Την Τρίτη 2 Φεβρουαρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναούσης επί τη εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου.
Στον Ιερό Ναό φυλάσσεται η θαυματουργή Ιερά Εικόνα της Υπαπαντής του Κυρίου, την οποία βρήκε μετά από όραμα η μακαριστή Ευγενία Ράιου στην «Έξω Υπαπαντή» Ναούσης την δεκαετία του 1920.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καί ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ καί εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον».
Ἀπό τή Βηθλεέμ στήν Ἰερουσαλήμ μᾶς μεταφέρει ἡ σημερινή ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς. Ἀπό τό ταπεινό σπήλαιο τῆς Γεννήσεως στόν περικαλλῆ ναό τοῦ Σολομῶντος.
Στό ταπεινό σπήλαιο εἰσοδεύτηκε ὁ Χριστός ὡς βρέφος διά τῆς ἀμώμου Μητρός του, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, πρίν ἀπό σαράντα ἡμέρες. Καί σήμερα καί πάλι εἰσοδεύεται διά τῆς Παναγίας Παρθένου στόν ναό τοῦ Θεοῦ, γιά νά ἐκπληρώσει μαζί μέ τόν μνήστορα Ἰωσήφ τήν ἐπιταγή τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου.
Καί ἄν κατά τήν εἴσοδό του στόν κόσμο οἱ μόνοι πού κατανόησαν τό θαῦμα καί ἔσπευσαν νά τόν προσκυνήσουν ἦταν οἱ ἁπλοί καί ταπεινοί ποιμένες τῆς Βηθλεέμ, πού φύλαγαν μέσα στή νύκτα τά πρόβατά τους, κατά τήν εἴσοδό του σήμερα στόν ναό τοῦ Σολομῶντος οἱ μόνοι πού τόν ἀντιλαμβάνονται εἶναι ὁ πρεσβύτης Συμεών, ὁ ὁποῖος μέσα στό σκοτάδι τοῦ προχριστιανικοῦ κόσμου ἀνέμενε τόν Μεσσία, τόν Σωτήρα καί Λυτρωτή τοῦ κόσμου, «φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν», καί ἡ προφῆτις Ἄννα, πού γιά πολλά χρόνια παρέμενε στόν ναό νηστεύοντας καί προσευχόμενη.
Οἱ δύο αὐτοί, ὁ Συμεών καί ἡ Ἄννα, εἶναι οἱ μόνοι πού ἀξιώνονται νά διακρίνουν μέσα στό πλῆθος τῶν ἀνθρώπων πού βρίσκονται στόν ναό τοῦ Σολομῶντος τόν Χριστό καί νά μιλήσουν προφητικά γιά τόν μεγάλο Ἀναμενόμενο, πού εἶχε ἔρθει πλέον στόν κόσμο.
Ἀπό τούς λόγους τους ἄς σταθοῦμε γιά λίγο στήν προφητεία τοῦ γέροντος Συμεών. «Οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καί ἀνάστασιν πολλῶν καί εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον».
Ὁ Συμεών προφητεύει ὄχι γιά τό μέλλον τοῦ Χριστοῦ ἀλλά γιά τό μέλλον τῶν ἀνθρώπων. Προλέγει ὅτι πολλοί ἀπό αὐτούς πού τόν ἀνέμεναν ὡς Μεσσία δέν θά τόν πιστεύσουν, καί ἡ ἄρνησή τους αὐτή θά γίνει αἰτία τῆς πτώσεως καί τῆς ἀπωλείας τους. Προλέγει ὅτι ἡ πίστη στόν Σωτήρα καί Λυτρωτή τοῦ κόσμου θά γίνει αἰτία ἀμφισβητήσεως ἀπό ὅσους δέν θά θελήσουν νά τόν δεχθοῦν. Θά γίνει τό σημεῖο πού θά διχάσει τούς ἀνθρώπους σέ ἐκείνους πού τόν ἀναγνωρίζουν καί σέ ἐκείνους πού τόν ἀρνοῦνται.
«Οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καί ἀνάστασιν πολλῶν καί εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον».
Παράξενη ἀκούεται ἡ προφητεία τοῦ πρεσβύτου Συμεών. Οἱ ἄνθρωποι περίμεναν τόν Μεσσία γιά νά φέρει τήν εἰρήνη καί νά ἑνώσει τά διεστῶτα. Καί πῶς τώρα ὁ Συμεών προλέγει ὅτι θά διχάσει τόν κόσμο; Καί ὅμως ἡ προφητεία ἐπιβεβαιώνεται ἀπό τήν ἱστορία. Ὁ Χριστός εἶναι ὄντως «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» ἀπό τή στιγμή τῆς γεννήσεώς του μέχρι σήμερα. Τό διαπιστώνουμε καθημερινά ἀπό τούς ἀνθρώπους πού ἀμφισβητοῦν τήν πίστη μας, πού συκοφαντοῦν τήν Ἐκκλησία, πού προσβάλλουν τά ἱερά μυστήριά της, πού εἰρωνεύονται καί χλευάζουν τά πιστά μέλη της, πού κατηγοροῦν καί δυσφημοῦν τούς διακόνους της.
Ὁ Χριστός εἶναι ὄντως «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» καί στή δική μας κοινωνία, πού διερωτᾶται γιατί, ἀφοῦ ἦρθε ὁ Χριστός στόν κόσμο, ὑπάρχουν ἀκόμη ἀδικίες, ἀντιδικίες καί πόλεμοι μεταξύ τῶν ἀνθρώπων; Γιατί ἐπικρατεῖ τό μίσος ἀντί τῆς ἀγάπης καί τό συμφέρον ἀντί τῆς ἀλληλεγγύης;
Τά ἐρωτήματα αὐτά, παρότι ἰσχύουν καί εἶναι δικαιολογημένα, δέν ἀνταποκρίνονται στήν πραγματικότητα. Ὁ Χριστός δέν ἦρθε στόν κόσμο γιά νά γίνει «σημεῖον ἀντιλεγόμενον». Ἦρθε γιά νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τήν ἁμαρτία καί νά μᾶς διδάξει μέ τή ζωή του καί μέ τόν λόγο του τόν τρόπο γιά νά ζήσουμε ἑνωμένοι μέ τόν Θεό καί μέ τούς συνανθρώπους μας.
Θά μποροῦσε ὁ Χριστός νά εἶχε ἐπιβάλλει αὐτό τόν τρόπο στόν κόσμο, ἀλλά σεβόμενος τήν ἐλευθερία πού Ἐκεῖνος μᾶς χάρισε, μᾶς ἀφήνει νά κάνουμε ὁ καθένας μας τή δική του ἐπιλογή· «ὅστις θέλει», λέγει.
Ὅσοι δέν θέλουν νά τόν ἀκολουθήσουν στέκονται ἀπέναντί του καί ἀπέναντι σέ ἐκείνους πού τόν πιστεύουν. Καί ἡ ἀπιστία αὐτή εἶναι πού δημιουργεῖ τή διάσπαση στόν κόσμο μας, γιατί δέν ὑπάρχει εἰρήνη χωρίς τόν Χριστό, δέν ὑπάρχει ἀγάπη χωρίς τόν Χριστό, δέν ὑπάρχει ἑνότητα τῶν ἀνθρώπων χωρίς τόν Χριστό, δέν ὑπάρχει ἀλληλεγγύη χωρίς τόν Χριστό, ἐφόσον ὅσοι δέν τόν πιστεύουν καί δέν τόν ἀκολουθοῦν δέν ἐνδιαφέρονται παρά μόνο γιά τόν ἑαυτό τους καί τό συμφέρον τους καί βλέπουν στό πρόσωπο τοῦ ἄλλου ὄχι τόν ἀδελφό τους ἀλλά τόν ἀντίπαλό τους, τόν ἀνταγωνιστή τους, τόν ἐχθρό τους.
Γι᾽ αὐτούς ὁ Χριστός δέν «κεῖται εἰς ἀνάστασιν», ἀλλά «εἰς πτῶσιν». Γι᾽ αὐτούς ὁ Χριστός εἶναι διαρκῶς τό σημεῖο πρός τό ὁποῖο ἀντιλέγουν.
Ἀκούοντας, λοιπόν, σήμερα καί ἐμεῖς τόν προφητικό λόγο τοῦ θεοδόχου Συμεών ἄς ἐξετάσουμε τόν ἑαυτό μας, ἄς ἐξετάσουμε τή στάση μας ἔναντι τοῦ Χριστοῦ ὄχι στά λόγια ἀλλά στήν οὐσία. Καί ἄς ἐπιλέξουμε νά εἴμεθα ἐνσυνείδητα κοντά του. Νά εἴμεθα ἐκεῖνοι πού θά ἀκολουθοῦμε τόν λόγο καί τό θέλημά του γιά νά εἶναι γιά μᾶς αἰτία ἀναστάσεως, γιά νά εἶναι ὁ Σωτήρας, γιά νά εἶναι Λυτρωτής μας. Ἰδιαίτερα, μάλιστα, τήν περίοδο αὐτή πού τόσο βάλλεται τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος προσφέρεται «εἰς ζωήν αἰώνιον» καί «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν». Καί ὅμως βλέπετε, ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι βάλλουν καί ἐναντίον τῆς θείας Εὐχαριστίας, ἐναντίον αὐτῆς τῆς θείας σχέσεώς μας μέ τήν Χριστό, πιστεύοντας ὅτι μπορεῖ νά εἰσχωρήσει ἕνας ἰός «ἁμαρτωλός», θά ἔλεγα, μέσα στόν Υἱό τῆς χάριτος, μέσα στόν Υἱό τοῦ Θεοῦ, πού εἶναι τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.
Γι᾽ αὐτό ἄς προσπαθήσουμε καί ἐμεῖς μέσα ἀπό τή θεία Εὐχαριστία νά βιώσουμε τό θαῦμα αὐτό ἀλλά καί τή μεγάλη ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου μας.
