Μακαριστοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν κυροῦ Νικοδήμου
Κατὰ τὰς χοροστασίας ἡ ἀρμόζουσα ἐμφάνισις τοῦ Ἀρχιερέως εἶναι ἡ μετὰ Μανδύου.
Δὲν θεωρεῖται δὲ ἀξιοσύστατος ἡ παράλειψις χρησιμοποιήσεως τοῦ ἐπιβλητικωτάτου τούτου ἀμφίου, δι᾽ ἀποφυγὴν τοῦ κόπου τῆς διπλώσεως αὐτοῦ ἢ διὰ κακῶς ἐννοουμένην ἀπλούστευσιν τῆς ἀρχιερατικῆς ἐμφανίσεως.
Μόνον κατὰ τὴν Μ. Τεσσαρακοστήν (Κατανυκτικοὺς Ἑσπερινοὺς καὶ Προηγιασμένας) καὶ κατὰ τὴν Μ. Ἑβδομάδα (Ἀκολουθίαι Νυμφίου καὶ Ὧραι Μ. Παρασκευῆς) γίνεται χοροστασία ἄνευ Μανδύου.
Καλὸν καὶ ἀξιοσύστατον εἶναι νὰ τηρῆται ἡ παραδεδομένη ἐκκλησιαστικὴ τάξις ἐν προκειμένῳ χωρὶς αὐθαίρετους πρωτοβουλίας ἀλλοιώσεως ταύτης διὰ τοιούτων παραλείψεων κλπ.
Ἔτι μᾶλλον δέον νὰ ἀποφεύγεται ἡ παρέλειψις τῆς χοροστασίας καθόλου ἐν τῷ Ὄρθρῳ καὶ ἡ εὐθεῖα ἐμφάνισις τοῦ Ἀρχιερέως κατὰ τὴν Δοξολογίαν.
Ὡσαύτως δὲν δύνανται νὰ ἐπιδιοκιμασθῇ ἡ καινοφανὴς συνήθεια τινῶν, νὰ λαμβάνωσι «καιρόν» ἐντὸς τοῦ Ἁγίου Βήματος, ἀντὶ τῆς καθιερωμένης τάξεως τῆς πρὸ τοῦ Τέμπλου προσευχῆς τοῦ Ἀρχιερέως, κατὰ τοὺς Αἴνους, μετ᾽ ἀσπασμοῦ τῶν ἁγίων εἰκόνων καὶ μετὰ τοῦ ὑποβλητικοῦ ἀρχαίου μέλους «Τὸν Δεσπότην καὶ Ἀρχιερέα ἡμῶν…».
Εἴθισται, ἐξ ἄλλου, ὁ χοροστατῶν Ἀρχιερεὺς νὰ ψάλῃ τὰς Καταβασίας, τὴν Τιμιωτέραν (ἢ τὴν θ᾽ ᾠδήν) καὶ στὸ Ἐξαποστειλάριον ἐν τῷ Ὄρθρῳ, ἐν δὲ τῷ Ἑσπερινῷ νὰ ἡγῆται τῆς ψαλμῳδίας τοῦ «Φῶς Ἱλαρόν».
Τοῦτο ὅμως δύναται νὰ ἰσχύῃ μόνον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ὁ χοροστατῶν Ἀρχιερεὺς καὶ φωνὴν κατάλληλον ἔχει καὶ τὴν ἀπαιτουμένην μουσικὴν κατάρτισιν.
Ὅταν στερῆται τούτων, θὰ εἶναι ἀσυγχωρήτως σφάλμα του, ἐὰν ἐπιχειρῇ νὰ ψάλλῃ, ἐκτιθέμενος οὕτω σοβαρῶς (ἂν μή καὶ γελοιοποιούμενος ἐνίοτε) καὶ ἀδικοῦν τὴν ὅλην τελετουργίαν, ἐνῷ θὰ ἦτο ἐξάπαντος προτιμότερον καὶ ἀξιοπρεπέστερον δι᾽ αὐτόν, νὰ ἀφῇσῃ τὴν ὅλην ψαλμῳδίαν εἰς τοὺς κληρικοὺς, ἵνα γίνωνται πάντα «εὐσχημόνως» ὡς ἐπιβάλλεται.
Μετὰ πολλῆς διακριτικότητος σημειοῦται ἐνταῦθα, ὅτι καὶ τὸ κηρύττειν ἐπ᾽ ἐκκλησίᾳ, ἀνήκον κατὰ πρῶτιστον λόγον εἰς τὸν Ἀρχιερέα, δέον νὰ παραχωρῆται εἰς τὸν κατάλληλον καὶ προητοιμασμένον ἐκάστοτε ἱεροκήρυκα, ὁσάκις αἱ πολλαπλαῖ ἀρχιερατικαὶ ἀσχολίαι δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τὸν χοροστατοῦντα (ἢ λειτουργοῦντα) Ἀρχιερέα νὰ προετοιμασθῇ δεόντως.
Ἄλλως ἐκτίθεται ὁ λαλῶν «ὅτι κεν ἐπ᾽ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ» καὶ ζημιοῦται τὸ ἔργον τῆς διὰ τοῦ θείου κηρύγματος οἰκοδομῆς τοῦ λαοῦ.
