Το Σάββατο 30 Απριλίου το πρωί η Ιερά Μητρόπολις Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας διοργάνωσε στην αίθουσα του Μητροπολιτικού Κέντρου Πολιτισμού ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ στη Νάουσα Συνέδριο με αφορμή τα 200 χρόνια από το Ολοκαύτωμα της Ηρωικής Πόλεως Ναούσης και το μαρτύριο των Αγίων Ναουσαίων Νεομαρτύρων με θέμα: «Οι Άγιοι Νεομάρτυρες και η Εθνική Παλιγγενεσία».
Τις εργασίες του παρηκολούθησε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος και άλλοι Αρχιερείς.
Χαιρετισμούς απηύθυναν ο εκπρόσωπος της Α.Θ.Π. Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαοδικείας κ. Θεοδώρητος, ο εκπρόσωπος της Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος κ. Τιμόθεος και ο Δήμαρχος Ναούσης κ. Καρανικόλας.
Προήδρευσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος. Την έναρξη των εργασιών κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων και ακολούθησαν κατά σειρά οι εισηγητές: α) κ. Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων με θέμα: «Νεομάρτυρες: Αγωνιστές για την πίστη του Χριστού και την ελευθερία του Γένους», β) Πρωτ. Θωμάς Συνοδινός, Προϊστάμενος Καθεδρικού Ναού Αθηνών, με θέμα: «Αγία Φιλοθέη η Αθηναία: μια ιδιαίτερη περίπτωση Νεομάρτυρος», γ) Σεβ. Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος κ. Τιμόθεος, με θέμα: «ο Νεοιερομάρτρυς Σεραφείμ: μία ηχηρά μαρτυρία αγιωσύνης» και δ) κ. Μιχαήλ Τρίτος, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, με θέμα: «Το μεγαλείο της προσωπικότητος του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού». Τέλος τη λήξη τβων εργασιών κήρυξε και πάλι ο Σερβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων.
Μετά την ολοκλήρωση του Συνεδρίου ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος και οι Αρχιερείς επισκέφθηκαν την παρακείμενη Ενορία Κοιμήσεως Θεοτόκου και προσεκύνησαν την τιμία Κάρα του Οσίου Θεοφάνους, πολιούχου Ναούσης και την Εικόνα της Παναγίας Παντανάσσης. Το Ιδρυμα της Παντανάσσης τίμησε τον Μακαριώτατο με το χρυσό μετάλλιο ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ, το οποίο επέδωσε ο Σεβασμιώτατος.
Κήρυξη έναρξης του Συνεδρίου από τον Σεβ. Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα
Πρίν ἀπό ἕνα χρόνο ὁλόκληρος ὁ οἰκουμενικός Ἑλληνισμός ἑόρτασε καί πανηγύρισε τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν ἔναρξη τῆς ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως, τοῦ ξεσηκωμοῦ τοῦ Γένους γιά νά ἀποτινάξει τόν βαρύ ζυγό τῆς σκλαβιᾶς, πού τόν ἀνάγκαζε γιά τετρακόσια χρόνια νά ζεῖ μέ τόν φόβο καί νά ὑπόκειται στήν αὐθαιρεσία ἑνός σκληροῦ καί αἱμοβόρου δυνάστου.
Καί μαζί καί μέ ὅλους τούς Ἕλληνες ἑορτάσαμε καί πανηγυρίσαμε καί ἐμεῖς τή μεγάλη αὐτή ἐπέτειο, γιατί ἡ Ἐπανάσταση τοῦ 1821 δέν ἦταν ἐπανάσταση μόνο τοῦ Μοριᾶ ἤ τῆς Ρούμελης, ἀλλά ἦταν ἐπανάσταση ὅλου τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἦταν τό πρῶτο μέρος ἑνός μεγάλου σχεδίου πού καταστρώθηκε μέ τή σύμπραξη τῶν ὁπλαρχηγῶν καί τῶν Φιλικῶν, ἑνός σχεδίου τοῦ ὁποίου τό δεύτερο μέρος περιελάμβανε τήν ἐπανάσταση στή Μακεδονία καί τά νησιά, πού ξεκίνησε ἕναν χρόνο ἀργότερα, τό 1822, καί σέ ἄλλες πόλεις ἀλλά καί ἐδῶ στή Νάουσα.
Ἑορτάζουμε καί τιμοῦμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς φέτος τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν ἔναρξη τῆς ἐπαναστάσεως τῆς Ναούσης καί τιμοῦμε ὅσους ἀγωνίσθηκαν καί ὅσους θυσιάσθηκαν ὡς ἥρωες καί ὡς μάρτυρες τοῦ ὁλοκαυτώματος τῆς Ναούσης.
Ἡ ἐξέγερση τῶν Ἑλλήνων γιά τή διεκδίκηση τῆς ἐλευθερίας τους μετά ἀπό 400 χρόνια σκλαβιᾶς εἶναι ἕνα θαῦμα, γιατί ποτέ κανένας λαός δέν κατόρθωσε νά ἐπιβιώσει σκλαβωμένος ἐπί 4 αἰῶνες. Κανένας λαός δέν κατόρθωσε νά διατηρήσει τήν ταυτότητά του καί τήν ἱστορική του μνήμη, ὥστε νά μήν ἀφομοιωθεῖ μέ τόν κατακτητή καί νά θυμᾶται ὅτι κάποτε ἦταν ἐλεύθερος καί αὐτή τήν ἐλευθερία θά πρέπει νά τήν κερδίσει καί πάλι. Οἱ πατέρες μας ὅμως τό κατόρθωσαν. Καί ἄν οἱ παράγοντες πού συνέβαλαν ὥστε νά ξεσηκωθοῦν εἶναι πολλοί καί σημαντικοί καί ἔχουμε χρέος νά τούς θυμόμαστε καί νά τούς μνημονεύουμε, εἶναι πολλοί καί σημαντικοί ἐκεῖνοι πού συνέβαλαν, ὥστε οἱ Ἕλληνες νά διατηρήσουν τήν πίστη τους στόν Χριστό, αὐτή πού τούς διαφοροποιοῦσε ἀπό τόν κατακτητή καί τούς βοήθησε νά διατηρήσουν τήν ἐθνική τους ταυτότητα. Καί ἀνάμεσα σ᾽ αὐτούς εἶναι ἐκεῖνοι πού ἔχυσαν τό αἷμα τους γι᾽ αὐτή τήν πίστη. Εἶναι οἱ Νεομάρτυρες. Καί σέ αὐτούς, τούς ἁγίους Νεομάρτυρες, εἶναι ἀφιερωμένο τό σημερινό Συνέδριο, τό ὁποῖο ὀργανώνει ἡ Ἱερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας, συμμετέχοντας στίς ἑορταστικές ἐκδηλώσεις γιά τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν ἔναρξη τῆς ἐπαναστάσεως καί τό ὁλοκαύτωμα τῆς Ναούσης.
Σᾶς καλωσορίζω μέ πολλή χαρά καί ἰδιαίτερη τιμή στήν ἡρωική καί ἁγιοτόκο πόλη τῆς Ναούσης καί στό Συνέδριό μας καί σᾶς εὐχαριστῶ γιά τήν τιμητική παρουσία σας.
Πρίν ἀπό 23 χρόνια τό Ἐθνικό Ἵδρυμα Ἐρευνῶν εἶχε διοργανώσει ἕνα μεγάλο διεθνές Συνέδριο ὑπό τόν τίτλο «Οἱ ἥρωες τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Οἱ νέοι ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, 8ος -16ος αἰώνας».
Ὁ χαρακτηρισμός ἥρωας γιά τούς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας εἴτε αὐτοί ἔφθασαν στήν ἁγιότητα ἐπιλέγοντας τήν οὐρανοδρόμο κλίμακα τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς, εἴτε μέ τήν ἐν Χριστῷ πορεία τους μέσα ἀπό τίς συμπληγάδες τοῦ κόσμου καί τῆς καθημερινότητος εἴτε χρησιμοποιώντας ὡς μέσο τό ξίφος ἤ τήν ἀγχόνη, δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι εἶναι ἀπόλυτα ἐπιτυχής. Διότι, ἄν ἡρωισμός εἶναι ἡ ἑκούσια ὑπέρβαση τοῦ ἑαυτοῦ μας μέ τήν ἐπιτέλεση ἐξαιρέτων πράξεων οἱ ὁποῖες ἐκφεύγουν ἀπό τά συνήθη ἀνθρώπινα μέτρα, οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας διά τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ὑπερέβησαν μέ τή ζωή, τήν ἄσκηση ἤ τό μαρτύριό τους ὄχι μόνο τά κοσμικά μέτρα ἀλλά συχνά καί τά ὑπερκόσμια, καί ἀνεδείχθησαν θαυμαστοί ἀπό ἀγγέλους καί ἀνθρώπους, ὅπως χαρακτηριστικά ψάλλει ὁ ὑμνωδός τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν ὅσιο Ἀθανάσιο τόν Ἀθωνίτη λέγοντας: «τήν ἐν σαρκί ζωήν σου κατεπλάγησαν ἀγγέλων τάγματα».
Ὁ ἡρωισμός ὅμως τῶν ἁγίων εἶναι πολύ περισσότερο προφανής στήν περίπτωση τῶν ἁγίων μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι δέν ὑπερβαίνουν ἁπλῶς τόν ἑαυτό τους, νεκροῦντες τόν παλαιόν ἄνθρωπον, ἀλλά ὑπερβαίνουν καί αὐτήν τήν αὐτονόητη καί θεόθεν δοθεῖσα ἀγάπη πρός τήν ὕπαρξη τους καί τή ζωή. Καί δέν τήν ὑπερβαίνουν μόνον, ἀλλά τήν ὑπερβαίνουν ὑφιστάμενοι μαρτύρια καί πόνους πολλούς, τά ὁποῖα καθιστοῦν τόν ἡρωισμό τους ἀκόμη μεγαλύτερο καί ἀκόμη, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ, ἡρωικότερο.
Γιά τούς ἁγίους μάρτυρες δέν ἰσχύει ὁ στίχος τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, ὁ ὁποῖος προσωποποιώντας τόν ἀέρα τήν ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς, τόν βάζει νά λέει «γλυκειά ἡ ζωή κι ὁ θάνατος μαυρίλα». Ὄχι, γιά τούς ἁγίους μάρτυρες, πού θυσιάζουν τή ζωή τους γιά τόν Χριστό, πού θυσιάζουν τή ζωή τους γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τους σέ Ἐκεῖνον, πού θυσιάσθηκε γιά τή σωτηρία τοῦ κάθε ἀνθρώπου καί γιά νά μᾶς ἐξασφαλίσει τήν αἰώνια ζωή, ὁ μαρτυρικός θάνατος δέν εἶναι «μαυρίλα», εἶναι γλυκύτερος καί τῆς γλυκειᾶς ζωῆς, γιατί ὁδηγεῖ στή συνάντηση τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος προσφέρει τή ζωή του στήν ὄντως Ζωή, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μέ τήν ἀκρότητα τῶν ἐφετῶν καί τήν ὑπέρ μέλι καί κηρίον γλυκυτάτη ζωή τῆς ἑνώσεως μαζί του.
Καί ἄν οἱ παλαιοί ἅγιοι μάρτυρες τῆς χριστιανικῆς πίστεως, οἱ καλῶς ἀθλήσαντες καί στεφανωθέντες κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αἰῶνες, ἀλλά καί οἱ μαρτυρήσαντες γιά τήν προάσπιση τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἀπό τούς πάσης φύσεως αἱρετικούς, εὐλόγως θεωροῦνται ἥρωες, ὁ χαρακτηρισμός αὐτός ἰσχύει κατά μείζονα λόγο γιά τούς Νεομάρτυρες τῆς Ἀγίας μας Ἐκκλησίας. Καί αὐτό ὄχι διότι ὁ ἀγώνας τους ἦταν δυσκολότερος ἤ τό μαρτύριό τους ὀδυνηρότερο, ἀλλά διότι ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως εἶχε γιά τούς ἁγίους Νεομάρτυρες ἕναν διττό χαρακτήρα.
Ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως ἦταν συγχρόνως καί ὁμολογία τῆς πατρίδος, ὁμολογία τῆς ἐθνικῆς τους ταυτότητος, τήν ὁποία θεωροῦσαν ἀλληλένδετη μέ τήν πίστη. Διότι τό δίλημμα ἐνώπιον τοῦ ὁποίου τούς ἔθεταν οἱ διῶκτες τους δέν ἦταν νά ἀρνηθοῦν μόνο τήν πίστη τους στόν Χριστό, ἀλλά καί νά ἀρνηθοῦν τήν ἑλληνική τους ταυτότητα, ἐπειδή καί οἱ δύο πλευρές γνώριζαν ὅτι ἡ πίστη στηρίζει τήν ἐθνική ταυτότητα καί ἡ ἐθνική συνείδηση κρατᾶ τούς ἀνθρώπους στή χριστιανική πίστη. Ἐνδεικτικό αὐτῆς τῆς πεποιθήσεως εἶναι καί οἱ ὅροι πού ἐκφράζουν τό μαρτύριο τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται «νά τουρκέψουν» καί διακηρύσσουν ὅτι «ἐγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θέ νά πεθάνω», συνοψίζοντας καί στίς δύο λέξεις τήν πίστη μέ τήν ἐθνική ταυτότητα.
Αὐτή ἡ ταύτιση ἀναδεικνύεται ἰδιαιτέρως στήν περίπτωση τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων τῆς Ναούσης εἴτε τῶν κληρικῶν καί τῶν λαϊκῶν πιστῶν οἱ ὁποῖοι μαρτύρησαν τήν Πέμπτη τῆς Διακαινησίμου στόν ναό τοῦ ἁγίου Γεωργίου, εἴτε τῶν ἀνδρῶν καί τῶν παίδων, οἱ ὁποῖοι ἐμαρτύρησαν στό Κιόσκι, εἴτε τῶν γυναικῶν οἱ ὁποῖες φυλακίσθηκαν καί ἐμαρτύρησαν στή Θεσσαλονίκη, εἴτε τῶν γυναικῶν καί τῶν παιδιῶν οἱ ὁποῖες ἐτελειώθησαν μαρτυρικῶς πέφτοντας στά νερά τῆς Ἀράπιτσας.
Ἀναδεικνύεται, διότι τό μαρτύριό τους συνδέεται μέ τή θυσία μιᾶς ὁλόκληρης πόλεως, τῆς ἡρωικῆς πόλεως τῆς Ναούσης, στόν ἀγώνα γιά τήν ἐλευθερία τοῦ Ἔθνους καί συνετελέσθη κατά τό ὁλοκαύτωμα τῆς Ναούσης.
Τό μαρτύριο τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων τῆς Ναούσης, ἀνδρῶν, γυναικῶν καί παίδων, ἀποτελεῖ τό ἀποκορύφωμα ἑνός ἀγῶνος πού ξεκίνησε ἀπό τήν κήρυξη τῆς ἐπαναστάσεως τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, στίς 19 Φεβρουαρίου τοῦ 1822, ἀπό τόν μητροπολιτικό τότε ναό τοῦ ἁγίου Δημητρίου μέ τό διπλό σύνθημα πού ἀναγραφόταν στά λάβαρά τους, «Ἐν τούτῳ νίκα» καί «Μάχου ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος». Πέρασε μέσα ἀπό τό ὁλοκαύτωμα τῆς Μονῆς τῆς Παναγίας Δοβρᾶ, ὅπου πολέμησε γενναῖα μέ τούς ἄνδρες του ὁ Καρατάσος, ἀλλά καί τοῦ μαρτυρίου τοῦ ἡγουμένου της Γερασίμου μέ τόν ἀπαγχονισμό του στήν πλατεία τῆς Βεροίας. Συνέχισε μέ τόν ἀγώνα τῶν Ναουσαίων ἐναντίον τῶν Τούρκων, ὅταν οἱ τελευταῖοι κατόρθωσαν νά μποῦν στήν πόλη ἀπό τήν πύλη δίπλα στόν ἅγιο Γεώργιο, πού, ἄγνωστο γιατί, βρέθηκε ἀνοικτή, καί κορυφώθηκε μέ τή φοβερή καταστροφή πού προκάλεσαν οἱ Τοῦρκοι γιά νά ἐκδικηθοῦν τήν τόλμη καί τή γενναιότητα τῶν Ναουσαίων νά μήν δεχθοῦν τόν συμβιβασμό καί τήν ὑποταγή, ἀλλά νά συνεχίσουν νά ἀγωνίζονται καί νά θυσιάζονται γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία.
Δύο χιλιάδες περίπου οἱ Ναουσαῖοι μάρτυρες, οἱ περισσότεροι ἀπό αὐτούς μαρτύρησαν στό Κιόσκι τῆς Ναούσης, ἐκεῖ ὅπου ὁ φοβερός Λουμπούτ πασᾶς, ἀφοῦ ὁλοκλήρωσε τό φρικτό ἔργο τῆς καταστροφῆς τῆς πόλεως, θέλησε νά ἐκδικηθεῖ καί ὅσους εἶχαν ἀπομείνει. Συγκέντρωσε τούς ἄνδρες καί τά παιδιά, ἀπό 15 μέχρι 65 ἐτῶν στό Κιόσκι, καί ἔστησε τό πρόχειρο δικαστήριό του. Ἕνας-ἕνας προχωροῦσαν καί ἀπαντοῦσαν στήν ἐρώτηση ποιός εἶναι καί τί πιστεύει. Κανείς δέν βρέθηκε νά ἀρνηθεῖ. «Χριστιανός εἶμαι καί χριστιανός θά πεθάνω» ἡ ἀπάντησή τους. Σταθερή καί ἐπαναλαμβανόμενη ἡ ἀπάντησή τους, ἐξόργιζε τούς Τούρκους καί ἔκανε τούς δημίους νά τούς ἀποκεφαλίζουν μέ ἀπίστευτη ἀγριότητα καί νά πετοῦν τά μαρτυρικά σώματά τους σέ ἕναν σωρό.
Μέχρι πού συνέβη κάτι συγκλονιστικό καί τούς τάραξε ὅλους, μά περισσότερο ἴσως τόν Λουμπούτ πασᾶ, ὁ ὁποῖος καταγόταν ἀπό χριστιανική οἰκογένεια τῆς Γεωργίας καί ἄλλαξε στή συνέχεια τήν πίστη του.
Ἕνα νεκρό καί ἀκέφαλο σῶμα σηκώθηκε ἀπό τόν παράδοξο σωρό πού εἶχαν δημιουργήσει οἱ δήμιοι καί ἄρχισε νά βαδίζει. Πρῶτα πρός τή σκηνή τοῦ Λουμπούτ πασᾶ. Στή συνέχεια ἔκανε στροφή, πήδηξε τό ἀκέφαλο αὐτό πάνω ἀπό ἕνα αὐλάκι καί κατευθύνθηκε πρός τή γέφυρα.
Ἔκπληκτοι τόν κοίταζαν ὅλοι καί δέν μποροῦσαν νά καταλάβουν τί συνέβαινε. Μερικοί τόν ἀναγνώρισαν, ἦταν ὁ ράπτης Νικόλαος ἀπό τήν Κόκοβα.
Ὁ Λουμπούτ πασᾶς τρόμαξε, γιατί πίστευσε ὅτι ἦταν θαῦμα καί ἔδωσε διαταγή νά σταματήσουν οἱ ἀποκεφαλισμοί.
1241 μάρτυρες στό Κιόσκι τῆς Ναούσης, καί αὐτούς θά ἀκολουθήσουν τίς ἑπόμενες ἡμέρες οἱ σύζυγοι καί οἱ θυγατέρες τῶν ὁπλαρχηγῶν καί τῶν προκρίτων, μέ πρῶτες τίς συζύγους τοῦ Καρατάσου καί τοῦ Ζαφειράκη.
Αὐτές τίς ὁδήγησαν στή Θεσσαλονίκη. Τίς ζήτησαν νά ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους στόν Χριστό ἀλλά δέν ὑπήκουσαν. Καί οἱ Τοῦρκοι ἐπινόησαν ἄλλους τρόπους, φοβερούς, νομίζοντας ὅτι θά ἐπιτύχουν τόν σκοπό τους. Tή σύζυγο τοῦ Ζαφειράκη μαζί μέ ἄλλες γυναῖκες τίς ἔκτισαν στόν περίβολο τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας καί ἄφησαν μόνο τά κεφάλια τους ἀκάλυπτα. Μάλιστα, γιά νά κάνουν πιό ἐπώδυνο τό μαρτύριό τους, ἄλειψαν τά πρόσωπά τους μέ μέλι γιά νά τίς τσιμποῦν οἱ μέλισσες καί νά κάνουν πιό ὀδυνηρό τό μαρτύριό τους. Παράλληλα ὑφίστανται τούς ἐξευτελισμούς ὅσων περνοῦν ἀπό ἐκεῖ καί τίς βλέπουν νά ὑπομένουν καί νά προσεύχονται.
Τή σύζυγο τοῦ Καρατάσου καί τή θυγατέρα της καί ἄλλες τίς κλείνουν σέ σάκους μέ φίδια καί ἑρπετά, γιά νά κάνουν τό μαρτύριό τους ἀνυπόφορο, ἀλλά τά δαγκώματα τῶν φιδιῶν τίς νάρκωσαν καί ἔτσι πέθαναν χωρίς νά ὑποφέρουν ὅσο πίστευαν οἱ δήμιοί τους.
Ὅλα αὐτά τά φρικτά μαρτύρια τά ἀφηγήθηκαν αὐτόπτες μάρτυρες, πού ἐντυπωσιάσθηκαν ἀπό τή γενναιότητα τῶν γυναικῶν, καί τά συμπεριέλαβαν στά κείμενά τους ξένοι διπλωμάτες καί περιηγητές τῆς ἐποχῆς, ἔκπληκτοι ἀπό τήν ὠμότητα τῶν Τούρκων καί τή φοβερή καταστροφή τῆς Ναούσης.
Καί ἄν οἱ Τοῦρκοι μέ τό ὁλοκαύτωμα τῆς Ναούσης ἐπέτυχαν νά μήν μείνει πέτρα ἐπάνω στήν πέτρα στήν πόλη αὐτή πού οἱ κάτοικοί της εἶχαν τολμήσει νά ἐπαναστατήσουν καί νά ἀγωνισθοῦν γιά τήν ἐλευθερία τους, δέν κατόρθωσαν ὅμως νά ἐμποδίσουν τά ἄνθη τά εὔοσμα τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων νά ἀνθίσουν στήν καμμένη καί ποτισμένη μέ τά αἵματα τῶν σφαγιασθέντων Ναουσαίων γῆ.
Αὐτούς, τούς ὁποίους ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καί τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο κατέταξε διά Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Πράξεως στίς 2 Αὐγούστου τοῦ 2010 στή χορεία τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων, τούς τιμοῦμε καί μέ αὐτό τό Συνέδριο, μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως 200 ἐτῶν ἀπό τήν ἐπανάσταση καί τό ὁλοκαύτωμα τῆς Ναούσης καί τῆς μαρτυρικῆς τελειώσεώς τους.
Κήρυξη Λήξης από τον Μητροπολίτη Βεροίας
Οἱ ἑορταστικές ἐκδηλώσεις μέ ἀφορμή τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, οἱ ὁποῖες πραγματοποιήθηκαν καί στήν Ἱερά Μητρόπολή μας, ἀλλά καί οἱ ἐκδηλώσεις πού πραγματοποιοῦνται φέτος γιά τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τό Ὁλοκαύτωμα τῆς Ναούσης μᾶς ἔδωσαν τήν εὐκαιρία νά ἑστιάσουμε στόν ρόλο καί τήν προσφορά τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων στόν ἀγώνα τοῦ Ἔθνους γιά τήν ἐλευθερία καί τήν ἀνεξαρτησία του.
Οἱ Νεομάρτυρες ἀποτελοῦν τούς πολύτιμους κρίκους μιᾶς ἱερῆς ἁλυσίδας πού περιέτρεχε τόν Ἑλληνισμό ἀπό τήν Καππαδοκία καί τόν Πόντο μέχρι τή Μικρά Ἀσία καί τή Θράκη καί τόν ἑλλαδικό χῶρο.
Ἀποτελοῦν τά πνευματικά ἐκεῖνα ἀστέρια πού φώτιζαν τό σκοτάδι τῆς σκλαβιᾶς μέ τήν πίστη καί ἔκαναν τούς πατέρες μας νά ἐλπίζουν ὅτι θά φέρουν καί τό ξημέρωμα τῆς νύκτας.
Ἀποτελοῦν οἱ Νεομάρτυρες τούς τιμίους λίθος πού κοσμοῦν μέ τήν ὁμολογία τῆς πίστεως καί τό σθένος τῆς ψυχῆς τους τόν στέφανο τῆς δόξης τῆς κατ᾽ Ἀνατολάς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, πού ἀνανέωσε τήν πορφύρα της μέ τά αἵματα τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων της.
Ἡ ἡρωική πόλη τῆς Ναούσης εἶχε ἀπό τόν Θεό τήν μεγάλη εὐλογία νά ἀναδείξει περίπου δύο χιλιάδες Νεομάρτυρες πού θυσιάσθηκαν μαζί μέ τούς γενναίους συμπολίτες τους πού ἀγωνίσθηκαν καί ἔπεσαν στή μάχη γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία, καί γι᾽ αὐτό εἶναι ὀφειλόμενο χρέος νά τιμᾶ ἰδιαιτέρως τούς Νεομάρτυρες καί τήν προσφορά τους στήν ἐθνική παλιγγενεσία, ὅπως αὐτή ἀναδείχθηκε μέ τίς εἰσηγήσεις τῶν ἐκλεκτῶν ὁμιλητῶν τοῦ Συνεδρίου, τό ὁποῖο ὀργάνωσε καί πραγματοποίησε σήμερα ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη στή φιλόξενη αἴθουσα τοῦ Μητροπολιτικοῦ Κέντρου Πολιτισμοῦ «Παντάνασσα».
Οἱ τρεῖς ἅγιοι Νεομάρτυρες, ἡ ἁγία Φιλοθέη ἡ Ἀθηναία, τήν προσωπικότητα καί τό ἔργο τῆς ὁποίας μᾶς παρουσίασε ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Θωμᾶς Συνοδινός, ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Σεραφείμ, ἐπίσκοπος Φαναρίου καί Νεοχωρίου, στή ζωή καί τήν προσφορά τοῦ ὁποίου ἀναφέρθηκε διεξοδικά ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, ἀλλά καί ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς καί ἐθναπόστολος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, γιά τή δράση καί τό μαρτύριο τοῦ ὁποίου μᾶς μίλησε ὁ ὁμότιμος καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. κ. Μιχαήλ Τρίτος, ἀποτελοῦν τρεῖς ἀπό τίς ἐπιφανέστερες, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ ὁ ὅρος, μορφές ἁγίων Νεομαρτύρων, οἱ ὁποῖοι, ὅπως ἔγινε σαφές καί ἀπό τήν εἰσαγωγική ὁμιλία τοῦ κ. Κωνσταντίνου Χολέβα, πολιτικοῦ ἐπιστήμονα καί συνεργάτου τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Πολιτιστικῆς Ταυτότητος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, συνέβαλαν τά μέγιστα στόν ἀγώνα τοῦ Ἔθνους μας γιά τήν ἐλευθερία.
Δέν θά ἤθελα νά σᾶς κουράσω περισσότερο. Θά ἤθελα ὅμως νά εὐχαριστήσω ἀπό καρδίας ὅλους τούς ἐκλεκτούς ὁμιλητές, τόν Σεβασμιώτατο πρόεδρο τῆς Συνεδρίας, τόν Ἅγιο Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ κ. Ἰγνάτιο, καί πρόεδρο τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Πολιτιστικῆς Ταυτότητος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καί ὅλους τούς παρευρισκομένους Σεβασμιωτάτους Ἁγίους Ἀρχιερεῖς, ἀλλά καί ὅλους ὅσους μᾶς τίμησαν μέ τήν παρουσία τους καί τίμησαν καί τήν προσφορά τῶν Νεομαρτύρων στήν ἐθνική παλιγγενεσία, τούς ἄρχοντες, τόν στρατό, τήν Ἀστυνομία καί ὅλους ὅσους μέ τόση ἀγάπη εἶναι κοντά μας.
Ἄφησα τελευταῖες τίς ὁλοκάρδιες εὐχαριστίες μου πρός τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμο, ὁ ὁποῖος εἶχε τήν καλωσύνη νά ἀποστείλει πρός τό Συνέδριο Συνοδικό Χαιρετισμό καί νά λαμπρύνει τίς ἐργασίες του μέ τή σεπτή παρουσία του.
Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, εὐχηθεῖτε ὅπως οἱ ἅγιοι Νεομάρτυρες οἱ ὁποῖοι μᾶς ἀπασχολοῦν ἰδιαίτερα αὐτή τή χρονιά νά σκέπουν καί νά διαφυλάττουν ἰδιαιτέρως τήν πατρίδα μας καί τόν καθένα μας ξεχωριστά.
