Πνευματική ανάταση από τη Βυζαντινή Χορωδία της Μητρόπολης Παραμυθίας
Του π. Ηλία Μάκου
Η χορωδία της νεοσύστατης Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργης, έψαλε ύμνους του Τριωδίου και της Μ. Εβδομάδας σε εκδήλωση με τίτλο “τα Σεπτά Πάθη”, στο μητροπολιτικό ναό Αγίου Δονάτου Παραμυθάς , είχε προηγηθεί ανάλογη εκδήλωση στο ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ηγουμενίτσας.
Πραγματικά το αποτέλεσμα, και μάλιστα αν αναλογισθεί κανείς ότι επρόκειτο για τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις της χορωδίας, ήταν πολύ θετικό και συνάμα πνευματικό, αποτέλεσμα της ποιοτικής εκμάθησης, που παρέχεται στη Σχολή.
Στην εκδήλωση της Παραμυθιάς, όπου παρίστατο και ο δήμαρχος Σουλίου Αθανάσιος Ντάνης, ο Μητροπολίτης κ. Σεραπίων συνεχάρη, στην προσλαλιά του, τα μέλη της χορωδίας για την προσπάθειά τους.
Τόνισε ακόμη ότι “εμείς οι Χριστιανοί εορτάζουμε τα Πάθη του Χριστού, δεν ερχόμαστε στην Εκκλησία για να κλάψουμε τον Χριστό, ερχόμαστε στην Εκκλησία για να κλάψουμε μόνο τις δικές μας αμαρτίες. Τον Χριστό τον πανηγυρίζουμε και μέσα από το Πάθος Του, γιατί χωρίς το Πάθος δεν θα έλθει η Ανάσταση. Και επειδή έχουμε μπροστά μας ως εικόνα την Ανάσταση του Χριστού, που είναι η κατάληξη, μετά το Σταυρό, αυτό μας κάνει να έχουμε χαρμολύπη, όπως λέει η Εκκλησία μας”.
Εξάλλου ανέφερε ότι “η Βυζαντινή, η Εκκλησιαστική Μουσική έχει μια πνευματικότητα μέσα της και γίνεται το μέσο, ώστε η προσευχή μας να ανεβεί στον Θεό με γλυκύτητα. Βοηθάει στο να μεταρσιώνεται το πνεύμα μας και να μπορούμε να προσευχόμαστε κατανυκτικά προς τον άγιο Θεό”.
Επεσήμανε ότι “πρωταρχικός στόχος της ιδρύσεως της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Μητροπόλεως είναι να μπορέσουν όσοι ενδιαφέρονται να διδαχθούν την πραγματική, την αληθινή, την Ορθόδοξη παράδοση της Εκκλησίας και να μάθουν το σωστό εκκλησιαστικό τυπικό, ώστε στους ναούς να τελούνται ορθά και με κατάνυξη οι ιερές ακολουθίες. Αλλά η Σχολή δημιουργήθηκε και για έναν άλλο σκοπό. Να μπορέσουν οι άνθρωποι, οι οποίοι μαγεύονται από την εκκλησιαστική μουσική και ίσως δεν έχουν τη δυνατότητα να μάθουν νότες, να συμμετέχουν και αυτοί ως εμπειρικοί ψάλτες στους ναούς”.
Να σημειωθεί ότι οι ύμνοι της Μ. Εβδομάδας μάς δίνουν το μήνυμα της νίκης και του θριάμβου του Σταυρού και της Ανάστασης. Δεν νίκησαν αυτοί, που σταύρωσαν τον Χριστό, αλλά νικητής είναι ο Εσταυρωμένος.
Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι το θαύμα του Χριστιανισμού και η δόξα της Ορθοδοξίας και τη θεολογία του Σταυρού και της Ανάστασης δεν μπορεί κανείς να την κατανοήσει έξω από την Εκκλησία, γιατί τότε γίνεται ποίηση, λογοτεχνία, θέατρο, όχι, όμως, μυστήριο σωτηρίας.
Μέσα στην Εκκλησία παίρνει το πνευματικό της περιεχόμενο και γίνεται αποκάλυψη, αλήθεια, βίωμα, πίστη. Γι’ αυτό ας μην αφήσουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα να μας παρασύρει η καθημερινότητα, η συνήθεια και ο τύπος. Πόσο οι ψυχές μας πρέπει να είναι ανάλαφρες, ξεχωρισμένες από τις καθημερινές μας φροντίδες, έτσι απλές και ωραίες.
Η Μεγάλη Εβδομάδα φέρνει στη ζωή μας εξαίσια μηνύματα. Μπορεί να μας κάνει άλλους ανθρώπους. Ας μην αφήσουμε να φύγει η θεία γοητεία, χωρίς να μας αγγίξει, χωρίς να αφήσει κάτι πάνω μας.
Ο Θεός περιμένει να μας μιλήσει. Η Μεγάλη Εβδομάδα μπορεί να μας βοηθήσει πολύ για να ακούσουμε τη φωνή Του στα βάθη της καρδιάς μας.
