του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου Δρ. Θ.
Η μνήμη της Εορτής των Αγίων Πάντων σηματοδοτεί και το τέλος ενός κύκλου του εκκλησιαστικού έτους. Αυτός ο κύκλος ξεκίνησε από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, η αρχή του Τριωδίου.
Η σημερινή εορτή, απόρροια της Εορτής της Πεντηκοστής δεν είναι μόνο το τέλος αυτού του λειτουργικού κύκλου αλλά και μια νέα αρχή στη ζωή της Εκκλησίας. Είναι μια νέα αρχή επειδή ο καρπός του σωτηριώδους έργου του Χριστού, των παθημάτων και της Αναστάσεως, παρήγαγε την αγιότητα. Αυτή η αγιότητα μετάλλαξε τους ανθρώπους σε αγίους, εκείνους που συμμετέχουν και είναι ενωμένοι με τον Χριστό, ο καθένας με διαφορετικό τρόπο, ο καθένας από άλλο μονοπάτι τέλος ο καθένας από το δικό του μετερίζι.
Η Εκκλησία εορτάζει σήμερα αυτήν την σύναξη της επουρανίου θριαμβευούσης Εκκλησίας με αντίκτυπο στην ενδυναμώσει της επί γης στρατευόμενης Εκκλησίας. Με την είσοδο σε μια Εκκλησία αντικρύζουμε τους αγίους, μάρτυρες ιεράρχες οσίους, μορφωμένοι, απλοί, πλούσιοι και φτωχοί, μαύροι και άσπροι. Αυτή είναι η ουράνιος θριαμβέουσα Εκκλησία, η οποία μας υπενθυμίζει την ουράνιο μας πατρίδα, υπάρχει χώρος και για εμάς εκεί κανείς δεν περισσεύει, μόνο να το θέλουμε.
Ο αείμνηστος Γέροντας Μωυσής ο αγιορείτης θα μας υπογραμμίσει ότι αύτη η μη συμμετοχή, το γεγονός ότι δεν κάνουμε προσπάθεια απόκτηση αυτής της αγιότητας είναι η τραγωδία της ανθρώπινης υπάρξεως, και συνεχίζει: οι Άγιοι δεν είναι οι καλοί άνθρωποι, όπως η γιαγιά ο παππούς, η μητέρα ή ο πατέρας. Δεν είναι αυτοί που υπερασπίζονται τους φτωχούς ή τι διάφορες μειονότητες της κοινωνίας. Άγιοι είναι αυτοί που είναι κάτοχοι της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.
Η επιθυμία για να ακολουθήσουμε, η επιθυμία για να αποκτήσουμε και εμείς την χάρη του Αγίου Πνεύματος, μας οδηγεί εις την συνακολουθία των Αγίων Πάντων. Ανεξάρτητα από την ηλικία μας, από την θέση μέσα στην κοινωνία ή την εργασία μας, πιθανόν να είμαστε σε ανθρώπους που οι αξίες και ο τρόπος ζωής δεν συνάδουν με ότι εμείς προσπαθούμε. Πρέπει να αντισταθούμε στον πειρασμό αυτόν. Να δείξουμε την αγάπη του Χριστού σε όλους αυτούς, όσο μπορούμε καλύτερα. Οι Άγιοι Πάντες αρνήθηκαν να ενδώσουν σε κάθε βωμό συμβατικό, επιτυχίας ή ευτυχίας κοσμικής και αγκάλιασαν την ταπείνωση του Χριστού. Αυτή η Εορτή δεν είναι η επέκεινα πραγματικότητα, αλλά ένας τρόπος ζωής συμπόρευσης με αυτούς, που καλούν να πάμε κοντά τους. Ανήκουμε σε μια κοινωνία, μια κοινωνία αγίων, δεν είμαστε μόνοι. Ας προστρέξουμε σε αυτούς, ως φίλοι του θεού, ως οι έχοντες και κατέχοντες, δηλαδή τον καρπό του Αγίου Πνεύματος.
