Την Παρασκευή 7 Αυγούστου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Αγκαθιάς επί τη εορτή του Αγίου Νικάνορος.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ἔλαμψεν ἡ μνήμη σου, ὡς ἄλλος ἥλιος σήμερον, καί τήν γῆν ἐφώτισεν αὐγαῖς τῶν θαυμάτων σου, ἔνδοξε Νικάνορ».
Χθές ἡ Ἐκκλησία μας πανηγύρισε τή μεγάλη ἑορτή τῆς ἐνδόξου Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου μας, τήν ἀποκάλυψη, δηλαδή, τῆς θείας φύσεως πού ἔκανε ὁ Χριστός στούς τρεῖς μαθητές του, τόν Πέτρο, τόν Ἰάκωβο καί τόν Ἰωάννη, λίγο πρίν ἀπό τό Πάθος του, ἔτσι ὥστε, ὅπως λέγει ὁ ἱερός ὑμνογράφος, ὅταν θά τόν ἔβλεπαν νά σταυρώνεται, νά κατανοήσουν ὅτι τό Πάθος του ἦταν ἑκούσιο καί ὅτι Αὐτός ἦταν ὁ Σωτήρας καί Λυτρωτής τῶν ἀνθρώπων πού θυσιαζόταν γιά χάρη μας.
Ὁ Χριστός ὅμως μεταμορφώθηκε ἐνώπιον τῶν μαθητῶν του καί γιά ἕναν ἀκόμη λόγο, γιά νά τούς δείξει ποιός εἶναι ὁ ἀληθινός στόχος τους καί ποῦ πρέπει νά ἀποβλέπουν στή ζωή τους, πιστεύοντας στόν Χριστό καί ἀκολουθώντας τον. Διότι ὁ Θεός ἔπλασε τόν ἄνθρωπο κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν του. Μᾶς ἔπλασε σύμφωνα μέ τή δική του εἰκόνα καί μᾶς ἔδωσε τή δυνατότητα νά ὁμοιάσουμε σέ Ἐκεῖνον μέ τήν προσπάθεια καί τόν ἀγώνα μας καί νά γίνουμε καί ἐμεῖς θεοί κατά χάριν.
Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός ἔδωσε μέ τή Μεταμόρφωσή του στούς μαθητές του μία εἰκόνα τῆς Θεότητός του, τούς ἔδειξε πῶς θά τόν βλέπουν «οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ», τούς ἔδειξε ποιά θά εἶναι ἡ αἴγλη καί τό φῶς πού θά περιβάλλει ὅσους «μεταμορφωθοῦν ἐν Χριστῷ», ὅσοι θά κατορθώσουν νά φθάσουν ἀπό τό κατ᾽ εἰκόνα στό καθ᾽ ὁμοίωσιν.
Τούς ἔδωσε ὁ Χριστός μία εἰκόνα γιά τό πῶς μεταποιεῖ καί μεταμορφώνει τόν χοϊκό καί ἁμαρτωλό ἄνθρωπο ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, ὅταν αὐτός προσπαθεῖ καί ἀγωνίζεται νά ζήσει σύμφωνα μέ τό θέλημά του, ὅταν προσπαθεῖ καί ἀγωνίζεται νά καθάρει τήν ψυχή του ἀπό τήν ἁμαρτία, τά πάθη, τίς ἀδυναμίες καί τό κακό πού φωλιάζει μέσα του καί νεκρώνει τήν ψυχή του καί τόν καθιστᾶ ὑποχείριο τοῦ διαβόλου. Γιατί κάθε ἄνθρωπος ἔχει τή δυνατότητα νά μεταμορφωθεῖ μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ἄν ἀγωνισθεῖ νά καθαρίσει τήν ψυχή του ἀπό τήν ἁμαρτία καί τά πάθη. Κάθε ἄνθρωπος ἔχει τή δυνατότητα νά δεῖ τό φῶς τοῦ Χριστοῦ νά καταυγάζει καί τή δική του ψυχή, ἄν ἀγωνίζεται νά ὑψωθεῖ ἀπό τά γήινα καί ὑλικά πράγματα πού τόν κρατοῦν στόν κόσμο καί τόν ἐμποδίζουν νά συναντήσει τόν Θεό καί ἐπικαλεῖται τή χάρη καί τή βοήθειά του γιά νά ἐπιτύχει τόν σκοπό του.
Ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος ἦταν καί ὁ ἑορταζόμενος ἀπό τήν Ἐκκλησία μας σήμερα καί ἰδιαιτέρως τιμώμενος στήν ἐνορία σας ὅσιος Νικάνωρ. Ἡ ἐπιθυμία του γιά τήν κάθαρση καί τή μεταμόρφωση τῆς ψυχῆς του τόν ὁδήγησε ἀπό τή Θεσσαλονίκη στή Σκήτη τῆς Βεροίας, καί ἀπό ἐκεῖ, ἐπιθυμώντας μεγαλύτερη μόνωση καί ἡσυχία, στό ὄρος Καλλίστρατο, τό ὁποῖο ἔγινε τό δικό του Θαβώρ, γιατί ἐκεῖ ἀγωνιζόταν μέ τή νηστεία, τήν προσευχή, τήν ἄσκηση, τήν ἡσυχία, τήν ἐγκράτεια νά ζεῖ τό θαῦμα τῆς ἀναγεννήσεως καί μεταμορφώσεως τοῦ ἑαυτοῦ του καί νά πορεύεται σταθερά στόν δρόμο τῆς καθάρσεως καί τῆς ὁμοιώσεως μέ τόν Θεό.
Καί ὅπως ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἐπάνω στό ὄρος Θαβώρ, ἔκπληκτος ἀπό τό θαῦμα πού ἔβλεπε, ἐξέφραζε τή χαρά του καί τήν ἐπιθυμία του νά παραμείνει ἐκεῖ μαζί μέ τόν Χριστό, ἔτσι καί ὁ ὅσιος Νικάνωρ ἀπολάμβανε στό ταπεινό ἀσκητήριό του ἀλλά καί στή Μονή τῆς Μεταμορφώσεως πού ἵδρυσε ἀργότερα, τήν κοινωνία τοῦ Θεοῦ διά τῆς νοερᾶς προσευχῆς. Ἀπολάμβανε τό ἄκτιστο φῶς τῆς θείας χάριτος πού κατέλαμπε τίς ὁλονύκτιες ἀγρυπνίες του. Αἰσθανόταν τή γλυκύτητα πού χαρίζει ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ, προγευόμενος τῆς χαρᾶς καί τῆς μακαριότητος τήν ὁποία ἀπολαμβάνει τώρα στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Τιμώντας, λοιπόν, σήμερα τόν ὅσιο Νικάνορα ἄς θυμηθοῦμε ὅτι, ἀκόμη καί ἄν ἐμεῖς δέν ζοῦμε σέ ὄρη καί σέ σπηλιές, ὅπως ἐκεῖνος, μποροῦμε νά ἐπιτύχουμε τή μεταμόρφωσή μας. Καί μποροῦμε, ἄν προσπαθοῦμε καί ἄν ἀγωνιζόμεθα, ὁ καθένας ἀνάλογα μέ τίς δυνάμεις του, νά καθαίρουμε τήν ψυχή μας ἀπό ὅ,τι τήν σκοτίζει καί τήν βαρύνει, ἀπό τά πάθη καί τίς ἁμαρτίες μας, ἀπό τά ἐλαττώματα καί τίς ἀδυναμίες, ἄν ἀγωνιζόμεθα νά τήν καθαίρουμε μέ τή νηστεία, μέ τήν ἱερά ἐξομολόγηση καί τή θεία κοινωνία, ἀλλά καί παρακαλώντας τόν Θεό νά μᾶς δίδει τή χάρη του, ὥστε νά μπορέσουμε καί ἐμεῖς νά ζήσουμε τό θαῦμα τῆς προσωπικῆς μας μεταμορφώσεως καί νά ἀξιωθοῦμε διά πρεσβειῶν καί τοῦ ὁσίου Νικάνορος νά ἀπολαύσουμε τό φῶς καί τή δόξα τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου μας στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἐκεῖ ὅπου ἀναπαύεται καί εὐφραίνεται καί ὁ ἑορταζόμενος ὅσιος πατήρ ἡμῶν Νικάνωρ.
