Το διήμερο 6 και 7 Ιουλίου εορτάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας η εορτή της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής της Αθληφόρου με επίκεντρο την πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή της Αγίας Κυριακής στο Λουτρό Ημαθίας.
Ανήμερα της εορτής το πρωί τελέστηκε Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο.
O Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ· πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».
Δέν ὑπάρχει ἴσως πιό μεγάλη ἀπόδειξη τῆς ἀλήθειας γιά τήν ἐν Χριστῷ ἰσότητα τῶν δύο φύλων, τοῦ ἀνδρός καί τῆς γυναικός, τήν ὁποία ἐκφράζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀπό τό παράδειγμα τῆς ζωῆς καί τοῦ μαρτυρίου τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Δέν ὑπάρχει πιό μεγάλη ἀπόδειξη ἀπό τή ζωή καί τό μαρτύριο τῆς ἁγίας πού τιμοῦμε σήμερα, τῆς ἁγίας ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Κυριακῆς. Γιατί σέ μιά ἐποχή πού ἡ θέση τῆς γυναίκας ἦταν ὑποβαθμισμένη, σέ μιά ἐποχή πού ὁ ρόλος της ἦταν ἀσήμαντος καί οἱ δραστηριότητές της περιοριζόταν μόνο μέσα στό σπίτι, ὅπου δέν δικαιοῦτο νά ἔχει ἄποψη καί γνώμη γιά ὅσα συνέβαιναν στόν κόσμο, αὐτή ἡ νεαρή γυναίκα πού τιμοῦμε σήμερα χάρη στήν πίστη της στόν Χριστό, χάρη στή στράτευσή της στή στρατεία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατόρθωσε νά ξεπεράσει τίς κοινωνικές συμβάσεις καί προκαταλήψεις, κατόρθωσε ὄχι μόνο νά ἀποκτήσει ρόλο καί φωνή στήν κοινωνία τῆς ἐποχῆς της, ἀλλά καί νά σταθεῖ μέ θάρρος καί μέ γενναιότητα μπροστά στόν Ρωμαῖο αὐτοκράτορα καί νά ὁμολογήσει τήν πίστη της στόν Χριστό.
Ποιός θά μποροῦσε νά φαντασθεῖ ὅτι μιά νεαρή χριστιανή θά μποροῦσε νά ὑψώσει τό ἀνάστημά της ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ καί σκληροῦ ἡγεμόνος καί νά ἀντιτάξει στήν πίστη τῶν ψεύτικων θεῶν, πού ἐκεῖνος πρέσβευε, τήν πίστη στόν Ναζωραῖο Ἰησοῦ πού ὅλοι τήν ἐποχή ἐκείνη συκοφαντοῦσαν;
Ἀσφαλῶς κανείς, γιατί ἡ ἀντιπαράθεση μέ τόν αὐτοκράτορα ἦταν κάτι ἀδιανόητο ὄχι μόνο γιά μιά γυναίκα ἀλλά καί γιά ἕναν ἄνδρα.
Ὅμως ἡ ἁγία Κυριακή τό τόλμησε· τόλμησε νά ὁμολογήσει τήν πίστη της σ’ αὐτόν πού ἀγάπησε περισσότερο ἀπό κάθε τι στή γῆ, γιατί πίστευσε στήν ὑπόσχεσή του ὅτι εἶναι μακάριοι ὅσοι τόν πιστεύσουν καί τόν ὁμολογήσουν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, καθώς καί αὐτός θά τούς ὁμολογήσει κατά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως ἐνώπιον τοῦ οὐρανίου Πατρός του.
Πίστευσε στήν ὑπόσχεση τοῦ Χριστοῦ ὅτι αὐτός θά δώσει σέ ἐκείνους πού θά ὁδηγηθοῦν ἐνώπιον τῶν ἀρχόντων καί τῶν δικαστῶν τοῦ κόσμου ἐξαιτίας τῆς πίστεώς τους «στόμα καί σοφία», θά τούς ὑπαγορεύσει ἐκεῖνος τά λόγια πού θά ποῦν γιά νά μήν μπορεῖ νά ἀντισταθεῖ κανείς στά ἐπιχειρήματά τους.
Πίστευσε ἡ ἁγία Κυριακή στά λόγια τοῦ Χριστοῦ πού προέτρεπε τούς μαθητές του νά μή φοβοῦνται αὐτούς πού ἀπειλοῦν νά θανατώσουν τό σῶμα τους, γιατί ἀκόμη καί ἄν τό ἐπιτύχουν, δέν μποροῦν μέ κανένα τρόπο νά θανατώσουν τήν ψυχή τους, πού εἶναι αἰώνια καί θά παραμείνει αἰώνια χάρη στήν πίστη τους στόν Χριστό.
Πίστευσε ἡ ἁγία Κυριακή σέ ὅλα αὐτά πού διδάχθηκε στήν Ἐκκλησία ἀπό βρέφους, καί ἐπειδή γνώριζε ὅτι ὅλα αὐτά δέν ἀπευθύνονται μόνο στούς ἄνδρες, ἀλλά ἀπευθύνονται ἐξίσου καί στίς γυναῖκες, τόλμησε νά ὁμολογήσει τήν πίστη της στόν Χριστό, ἄν καί ἤξερε πώς ἡ ὁμολογία της θά εἶχε ὡς συνέπεια τό μαρτύριο.
Ὅμως οὔτε οἱ ἀπειλές τῶν διωκτῶν της, οὔτε ἡ σκέψη τοῦ μαρτυρίου στάθηκαν ἱκανά νά τήν ἀποτρέψουν ἤ νά τήν κάνουν δειλιάσει. Ὁ δικός της στόχος ἦταν νά ὁμολογήσει τόν Χριστό· καί τό ἐπιθυμοῦσε τόσο πολύ ὅσο καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος πού ἔγραφε πρός τούς Φιλιππησίους «ἐπιθυμίαν ἔχω εἰς τό ἀναλῦσαι καί σύν Χριστῷ εἶναι». Αὐτή ἡ ἐπιθυμία της τήν ἔκανε νά ὑπομείνει μέ καρτερία καί γενναιότητα, πού δέν ὑπολειπόταν σέ τίποτε ἀπό τήν καρτερία καί τή γενναιότητα τῶν ἀνδρῶν, τό μαρτύριο, γιά νά βρίσκεται σήμερα στόν οὐρανό, γιά νά εὐφραίνεται ἀπολαμβάνοντας μετά πάντων τῶν ἁγίων τή δόξα τοῦ Θεοῦ καί νά τιμᾶται ἀπό τούς ἀνθρώπους.
«Οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ· πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».
Αὐτήν τήν ἀλήθεια μᾶς ὑπενθυμίζει σήμερα ἡ ἁγία μεγαλομάρτυς Κυριακή. Δέν ὑπάρχουν διαφορές ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους πού πιστεύουν στόν Θεό, γιατί οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ εἶναι ἴδιες γιά ὅλους, γιατί ἡ ἁγιότητα, τήν ὁποία ἐπέτυχε ἡ ἁγία Κυριακή, εἶναι κοινή γιά ὅλους μας, ἄνδρες καί γυναῖκες, λαϊκούς καί κληρικούς, ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ἐποχή καί τόν τόπο στόν ὁποῖο ζοῦμε, ἀνεξάρτητα ἀπό τή μόρφωσή μας, τήν κοινωνική καί οἰκογενειακή μας κατάσταση. Ὁ Θεός ἔδωσε σέ ὅλους μας ἀνεξαιρέτως τή δυνατότητα νά ἐπιθυμήσουμε τήν ἁγιότητα καί νά τήν ἀποκτήσουμε· μᾶς ἔδωσε τή δυνατότητα νά συγκαταλεχθοῦμε στούς ἐκλεκτούς του ὁμολογώντας τήν πίστη μας σ’ αὐτόν μέ κάθε τρόπο, γιά νά μπορέσουμε καί ἐμεῖς νά ἀπολαύσουμε τή χαρά τῆς βασιλείας του, τή χαρά πού προγεύεται ἡ ἁγία μεγαλομάρτυς Κυριακή, περιμένοντας καί ὅλους ἐμᾶς πού τιμοῦμε σήμερα τή μνήμη της.
Ἀπό μᾶς ἐξαρτᾶται νά τό ἐπιτύχουμε καί εὔχομαι διά τῆς πρεσβειῶν νά γίνει γιά ὅλους μας πραγματικότης.
