Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Άνθιμος προσεφώνησε συντόμως τον Εξοχώτατο κ. Πρόεδρο, καλωσορίζοντάς τον στην Αλεξανδρούπολη και στην εορτή του πολιούχου Αγίου Νικολάου και τον κάλεσε να κηρύξει την έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων του Ιωβηλαίου Έτους 2020 για τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Αλεξανδρούπολης και την ενσωμάτωσή της στον εθνικό κορμό της πατρίδος μας.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην ομιλία του αναφέρθηκε στο μεγαλείο της Ορθοδοξίας και τα οικουμενικά μηνύματά της καθώς και στο βίο του Αγίου Νικολάου. Αναφέρθηκε επίσης στην προκλητικότητα της Τουρκίας που «καιρός είναι να σταματήσει αυτή τη συμπεριφορά», όπως είπε, φέρνοντας ως παράδειγμα τη συμπεριφορά της Ελλάδας απέναντι στη Μουσουλμανική μειονότητα. «Είμαστε ένα πραγματικό υπόδειγμα», συμπλήρωσε ο κ. Παυλόπουλος.
«Το λεγόμενο “Μνημόνιο” μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης είναι όχι απλώς άκυρο αλλά παντελώς ανυπόστατο θεσμικώς, αφού δεν βρίσκει κανένα έρεισμα στο διεθνές δίκαιο. Γι’ αυτό και δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα για την Ελλάδα, τη διεθνή κοινότητα και την Ευρωπαϊκή Ένωση», δήλωσε ο Πρόεδρος. Επίσης, ανέφερε ότι όσο είμαστε αποφασισμένοι να τείνουμε χείρα φιλίας και καλής γειτονίας προς την Τουρκία, άλλο τόσο είμαστε αποφασισμένοι, υπό όρους αρραγούς ενότητας και δίχως ίχνος υποχώρησης ή υπαναχώρησης, να επιβάλουμε τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου. «Προς τούτο έχουμε, όπως το αποδείξαμε ιστορικώς όταν χρειάσθηκε, και τη βούληση και τη δύναμη», σημείωσε και πρόσθεσε: «Σε αυτό το πλαίσιο, θα υπερασπισθούμε τα σύνορα, την επικράτεια και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνης της Ελλάδας, που είναι και σύνορα, επικράτεια και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Επίσης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τόνισε ότι απέναντι στις φαντασιώσεις της Τουρκίας περί του «δικαίου του ισχυρού», που την οδηγούν ολοένα και περισσότερο στο διεθνές περιθώριο, εμείς, οι Έλληνες, διακηρύσσουμε ότι θα φέρουμε, στο ακέραιο, σε πέρας την αποστολή μας ως εγγυητών της διεθνούς και της ευρωπαϊκής νομιμότητας. Ειδικότερα, ο κ. Παυλόπουλος επισήμανε ότι με κάθε καλή πίστη και απόλυτη ειλικρίνεια διαμηνύουμε προς την Τουρκία πως «εμείς, οι Έλληνες, έχουμε αποδείξει ότι σεβόμαστε, διαχρονικώς, στο ακέραιο το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο, πρωτίστως, δε, τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, που απορρέουν από τη διεθνή και την ευρωπαϊκή έννομη τάξη». Μάλιστα, υπογράμμισε ότι «ο σεβασμός αυτός μας έχει καταστήσει, τόσο διεθνώς όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, παράδειγμα προς μίμηση» και συμπλήρωσε: «Μέσα σε αυτό το πλαίσιο σεβόμαστε, στον ίδιο βαθμό, και τα κάθε είδους δικαιώματα των συμπολιτών μας Μουσουλμάνων της Θράκης, οι οποίοι αποτελούν θρησκευτική, αμιγώς, μειονότητα, όπως ρητώς ορίζει το διεθνές δίκαιο, ιδίως, δε, η Συνθήκη της Λωζάνης».
Παρατήρησε, ακόμη, ότι «το ίδιο αίσθημα σεβασμού, με απτές αποδείξεις στην πράξη, τρέφουμε και ως προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, οι οποίοι βρίσκουν καταφύγιο στην Ελλάδα, βεβαίως αναμένοντας από τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση να δείξουν και εκείνοι, επίσης εμπράκτως, την εν προκειμένω αλληλεγγύη τους, όπως αυτή προκύπτει από το ευρωπαϊκό δίκαιο αλλά και από τον κοινό μας ευρωπαϊκό πολιτισμό». Ωστόσο, ο κ. Παυλόπουλος υποστήριξε ότι στον αντίποδα της δικής μας υποδειγματικής συμπεριφοράς κινείται, αυθαιρετώντας πολλαπλώς, η Τουρκία, η οποία, ως εκ τούτου, είναι υπόλογη διεθνώς, με αντιπροσωπευτικό παράδειγμα το άκρως βαρύ κλίμα εναντίον της στο Συμβούλιο της Ευρώπης.
«Κατ’ αρχάς, η Τουρκία θα πρέπει να είναι περισσότερο υπεύθυνη έναντι της Ελλάδας όχι μόνο διότι οι ισχυρισμοί της για την ελληνική μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη ισοδυναμούν με παραχάραξη της Ιστορίας, αλλά και γιατί το παρελθόν της βαρύνεται με αδιανόητες διώξεις εις βάρος των Ελλήνων και του Ελληνισμού», δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πρόσθεσε: «Αναφέρομαι τόσο στις Γενοκτονίες του Ελληνισμού του Πόντου και της Μικράς Ασίας όσο και στο πογκρόμ και στους διωγμούς των Ελλήνων- και κυριολεκτώ, διότι κατά τη Συνθήκη της Λωζάνης αποτελούν εθνική μειονότητα- της Κωνσταντινούπολης, το 1955 και 1964, αντιστοίχως, που οδήγησαν στον αποδεκατισμό της ως τότε κραταιάς Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας της Κωνσταντινούπολης. Και, φυσικά, ουδείς μπορεί να ξεχνά την τραγωδία των αγνοούμενων στην Κύπρο, μετά την τουρκική εισβολή στο μαρτυρικό νησί, το 1974».
Ακολούθως, ανέφερε ότι τη στάση της Τουρκίας εις βάρος του ανθρώπου χαρακτηρίζει και η συμπεριφορά της έναντι των προσφύγων και των μεταναστών. «Στους οποίους φέρεται με τρόπο που παραβιάζει κάθε έννοια του διεθνούς δικαίου, φθάνοντας στο σημείο να τους χρησιμοποιεί ακόμη και ως ομήρους ή και μέσο εκβιασμού της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», σημείωσε και κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διεθνή κοινότητα, αμέσως, να συμπεριφερθούν στην Τουρκία επιβάλλοντας την εφαρμογή της διεθνούς και της ευρωπαϊκής νομιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της επιβολής εις βάρος της των προβλεπόμενων κυρώσεων.
Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Παυλόπουλος τόνισε: «Από εδώ, την Αλεξανδρούπολη, από εδώ, την ελληνική και ευρωπαϊκή Θράκη, την εσχατιά της Δύσης προς την Ανατολή, κατά τον εορτασμό της 100ής επετείου της Απελευθέρωσης και προσάρτησης της Θράκης στον εθνικό μας κορμό, εμείς, οι Έλληνες, διακηρύσσουμε ότι είμαστε και θα παραμείνουμε, αδιαλείπτως, υπερασπιστές και θεματοφύλακες των ως άνω αρχών και αξιών του ελληνικού και του ευρωπαϊκού πολιτισμού, όπως τις κληροδότησε η Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη».
«Με τον τρόπο αυτό είμαστε και θα παραμείνουμε, στο διηνεκές, υπερασπιστές του ανθρώπου και του ανθρωπισμού. Ιδίως, δε, σήμερα, όταν ο άνθρωπος χειμάζεται δεινώς σε ολόκληρο τον πλανήτη, όπως συμβαίνει και στην περιοχή μας, δυστυχώς με μεγάλη ευθύνη της γείτονος Τουρκίας», κατέληξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Αμέσως μετά την ομιλία του ο κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας κήρυξε την έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων για το Ιωβηλαίο Έτος και άναψε συμβολικά τα κεριά στο ξύλινο ομοίωμα των 100 χρόνων που κατασκευάσθηκε ειδικά για τις εορτές της πόλεως, με τους ιεροψάλτες να ψάλλουν τον Πολυχρονισμό προς τον Πρόεδρο και τον Εθνικό Ύμνο, ενώ ταυτόχρονα παιδιά του 3ου Δημοτικού ξετύλιξαν από τον γυναικωνίτη κορδέλες με τα 100 έτη ζωής της πόλεως και άνθη έπεφταν από τον τρούλο του ναού.
Ακολούθησε η λιτάνευση της ιεράς εικόνος του Αγίου Νικολάου στους δρόμους της πόλεως μέχρι την παραλιακή λεωφόρο και η επιστροφή της λιτανείας στον Μητροπολιτικό Ναό για την απόλυση της Θείας Λειτουργίας. Μετά το πέρας της λιτανείας παρετέθη δεξίωση στο Επισκοπείο της Μητροπόλεως.
