Την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως 31 Μαρτίου το πρωί o Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Παλαιό Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων και Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
«Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὅλον καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ;»
Ἕνα ἐρώτημα θέτει σήμερα ὁ Χριστός στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Ἕνα ἐρώτημα τό ὁποῖο ἀπευθύνει πρός ὅλους μας ἀνεξαιρέτως καί τό ἀπευθύνει σήμερα, Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, Κυριακή κατά τήν ὁποία ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ὑψώνει τόν Σταυρό του εἰς προσκύνηση καί ἐνίσχυση τῶν πιστῶν.
«Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὅλον καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ;» Τί θά ὠφελήσει τόν ἄνθρωπο, ἐάν κερδίσει ὁλόκληρο τόν κόσμο καί χάσει τήν ψυχή του;
Ὠφέλεια, κέρδος καί ζημία εἶναι ἔννοιες οἱ ὁποῖες πάντοτε εἵλκυαν τό ἐνδιαφέρον τοῦ ἀνθρώπου καί ἀπασχολοῦσαν τή σκέψη του καί κυριαρχοῦσαν στούς σχεδιασμούς του. Οἱ ἐπιλογές τῆς ζωῆς του εἶχαν καί ἔχουν ὡς κριτήριο τό ὄφελος, τό κέρδος καί τήν ἀποφυγή τῆς ζημίας. Καί ἐνῶ ὅμως σκέφτεται καί ὑπολογίζει ὁ ἄνθρωπος ὅλα αὐτά, χωρίς νά λαμβάνει ὑπόψη του πόσο πρόσκαιρα εἶναι, δέν σκέφτεται καί δέν ὑπολογίζει τό πνευματικό ὄφελος, τό ὄφελος καί τό κέρδος τῆς ψυχῆς του. Δέν σκέφτεται καί δέν ὑπολογίζει ὅτι ὁ πιό πολύτιμος θησαυρός πού ἔχει καί τόν ὁποῖο τοῦ χάρισε ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ ψυχή του. Δέν σκέφτεται καί δέν ὑπολογίζει ὅτι ὄχι μόνο πρέπει νά φροντίζει γιά νά μήν τήν βλάψει, γιά νά μήν τήν χάσει, γιατί εἶναι ἀναντικατάστατη, ἀλλά πρέπει νά μεριμνᾶ καί γιά τήν ὠφέλειά της, ἐφόσον αὐτή θά τοῦ ἐξασφαλίσει ὄχι μόνο τό πρόσκαιρο παρόν ἀλλά καί τό αἰώνιο μέλλον του.
Καί αὐτό ἐπιδιώκει νά μᾶς ὑπενθυμίσει μέ τό ἐρώτημά του σήμερα ὁ Χριστός.
Ἡ ψυχή μας εἶναι ἡ πνοή τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὁ τρόπος καί ἡ δυνατότητα πού μᾶς ἔχει χαρίσει γιά νά μετάσχουμε στήν αἰωνιότητα. Τό σῶμα μας εἶναι φθαρτό, ἔχει περιορισμένο χρόνο ζωῆς, ἔχει περιορισμένη διάρκεια, ἐνῶ ἡ ψυχή εἶναι αἰώνια, καί εἶναι αὐτή πού δίδει τήν προοπτική τῆς αἰωνιότητος καί στό σῶμα, μέ μία ἄλλη βέβαια μορφή, ἄφθαρτη, ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἐκκλησία μας.
Γι᾽ αὐτό καί ἡ σημασία τῆς ψυχῆς εἶναι τόσο μεγάλη. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός μᾶς ὑπενθυμίζει σήμερα ὅτι ὅλα τά ἄλλα πράγματα, ὅσο μεγάλα καί σπουδαῖα καί ἄν εἶναι, ἀκόμη καί ὁλόκληρος ὁ κόσμος, δέν ἀξίζουν ὅσο ἀξίζει ἡ ψυχή μας. Γιατί καί ὁ κόσμος ἀκόμη εἶναι μόνο ἕνα δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, δέν εἶναι ἡ πνοή του, ὅπως εἶναι ἡ ψυχή μας. Καί ἑπομένως ὅ,τι καί ἄν κερδίσουμε στή ζωή μας, ὅσα ὑλικά ἀγαθά καί ἄν ἀποκτήσουμε, ὅσα πλούτη καί ὅσους θησαυρούς καί ἄν κατορθώσουμε νά συγκεντρώσουμε, ὅλα εἶναι προσωρινά, εἶναι πρόσκαιρα, εἶναι ἐφήμερα, γιατί μία ροπή, καί ἀλλάζουν τά πάντα· γιατί γιά ὅλα αὐτά ἰσχύει ἡ προτροπή τοῦ Κυρίου μας «μή θησαυρίζετε θησαυρούς ἐπί τῆς γῆς, ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζει, καί ὅπου κλέπται διορύσσουσι καί κλέπτουσι».
Ὁ Χριστός δέν μᾶς συστήνει, ἀσφαλῶς, νά ἀδιαφοροῦμε γιά τά ὑλικά ἀγαθά καί νά μήν ἀσχολούμεθα ἐντελῶς μέ αὐτά. Αὐτό πού μᾶς συστήνει εἶναι νά μήν τά θέτουμε ὡς προτεραιότητα στή ζωή μας. Νά μήν μᾶς γίνονται ἄγχος καί νά μήν ἔχουμε ἀγωνία καί διαρκῆ φροντίδα πῶς θά ἀποκτήσουμε περισσότερα, πῶς θά κερδίσουμε περισσότερα. Καί αὐτό ὄχι μόνο γιατί τά ὑλικά πράγματα, καί τά πιό πολύτιμα ἀκόμη, εἶναι, ὅπως εἴπαμε, προσωρινά, καί ἡ συσσώρευσή τους ἱκανοποιεῖ μόνο τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες μας, ἱκανοποιεῖ τόν ἐγωισμό καί τήν πλεονεξία μας, ἀλλά καί γιατί ἡ ὑπερβολική φροντίδα καί μέριμνά μας γιά τό κέρδος καί τήν ὠφέλεια ἀπό τά ὑλικά πράγματα μᾶς ἀποσπᾶ τήν προσοχή καί μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τή μέριμνά μας γιά τήν ψυχή μας καί τή δική της ὠφέλεια, ἡ ὁποία θά πρέπει νά εἶναι πρώτιστη προτεραιότητά μας, ἔτσι ὥστε νά μήν κινδυνεύσουμε νά χάσουμε τήν ψυχή μας ἀπό τήν ἀμέλειά μας.
Καί πῶς χάνεται ἡ ψυχή μας; Χάνεται, ὅταν δέν μεριμνοῦμε γι᾽ αὐτήν. Ὅταν δέν φροντίζουμε νά τήν διατηροῦμε καθαρή, βγάζοντας ἀπό μέσα της τά πάθη καί τίς κακίες, τίς ἀδυναμίες καί τίς μικρότητες καί πλύνοντάς την μέ τά δάκρυα τῆς μετανοίας μας καί μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ πού ἔρχεται στήν ψυχή μέ τά ἱερά μυστήρια, καί ἰδίως μέ τό μυστήριο τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως.
Χάνεται ἡ ψυχή, ὅταν δέν τήν τρέφουμε πνευματικά, μέ τή μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, μέ τήν προσευχή, μέ τή συνειδητή μετοχή μας στό μυστήριο τῆς θεία Εὐχαριστίας, στό ὁποῖο κοινωνοῦμε τό σῶμα καί τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν τήν αἰώνιον».
Ἀντίθετα, κερδίζεται ἡ ψυχή μας, ὅταν μαζί μέ ὅλα αὐτά ἀγωνιζόμαστε νά τήν πλουτίσουμε μέ καλά ἔργα καί ἀρετές, πού ἑλκύουν τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία τήν προστατεύει καί τή σώζει. Διότι ὁ Θεός θέλει νά σωθεῖ κάθε ψυχή. Τό ἐπιποθεῖ διακαῶς καί γι᾽αὐτό ἔστειλε τόν Υἱό του τόν ἀγαπητό στόν κόσμο καί σταυρώθηκε γιά μᾶς.
Προσκυνώντας, λοιπόν, σήμερα τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου μας, ὁ ὁποῖος ὑψώνεται στούς ναούς μας, ἄς τοῦ ἐκφράσουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας γιά τή θυσία του ὑπέρ τῆς σωτηρίας μας μέ τήν προσπάθεια καί τόν ἀγώνα μας νά κερδίσουμε τήν ψυχή μας.
Ἄς μήν ἀφήσουμε νά χαθεῖ τό κέρδος πού προέκυψε ἀπό τή δική του θυσία γιά τή δική μας ψυχή καί τή σωτηρία της. Ἄς προσπαθήσουμε νά μήν ζημιώσουμε τήν ψυχή μας ἐπιδιώκοντας ἄλλα κέρδη καί ἄλλες ὠφέλειες, ἀλλά ἄς ἐπιδιώκουμε πάντοτε τήν ὠφέλεια τῆς ψυχῆς μας καί ἄς ἐλπίζουμε ὅτι μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ θά τήν κερδίσουμε.
