Στήν καρδιά τοῦ πολύκορφου καί ἐλατοσκέπαστου Μαινάλου, ὅπου ἡ μουσική ἀπό τό σουραῦλι τοῦ Πάνα μπερδεύεται μέ τό βουητό τοῦ ἔλατου καί τούς ἡρωικούς ἀντιλάλους τοῦ Μοριᾶ καί τό κελάρυσμα τῶν νερῶν τοῦ ξεροπόταμου, πού κατεβαίνει ἀπό τό Ἀρκουδόρεμα σμίγει μέ τήν ἀπέραντη γαλήνη τῆς φύσης, ἐκεῖ σέ μιά γωνιά βρίσκεται κουρνιασμένο, τό χωριό τοῦ Κολοκοτρώνη, τό ὄμορφο Λιμποβίσι.
Σέ αὐτό τόν πανέμορφο, ἁγιασμένο καί ἱστορικό τόπο τό Σάββατο 29 Αὐγούστου 2020. ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ἐτέλεσε τή Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Ναό Τιμίου Προδρόμου, μέ τήν συμμετοχή εὐσεβῶν χριστιανῶν τῆς περιοχῆς.
Τήν ἡμέρα αὐτή ἡ Ἐκκλησία μας τήν ἔχει ἀφιερώσει στόν Τίμιο Πρόδρομο καί Βαπτιστῆ τοῦ Κυρίου μας, τόν μέγιστο τῶν Προφητῶν, καί στήν ἀνάμνηση τῆς Ἀποτομῆς της τιμίας Κεφαλῆς τοῦ ἁγίου Προδρόμου, ἐπιπροσθέτως δέ τήν ἡμέρα αὐτή ἔχει θεσπιστεῖ αὐστηρά νηστεία, ὡς ἔκφραση τιμῆς πρός τόν Πρόδρομο, ὁ ὁποῖος διά τοῦ κηρύγματός του κατέδειξε τήν ἕνωση Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Πολλοί εἶναι οἱ Ναοί, οἱ Μονές καί τά Ἐξωκκλήσια τῆς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, πού πανηγυρίζουν αὐτή τήν ἡμέρα.
Ἰδιαιτέρως, ὅμως, γιά τή Μητρόπολή μας, ἡ ἑορτή αὐτή τοῦ Προδρόμου εἶναι συνδεδεμένη μέ τίς ἑορταστικές ἐκδηλώσεις στό Λιμποβίσι καί τῆς ἱστορικῆς μνήμης τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ, Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, καί τῶν Κολοκοτρωναίων, πού θυσίασαν τήν ζωή τους στούς ἀγῶνες γιά τήν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος μας.
Μετά τόν ἀπελευθερωτικό ἀγῶνα τοῦ 1821, τό Λυμποβίσι
ἐγκαταλείφθηκε σταδιακά καί σήμερα ἐρείπια κτισμάτων ἀπομένουν μάρτυρες τῆς ὑπάρξεώς του.
Ὅμως, τό ἔνδοξο παρελθόν τοῦ Λυμποβισίου πιστοποιοῦν δυό
κτίσματα, πού ἔχουν διατηρηθεῖ στό κέντρο τοῦ χωριοῦ.
Τό ἕνα εἶναι ἡ πατρική οἰκία τοῦ ὁπλαρχηγοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, πού λειτουργεῖ ὡς Μουσεῖο μέ προσωπικά ἀντικείμενα τῆς οἰκογενείας τῶν Κολοκοτρωναίων.
Τό ἄλλο εἶναι ὁ ἱστορικός Ναός τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου, ὁ ὁποῖος ἦταν ὁ ἐνοριακός Ναός τοῦ Λυμποβισίου καί στόν ὁποῖο ἐβαπτίσθη ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Παρά τήν παλαιότητά του, ὁ Ναός τοῦ Προδρόμου στό Λυμποβίσι διατηρεῖ τήν παλαιά του αἴγλη καί εἶναι τό κέντρο τῶν ἐκδηλώσεων, ἐκκλησιαστικῶν καί ἱστορικῶν, κάθε χρόνο τήν 29η Αὐγούστου.
Τό Λιμποβίσι εἶναι τό χωριό, πού ἔθρεψε τήν ἀπροσκύνητη καί ἀδούλωτη γενιά τῶν σταυραετῶν, τῶν Κολοκοτρωναίων.
Εἶναι τό χωριό τοῦ ἐλευθερωτῆ τοῦ Γένους, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Σήμερα εἶναι ἀκατοίκητο. Ὅμως, ὁ ἱστορικός Ναός καί τό ἀνακαινισθέν σπίτι τοῦ Κολοκοτρώνη ἀπό τόν ἀείμνηστο Π. Ἀγγελόπουλο μαρτυροῦν τήν ὕπαρξή του.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΜΠΟΒΙΣΙ
Χωμένο στό ἐλατόδασος καί μέσα στίς μεγάλες χαράδρες τοῦ Μαινάλου, σέ ὑψόμετρο 1200 μ., ἀνάμεσα στό Χρυσοβίτσι καί τήν Πιάνα καί σέ πανέμορφη καί δύσβατη τοποθεσία, εἶναι τό Λιμποβίσι (ἤ Λιμποβίστι), τό ἔνδοξο χωριό τῶν Κολοκοτρωναίων. Τό χωριό φέρει ἐμφανῶς σλαβική ὀνομασία, ὅπως καί ἄλλα χωριά τῆς περιοχῆς. Ἐδῶ ἔζησαν οἱ Κολοκοτρωναῖοι, καί μεγάλωσε καί κατοικοῦσε κατά καιρούς ὁ ἀρχιστράτηγος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Τό Λιμποβίσι ἤκμασε ἐπί Ἐνετοκρατίας καίΤουρκοκρατίας. Μάλιστα, ἡ ἀπογραφή τῶν Ἐνετῶν τό 1711 κατέγραψε 500 κατοίκους.
Ὁ χῶρος τοῦ ἄλλοτε κραταιοῦ ἀρκαδικοῦ χωριοῦ καταλαμβάνει σήμερα ἕνα μικρό πλάτωμα, πού ἔχει διαμορφωθεῖ σέ σύγχρονο μικρό πάρκο. Σέ τίποτα σήμερα δέν θυμίζει τήν ὕπαρξη τοῦ χωριοῦ, παρά μόνον λιγοστά χαλάσματα. Τά μόνα οἰκήματα πού περιέχει εἶναι τό ἀνακατασκευασμένο σπίτι τῶν Κολοκοτρωναίων, ἡ παλιά Ἐκκλησία τοῦ Ἀϊ – Γιάννη, ὅπου ἐκκλησιαζόταν ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ καί τά παλικάρια του, ἕνα ἀναψηκτήριο ὅπως καί ἕνα μικρό οἴκημα τῶν φυλακῶν. Τό ἀνακατασκευασμένο σπίτι τοῦ Κολοκοτρώνη εἶναι ἕνα λιθόκτιστο κτήριο, κτισμένο σύμφωνα μέ τίς μαρτυρίες κατά τά πρότυπα τοῦ παλαιοῦ καί σέ σημεῖο – κατά τά φαινόμενα – δίπλα ἀπό τήν ἀρχική του θέση (ἀκριβῶς δίπλα ὑπάρχουν ἐρείπια παλιοῦ σπιτιοῦ). Ἡ ἀνέγερσή του ἔγινε τό 1990 μέ δαπάνη τοῦ Ἀρκάδα ἐπιχειρηματία καί ἐφοπλιστή Π.Ἀγγελόπουλου, ὁ ὁποῖος καί χρηματοδότησε τή διαμόρφωση καί ἐξωραϊσμό τοῦ γύρω χώρου. Σήμερα τό σπίτι λειτουργεῖ σάν ἀνοικτό μουσεῖο καί φιλοξενεῖ σύγχρονο εἰκονογραφικό ὑλικό ἀπό τή ζωή καί δράση τοῦ Θ. Κολοκοτρώνη. Τό ἐπισκέπτονται χιλιάδες ἐπισκέπτες, πού συρρέουν γιά νά προσκυνήσουν τόν ἱερό αὐτό τόπο, χειμῶνα – καλοκαῖρι.
Στόν περίβολο βρίσκεται ἀδριάντας τοῦ Θ. Κολοκοτρώνη, πού ἐκπέμπει συναισθήματα πίστης, θάρρους καί δύναμης σέ κάθε ἐπισκέπτη. Στή μεγάλη πλατεῖα μέ τά γάργαρα νερά τῆς παραδοσιακῆς πέτρινης κρήνης, ὀρθώνεται ἀνακατασκευασμένη ἡ μονόκλιτη Βασιλική Ἐκκλησία τοῦ Ἀϊ – Γιάννη, πού γιορτάζει στίς 29 Αὐγούστου μέ πανηγύρι, πού συγκεντρώνει κόσμο ἀπό τά ἄλλα μέρη τῆς Ἀρκαδίας. Ἡ Ἐκκλησία. εἶχε ὑποστεῖ μεταγενέστερες κακότεχνες μετασκευές, ἀλλά τό 2002 ἀναπαλαιώθηκε στήν προγενέστερη μορφή της μέ δωρεά καί πάλι τῆς οἰκογένειας τῶν Ἀγγελόπουλων.
Οἱ σχέσεις τοῦ «Γέρου τοῦ Μοριᾶ», ἦταν ἄρρηκτα δεμένες μέ τόν τόπο γέννησης καί καταγωγῆς του. Κρυμμένο μέσα στό πυκνό ἐλατόδασος, τό χωριό διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821.
Κυνηγημένος ἀπό τούς Τούρκους, ὁ Γενάρχης τῶν Κολοκοτρωναίων Τριανταφυλλᾶκος Τσεργίνης ἔφθασε καί ἐγκαταστάθηκε στό Λιμποβίσι τριακόσια χρόνια πρίν τήν Ἐπανάσταση. Ἐδῶ ἔζησαν οἱ 12 γενιές τῶν Κολοκοτρωναίων. Ἀπόγονός του, ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε καί μεγάλωσε στό Λιμποβίσι. Τό σπίτι τῶν Κολοκοτρωναίων καταστράφηκε στά Ὀρλωφικά (1770-1771), ὅταν οἱ Ἀλβανοί κατέπνιξαν τήν ἐπανάσταση τῶν Πελλοπονησίων καί ἀνοικοδομήθηκε ἀπό τόν πατέρα τοῦ Θεόδωρου
Κολοκοτρώνη, Κωνσταντῆ. Σέ αὐτό ἔμενε κατά καιρούς ὁ «Γέρος τοῦ Μοριᾶ».
Κατά τίς κρίσιμες στιγμές τῆς Ἐπανάστασης στό Χρυσοβίτσι, ὅταν οἱ καπεταναῖοι ἐγκατέλειψαν τόν Κολοκοτρώνη, οἱ Λιμποβιτσιῶτες τόν στήριξαν, ὅταν ἀπελπισμένος βάδιζε γιά τήν Πιάνα. Μετά τήν ἐγκατάλειψη τοῦ χωριοῦ στά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα τό σπίτι σωριάστηκε, ἐνῶ διατηρήθηκαν τά θεμέλια καί μέρος τοῦ τοίχου μέχρι τό 1990, ὁπότε καί ἀναστηλώθηκε.
Τό πλάτωμα τοῦ χωριοῦ προσφέρει ὑπέροχη θέα πρός τό Μαίναλο καί τό Ἀρκουδόρεμα. Ἐπίσης, κάθε Σεπτέμβριο ὀργανώνονται στόν χῶρο ἀπό τόν ΣΕΓΑΣ καί τό Δῆμο Φαλάνθου, ἀθλητικοί ἀγῶνες ἀνωμάλου δρόμου γιά βετεράνους καί ἐρασιτέχνες ἀθλητές.
Κοντά στό Λιμποβίσι εἶναι τό Ἀρκουδόρεμα, μαγευτική τοποθεσία τοῦ Μαινάλου, ὅπου ὑπῆρξε καί τό ὁμώνυμο χωριό ἀπό ὅπου ξεκίνησαν οἱ πρόγονοι τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. Ἡ πρόσβαση στό Λιμποβίσι γίνεται μέ ἄσφαλτο ἀπό τό Χρυσοβίτσι (8 χιλ.) – πού εἶναι καί ἡ πιό εὔκολη – καί ἀπό διακλαδώσεις τῶν δρόμων Πιάνας – Ἁλωνίσταινας καί Ἐλάτης – Χρυσοβιτσίου.
Ὅλες οἱ διαδρομές περνοῦν μέσα ἀπό τό πυκνό ἐλατόδασος καί εἶναι μαγευτικές. Ἡ διαδρομή ἀπό τήν διακλάδωση κοντά στήν Πιάνα διανύει τό Ἀρκουδόρεμα, ἐνῶ ἡ διαδρομή ἀπό τό Χρυσοβίτσι περνᾶ ἀπό τό παλιό Ἐκκλησάκι τῆς Παναγίας.
ΧΑΜ
