Στην πολυπληθή Ενορία του Αγίου Αθανασίου στα Γαλανέικα Λαμίας ιερούργησε σήμερα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, ημέρα επετειακή μάλιστα για την Ενορία, καθώς αυτή την ημέρα, Ε’ Κυριακή των Νηστειών του έτους 1984, 42 χρόνια πριν, ο μακαριστός Μητροπολίτης Φθιώτιδος κυρός Δαμασκηνός (Παπαχρήστου) πλαισιούμενος από τους αοιδίμους κτίτορες ιερείς του Ναού και τους ευσεβείς Ενορίτες, τέλεσε τα Εγκαίνια του Ιερού Ναού.
Τους Ιερούς Ύμνους, της ημέρας και της αναμνήσεως των Εγκαινίων απέδωσε με αρτιότητα πολυμελής χορός μαθητών του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως «Γερμανός ο Μελωδός» υπό τον Πρωτοψάλτη του Ναού και Καθηγητή του Ωδείου κ. Σεραφείμ – Παναγιώτη Κυρίτση, και του Λαμπαδαρίου του Ναού κ. Κωνσταντίνου Μπαρτσώκα.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών μεταξύ άλλων σημείωσε:
«Στη μυσταγωγία αυτή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής έρχονται άγια πρόσωπα για να μας δείξουν το δρόμο, και σήμερα έρχεται μπροστά μας ένα πρόσωπο που διεκρίθη στη ζωή του, όχι μόνο για την οσιότητα, αλλά και για την αμαρτωλότητά του. Μας φέρνει μία γυναίκα, η οποία αμάρτησε όσο περισσότερο μπορούσε κι όσο περισσότερο ήταν εφικτό, δοκίμασε κάθε είδους αμαρτία, έψαχνε να βρει τον εαυτό της σε λάθος μονοπάτια. Μας φέρνει ένα πρόσωπο, το οποίο βίωσε το απόλυτο αδιέξοδο. Στην προσπάθειά της η Μαρία η Αιγυπτία να βρει τον εαυτό της, να βρει την ταυτότητά της, να ξεπεράσει τα τραύματα της, τις πληγές της, να υπερβεί τα στίγματα της, προσπαθούσε να βρει θεραπεία σε ψεύτικα φάρμακα, σε πρόσκαιρα φάρμακα, όπως και εμείς οι άνθρωποι πολλές φορές αναζητούμε υποκατάστατα, για να καλύψουμε απωθημένα, για να καλύψουμε κρυφές πληγές, για να μπορέσουμε να διαχειριστούμε την αλήθεια μας, που ενδεχομένως αδυνατούμε κατάματα να την αντιμετωπίσουμε και να συνομιλήσουμε μαζί της, να συμφιλιωθούμε ακόμα και με τον κακό μας εαυτό, να τον αγαπήσουμε πραγματικά και όχι εγωιστικά και αγαπώντας τον να τον θεραπεύσουμε.
Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία αποτελεί ένα απίστευτο τέτοιο παράδειγμα ελπίδας για τον κάθε αποτυχημένο, απογοητευμένο, απελπισμένο άνθρωπο. Αποτελεί παράδειγμα ανάστασης για κάθε άνθρωπο που βιώνει θάνατο, γιατί βίωσε τον απόλυτο θάνατο της φθοράς, της αποτυχίας και της αμαρτίας. Όμως δεν επέτρεψε στον εαυτό της, αυτή η ανήσυχη ψυχή, αυτό το ανήσυχο πνεύμα, αυτή η ύπαρξη που διψούσε και λαχταρούσε να βρει την όντως αλήθεια, δεν εγκλωβίστηκε στο θάνατο, δεν βάλτωσε μέσα στο σκοτάδι, αλλά το βλέμμα της δεν το πήρε ποτέ από το φως, γιατί ακόμα και μέσα στα σκοτάδια της αμαρτίας αναζητούσε φως και αλήθεια και ήρθε η ώρα που συνάντησε το φως, ήρθε η ώρα όπου μετά από ένα ταξίδι ακολασίας, ένα σκίρτημα μέσα στην καρδιά της, της έδωσε την επιθυμία να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό και μία φωνή μέσα της, η φωνή της συνειδήσεως, το φιλότιμο, η ευαίσθητη καρδιά, της θύμισε ότι είναι πολύ ανάξια, για να πλησιάσει το Σταυρό του Χριστού και μέσα σε αυτή την ταπεινότητα, μέσα σε αυτή την επίγνωση της αλήθειας της, έρχεται η Παναγία να γίνει η ίδια εγγυήτρια της μεταστροφής της, της ανάστασής της, της αλλαγής της, της υπέρβασης του θανάτου στη ζωή της.
Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία φεύγει στην έρημο του Ιορδάνη. Είναι απαραίτητο και αναγκαίο να τολμήσουμε τη δική μας προσωπική φυγή, όχι για να δραπετεύσουμε από την πραγματικότητα αυτού του κόσμου, αλλά είναι αναγκαίο να μπορούμε και να τολμούμε να πούμε κάποια όχι, να διασφαλίσουμε για τον εαυτό μας έναν προσωπικό τρόπο υπάρξεως, να είμαστε ο εαυτός μας, να μη μας σέρνουν από εδώ και από εκεί δίχως προσωπικότητα, αλλά ο κάθε ένας την ετερότητα του, τη μοναδικότητά του, οφείλει και να την διακονεί και να την προσεγγίζει με ιερότητα και με αγάπη, αλλά και να την περιφρουρεί, γι’ αυτό έχουμε ανάγκη φυγής και ησυχίας.
Παντού θόρυβος. Όπου και αν βρεθούμε θόρυβος και φασαρία. Μία ακατάσχετη φλυαρία παντού. Παντού. Στα μέσα ενημέρωσης στο διαδίκτυο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις προσωπικές μας σχέσεις ακατάσχετα φλυαρούν οι άνθρωποι. Δεν αντέχουν, ατελείωτα μηνύματα στο κινητό, ατέλειωτη φλυαρία, δεν έχουν τη δύναμη να ησυχάσουν, να σιωπήσουν, να συζητήσουν λίγο με τον εαυτό τους, να δουν λίγο τον εαυτό τους, να προσευχηθούν να νηστέψουν από τον θόρυβο και τη φασαρία.
Προσευχή και νηστεία δεν σημαίνει απλώς σταυρώνω τα χέρια μου και εκκλησιάζομαι τυπικά εξωτερικά, ούτε νηστεία σημαίνει απλώς αλλάζω ένα διαιτολόγιο. Σημαίνει ότι αποφασίζω επιτέλους να συνομιλήσω με τον εαυτό μου, να συνομιλήσω με τον Θεό μου, να πάψω συνέχεια και ακατάπαυστα να κάνω θόρυβο, να πάψω να ενοχλώ αλλά να βρω ξανά το κέντρο της υπάρξεώς μου που είναι η καρδιά μου.
Έχουμε ανάγκη για σιγή, για σιωπή, για ησυχία. Αν ο άνθρωπος δεν αποφασίσει να κάνει εγκράτεια στο πληκτρολόγιο, στο facebook, στο διαδίκτυο, δεν θα βρει ανάσταση και ζωή. Αυτή είναι η άσκηση που ζητείται για τον άνθρωπο του σήμερα. Έχουμε εγκλωβιστεί σε μία αχαλίνωτη φλυαρία και πολυλογία, η οποία τελικά οδηγεί σε έναν κατακερματισμό της ύπαρξής μας.
Πώς λοιπόν να προσευχηθούμε και πώς να νηστεύσουμε όταν οι προτεραιότητές μας έχουν χαθεί; Δεν έχουμε προτεραιότητες. Δεν έχουμε σχέδιο. Δεν έχουμε πλάνο. Είμαστε παντού και πουθενά. Δεν ξέρουμε πού βαδίζουμε, όπου φυσάει ο άνεμος, γι’ αυτό βλέπουμε πόσο εύκολα έρχονται μεταπτώσεις στη διάθεσή μας, πόσο εύκολα μεταβάλλεται η κοινή γνώμη και εκεί που χθες ένα πρόσωπο το αποθέωναν όλοι, σήμερα το λιθοβολούν ξαφνικά.
Βιώνουμε όλη αυτή την ατμόσφαιρα, γιατί δεν χαρίζουμε στον εαυτό μας λίγη ησυχία, λίγη περισυλλογή, λίγη «κατάπαυση του πυρός» για να θυμηθούμε λίγο την πολεμική ατμόσφαιρα. Έχουμε ανάγκη μίας εκεχειρίας, μίας ανακωχής, μίας έστω προσωρινής ειρήνης, για να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα, ένα «restart», να κάνουμε μία επανεκκίνηση. Αυτή είναι η μετάνοια. Αυτή είναι η αλλαγή. Αυτό είναι το Πάσχα.
Το Πάσχα είναι η δυνατότητα για μία επανεκκίνηση για μία μετάβαση από τον θάνατο στη ζωή και αυτό το πρόκριμα η Αγία μας Εκκλησία στο τέλος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής μας το προσφέρει πολύ παρήγορα λέγοντάς μας: Αισθάνεσαι αμαρτωλός; Αποκλείεται να είσαι πιο αμαρτωλός από τη Μαρία την Αιγυπτία. Αισθάνεσαι ότι έχεις κάνει λάθη; Αποκλείεται να έχεις κάνει περισσότερα λάθη από αυτή τη γυναίκα. Καυχάσαι ότι είχες στη ζωή σου απολαύσεις, διασκεδάσεις, ότι τα έζησες όλα; Ε όχι. Δεν τα έζησες, όπως τα έζησε αυτή. Αυτήν πάρε ως παράδειγμα. Δεν μπορείς να ακολουθήσεις τον Άγιο, τον Όσιο, τον Ασκητή, αυτόν που εκ κοιλίας μητρός υπήρξε αγνός και άμωμος και αμόλυντος; Ε, ακολούθα τη Μαρία την Αιγυπτία. Πάρε δύναμη από αυτήν. Μη σε απογοητεύει ο θάνατος, μη σε απογοητεύει η αμαρτία, μη σε απογοητεύουν τα λάθη σου. Αγάπησε ακόμα και τα λάθη σου, αγάπησε ακόμα και τα παραπτώματα σου, αγάπησε ακόμα και τις αποτυχίες σου. Αγάπα την ύπαρξή σου, αγάπα τον εαυτό σου και δώσε του ευκαιρίες, δώσε του τη δυνατότητα από το σκοτάδι να ταξιδέψει στο φως και να μείνει στο φως και να γίνει όλος, ένα φως».
Προ της απολύσεως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών σε πανηγυρικό κλίμα εις ανάμνησιν της επετείου χειροθέτησε Αναγνώστη της Ιεράς Μητροπόλεως τον Νικόλαο Ατματζίδη, υιό κατά σάρκα του Προϊσταμένου του Ιερού Ναού Πρωτ. π. Δημητρίου Ατματζίδη, μαθητή της Β’ τάξεως του Α’ Γυμνασίου Λαμίας και υποτρόφου μαθητή του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως «Γερμανός ο Μελωδός», απάντων αναφωνούντων το «Άξιος»!
Επίσης, ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών ετέλεσε και Αρχιερατικό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής των μακαρίων κτιτόρων του Ιερού Ναού και πάντων των διακονησάντων ιερέων, ιεροψαλτών, επιτρόπων και δωρητών.
Ο Προϊστάμενος του Ναού Πρωτ. π. Δημήτριος Ατματζίδης, Διευθυντής του Γραφείου Τύπου, του Ραδιοφωνικού Σταθμού και των ΜΜΕ της Ιεράς Μητροπόλεως, γόνος της Ενορίας και εγγονός ενός εκ των κτιτόρων και επί πολλά έτη διατελέσαντος Προϊσταμένου του Ναού, του μακαριστού Πρωθιερέως και Αρχιμανδρίτου εκ χηρείας π. Δημητρίου Βούρβα, με συγκίνηση και εκ μέρους σύσσωμου του πληρώματος της Ενορίας ευχαρίστησε υιικώς τον Σεβασμιώτατο σημειώνοντας:
«Σεβασμιώτατε Πατέρα μας κ.κ. Συμεών σας ευχαριστούμε που με την δική σας έμπνευση και αγάπη τιμούμε την ιστορία μας και τη μνήμη των προπατόρων μας, πνευματικών πατέρων της Ενορίας, από τους οποίους διδασκόμαστε την αγάπη, την ευπρέπεια και την προσέγγιση της ιερότητας του Ναού και των εμψύχων ναών, που είναι άπαντες οι ενορίτες μας.
Σας ευχαριστούμε που μας αξιώνετε να αποτελούμε και εμείς έναν κρίκο αυτής της ευλογημένης αλυσίδας της πολυπληθούς Ενορίας των Βορείων προαστίων της πόλεως και να ποιμαίνουμε τους ευσεβείς και φιλάγιους πιστούς.
Από τους προπάτορές μας, αλλά και από το δικό σας παράδειγμα διδασκόμαστε καθημερινά, την ολοκληρωτική και θυσιαστική αγάπη προς τον Θεό και τον άνθρωπο, την ανιδιοτελή διακονία προς όλους τους ποιμαντικούς και λειτουργικούς τομείς της Ενορίας μας, αλλά και την τελεία υπακοή και τον σεβασμό και προς την Εκκλησία και τον Επίσκοπο με τα οποία έζησαν και διακόνησαν οι μακαριστοί ιερείς μας.
Ευχηθείτε Σεβασμιώτατε, μέσα από αυτή την Ενορία να αναδείξει ο Πανάγαθος Θεός και άλλους ιερείς αξίους του υπουργήματος της Αγίας Ιερωσύνης, εργάτες γνήσιους του Αμπελώνος του Χριστού. Εσαεί ευγνώμονες εις το σεπτόν πρόσωπόν Σας»!
Στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία μεταξύ του πλήθους των πιστών και των παιδιών της Ενορίας, παραβρέθηκαν: ο Βουλευτής Φθιώτιδος κ. Γεώργιος Κοτρωνιάς, ο Αναπληρωτής Δημάρχου Λαμιέων κ. Γεώργιος Ποντίκας, η Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Νάγια Φαρδή, ο Αντιδήμαρχος κ. Δημήτριος Κυρίτσης, ο εκπρόσωπος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος κ. Αποστόλης Αγγελακόπουλος, ο Πρόεδρος του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Στερεάς Ελλάδος κ. Δημήτριος Κυρίτσης, ο Αστυνομικός Διευθυντής Φθιώτιδος κ. Ανδρέας Κυρίτσης, εκπρόσωπος του Πυροσβεστικού Σώματος, η πολιτευτής Φθιώτιδος κ. Βασιλική Δημητράντζου, καθώς και εκπρόσωποι άλλων συλλόγων και φορέων του τόπου.
Τέλος, σε όλους μαζί με το γλύκισμα για το νέο Αναγνώστη της Ιεράς Μητροπόλεως δόθηκε ως ευλογία ένα εικονάκι – ενθύμιο στο οποίο απεικονίζεται ο Ναός του Αγίου Αθανασίου σήμερα, καθώς και ένα στιγμιότυπο των Εγκαινίων του Ιερού Ναού την Ε’ Κυριακή των Νηστειών του έτους 1984.
