Πανδήμως τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός της Δεσποτικής Εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αγάθωνος.
Η Ιστορική και Παναγιοφρούρητος Μονή του Οσίου Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου, εορτάζει κατ’ έτος την Εύρεση της Θαυματουργού Εικόνος της Παναγίας από τον Όσιο Αγάθωνα τον Κτίτορα της Μονής.
Στον Πανηγυρικό Αρχιερατικό Εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, πλαισιούμενος από τον Άγιο Καθηγούμενο της Μονής Αρχιμ. π. Γερμανό Γιαντσίδη, τους Πατέρες της Αδελφότητος, καθώς και κληρικούς της Δυτικής Φθιώτιδος και της πόλεως Λαμίας, επισήμων και εκπροσώπων θεσμικών φορέων και σωμάτων ασφαλείας, ενώ με αμείωτο ρυθμό μέχρι αργά το βράδυ, μεγάλο πλήθος, προσκυνητών κατέφθανε στο ιστορικό Μοναστήρι.
Κατά το έθος, ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός τελέσθηκε στην έξω αυλή της Μονής, ενώ μεταδόθηκε απευθείας από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος (89,4 Fm) και από διαδικτύου.
Τους Ιερούς Ύμνους απέδωσε με αρτιότητα χορός μαθητών του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως «Γερμανός ο Μελωδός» υπό τον Διευθυντή, Άρχοντα Μαΐστορα της ΜτΧ Εκκλησίας Δρ. κ. Ανδρέα Ιωακείμ, συμπαραστατουμένου υπό του Πρωτοψάλτου και Καθηγητού του Ωδείου κ. Σεραφείμ – Παναγιώτη Κυρίτση.
Στο κήρυγμά του ο κ. Συμεών μεταξύ ἀλλων ανέφερε:
«Αύριο στον Όρθρο θα ακούσουμε τον Ευαγγελιστή Λουκά και στη Θεία Λειτουργία τον Ευαγγελιστή Ματθαίο να μας περιγράφουν και το ιστορικό γεγονός που συνέβη πάνω στο Όρος Θαβώρ αλλά και τη θεολογία αυτού του γεγονότος, η οποία θεολογία φυσικά ενέπνευσε ιδιαίτερα την ησυχαστική και νηπτική θεολογία της Εκκλησίας μας, όμως πάντοτε παρά το ότι υπάρχουν ομοιότητες στους Ευαγγελιστές υπάρχουν μικρολεπτομέρειες, που αξίζει κανείς να τις προσέχει.
Ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει μία λεπτομέρεια την οποία δεν την αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αλλά είναι καθοριστική. Όταν αναφέρεται στο γεγονός της Μεταμόρφωσης του Χριστού, θυμίζουμε ότι δεν άλλαξε μορφή ο Χριστός, το τονίζουν όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, δεν φανερώθηκε κάτι διαφορετικό από αυτό που ήταν, δεν ήταν μια μεταμφίεση η μεταμόρφωσή Του, αλλά ήταν η φανέρωση αυτού που ήταν και μάλιστα όχι στο απόλυτο βαθμό, αλλά μόνο στο βαθμό στον οποίον μπορούσαν, ηδύναντο οι μαθητές Του να αντέξουν και να χωρέσουν και οι μαθητές ο Πέτρος, ο Ιάκωβος, ο Ιωάννης και τα πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης ο Μωυσής ο Θεόπτης και ο Προφήτης Ηλίας.
Μεταμορφώθηκε ο Χριστός «ἐν τῷ προσεύχεσθαι», εν ώρα προσευχής, δικής Του προσευχής. Ο Χριστός ο ίδιος προσευχόταν στο Θεό Πατέρα και την ώρα της προσευχής συνετελέστη το γεγονός της Μεταμορφώσεως.
Πολύ μεγάλη λεπτομέρεια. Πολύ σημαντική γιατί ακριβώς η προσευχή είναι που μεταμορφώνει τον άνθρωπο, μεταμορφώνει τον ασκητή, τον αξιώνει της ελάμψεως του Θείου Φωτός, τον αξιώνει να ζει το γεγονός της Μεταμορφώσεως και είναι πολύ σημαντική αυτή η λεπτομέρεια. Αν ο τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος για να φανερωθεί η δόξα Του αυτό συνέβη την ώρα της προσευχής, φανταστείτε ο ατελής άνθρωπος, ο άνθρωπος που αγωνίζεται, ο άνθρωπος που παλεύει, που ψάχνετε, πόσο ανάγκη έχει ακριβώς την προσευχή για να ενεργοποιηθούν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και είναι βέβαιο για να κάνουμε αναλογία και αναγωγή στην εορτή ότι «ἐν τῷ προσεύχεσθαι » και ο Όσιος Αγάθων ηξιώθη αυτής της Θείας δωρεάς αυτής της ελάμψεως του Θείου Φωτός με την εύρεση της Ιεράς Εικόνας της Θεομήτορος, γεγονός το οποίο είναι γεγονός Μεταμορφώσεως.
Ένα λοιπόν είναι σημαντικό αυτό που θα κρατήσουμε απόψε ότι η προσευχή ενεργοποιεί τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και το δεύτερον είναι ότι η προσευχή ενεργοποιεί την ίδια την παρουσία του Θεού Πατέρα.
Ο Θεός Πατέρας σπάνιες φορές παρεμβαίνει τόσο αισθητά μέσα στη Θεία Αποκάλυψη, μία εξ αυτών γνωρίζουμε όλοι είναι τα Άγια Θεοφάνεια που έχει ακριβώς ομοιότητα πανομοιότυπη ίδια με τη Μεταμόρφωση, γιατί και εδώ έχουμε Θεοφάνεια επίσης, Θεοφανεία, φανέρωση του Θεού Πατέρα και όπως στα Θεοφάνεια την ώρα της βαπτίσεως ακούμε τη φωνή του Θεού Πατέρα «οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε» η ίδια φωνή ακούγεται και τώρα πάλι στο όρος Θαβώρ πάλι από τον Θεό Πατέρα όμως εδώ υπάρχει μία λεπτομέρεια πολύ σημαντική η οποία βρίσκεται σε μία φράση κλειδί: «αὐτοῦ ἀκούετε».
Η Μεταμόρφωση και η Θεοφανεία, η φανέρωση του Θεού δεν έρχεται στη ζωή μας απλώς για να ευχαριστηθούμε, να νιώσουμε καλά, ενδεχομένως να αυξηθεί λίγο ο εγωισμός μας ότι εγώ είδα το Θεό τον ίδιο, είδα την Παναγία, είδα τους Αγίους, αλλά προκειμένου να μας εισαγάγει σε έναν άλλο τρόπο ζωής κι αυτός ο τρόπος της ζωής είναι η υπακοή στον Χριστό. Είναι η υπακοή στο Θέλημα του Θεού. Είναι η χριστιανική, η κατά Θεόν δηλαδή, η εν Χριστώ ζωή. Αυτό συνέβη και με τον Όσιο Αγάθωνα και στην προσευχή αξιώθηκε της Θεοφανείας και της φανερώσεως της Ιεράς Εικόνος της Θεομήτορος, αλλά και αυτή η αποκάλυψη τον οδήγησε σε ακόμα μεγαλύτερη υπακοή και εφαρμογή του Θελήματος του Θεού στη ζωή του και αυτό είναι και το πρόκριμα της Μεταμορφώσεως για όλους εμάς».
Κλείνοντας το κήρυγμά του ο κ. Συμεών σημείωσε:
«Δεν θα μεταμορφωθούμε και δεν θα αλλάξει η ζωή μας άνευ προσευχής αλλά και άνευ υπακοής και εφαρμογής του Θελήματος του Θεού στη ζωή μας. Αν κρατήσουμε αυτές τις δύο λεξούλες απόψε, εύκολες, προσευχή και υπακοή, αυτές οι δύο μαζί συναποτελούν μία λέξη: Μεταμόρφωση».
