Tην δεξιά χείρα του Μεγάλου Βασιλείου υποδέχτηκε η Βέροια

Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ.

Το Σάββατο 29 Δεκεμβρίου το απόγευμα στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας πραγματοποιήθηκε με ευλάβεια και κατάνυξη η υποδοχή της δεξιάς χειρός του Μεγάλου Βασιλείου που αποθησαυρίζεται στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το ιερό λείψανο που μετέφερε ο Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Πλάτων Κρικρής, υποδέχτηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, με τη συμμετοχή αρχών,κλήρου και λαού.

Στη συνέχεια τελέστηκε πανηγυρικός εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου. Στο τέλος ο π. Πλάτων μίλησε για το ιστορικό της ελεύσεως του Ιερού Λειψάνου στην Ελλάδα, ενώ ο Σεβασμιώτατος κήρυξε το θείο λόγο και ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και την Ιερά Σύνοδο για την ευλογία που επεφύλαξαν στον πιστό λαό της Βεροίας.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

«Τοῦ Χριστοῦ γάρ εὐωδία γενό­μενος, τῆς ὀσμῆς τῆς γνώσεως αὐ­τοῦ, τήν οἰκουμένην ἐπλήρω­σας».

Καί αὐτῆς τῆς εὐωδίας, στήν ὁποία ἀναφέρεται ὁἱερός ὑμνο­γρά­φος, ὁ ἅγιος Γερμανός, πατρι­άρ­χης Κωνσταντινουπόλεως, στό ἰδιόμελο τῆς Λιτῆς τῆς ἑορτῆς τοῦἐν ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Βασιλείου, ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας, τοῦοὐ­ρανοφάντορος καί Μεγάλου, γι­νόμεθα καί ἐμεῖς μέτοχοι καί κοι­νωνοί, καθώς ἔχουμε τήν ἰδιαίτε­ρη τιμή καί εὐλογία νά ἔχουμε ἐνώπιόν μας τό σεπτό καί χαριτό­βρυτο ἱερό του λείψανο, τό χέρι του, τό ὁποῖο ἦλθε στήν πόλη μας καί στήν Ἱερά Μητρόπολή μας, μέ τήν εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχι­ε­πι­σκό­που Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλ­λάδος κ.κ. Ἱερωνύμου, τόν ὁποῖο καί ἀπό καρδίας εὐχαριστῶ καί εὐγνωμο­νῶ, καί τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλλάδος, καί τό ὁποῖο ὑποδεχθή­κα­με μέ εὐλάβεια καί κατά­νυξη πρό ὀλίγου ἐδῶ στόν Ἱερό Μητροπολιτικό ναό τῶν ἁγίων πρω­τοκορυφαίων ἀπο­στόλων Πέ­τρου καί Παύλου.

Ἀποτελεῖ ὄντως μεγάλη εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Με­γάλου Βασι­λείου, γιατί ἡ ἔλευση πραγμα­τοποιεῖται κατά τίς ἑόρτιες αὐτές ἡμέρες τοῦ ἁγίου Δωδεκαημέρου, καί ἡ παρουσία του συμπίπτει μέ τήν ἑορτή τῆς πανευκλεοῦς μνή­μης του, μέ τήν ὁποία ἐγκαινιά­ζεται τό νέο ἔτος.

Ἔτσι ἐκτός ἀπό τή χάρη τήν ὁ­ποία προσφέρουν οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκ­κλησίας μας σέ ὅσους τιμοῦν τή μνήμη τους, θά ἔχουμε τό προ­νόμιο νά ἀπολαύσουμε καί τή χά­ρη πού ἐκπηγάζει ἀπό τό ἱερό λεί­ψανο τοῦ ἁγίου καί Μεγάλου Βα­σιλείου, καί ἡ ὁποία διαδίδεται στούς πιστούς οἱ ὁποῖοι μέ εὐλά­βεια τό ἀσπάζονται καί τό προ­σκυνοῦν.

Καί ἡ χάρη αὐτή εἶναι, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ ἀνθρωπίνως νά πῶ, πο­λύ μεγάλη, διότι καί ὁ ἐν ἁγίοις Πατήρ ἡμῶν Βασίλειος δέν ὀνο­μά­σθηκε μόνο ἀπό τήν Ἐκκλησία μέγας, ἀλλά ὑπῆρξε καί μέγας. Καί αὐτό τό ἀπέδειξε μέ τό τεράστιο ἔργο πού δημιούργησε στό σύντο­μο χρονικό διάστημα τῆς ἐπιγείου ζωῆς του ἀλλά καί μέ τή ζωή καί τήν προσωπικότητά του, ἡὁποία ἄφησε ἰσχυρό καί ἀνεξάλειπτο τό ἴχνος της ὄχι μόνο στήν Ἐκκλησία ἀλλά καί στήν ἱστορία τῆς ἀν­θρω­πότητος.

Γι᾽αὐτό καί δέν εἶναι ἁπλῶς σχῆ­μα λόγου ἤ ρητορική ἁβρότητα ὅτι ἀκόμη καί ὁ ἐπιστήθιος φίλος του, ὁ μέγας θεολόγος καί εὐφραδέ­στα­τος ρήτορας, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Να­ζιαν­ζηνός,ἀρχιεπίσκοπος Κων­στα­ντι­νου­πόλεως, ἐκφράζει τήν ἀδυναμία του νά ἐγκωμιάσει τήν προσωπικό­τητα καί τό ἔργο τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Πατρός τῆς Ἐκ­κλη­σίας μας, γιά τόν ὁποῖο θά μπο­­ρούσαμε νά ἐπαναλάβουμε τόν λόγο τοῦ σοφοῦ Σολομῶντος: «τελειωθείς ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς· ἀρεστή γάρ ἦν Κυρίῳ ἡ ψυχή αὐτοῦ». Καί αὐτό διότι ὅλο αὐτό τό μεγάλο ἔργο πού ἐπιτέλεσε ὁ Μέγας Βασίλειος μέσα στήν Ἐκκλησία, τό θεολογικό, τό ποιμαντικό, τό κηρυκτικό, τό φι­λανθρωπικό, στά σαράντα ἐννέα χρόνια τῆς ζωῆς του, ἀπό τά ὁποῖα μόλις δεκαεννέα ὑπῆρξε κληρικός, καί ἀπό αὐτά ἐννέα ἐπίσκοπος, εἶναι ἀπόδειξη τοῦ μεγαλείου του. Εἶναι ἀπόδειξη ὅτι ἔκανε στή ζωή του πράξη τόν λόγο τοῦ Κυρίου «ὅς ἄν θέλῃ μέγας γενέσθαι ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος».

Γι᾽αὐτό καί ἡ ψυχή του καί ἡ ζωή του ὑπῆρξε ἀρεστή στόν Θεό. Γι᾽αὐτό καί τό σῶμα του ὑπῆρξε ναός καί κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ. Γι᾽αὐ­τό καί τό ἱερό λείψανό του ἀποτε­λεῖ ταμεῖο τῆς θείας χάριτος.

Ὅμως, ἀδελφοί μου, ὁ ἔπαινος τῶν ἁγίων καί ἡ ἔκφραση τοῦ θαυ­μασμοῦ μας γιά τό ἔργο καί τή ζωή τους, γιά τήν προσφορά τους καί τήν ἁγιότητά τους, δέν ἔχει νόημα, ἐάν δέν ἀποτελεῖ ἀφορμή γιά νά τούς μιμηθοῦμε καί ἐμεῖς. Καί ἀκόμη, ἡ προσκύνηση τῶν ἱε­ρῶν καί χαριτοβρύτων λειψάνων τους καί ἡ χάρη τήν ὁποία ἀρυό­μεθα ἀπό αὐτήν δέν ὠφελεῖ, ἐάν δέν οἰκειοποιούμεθα τή χάρη καί τήν εὐλογία πού λαμβάνουμε ἀπό αὐτήν μέ τόν προσωπικό μας ἀγώ­να γιά νά ζήσουμε καί ἐμεῖς κατά τό δυνατόν τήν ἐν Χριστῷ ζωή, τήν ὁποία οἱ ἅγιοί μας ἔζησαν σέ ἀπόλυτο βαθμό.

Γιά τόν σκοπό ὅμως αὐτό ἀπαι­τεῖ­­ται ἀγώνας καί προσπάθεια, ἀπαι­­τεῖται θέληση ἰσχυρή καί ἀγά­πη πρός τόν Θεό καί πρός τόν συ­νάν­­θρωπό μας, ἀπαιτεῖται ἐπι­μο­νή καί ὑπομονή στόν καθη­με­ρι­νό μας ἀγώνα, ἀπαιτεῖται διαρ­κής ἐκ­ζή­τηση τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ διά τῆς προσευχῆς καί τῆς συμμε­το­χῆς μας στά ἱερά μυστήρια τῆς Ἐκκλη­σίας μας.

Ἡ Ἐκκλησία μας, ἀδελφοί μου, μᾶς δίδει διά τῶν ἁγίων της πρό­τυπα ζωῆς καί πρότυπα ἀγῶνος, καί μᾶς προσφέρει ἀκόμη καί τά μέσα γιά νά ἐπι­τύχουμε τόν πνευματικό μας στό­χο. Ἄς τόν ἐπιδιώξουμε μέ με­γα­λύτερο ζῆλο καί περισσότερη διάθεση τό νέο ἔτος, ἐμπνεόμενοι καί ἀπό τό παράδειγμα τοῦ ἐν ἁγί­οις Πατρός ἡμῶν Βασιλείου, ἀρ­­χι­επισκόπου Καισαρείας, τοῦ οὐ­ρα­νο­φάντορος τοῦ Μεγάλου, τοῦ ὁ­ποίου τό χαριτόβρυτο χέρι τό ἔχουμε ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν ὡς οὐράνια καί θεία εὐλογία.

Γιά τό μεγάλο αὐτό δῶρο ἐκφρά­ζω πάλιν καί πολλάκις τίς ὁλοκάρδιες εὐχα­ρι­στίες καί τήν εὐ­­γνωμοσύνη μου πρός τόν Μα­­καριώτατο Ἀρχιεπί­σκο­πο Ἀθη­νῶν καί πάσης Ἑλλά­δος κ.κ. Ἱε­ρώ­νυ­μο καί τήν Ἱερά Σύνοδο μέ τήν εὐ­λογία τοῦ ὁποίου ἦλθε τό ἱερό λείψανο στήν Ἱερά μας Μη­τρό­πο­λη καί τήν πόλη μας, ἀλλά καί πρός τόν πανοσιολογιώ­τατο ἀρ­­­χιμανδρίτη π. Πλάτωνα Κρι­κῆ, Γραμματέα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐκόμισε τόν πο­λύ­τιμο αὐτό θησαυρό, μέ τόν κ. Μάκη Μιχαλᾶ, καί εὔχομαι, ἀδελφοί μου, ἡ χάρη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου νά μᾶς συνοδεύει τή νέα χρονιά πού σέ λίγο θά ὑποδεχθοῦμε.

Μέ συγκίνησε ἰδιαίτερα τό γεγονός ὅτι τό χαριτόβρυτο αὐτό λείψανο προέρχεται ἀπό τή Νικομήδεια. Ἐμεῖς ἐδῶ στήν ἐπαρχία μας ἔχουμε τή Νέα Νικομήδεια. Καί χθές ἤμουν ἐκεῖκαί λειτούργησα καί ἑόρτασα τούς δισμυρίους μάρτυρες, εἴκοσι χιλιάδες χριστιανούς, οἱὁποῖοι ἐκάησαν μέσα στόν ναό τήν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων. Οἱεἰδωλολάτρες, γιά νά ἀφανίσουν τούς χριστιανούςλ, ἀποφάσισαν νά τούς κάψουν μέσα στόν ναό καί μάλιστα τήν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων.

Ἔτσι ὡς εὐλογία μᾶς ἦλθε σήμερα ἀπό τή Νικομήδεια, τήν παλαιά Νικομήδεια, ἡ ὁποία μετά ξαναέζησε μέ τούς Ἕλληνες, μέ τούς ὀρθοδόξους, ἀπό ὅλα αὐτά τά κειμήλια, πού ἦλθαν στήν Ἑλλάδα εἰς εὐλογία καί γιά νά μήν καταστραφοῦν στήν περιοχή αὐτή πού εἶναι ὑπό κατοχή, μᾶς ἦλθε ἕνα ἀπό τά πιό πολύτιμα, καί μάλιστα τό χέρι τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, τοῦ μοναδικοῦ ἁγίου τόν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ ὡς Μέγα, γιατί προσέφερε, ὅπως εἶπα, τόσα πολλά, πού σήμερα ὁλόκληρα κράτη δέν μποροῦν νά κάνουν αὐτό τό ἔργο πού ἔκανε, μεταξύ ἄλλων, μέ τή Βασιλειάδα ὁ Μέγας Βασίλειος.

Γι᾽αὐτό σᾶς εἴμεθα εὐγνώμονες, π. Πλάτων, καί σέ σᾶς καί στόν Μακαριώτατο καί στήν Ἱερά Σύνοδο, πού ἔδωσε αὐτή τήν εὐλογία αὐτές τίς ἡμέρες, καί μάλιστα τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς του, νά ἔχουμε ἐδῶ τήν χεῖρα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, αὐτή ἡ ὁποία εὐλόγησε πολλάκις τούς χριστιανούς, γιά νά εὐλογήσει καί ἐμᾶς.

Σᾶς εὔχομαι, ἀδελφοί μου, πλούσια νά εἶναι χά­ρη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου σέ ὅλους μας, στήν πατρίδα μας, στή Μακεδονία μας καί σέ ὅλο τόν κόσμο.