Την 1η Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την έναρξη του νέου Εκκλησιαστικού Έτους, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μετέβη στην καρδιά της Πίνδου, στη μοναδικής φυσικής ομορφιάς Βάλια Κάλντα, όπου, μαζί με τους πατέρες και πλήθος πιστών από την ευρύτερη περιοχή, τέλεσε τη Θεία Λειτουργία και τον Αγιασμό επί τη ενάρξει του νέου Εκκλησιαστικού Έτους.
Η Θεία Λειτουργία τελέσθηκε μέσα στο μεγαλείο της δημιουργίας, κάτω από τον θόλο του ουρανού και ανάμεσα στα επιβλητικά δένδρα της Πίνδου, προσφέροντας σε όλους μια ιδιαίτερη πνευματική εμπειρία και την ευκαιρία να αισθανθούν πιο έντονα την παρουσία του Θεού μέσα στην κτίση Του.
Η 1η Σεπτεμβρίου είναι παράλληλα ημέρα που το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος έχουν καθιερώσει ως ημέρα προσευχής και ευαισθητοποίησης για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της δημιουργίας.
Στον λόγο του, ο Σεβασμιώτατος τόνισε τη μοναδική σημασία της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας μέσα στη φύση, σημειώνοντας χαρακτηριστικά:
«Σήμερα βρισκόμαστε μέσα στον μεγαλύτερο ναό του κόσμου: τη φύση, τη δημιουργία του Παντοκράτορος Θεού. Κάτω από τον θόλο του ουρανού και ανάμεσα στα δένδρα, αισθανόμαστε ότι ολόκληρη η κτίση συμμετέχει στη δοξολογία του Δημιουργού. Τα δένδρα στέκουν γύρω μας σαν λαμπάδες, τα πουλιά και τα ζώα υμνούν με τον δικό τους τρόπο τον Θεό, ενώ η φύση ευωδιάζει σαν θυμίαμα».
Και συνέχισε υπογραμμίζοντας πως «εμείς, ως ελάχιστη προσφορά ευγνωμοσύνης, προσφέρουμε στον Δημιουργό μας την αναίμακτη θυσία της Θείας Ευχαριστίας», αναγνωρίζοντας ότι η δημιουργία αποτελεί πολύτιμο δώρο του Θεού και ιερή παρακαταθήκη που ο άνθρωπος καλείται να διαφυλάξει.
Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε επίσης στη διαχρονική μέριμνα του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς και στην ιδιαίτερη ευαισθησία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος έχει αναδείξει την προστασία της κτίσεως σε σημαντικό μέρος της μαρτυρίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Μέσα στο μοναδικό φυσικό τοπίο της Βάλια Κάλντα, ο άνθρωπος και η δημιουργία ενώθηκαν σε μια κοινή δοξολογία προς τον Δημιουργό. Ο ουρανός έγινε ο θόλος του ναού, τα δένδρα οι λαμπάδες του, το κελάηδημα των πουλιών ένας φυσικός ύμνος και η ευωδία της φύσεως θυμίαμα προς τον Θεό.
Η ξεχωριστή αυτή ημέρα ολοκληρώθηκε με τις ευχές του Σεβασμιωτάτου για ένα ευλογημένο, ειρηνικό και καρποφόρο νέο Εκκλησιαστικό Έτος, με υγεία και πνευματική πρόοδο για όλους, αλλά και με μεγαλύτερη ευαισθησία και σεβασμό απέναντι στο πολύτιμο δώρο της δημιουργίας του Θεού.
