Σήμερα Σάββατο, 17 Αὐγούστου 2019, στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου τοῦ χωριοῦ Ἅγιος Ἰωάννης Ἄστρους Κυνουρίας ἐτελέσθη, μέ εὐλογία καί εὐχή τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ( ὁ ὁποῖος τέλεσε τή Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἐπισκοπῆς Τεγεας, καθώς καί Ἀρχιερατικό Μνημόσυνο στή μνήμη τῶν Ἱδρυτῶν, τῶν Εὐεργετῶν καί τῶν ὑπέρ τῆς πατρίδος πεσόντων Τεγεατῶν ), ὑπό τοῦ Θεοφιλεστατου Ἐπισκόπου Τεγέας κ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ Θεία Λειτουργία καί ἱερό Μνημόσυνο ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Γερασίμου Πρωτόπαπα, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπό τό χωριό Ἅγιος Ἰωάννης Ἄστρους Κυνουρίας.
Πλῆθος εὐσεβῶν χριστιανῶν ἐκ τῶν γύρω χωριῶν, καθώς καί τοπικοί ἄρχοντες, παρέστησαν τόσο στόν Ὄρθρο καί στή Θεία Λειτουργία, ὅσο καί στήν τέλεση τοῦ ἱεροῦ Μνημοσύνου τοῦ ἀειμνήστου Πατριάρχου.
Ὁ μακαριστός Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Γεράσιμος Πρωτόπαπας (1839-1898) γεννήθηκε στό χωριό Ἅγιος Ἰωάννης Κυνουρίας τό ἔτος 1839.
Ἡ ἀγάπη του πρός τόν Θεό καί πρός τόν μοναχικό βίο ὁδήγησε τά βήματά του στήν ἁγία Γῆ τῶν Ἱεροσολύμων, ὅπου ἔγινε Μοναχός καί ἐντάχθηκε στήν Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότητα.
Στά Ἱεροσόλυμα ἔκανε μέ ἐπιτυχία τίς πρῶτες σπουδές του στήν Ὀρθόδοξη Θεολογία. Γιά νά διευρύνει τίς γνώσεις του, ἦρθε στήν Ἀθήνα γιά νά σπουδάσει ἐπί πλέον φυσική καί μαθηματικά. Ὅταν πῆρε τό πτυχίο του ἀπό τό Πανεπιστήμιο τῶν Ἀθηνῶν, ἐπέστρεψε στά Ἱεροσόλυμα γιά νά γίνει δάσκαλος τῆς Σχολῆς τοῦ Πατριαρχείου, ὥστε τά νέα παιδιά νά μήν ὑστεροῦν σέ κάθε εἴδους γνώση, θεολογική καί θύραθεν.
Χειροτονήθηκε Κληρικός καί ἀπεστάλη στή Κωνσταντινούπολη, ὡς Ἔξαρχος τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, μέ ἐξαιρετική ἐπιτυχία στήν ἀποστολή του, ἐπιβάλλοντας τήν ἄποψή του ἀκόμη καί στόν Σουλτάνο.
Λόγω τῆς λαμπρῆς καί ἐπιτυχημένης διαδρομῆς του, ἐξελέγη Μητροπολίτης Σκυθουπόλεως, μιᾶς εὐλογημένης Μητρόπολης κοντά στά Ἱεροσόλυμα.
Ὅταν χήρεψε τό Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας, ὅλοι οἱ χριστιανοί τοῦ Πατριαρχείου ἔστρεψαν τό βλέμμα τους στόν Μητροπολίτη Σκυθουπόλεως Γεράσιμο καί τόν ἐξέλεξαν Πατριάρχη Ἀντιοχείας.
Ὡς Πατριάρχης Ἀντιοχείας, ὀργάνωσε τά ἐκεῖ ἐκκλησιαστικά πράγματα, καλλιέργησε τήν Ὀρθόδοξη Θεολογία καί πίστη, ρύθμισε τά ἐκκλησιαστικά ζητήματα, χειροτόνησε Ἱερεῖς καί Ἐπισκόπους καί, γενικά, ἀνέδειξε τό Πατριαρχεῖο.
Στή συνέχεια, ὅταν ὁ θρόνος τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων χήρεψε, τότε σύσσωμο τό Πατριαρχεῖο ἐστράφη στόν Γεράσιμο καί τοῦ ζήτησε νά ἐπανέλθει ἐκεῖ ἀπ’ ὅπου ξεκίνησε, στόν Πανάγιο Τάφο, στόν Ναό τῆς Ἀναστάσεως, στόν φρικτό Γολγοθά, στόν θρόνο τοῦ παλαιφάτου Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων.
Μέ συγκίνηση ἐγκατέλειψε ὁριστικά τήν Ἀντιόχεια, ἐνῶ τό πλῆθος τοῦ λαοῦ ἔτρεχε νά τόν ἀποχαιρετίσει, νά τοῦ ἐκφράσει τήν ἀγάπη του καί νά λάβει τήν εὐχή του, δείχνοντας τήν εὐγνωμοσύνη του καί τόν θαυμασμό τουκαί ζητώντας νά μήν τούς λησμονήσει καί νά τούς ἔχει στήν προσευχή του.
Εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι, ὅταν ἔφτασε στήν Βηρυτό γιά νά πάρει τό καράβι γιά τή Χάιφα, ὁ συγκεντρωμένος λαός δέν ἄφηνε τό καράβι νά φύγει, κρατώντας μέ τά χέρια τά σχοινιά τοῦ καραβιοῦ.
Ὡς Πατριάρχης Ἱεροσολύμων, ἀνεδείχθη ἴσως ὁ δυναμικότερος, ὁ δημιουργικότερος καί ὁ σπουδαιότερος Πατριάρχης τῶν τεσσάρων – πέντε αἰώνων μετά τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Ἐκοιμήθη τό 1898, ἐνῶ μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς μνημόνευε συνεχῶς καί ἀγαποῦσε ὑπερβολικά τήν ἰδιαίτερη πατρίδα του, τόν Ἅγιο Ἰωάννη Κυνουρίας.
Ἡ μνήμη τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Γερασίμου ἄς εἶναι αἰωνία καί ὅλοι ἐμεῖς ἄς ἔχουμε τήν εὐχή του καί τήν εὐλογία του.
+ π. Ι.Σ.
