Το μεσημέρι του Σαββάτου, 31ης Ιανουαρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων προεξήρχε στην εξόδιο ακολουθία των τριών φιλάθλων του ΠΑΟΚ στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας.
Ο Σεβασμιώτατος στο τέλος της εξοδίου ακολουθίας ανέφερε χαρακτηριστικά: Μέ βαθειά ὀδύνη καί συντριβή καρδίας ἀποχαιρετοῦμε αὐτή τήν ὥρα τά παιδιά μας, τά παιδιά τῆς Ἀλεξάνδρειας, πού τόσο ἀπροσδόκητα καί τόσο ἀναπάντεχα, ἐνῶ ταξίδευαν γιά νά παρακολουθήσουν τόν ἀγώνα τῆς ἀγαπημένης τους ὁμάδας καί νά τήν ὑποστηρίξουν στήν προσπάθειά της νά διακριθεῖ στήν Εὐρώπη καί νά τιμήσει μέ τίς ἐπιτυχίες της τήν πατρίδα μας, ἄλλαξαν προορισμό.
«Μία ροπή καί ταῦτα πάντα θάνατος διαδέχεται», ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας καί ἀκούσαμε πρό ὀλίγου. Καί ὁ θάνατος συνοδεύεται, δυστυχῶς, ἀπό θλίψη καί πόνο, ἀπό ὀδύνη γιά τόν χωρισμό, ἀπό δεκάδες ἀναπάντητα ἐρωτηματικά γιά τό πῶς, τό γιατί, τό γιατί τόσο νωρίς. Ἐρωτηματικά δίκαια καί δικαιολογημένα ἀλλά ἀναπάντητα, γιατί ὁ θάνατος εἶναι μυστήριο, εἶναι ἀνεξάρτητος ἀπό τή θέλησή μας καί τά σχέδια πού κάνουμε. Κι ὅμως ὑπάρχει καί ἦλθε αὐτές τίς ἡμέρες νά μᾶς θυμίσει μέ τραγικό τρόπο τήν ὕπαρξή του καί νά γεμίσει τίς ψυχές ὅλων μας, καί ἰδιαιτέρως τῶν γονέων, τῶν οἰκείων καί τῶν φίλων τους, μέ ὀδύνη καί πόνο.
Αὐτές οἱ ὧρες ἡ θλίψη εἶναι τόσο μεγάλη πού δύσκολα μπορεῖ νά πεῖ κανείς κάτι. Ὁ πόνος εἶναι τόσο βαθύς πού τά λόγια, ὅσο παρηγορητικά καί ἄν εἶναι, δέν ἀκούονται καί δύσκολα φθάνουν μέχρι τήν ψυχή τῶν πενθούντων, ὅλων ὅσων ἤλθαμε γιά νά ἀποχαιρετίσουμε τά παιδιά μας.
Αὐτό πού ἀγγίζει ἴσως τίς ψυχές εἶναι ἡ ἀγάπη μας πού τούς ἀγκαλιάζει καί ἡ ὁλοκάρδια προσευχή μας στόν Θεό τῆς ἀγάπης καί τοῦ ἐλέους νά ἀγκαλιάσει καί νά ἀναπαύσει τίς ψυχές τῶν παιδιῶν πού τόσο πρόωρα κάλεσε κοντά του. Νά ἀγκαλιάσει καί νά παρηγορήσει τίς ψυχές τῶν δικῶν τους ἀνθρώπων πού στεροῦνται τήν παρουσία τους καί πενθοῦν γι᾽ αὐτό, μέ τήν ἐλπίδα καί τή βεβαιότητα ὅτι οἱ ψυχές τῶν παιδιῶν μας δέν χάθηκαν καί ὅτι ἔφυγαν χαρούμενα, γιατί πήγαιναν νά ζήσουν αὐτό πού τούς ἔδινε χαρά καί γέμιζε τή ζωή τους ἀπό μικρά παιδιά.
Θά τούς θυμόμαστε πάντοτε μέ ἀγάπη καί θά τούς μνημονεύουμε, εὐχόμενοι στόν Θεό γιά τήν ἀνάπαυση τῶν ψυχῶν τους καί γιά νά χαρίσει δύναμη καί παρηγορία σέ ἐκείνους πού πονοῦν γιά τή στέρησή τους, στούς γονεῖς, τούς οἰκείους καί τούς φίλους τους.
