Αποστολικό κήρυγμα, Κυριακή Κ΄ 3/11/2019
«Το Ουράνιο Ραντεβού»
Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι. Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη
Αγαπητοί μου αδελφοί
Ο Απόστολος των εθνών Παύλος έγραψε την προς Γαλάτας επιστολή του, κάτα πάσα πιθανότητα το έτος 57 μ.Χ. στην Έφεσο. Σ’ αυτήν την επιστολή, όπως διαπιστώνουμε, υπερασπίζεται με πολλή αγάπη αλλά και σκληρή γλώσσα το αποστολικό του αξίωμα έναντι των ψευδαδέλφων του, οι οποίοι είχαν κλονίσει την εμπιστοσύνη των χριστιανών στο πρόσωπό του.
Ταυτόχρονα, μας παραδίδει πολύτιμα βιογραφικά του στοιχεία, μέσα από τα οποία βλέπουμε πώς η χάρις του Θεού έφερε κοντά στην Εκκλησία τον πρώην διώκτη της, Παύλο.
Στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα ακούσαμε ότι ο Απόστολος αναφέρεται στον διωγμό που είχε κηρύξει κατά της Εκκλησίας του Χριστού με σκοπό να την αφανίσει. Το έκανε όμως από την αγάπη και τον ζήλο που είχε, ως Εβραίος, στην πατροπαράδοτη πίστη του, τον ιουδαϊσμό. Ωστόσο, όπως ο ίδιος μας αποκαλύπτει, ο άγιος Θεός τον είχε ξεχωρίσει και εκλέξει για να τον φέρει κοντά Του, από τότε που ήταν ακόμη στην κοιλιά της μητέρας του. Ο ίδιος ο Θεός μου αποκάλυψε τον Υιό Του, τονίζει, για να Τον κηρύττω ως Σωτήρα σε όλα τα έθνη.
Όσα λοιπόν μας διδάσκει ο Παύλος δεν τα πληροφορήθηκε από τους προ αυτού Αποστόλους ή από άλλον άνθρωπο. Κανέναν Απόστολο δεν συνήντησε από την ημέρα που γνώρισε εξ’ αποκαλύψεως τον Χριστό. Ο πρώτος Απόστολος που γνώρισε ήταν ο Πέτρος και μετά ο Ιάκωβος τους οποίους συνάντησε ύστερα από τρία χρόνια, όταν ο ίδιος ανέβηκε στα Ιεροσόλυμα. Όσα λοιπόν μας διδάσκει δεν τα γνωρίζει εξ΄ανθρώπων. Το Ευαγγέλιο του Χριστού το διδάσκει εξ΄αποκαλύψεως. Γι’ αυτό τονίζει με παρρησία ότι δεν είναι ένα κατασκεύασμα ανθρώπινο, αλλά σοφία και αποκάλυψη του Θεού.
Αδελφοί μου.
Σήμερα στο αποστολικό ανάγνωσμα πληροφορούμεθα από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλο, ότι πριν να γνωρίσει τον Χριστό, υπήρξε διώκτης, υβριστής και σφαγέας των χριστιανών. Η εξ’ αποκαλύψεως γνωριμία του με τον Χριστό όμως άλλαξε όλη την πορεία της ζωής του.
Εδώ πρέπει να σταθούμε λίγο με προσοχή και να σχολιάσουμε την θεαματική αυτή αλλαγή του Παύλου προς τον Χριστό, που όπως μας τονίζει, προήλθε μετά την “γνωριμία” μαζί Του. Ο Παύλος ο διώκτης γνωρίζει τον Χριστό με θαυμαστό τρόπο και αλλάζει όλη τη ζωή του. Γίνεται ο μέγας Απόστολος, ο Πρώτος μετά τον Ένα. Με παρρησία κηρύττει προς όλους: «Δεν ζω εγώ, αλλά μέσα μου ζει πλέον ο Χριστός».
Εμείς αδελφοί μου που ζούμε χρόνια μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, οι περισσότεροι από τη νηπιακή μας ηλικία, αλλάξαμε τρόπο ζωής; Αλλάξαμε πορεία; Αλλάξαμε χαρακτήρα; Μετά βεβαιότητος θα μπορούσαμε να απαντήσουμε, ότι οι περισσότεροι δεν αλλάξαμε σχεδόν καθόλου. Πλανάται επομένως επί τούτου μία ερώτηση: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑΜΕ; Η απάντηση είναι απλή όσο και τραγική: Διότι δεν συνάντησε η ψυχή μας ακόμη τον Χριστό. Ο Παύλος συναντήθηκε με τον Χριστό, γνώρισε τον Χριστό. Αυτή η εσωτερική γνωριμία της ψυχής με τον Χριστό είναι ικανή να μας συγκλονίσει, να γλυκάνει την καρδιά μας, να επηρεάσει ευεργετικά τη ζωή μας, να μεταβάλει βαθιά και τον τρόπο συμπεριφοράς μας.
Όσοι γνώρισαν και συνάντησαν τον Χριστό άλλαξαν τρόπο ζωής, νοοτροπία και συμπεριφορά. Χιλιάδες και εκατομμύρια άνθρωποι, κλέφτες, πόρνοι και πόρνες, μοιχοί και μοιχαλίδες, μέθυσοι και δολοφόνοι, βλάσφημοι και μάγοι, μόλις γνώρισαν τον Χριστό, άλλαξαν ζωή και πορεία. Όχι μόνο άλλαξαν, αλλά και άγιοι έγιναν, που σήμερα ευλαβικά τους τιμούμε ως άξιους μαθητές του Χριστού.
Η βελτίωση λοιπόν της καθημερινής συμπεριφοράς μας, η ανύψωση του τρόπου ζωής μας εξαρτάται αποκλειστικά από την γνωριμία και την συνάντηση της ψυχής μας με τον Χριστό.
Δεν αναφερόμεθα βέβαια μια σε γνωσιολογική γνωριμία με τον Χριστό μας. Γνώσεις περί του Χριστού ίσως έχουμε αρκετές, από την οικογένεια, το σχολείο, τα κατηχητικά και από προσωπικές μελέτες. Εντούτοις έχουμε καρδιακή γνωριμία και ουσιαστική συνάντηση με τον Χριστό; Αποκαλύφθηκε ο Κύριος στις καρδιές μας; Εκεί είναι ο τόπος γνωριμίας και συναντήσεώς μας μαζί Του. Εάν δεν συναντήσαμε τον Χριστό μέσα στις καρδιές μας, πώς είναι δυνατόν ν’ αλλάξουμε τρόπο ζωής, συμπεριφοράς, σκέψεως και αποφάσεως; Ζει ο Χριστός στην καρδιά μας, όπως ζούσε στην καρδιά του Παύλου; Ο τρόπος ζωής μας αδελφοί μου μαρτυρεί ότι δυστυχώς ελάχιστοι μόνο από εμάς συνάντησαν στη ζωή τους τον Χριστό.
Εάν θέλουμε την καινούργια ζωή της αληθινής χαράς, την εν Χριστώ ζωή, ας ζητάμε καθημερινά στις προσευχές μας με ταπείνωση, με επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας και αναξιότητάς μας, να αποκαλυφθεί μέσα και στην δική μας καρδιά ο Χριστός. Η καρδιά μας να γίνει ο τόπος συναντήσεως με τον Κύριό μας. Εντός αυτής να γίνει το “Ουράνιο Ραντεβού” μαζί Του. Τότε όλα θα αλλάξουν, τότε όλοι μας θα βιώσουμε τις θείες αποκαλύψεις και ευλογίες που γνώρισε ο Απόστολος των Εθνών Παύλος, αμήν.
