Την Δευτέρα 20 Μαΐου το απόγευμα στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Βεροίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, μετέφερε την Τιμία Κάρα του Αγίου Ελευθερίου από την Ιερά Μητρόπολη Ελασσώνος. Επίσης μετέφερε τεμάχια Ιερών Λειψάνων των Αγίων Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης και λίθο από τον Γολγοθά, τα οποία θα βρίσκονται πάντοτε στον Ιερό Ναό προς ευλογία των πιστών.
Στην συνέχεια ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο, ενώ μετά το πέρας του Εσπερινού τέλεσε τον Αγιασμό των εγκαινίων του πνευματικού κέντρου του Ιερού Ναού, όπου υπάρχει και παρεκκλήσιο του Οσίου Αμφιλοχίου του εν Πάτμω.
Ο Σεβασμιώτατος δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ελασσώνος κ. Χαρίτωνα, με την ευλογία του οποίου βρίσκεται η Τιμία Κάρα αυτές τις ημέρες στην Ιερά Μητρόπολη μας, ενώ συνεχάρη τον Προϊστάμενο του Ιερού Ναού Αρχιμ. Ιερεμία Γεωργαλή και τους συνεργάτες του για το σπουδαίο έργο που επιτελούνε και έδωσε εκ μέρους του Ιερού Ναού μία εικόνα των Αγίων Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης στους δωρητές της λειψανοθήκης των Αγίων κ. Αναστάσιο και κ. Χαρίκλεια Παπαδοπούλου.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
«Πλουσίων δωρεῶν τά κρείττονα εἰληφώς παρά Θεοῦ … καλῶς ἐν τούτοις διέπρεψας».
Ἑορτάζει καί πανηγυρίζει ἡ Ἐκκλησία μας καί ὁ ἱερός αὐτός ναός ὁ ἀφιερωμένος στή μνήμη τους, τούς ἁγίους ἐνδόξους θεοστέπτους βασιλεῖς καί ἰσαποστόλους, τόν Μέγα Κωνσταντίνο, καί τή μητέρα του, τήν ἁγία Ἑλένη.
Καί τούς τιμᾶ, διότι ἦταν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ὄργανα τοῦ Θεοῦ γιά νά ἀπολαύσει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ τήν ἐλευθερία, τήν ὁποία εἶχε στερηθεῖ ἐπί τρεῖς αἰῶνες, τρεῖς αἰῶνες κατά τούς ὁποίους εἶχε ὑπομείνει σκληρούς διωγμούς καί εἶχε προσφέρει ἑκατόμβες ἁγίων μαρτύρων.
Τιμᾶ τόν ἅγιο Κωνσταντίνο, γιατί ἦταν ὁ πρῶτος αὐτοκράτορας, ὁ ὁποῖος μερίμνησε γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη καί ἦταν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος συνεκάλεσε τήν πρώτη Οἰκουμενική Σύνοδο, ὅταν ἡ Ἐκκλησία κλυδωνιζόταν ἀπό τίς αἱρετικές διδασκαλίες τοῦ Ἀρείου.
Τιμᾶ καί τή μητέρα του, τήν ἁγία Ἑλένη, ὄχι μόνο γιά τήν καλή καί ἁγία ἐπιρροή πού εἶχε στόν υἱό της, στόν ὁποῖο ἐγνώρισε τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία του, ἀλλά καί γιατί ἡ ἴδια δέν ἐφείσθη χρόνου καί κόπου καί χρημάτων προκειμένου νά ἀνακαλύψει, νά διασώσει καί νά τιμήσει τά ἴχνη τῆς ἐπί γῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ στούς ἁγίους Τόπους, καί ἀκόμη νά ἀνεγείρει σέ ὅλα αὐτά τά σημεῖα ἱερούς ναούς, γιά τούς ὁποίους ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες καυχώμεθα μέχρι σήμερα.
Τιμοῦμε ὅμως τούς δύο ἁγίους καί γιά ἕναν ἀκόμη λόγο, διότι, ὅπως ἔψαλε ὁ ἱερός ὑμνογράφος στό δοξαστικό τοῦ Ἑσπερινοῦ, ἀναφερόμενος στόν Μέγα Κωνσταντίνο, ἰσχύει ὅμως καί γιά τή μητέρα του τήν ἁγία Ἑλένη, «πλουσίων δωρεῶν τά κρείττονα εἰληφώς παρά Θεοῦ … καλῶς ἐν τούτοις διέπρεψας».
Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι ἔλαβε τίς μεγαλύτερες δωρεές ἀπό τόν Θεό, ἀλλά διέπρεψε καί μέ καλό τρόπο ἔχοντας αὐτές τίς δωρεές.
Μέ ἄλλους λόγους, δέν ἔλαβαν οἱ δύο τιμώμενοι καί ἑορταζόμενοι ἅγιοι ἁπλῶς πολλές καί μεγάλες δωρεές ἀπό τόν Θεό, διότι δωρεά τοῦ Θεοῦ εἶναι καί τά ἀξιώματα καί οἱ θέσεις καί τά χρήματα καί οἱ δυνατότητες πού ἔχουμε, ἀλλά καί τίς ἀξιοποίησαν γιά τό καλό τῶν ἀνθρώπων, γιά τό καλό τῆς Ἐκκλησίας καί γιά τή δόξα τοῦ Θεοῦ.
Θά μποροῦσαν νά εἶχαν ἀρκεσθεῖ στό νά ἀπολαύσουν τό ὑψηλό τους ἀξίωμα ἀδιαφορώντας γιά ὅλα τά ἄλλα, ὅπως ἔκαναν καί πολλοί ἄλλοι αὐτοκράτορες. Ὁ ἅγιος Κωνσταντίνος καί ἡ ἁγία Ἑλένη ὅμως δέν ἐπαναπαύθηκαν. Χρησιμοποίησαν τίς δυνατότητες πού τούς παρεῖχε τό ἀξίωμά τους ὑπέρ τῆς πίστεως καί τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, καί ἔτσι ἀναδείχθηκαν ὄχι μόνο σπουδαῖοι κατά κόσμον ἀλλά καί ἅγιοι κατά Θεόν.
Μέ ἀνάλογο τρόπο πολιτεύθηκε καί ὁ ἅγιος Ἐλευθέριος, τοῦ ὁποίου ὑποδεχθήκαμε πρό ὀλίγου τή σεπτή καί χαριτόβρυτη κάρα τήν ὁποία μετέφερε στήν Ἱερά Μητρόπολή μας, ἀνταποκρινόμενος στήν εὐλαβῆ παράκλησή μας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἐλασσῶνος κύριος Χαρίτων, τόν ὁποῖο καί εὐχαριστοῦμε θερμότατα γιά τή μεγάλη αὐτή εὐλογία πού μᾶς ἐκόμισε.
Καί ὁ ἅγιος Ἐλευθέριος εἶχε πολλά καί μεγάλα χαρίσματα, χαρίσματα πνευματικά, ὄχι κοσμικά. Διακρινόταν γιά τή σύνεσή του καί γιά τή μεγάλη του πίστη, γιά τήν ἁγνότητα καί τήν καθαρότητα τῆς ζωῆς του. Καί ὅλα αὐτά τά ἔθεσε στή διακονία τοῦ ποιμνίου του καί τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, χάριν τοῦ ὁποίου ἔφθασε καί μέχρι τό μαρτύριο, προκειμένου νά μήν ἀρνηθεῖ τήν πίστη του καί τήν ἀγάπη του σέ αὐτόν.
Ἡ παρουσία, λοιπόν, τῆς χαριτοβρύτου τιμίας κάρας του κατά τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῶν ἁγίων θεοστέπτων βασιλέων καί ἰσαποστόλων ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης, ἡ ὁποία μᾶς ὑπενθυμίζει τή ζωή του, ὑποδεικνύει καί σέ μᾶς, μαζί μέ τόν ἱερό ὑμνογράφο, τό χρέος πού ἔχουμε νά ἀξιοποιοῦμε τίς δωρεές τοῦ Θεοῦ πρός ὄφελος τῶν ἀνθρώπων ἀλλά καί πρός δόξαν τοῦ Θεοῦ.
Μπορεῖ ἐμεῖς νά μήν διαθέτουμε τίς μεγάλες δωρεές πού ἔλαβαν ἀπό τόν Θεό οἱ ἑορταζόμενοι ἅγιοι καί ὁ ἅγιος Ἐλευθέριος, ὅμως αὐτές τίς δωρεές, αὐτά τά χαρίσματα πού ἔχει λάβει ὁ καθένας μας ἀπό τόν Θεό, ἀνάλογα μέ τίς δυνατότητές μας, θά πρέπει νά τά καλλιεργοῦμε καί νά τά ἀξιοποιοῦμε καί νά κάνουμε μέ αὐτά ἔργα ἀγάπης καί ἔργα ἀρετῆς, ὄχι γιά τήν προσωπική μας προβολή ἀλλά γιά τήν ψυχική μας ὠφέλεια καί γιά τή δόξα τοῦ Θεοῦ. Δέν θά πρέπει νά σκεφτόμαστε ὅτι ἐμεῖς δέν ἔχουμε τίς δυνατότητες καί τά χαρίσματα τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου καί τῆς ἁγίας Ἑλένης ἤ τοῦ ἁγίου Ἐλευθερίου καί ἑπομένως δέν μποροῦμε νά κάνουμε ὅ,τι ἔκαναν ἐκεῖνοι. Ὁ Θεός περιμένει ἀπό ἐμᾶς ἀνάλογα μέ τίς δωρεές καί τά χαρίσματα πού μᾶς ἔχει δώσει, καί τοῦ ἀρκεῖ καί τό λίγο, ἄν αὐτό μποροῦμε νά τοῦ προσφέρουμε. Ἀρκεῖ νά προσπαθοῦμε μέ ὅλη μας τή δύναμη καί ὅλη μας τή διάθεση, ὥστε καί νά μιμηθοῦμε τούς ἁγίους πού τιμοῦμε σήμερα καί νά μήν βρεθοῦμε ἀναπολόγητοι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅπως ὁ ράθυμος δοῦλος στήν παραβολή τῶν ταλάντων, ἀλλά νά ἀκούσουμε τό «εὖ δοῦλε, ἀγαθέ καί πιστέ, … εἴσελθε χαίρων εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου σου».
