H εορτή της Αγίας Ειρήνης στον υπό ανέγερση Ναό της στην Ειρηνούπολη

Το Σάββατο 5 Μαΐου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ειρήνης στο Αγγελοχώρι Ναούσης.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

«Τήν καλλιπάρθενον ὑμνήσωμεν πάντες, νύμφην Χριστοῦ, ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστᾶσαν, ἥν ὁ Θεός ἐδόξασε».

Ἀκολουθώντας καί ἐμεῖς τήν προτροπή τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου συνήλθαμε σήμερα, ἀδελφοί μου, γιά νά τιμήσουμε τήν καλ­λι­πάρ­θε­νο νύμφη τοῦ Χριστοῦ, τήν ἁγία μεγαλομάρτυρα Εἰρήνη, τήν προ­στάτιδα τῆς ἐνορίας σας, στόν περικαλλῆ αὐτόν ναό.

Ἤρθαμε νά τιμήσουμε μία ἁγία τήν ὁποία δόξασε ὁ Θεός μέ πολλά θαύματα καί σημεῖα πρωτοφανῆ, τιμώντας μέ αὐτά τήν καθαρότητα τῆς ζωῆς της, τή σταθερότητά της στήν πίστη, τή δύναμη τῆς ὁμολο­γί­­ας της, τήν αὐταπάρνηση τῆς ἀ­γά­πης της. Γιατί ὅλα αὐτά τά διέ­θετε ἡ ἁγία μεγαλομάρτυς Εἰ­ρή­νη καί τά διέθετε γιατί ἀγω­νί­σθηκε νά τά ἀποκτήσει.

Θαυμάζουμε, ἀδελφοί μου, τούς ἁγίους μάρτυρες, θαυμάζουμε τούς ὁσίους καί τούς πατέρες τῆς Ἐκ­κλησίας μας, γιά τήν πίστη τους, γιά τήν ἁγιότητα τῆς ζωῆς τους, γιά τό θάρρος καί τήν αὐ­τα­πάρνησή τους· καί ἴσως θεω­ροῦμε αὐτονόητο ὅτι, ἐφόσον ἦταν ἅγιοι, ἦταν φυσικό νά διέθεταν ὅλες αὐ­τές τίς ἀρετές καί τά χαρίσματα.

Ὅμως οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, καί ἡ ἑορταζομένη σήμερα ἁγία μεγαλομάρτυς Εἰρήνη, δέν εἶναι κάτι διαφορετικό ἀπό ἐμᾶς. Καί γιά νά ἀποκτήσει ὅλες αὐτές τίς ἀρετές, πού ἐμεῖς θαυμάζουμε, ἡ ἁγία Εἰρήνη ἀγωνίσθηκε καί ἀγωνίσθηκε σκλη­ρά καί μέσα σέ πολύ δυσκο­λότερες ἀπό ἐμᾶς συν­θῆκες.

Μέσα στόν κόσμο γεννήθηκε καί ἀνατράφηκε ἡ ἁγία μεγαλομάρτυς Εἰρήνη. Μέσα στό παλάτι τοῦ ἡγε­μόνα πατέρα της πού ἦταν εἰδω­λο­λάτρης καί δέν ἤθελε ποτέ νά δεῖ τή θυγατέρα του χριστιανή. Μέσα, λοιπόν, σέ αὐτό τό πε­ρι­βάλ­λον πού ἦταν ἐχθρικό πρός τή χρι­στιανική πίστη, πού ἦταν ἀντίθετο στήν ἰδέα τῆς ἀρετῆς καί τῆς κα­θα­ρότητος τῆς ζωῆς, ὅπως τή ζητᾶ ὁ Χριστός, ἡ νεαρή Εἰρήνη κατόρ­θωσε νά διατηρήσει καί τήν ψυχή καί τό σῶμα της ἁγνά καί καθαρά ἀπό κάθε ἁμαρτία.

Μέσα σέ αὐτό τό περιβάλλον ἑνός κόσμου βυθισμένου στό ψέμα τῆς εἰδωλολατρείας ἡ ἁγία Εἰρήνη κατόρθωσε μέ τή μελέτη καί τήν προσευχή νά αὐξήσει τήν πίστη της καί τήν ἀγάπη της στόν Χρι­στό.

Δέν ἦταν εὔκολη ἡ προσπάθειά της, γιατί οἱ πειρασμοί ἦταν πολ­λοί καί οἱ προ­κλή­σεις ἦταν ἰσχυ­ρές, ἀλλά ἐκείνη ἀγωνι­ζό­ταν, ὥστε νά ζεῖ σύμφωνα μέ τό θέλη­μα τοῦ Θεοῦ, ἀγωνιζόταν ἀπό ἀγά­πη πρός τόν Χριστό, ὁ ὁποῖος θυ­σιάσθηκε γιά χάρη μας, θυσιά­σθη­κε προκει­μέ­νου νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τήν ἁμαρτία καί νά μᾶς χα­ρίσει τήν αἰώνιο ζωή.

Δέν ἦταν εὔκολη ἡ ἀπόφασή της νά συντρίψει τά εἴδωλα πού βρι­σκό­ταν στήν πατρική της οἰκία, ὁμολογώντας ἔτσι τήν πίστη στόν Χριστό, γιατί γνώριζε τήν ἀντί­δρα­ση τοῦ εἰδωλολάτρου πατέρα της. Ὅμως τό τόλμησε χωρίς νά φοβηθεῖ τίς συνέπειες καί τά βα­σα­νιστήρια πού τήν περίμεναν. Τό τόλμησε, γιατί ἦταν ἀποφασι­σμέ­νη νά ὑπομείνει καί τά βα­σα­νι­στή­ρια καί τό μαρτύριο γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη της στόν Χρι­στό.

Ἡ ἁγία Εἰρήνη προσέφερε τόν ἑαυ­τό της καί τή ζωή της στόν Χριστό, γιατί πίστευε ὅτι γιά Ἐκεῖ­νον ἀξίζει κάθε θυσία· γιατί πί­στευε μαζί μέ τόν ἀπόστολο Παῦ­λο ὅτι τά πάντα εἶναι σκύβαλα, προ­κειμένου νά κερδίσει τόν Χρι­στό, καί ὅτι τά παθήματα «τοῦ νῦν καιροῦ» δέν εἶναι τίποτε σέ σύγ­κρι­ση μέ τή μελλοντική δόξα πού ἐπιφυλάσσει ὁ Χριστός στούς ἐκλε­­­­κτούς του.

Καί ἦταν τόση μεγάλη ἡ ἀγάπη τῆς ἁγίας Εἰρήνης γιά τόν Χριστό, πού τήν ἀξίωσε νά ζήσει τή δόξα του ἀπό αὐτή τή ζωή, διατη­ρώ­ντας την σῶα καί ἀβλαβῆ ἀπό τά φρικτά βασανιστήρια στά ὁποῖα τήν ὑπέ­βαλε ὁ πατέρας της, ἔτσι ὥστε νά τήν βλέπουν καί ἐκεῖνοι πού δέν πίστευαν καί νά πιστεύ­ουν.

Ἀδελφοί μου, ἡ ζωή καί τό μαρ­τύ­ριο τῆς ἁγίας μεγαλομάρ­τυρος Εἰ­ρήνης δείχνουν καί σέ μᾶς ὅτι τό νά ἀκολουθήσουμε τόν Χριστό δέν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση, ἀλλά εἶναι ἐφικτή γιά ὅλους μας, ἀρκεῖ νά θελήσουμε νά ἀγωνισθοῦμε γιά νά τήν ἐπιτύχουμε. Ἀρκεῖ νά θελή­σου­με νά θυσιάσουμε καί ἐμεῖς ὄχι τή ζωή μας, ὅπως ἔκανε ἡ ἁγία με­γαλομάρτυς Εἰρήνη, ἀλλά κά­ποια πράγματα, κάποιες συνήθει­ες, κά­ποιες ἀδυναμίες, κάποιες ἀπολαύ­σεις, πού μπορεῖ νά μᾶς εὐχαρι­στοῦν, εἶναι ὅμως ἀντίθετα πρός τίς ἐντολές καί τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ.

Χρειάζεται, ἀδελφοί μου, προ­σπάθεια, χρειάζεται κόπος, ἀλλά μποροῦμε καί ἐμεῖς νά κατορ­θώ­σουμε αὐτό πού ἐπέτυχε ἡ ἁγία με­γαλομάρτυς Εἰρήνη, νά μείνου­με πιστοί στήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, νά ἀποκτήσουμε τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μας μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, νά ὁμολογοῦμε τήν πίστη μας σέ ἕνα κόσμο πού ἀπο­­μακρύνεται προοδευτικά ἀπό τόν Χριστό καί βυθίζεται στήν ἁμαρτία, νά τολμοῦμε νά ἀντιστε­κό­μαστε στούς πειρασμούς καί τίς προκλήσεις τοῦ κόσμου, ὥστε νά παραμένουμε κοντά στόν Χριστό, γιά νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς τῆς οὐ­ρανίου βασιλείας του.

Καί αὐτήν εὔχομαι νά χαρίσει σέ ὅλους μας ὁ ἀναστάς Κύριος διά πρεσβειῶν καί τῆς ἁγίας μεγαλο­μάρ­τυρος Εἰρήνης, πού τιμοῦμε καί πανηγυρίζουμε σήμερα, ἰδιαι­τέ­ρως ἐδῶ στόν ἱερό ναό της καί στήν ἐνορία σας.