«Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Δευτέρᾳ τῆς Πεντηκοστῆς, αὐτὸ τὸ πανάγιον, καὶ ζωοποιόν, καὶ παντοδύναμον ἑορτάζομεν Πνεῦμα, τὸν ἕνα τῆς Τριάδος Θεόν, τὸ ὁμότιμον, καὶ ὁμοούσιον, καὶ ὁμόδοξον τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ».
Την Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία μας εορτάζει το Άγιο Πνεύμα το οποίο κατήλθε επί τους άγιους Μαθητάς και Αποστόλους ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν . Το Πανάγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, είναι ο Παράκλητος τον οποίο είχε υποσχεθεί ο Χριστός πως θα αποστείλει στους μαθητές του μετά την Ανάληψή Του και χωρίς αυτό δεν υπάρχει, ούτε μπορεί να σταθεί η εκκλησία καθώς όλα τα Μυστήρια τελούνται με την επενέργεια του Αγίου Πνεύματος.
« Ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας». Χωρίς το Άγιο Πνεύμα δεν υπάρχει εκκλησία για αυτό κι όποιος δεν δέχεται την επέλευση του Αγίου Πνεύματος απορρίπτει δηλαδή αυτή την αλήθεια, δεν πιστεύει στα μυστήρια της εκκλησίας. Λένε κάποιοι συνάνθρωποι στις μέρες μας πιστεύω στο Θεό αλλά το λένε έτσι αόριστα, δεν έρχονται στην εκκλησία, δεν εξομολογούνται, δεν κοινωνούν. Στην εκκλησία υπάρχει το Πανάγιο Πνεύμα όποιος δεν το δέχεται δεν σώζεται για αυτό και η εκκλησία αναφέρει πως όλα τα αμαρτήματα συγχωρούνται εκτός από τη βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Αυτός ο όποιος βλασφήμει το Άγιο Πνεύμα δεν δέχεται τίποτα από την εκκλησία, απορρίπτει όλα τα μυστήρια και δεν δέχεται την χάρη του Θεού. Ως εκ τούτου χωρίς το Άγιο Πνεύμα η Εκκλησία θα ήταν ένα ίδρυμα κάποιων ανθρώπων που απλά θα αποτελούσε ιστορική ανάμνηση του επίγειου έργου του Ιησού Χριστού.
Το Άγιο Πνεύμα αναπαύεται στις καθαρές ψυχές, στις αγνές καρδιές, στους ανθρώπους του Θεού, στους ανθρώπους που μέσα από την μυστηριακή ζωή της εκκλησίας, την μετάνοια, και την συμμέτοχη στη Θεία Ευχαριστία πορεύονται προς την όντως ζωή, προς την αιώνιο ζωή. Το Άγιο Πνεύμα δεν αναπαύεται στις ψυχές εκείνων που δεν αγαπούν τον συνάνθρωπο τους και έχουν κάνει ως Θεό τα υλικά αγαθά του μάταιου τούτου και ψεύτικου κόσμου, δεν αναπαύεται στις καρδιές των ανθρώπων οι οποίοι δεν πιστεύουν σωστά στον Θεό και δεν εφαρμόζουν τις εντολές Του αλλά ποιούν το δικό τους θέλημα το οποίο τις περισσότερες φορές είναι διαφορετικό από το θέλημα του Θεού. Τουτέστιν ζουν μέσα στην αμαρτία η όποια είναι η αποτυχία να φτάσουν στον συγκεκριμένο στόχο ο οποίος είναι η αγιότητα.
Ως αληθινοί χριστιανοί πρέπει μέσα στην εκκλησία να ζούμε την ζωή του Άγιου Πνεύματος. Όπως το σώμα όταν βγει η ψυχή είναι νεκρό έτσι και η ψυχή όταν δεν είναι χαριτωμένη και φωτισμένη από το Άγιο πνεύμα είναι νεκρή. Βέβαια αυτή η ψυχή δεν χάνεται αλλά βιώνει έναν φριχτό θάνατο, χειρότερο από οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος. Γι΄ αυτό προκειμένου να βιώνουμε και να ζούμε βαθειά τη ζωή του Αγίου Πνεύματος πρέπει να ζούμε μέσα στην εκκλησία με την μυστηριακή ζωή της, να έχουμε την αγάπη μας και τον νου μας στραμμένα προς το Θεό, να πιστεύουμε σωστά και να ποιούμε το Άγιο Θέλημα Του.
της Μαρίας Χατζησταμάτη
