«Καί ἐξῆλθεν πῦρ παρά Κυρίου» (Λευ.10:2).
ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη
Συνεχίζεται στό διαδίκτυο ἡ συζήτηση, ἄν θά πρέπει ἤ ὄχι νά λέγονται τά Ἐγκώμια τῆς Παναγίας στήν Ἐκκλησία. Ὅμως, τό βασικό ἐρώτημα πού πρέπει νά τεθεῖ, εἶναι, ἄν ὁ κάθε Ἱερέας ἤ Ἀρχιερέας ἔχει τό δικαίωμα νά ἀλλάζει «κατά τό δοκοῦν» τά τελούμενα στή λατρεία.
Οἱ ἱερεῖς, Ναβάδ καί Ἀβιούδ, παιδιά τοῦ Ἀαρών πρόσφεραν στόν Κύριο «ἀλλότριον πῦρ, οὐ προσέταξε Κύριος αὐτοῖς» (Λευ.10:1). Καταφρόνησαν, δηλαδή, τήν παραδεδομένη τάξη, κάνοντας καινοτομία. Ὅμως, στό Κύριο δέν ἄρεσε αὐτή ἡ καινοτομία. «Καί ἐξῆλθεν πῦρ παρά Κυρίου, καί κατέφαγεν αὐτούς καί ἀπέθανον ἔναντι Κυρίου» (Λευ.10:2). Καί ἄν ὁ Κύριος ἦταν τόσο ἀπαιτητικός στήν Παλαιά Διαθήκη, καί γιά τό θέμα αὐτό, ἄς σκεφθοῦμε πόσο ἀπαιτητικός εἶναι τώρα, στήν Καινή Διαθήκη!
Καί ὁ Κύριος μέ αὐτή Του τήν ἀντίδραση, « ἐξῆλθεν πῦρ παρά Κυρίου», θέλει νά μᾶς εἰπεῖ, ὅτι δέν ἔχουμε δικαιώματα σ’αὐτά πού μᾶς παραδόθησαν στή λατρεία, στήν Ἐκκλησία, γιατί ἀκριβῶς δέν εἶναι πράγματα δικά μας. Ἡ καταφρονησή τους ἤ ἡ ἀλλοίωσή τους εἶναι δεῖγμα αὐθαιρεσίας. Καί ἄς μήν ἐκλαμβάνουμε τήν αὐθαιρεσία ὡς δεῑγμα εὐλαβείας ἤ ἄσκηση οἰκονομίας!
Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ἡ Ἁγία Ζ΄Οἰκουμενική Συνοδος, ὁρίζει βαρύτατα ἐπιτίμια σέ ὅσους ἐπιχειροῦν νά ἀλλάξουν κάτι ἀπό τά παραδεδομένα. «Τούς τολμῶντες (…) τάς ἐκκλησιαστικάς παραδόσεις ἀθετεῖν καί καινοτομίαν τινι ἐπινοεῖν. Ἐπισκόπους μέν ὄντας ἤ κληρικούς καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, μονάζοντας δέ ἤ λαϊκούς τῆς κοινωνίας ἀφορίζεσθαι». (Ὅρος Ζ΄Οἰκουμενικῆς Συνόδου).
Γι’αὐτό ἡ (πρώτη) ἀντίδραση τῆς ἐπισήμου Ἐκκλησίας μας στό θέμα τῶν Ἐγκωμίων τῆς Παναγίας, ἦταν σύμφωνη μέ τό γράμμα καί τό πνεῦμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καί γι’αὐτό τά ἀπαγόρευσε. «Ἡ τοιαύτη ἀκολουθία εἶναι ἀσυνήθης καί πάντη ξένη εἰς τήν καθ’ ὅλον ὀρθόδοξον Ἀνατολικήν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν…ἡ Σύνοδος ἀπηγόρευσεν αὐτήν…» (Ἐγκύκλιος 135. Ἀριθμ. πρωτ.4319/15.4.1865).
Καί ἕνα τελευταῖο: Ἡ γνωστή «Ἔνορκη Διαβεβαίωση» μεταξύ τῶν ἄλλων περιλαμβάνει: «θά τηρῶ τάς ἱεράς Παραδόσεις». Λοιπόν; Πρέπει ἤ ὄχι νά τηρεῖται αὐτή ἔνορκη ὑπόσχεση, δέσμευση;!
