Γιάννης Γκιάφης, Θεολόγος- Πολιτικός Επιστήμονας

Ανατρέχοντας κανείς στα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, θα συναντήσει το ρήμα επισκέπτομαι να σημαίνει ότι: επιθεωρώ κάτι ή επισκοπώ κάποιον χώρο. Σήμερα όμως προσλαμβάνει μια ξεχωριστή έννοια. Ειδικότερα αναφέρεται στην μετάβαση κάποιου στην οικία ενός άλλου στα πλαίσια μιας φιλικής ή γενικότερα κοινωνικής επαφής. Δύναται επίσης να εμπερικλείει ως έννοια και την επίσκεψη κάποιου σε έναν τόπο κοινωνικής προσφοράς και αλληλεγγύης όπως π.χ. σε ένα νοσοκομείο, σε ένα γηροκομείο, σε μια φυλακή, σε ένα σχολείο κ. ά. Η επίσκεψη δεν είναι παρά μια έκφραση αγάπης, παρηγοριάς και ενδυνάμωσης έναντι του ‘‘άλλου’’. Δεν είναι παρά μια εκδήλωση των συναισθημάτων μας, ακόμη και της υλικής μας συμπαράστασης απέναντι στον αδελφό μας.

 Μια επίσκεψη πραγματοποιεί και ο Θεάνθρωπος Κύριος σήμερα, όπως διαφαίνεται διαμέσου της ευαγγελικής περικοπής. Μια όμως αλλιώτικη επίσκεψη από τις συνηθισμένες ! Και διαφορετική διότι δεν λαμβάνει χώρα σε ένα σπίτι ή σε ένα κοινωνικό ίδρυμα. Πραγματώνεται πάνω στον δρόμο! Επισκέπτεται μια πονεμένη ψυχή, μια αξιολύπητη μάνα, η οποία την στιγμή εκείνη συνόδευε τον μονάκριβο υιό της στην ‘‘τελευταία κατοικία του’’. Ναι! Ο Κύριός μας βρίσκεται ενώπιον ενός συγκλονιστικού γεγονότος. Ένα νέο παλληκάρι νεκρό μεταφέρεται έξω από την πόλη Ναίν, στο κοιμητήριο αυτής. Αντικρίζοντας ο Ιησούς την δακρυρροούσα εκείνη μητέρα, η οποία ήταν και χήρα, αμέσως την συμπόνεσε. Την σπλαχνίσθηκε τόσο που την ευεργέτησε, ανασταίνοντας το ίδιο της το παιδί. Με ένα και μόνο κέλευσμά Του: «Νεανίσκε ἐγέρθητι»(Λουκ. ζ’,14), γύρισε τον νέο από το θάνατο στη ζωή. Τότε όλοι με μια φωνή βροντοφώναξαν: ‘‘Σήμερα επισκέφθηκε ο Θεός το λαό Του’’(Λουκ. ζ’, 16).
 
Οι ιεροί ερμηνευτές αναλύοντας την φράση αυτή συγκλίνουν στην άποψη ότι αυτή η επίσκεψη δεν είναι μια ιατρική. Όπως επίσης στην Καινή Διαθήκη δεν θα βρει κάποιος την επίσκεψη του Θεού στους ανθρώπους προκειμένου να τους τιμωρήσει ή να τους κρίνει. Αντίθετα στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός δια των προφητών Του τιμωρεί ή κρίνει τους υπεύθυνους ηγέτες για την πνευματική απώλεια του Ισραηλιτικού έθνους. Η προκειμένη επίσκεψη χαρακτηρίζεται ως μια αγαθή επίσκεψη που στόχο έχει τη σωστική επέμβαση του Σωτήρος Χριστού.
 
Το ιερό ευαγγέλιο πολλές φορές διδάσκει την επίσκεψη του Θεού σε πονεμένους, δυστυχισμένους και ασθενείς ανθρώπους. Ο Κύριος δείχνει να προτιμάει τον πόνο, τη θλίψη και την δοκιμασία του συνανθρώπου. Η χήρα της Ναίν φθάνει στο αποκορύφωμα του πόνου, όταν καλείται να αποχωριστεί για πάντα το ίδιο της το σπλάχνο. Και την πιο δύσκολη και ανυπέρβλητη στιγμή εμφανίζεται ο Θεάνθρωπος Κύριος ανασταίνοντας την ελπίδα της, χαρίζοντάς της ξανά χαρά, χορηγώντας της και πάλι την ευτυχία.  Δωρίζει την χαμένη ζωή στο μοναχογιό της!
 
Αλήθεια πόσες φορές μπορεί ο άλλος να αγγίζει τα όρια της απελπισίας και στο τελευταίο σκαλοπάτι να γίνεται το ακατανόητο θαύμα;  Στη ζωή μας κυριαρχεί μαζί με τη χαρά και ο πόνος. Πόνος για τον αποχωρισμό ενός αγαπημένου προσώπου μας! Πόνος για κάποιο οικογενειακό και εργασιακό πρόβλημα! Πόνος για κάποιο θέμα υγείας! Πόνος για την σημερινή κατάσταση της χώρας μας! Και θα σπεύσουν πολλοί να υποστηρίξουν την απουσία του Θεού. ‘‘Υποφέρουμε! Πονάμε! Που είσαι Θεέ μου;’’ Κι όμως μέσα από το μεγάλο κομμάτι του πόνου καλούμαστε να πλησιάσουμε περισσότερο τον Θεό. Ο πόνος λειτουργεί ως το μέσο σύλληψης του θελήματός Του. Ο άνθρωπος γεννιέται με τις ωδίνες του τοκετού της μητέρας του και αντίστοιχα ο χριστιανός αναγεννιέται μέσα από τους πόνους και τις θλίψεις. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος θα γράψει: «Όπου υπάρχει δοκιμασία, εκεί υπάρχει και παρηγοριά. Όπου παρηγοριά εκεί η Χάρη του Θεού. Όταν ο Απ. Παύλος ρίχτηκε στη φυλακή, τότε έκανε εκείνα τα μεγάλα θαύματα! Αλλά και στην Παλαιά Διαθήκη πόσες δοκιμασίες υπέμειναν οι δίκαιοι; Εντούτοις κατόρθωσαν να λάβουν τα μεγαλύτερα βραβεία». Και θα καταλήξει ο ιερός πατήρ της Εκκλησίας μας: «Όταν πονάει κάποιος και ταπεινώνεται, συγχρόνως γίνεται δεκτικός της Θείας Χάριτος[1]».  Ο δε άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης συμπληρώνει: «Η πνευματική ωριμότητα δεν βρίσκεται στους υπερήφανους. Αυτοί πάσχουν γιατί δεν αφήνουν ακόμη και στον πόνο τον Θεό να κάνει τη δουλειά Του. Ωριμότητα είναι να μπορέσει ο άνθρωπος να διαγνώσει ότι δια του πόνου αποκαλύπτεται η Ζωή στη ζωή μας.[2]»
 
Ας αναρωτηθούμε: ο Κύριος δεν ανέβηκε στον Σταυρό; Δεν υπέστη τον πιο ατιμωτικό θάνατο της εποχής Του; Παρόλα αυτά έπρεπε να διέλθει από την οδό του Σταυρού προκειμένου να έλθει στη Δόξα Του. Πρώτος βίωσε το μαρτύριο και σε αυτό τον ακολουθούν όλοι οι άνθρωποι στο μέτρο των δυνάμεών τους. Ο προβληματισμός μας ίσως πρέπει να υπάρχει γύρω από το εάν εγκλωβιζόμαστε στο πρόβλημα και χάνουμε την ελπίδα μας στον Θεό ή τον πόνο στη ζωή μας τον εκλαμβάνουμε ως μια ευκαιρία συνάντησης με τον Δημιουργό. Ο ενάρετος δεν απελπίζεται. Δεν χάνει το θάρρος του. Αποδεσμευμένος από πάθη, αδυναμίες και κακίες, ταπεινώνεται ώστε να δεχθεί το Θεό στη ζωή του. Το θέλημα Αυτού να το κάνει θέλημα δικό Του.  Επομένως ο γογγυσμός, η απελπισία και η μεμψιμοιρία στις θλίψεις, δεν είναι γνωρίσματα του χριστιανού.
 
Ο Θεός υπάρχει και δεν είναι «νεκρός». Εμείς τον νεκρώνουμε με τα έργα μας. Αυτός κρούει την πόρτα της ψυχής μας, αλλά εμείς αρνούμαστε την επίσκεψή Του. Αντί της δικής του παρουσίας, επιλέγουμε την εγωκεντρικότητά μας. Κατά την σημερινή ημέρα, 7η Οκτωβρίου, η αγία μας Εκκλησία προβάλλει δύο αγίους μάρτυρες, τον Σέργιο και Βάκχο. Και οι δύο ανήλθαν σε ύπατα στρατιωτικά αξιώματα του ρωμαϊκού στρατού, υπηρετώντας κοντά στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό. Όταν όμως του ζητήθηκε να αρνηθούν την χριστιανική πίστη τους, ο Σέργιος  μια απάντηση έδωσε: «Ἐμοὶ τὸ ζῆν Χριστὸς καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος»(Φιλιπ. α’,21). Είχαν την βεβαιότητα της αδιάλειπτης επίσκεψης του Θεού στη ζωή τους και αυτή ήθελαν να την επισφραγίσουν με τον θάνατο, ο οποίος θα σηματοδοτούσε την πλήρη ένωσή τους με τον Χριστό. Το κέρδος μας θα είναι μεγάλο εφόσον κατανοήσουμε την ανάγκη της συνεχούς επίσκεψης του Θεού στη ζωή μας. Γένοιτο!
 
[1] Ιωάννου Χρυσοστόμου, Υπόμνημα στην Β΄ Προς Κορινθίους επιστολή ,ομιλία ΚΣΤ’,ΕΠΕ, τομ. 20,  σ. 8-152.
[2] Βλ. Σωφρονίου Αρχιμ., Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, εκδ. Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, Αγγλία 1999, σ.  248.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Λουσμένος από τις ακτίνες του δύοντος ηλίου και τη Θάλασσα ο βράχος της Χρυσοπηγής υποδέχθηκε την ομώνυμη εικόνα της...

Η Αγία Εικόνα της Παναγίας «Χρυσοπηγής», αφού μεταφέρθηκε με αυτοκινητοπομπή από τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Εξαμπέλων Σίφνου, όπου φιλοξενήθηκε επί ένα έτος,...

Φθιώτιδος: Να μην ζούμε κλεισμένοι στον εαυτό μας, γιατί αυτή η ζωή είναι ζωή δυστυχίας και κόλασης

Στο ερημικό Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Θερμοπυλών, το οποίο είναι κτισμένο στην ορεινό όγκο της Ανάβρας Φθιώτιδος, μετέβη το πρωί του Σαββάτου...

Τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο μακαριστού πατρός Διονυσίου Πιτσικοπούλου

Το Σάββατο 4 Ιουλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου...

Εστερήθημεν ενός ιεροπρεπούς κληρικού…

Το τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο του μακαριστού ιερέως Γεωργίου Τσομπανίδη ετελέσθη στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίου Δημητρίου Καναδά, του τέως Δήμου Τριγώνου, το Σάββατο 4 του...

Λαμπερά εγκαίνια του Ιερού Ναού Παναγίας Χιλιαδούς Διρφύων

Με την καθιερωμένη εκκλησιαστική τάξη και μεγάλη εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια, το Σάββατο 4 Ιουλίου 2020, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, τέλεσε την Ακολουθία των...

Moνή Γκούρας: Πάνω στα βράχια

Σε απόσταση 2 χλμ., δυτικά από το Αηδονοχώρι και πάνω σε μια χαρακτηριστική βραχώδη και οχυρή τοποθεσία, βρίσκεται η Μονή Ταξιαρχών Γκούρας,. Η Μονή...

Ὁ ἑκατόνταρχος ὑπόδειγμα πίστεως

Ὁ ἑκατόνταρχος ὑπόδειγμα πίστεως «Μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου» (Ματθ. 8,8) (Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου) Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία...

Εν πληθούση εκκλησία ιερούργησε ο Μητρ. Σύρου στον Ι. Ναό Ζωοδόχου Πηγής Κάτω Πεταλιού Σίφνου

Με τη συμμετοχή των Εφημερίων της Σίφνου και την παρουσία της Βουλευτού Κυκλάδων κας Αικατερίνης Μονογιού, της Δημάρχου Σίφνου κας Μαρίας Ναδάλη, του Προέδρου...

Με επιτυχία οι εξετάσεις της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής στην Φθιώτιδα

Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ. Με την αυτοπρόσωπη παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Συμεών, Πρόεδρου της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως «Γερμανός ο...

Ο Αρχιεπίσκοπος στο μνημόσυνο του αδελφού του Μητροπολίτου Σπάρτης

Από την Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης ανακοινώνεται ότι την Κυριακή 5 Ιουλίου 2020, στον Ενοριακό Ι.Ν Αγίου Αθανασίου Βαλύρας Μεσσηνίας, θα τελεσθεί Αρχιερατικό...

Απάντηση της Μητρόπολης Βεροίας στην ανακοίνωση της ΕΛΜΕ για τα θρησκευτικά

Σε απάντηση δημοσιεύματος της τοπικής ΕΛΜΕ, από 1/7/2020 στα τοπικά ΜΜΕ, σχετικό με τη διδασκαλία των θρησκευτικών η Ιερά Μητρόπολις Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας τονίζει...

Καταδικάζεται η περιφορά επιταφίου, αλλά επιτρέπεται o… θαυμασμός σιντριβανιών!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης Πήρε και πάλι μπρος η αμερόληπτη δικαιοσύνη. Καταδίκη τεσσάρων ατόμων σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών στον καθένα και χρηματικό πρόστιμο 600 ευρώ...

Ποιμαντική επίσκεψη του Μητροπολίτου Σύρου στη Σίφνο

Τη Σίφνο επισκέπτεται από το πρωί ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’ , τον οποίο υπεδέχθησαν άμα τη αφίξει ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βρύσης...

«Η υπακοή γεννά την ζωή. Η παρακοή γεννά τον θάνατο»

Αποστολικό Μήνυμα, Κυριακή Δ' Ματθαίου 5/7/2020 «Η υπακοή γεννά την ζωή. Η παρακοή γεννά τον θάνατο». Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη Αγαπητοί μου αδελφοί. Η...

Εορτάστηκε η Σύναξη της Παναγίας Γαλακτοτροφούσης στην Χαλκίδα

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάστηκε η Σύναξη της Παναγίας Γαλακτοτροφούσης στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος, στον οποίο και φυλάσσεται, ως πολύτιμος θησαυρός, η...