του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου Δρ. Θεολογίας
Η προσμονή του Μεσσία από τον Ισραηλιτικό λαό αποτελούσε για πολλά χρόνια, το συνδετικό κρίκο πολλών γενεών, αλλά και την μεγάλη επιθυμία και αγωνία των λαών. Η ιδέα του αναμενόμενου Μεσσία του σωτήρα του κόσμου ξεκινάει από την Παλαιά Διαθήκη μέχρι τον δεσμώτη Προμηθέα του Αισχύλου. Αυτή την ιδέα την ευαγγελιζόταν η μια γενιά μετά την άλλη, ώσπου και έγινε πραγματικότητα.
Με το αυτό πνεύμα και με την αυτή σύζευξη ευαγγελιζόταν την ελευθερία η μια γενιά των Ελλήνων στην επόμενη ελληνική. Ώσπου και αυτή έγινε λαμπρή πραγματικότητα, το αθάνατο 1821.
Το πνεύμα του Ευαγγελισμού, όμως, ανάμεσά μας δεν τελείωσε. Ο καθένας μας έχει ανάγκη ν’ ακούσει και να ζήσει πάλι το Ευαγγέλιο της Εκκλησίας.
Λεγόμαστε, αλλά στην ουσία δεν είμαστε πραγματικοί χριστιανοί. Δεν έχουμε ποτιστεί με το αληθινό πνεύμα του Ευαγγελίου. Ζούμε χωρίς ειλικρίνεια ή λαθεμένα τον χριστιανισμό. Το πνεύμα της ελευθερίας της αγάπης και της αλήθειας παραμένουν μέχρι και σήμερα σχεδόν άγνωστα, στους περισσότερους από μας και ιδιαίτερα στη νέα γενιά. Δεν είμαστε το φως του κόσμου, και ο κόσμος μένει ακόμα στο σκοτάδι; Έχουμε απόλυτη ανάγκη αποδοχής του Ευαγγελίου. Γι’ αυτό, και πολύ σωστά η Εκκλησία μας, κηρύτει συνεχώς: «Ευαγγελίσασθε ημέραν έξ ημέρας το σωτήριον του θεού». Καθημερινά ας δεχόμαστε ειλικρινά το ευαγγελικό μήνυμα προωθώντας τον επανευαγγελισμό της χριστιανικής αλήθειας. Μόνο και όταν δεχθούμε ειλικρινά τον Ευαγγελισμό του Ευαγγελίου θα έχει νόημα για μας όλους τους Έλληνες ορθοδόξους χριστιανούς, τόσο ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, όσο και ο Ευαγγελισμός της Εθνικής μας απελευθέρωσης. Τότε η θυσία του Χριστού, οι θυσίες των μαρτύρων και οι θυσίες των ηρώων του 1821 που έχυσαν το αίμα τους για την πατρίδα και την θρησκεία και για όλους τους Έλληνες απογόνους δεν θα είναι φρούδες θεωρίες και γεγονότα χαμένα. Αντίθετα μια πραγματικότητα αληθινή που θα μας καθοδηγεί ανά τους αιώνες!
