποία ἐκεῖνος ἀπολαμ­βάνει ἤδη στόν οὐρανό μαζί μέ τόν ἱδρυτή τῆς τοπικῆς μας Ἐκ­κλη­σίας, μέγα ἀπόστολο Παῦλο.