Την Κυριακή του Θωμά κατ̉ έτος η εν Κορίνθω παροικούσα Αγία Εκκλησία εορτάζει την εκ μεταθέσεως από την 17ην Απριλίου μνήμη του εν Αγιοίς Πατρός ημών Μακαρίου Αρχιεπισκόπου Κορίνθου του Νοταρά. Αν και στην πόλη της Κορίνθου υπάρχει Ενοριακός Ναός επ̉ ονόματι του Κορινθίου Αγίου Μακαρίου η πόλη του Ξυλοκάστρου είναι αυτή στην οποία πολλοί κάτοικοί της προέρχονται από τα Τρίκαλα Κορινθίας και ιδιαιτέρως τιμούν την μνήμη του Οσίου Ιεράρχου.
Το Σάββατο, 26 Απριλίου 2025, το απόγευμα τελέσθηκε ο Μέγας Εσπερινός στον περικαλλή Ι. Ναό του Αγίου Μακαρίου Ξυλοκάστρου, στον οποίο προέστη ο Πανοσ. Αρχιμ. π. Άνθιμος Παπαλεξόπουλος, Ιεροκήρυξ της Ι. Μητροπόλεως μας, πλαισιούμενος από πλειάδα Ιερέων, ενώ ομίλησε στους Πιστούς για τον βίο του Αγίου Μακαρίου ο οποίος από το 1765 έως το 1770 διετέλεσε Μητροπολίτης Κορίνθου. Το 1770 στηρίζει την Επανάσταση των Ελλήνων κατά των Τούρκων με τη βοήθεια των Ρώσων, δηλαδή τη λεγομένη Ορλωφική Επανάσταση. Για τον λόγο αυτό χάνει τον Επισκοπικό του θρόνο και εξορίζεται στα Ιόνια νησιά μαζί με τον πατέρα του, προύχοντα της Κορινθίας. Κατά την διάρκεια της εξορίας του περιπλανήθηκε στην Ζάκυνθο, στην Κεφαλλονιά, στην Ύδρα, στο Άγιον Όρος, στην Πάτμο, στην Ικαρία, στην Σμύρνη και στην Χίο. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη συλλογή κειμένων και τη μελέτη της νηπτικής θεωρίας και της Μυστικής Ορθόδοξης Θεολογίας, τα οποία πέτυχε να εφαρμόσει και στην πράξη για τον εαυτό του. Θεωρούσε την Ησυχαστική παράδοση και ζωή, ουσία της Ορθόδοξης Εκκλησιαστικής ζωής και έκανε τα πάντα για να την αποκαλύψει και να την διδάξει προκειμένου όλοι να αγαπήσουν την νοερά και καρδιακή προσευχή που ενώνει τον νου του ανθρώπου με τον Θεό.
Μετά το πέρας του Εσπερινού ακολούθησε η Λιτάνευση της Ι. Εικόνος μόνο πέριξ του Ενοριακού Ναού, λόγω της βροχοπτώσεως.
Το πρωΐ της Κυριακής, 27 Απριλίου 2025, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κεγχρεών κ Αγάπιος ετέλεσε με την σεπτή παρουσία του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Διονυσίου, τον Όρθρο και την Θ. Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα Ι. Ναό. Με τον άγιο Κεγχρεών συλλειτούργησαν ο Πανοσ. Αρχιμ. π. Δαμασκηνός Γεννηματάς, εκ Ξυλοκάστρου καταγόμενος, ο Αιδεσ. Πρωτ/ρος π. Αθανάσιος Κοντογιάννης, Εφημέριοι του Καθεδρικού Ι. Ναού Απ. Παύλου Κορίνθου, ο Αιδεσ. Πρωτ/ρος π. Ιωάννης Γαλάνης, Εφημέριος του Ι. Ναού Αγ. Μακαρίου Ξυλοκάστρου, ο Αιδεσ. Σταυροφόρος – Οικονόμος π. Αναστάσιος Κοΐνης, Εφημέριος του Ι. Ναού Αγίου Βλασίου Ξυλοκάστρου και οι Ευλαβέστατοι Διάκονοι π. Χρήστος Χίλιας και π. Άγγελος Σαλάτας.
Οι Ιεροψάλτες του Ι. Ναού κ. Ιωάννης Μπονάτσος και κ. Παναγιώτης Χριστοδούλου μαζί με τους Ιεροψάλτες του Ι. Ναού Αγίου Βλασίου κ. Λεωνίδα Δρακόπουλο και κ. Παναγιώτη Καραγκούνη συνέψαλαν, εξόχως αποδώσαντες τους ύμνους της Ι. Ακολουθίας και της Θ. Λειτουργίας «προς ευφροσύνη των Πιστών».
Ο Θεοφιλέστατος Βοηθός Επίσκοπος της Ι. Μητροπόλεως μας και Πρωτοσύγκελλος αυτής κ. Αγάπιος ομίλησε για τον Όσιο Ιεράρχη Αρχιεπίσκοπο Κορίνθου Μακάριο τον Νοταρά σε σχέση με την ομολογία του Απ. Θωμά «ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου» (Ιω. κ’, 28). Τόνισε τις Ευαγγελικές μαρτυρίες του Απ. Πέτρου (Ματθ. ιστ΄, 16) και του Απ. Ναθαναήλ (Ιω. α΄, 50), που και η μεν του Πέτρου ήταν ομολογία αυθόρμητη και ενθουσιώδης, που απέδιδε όλη την θεολογική αλήθεια περί του Θεανδρικού Προσώπου του Ιησού, όπως και η ομολογία του «αληθούς Ισραηλίτου» Ναθαναήλ, η δε ομολογία του Θωμά ήταν ομολογία εκ διαπιστώσεως και ερεύνης, την οποία έρευνα «μακροθυμών» ο Ιησούς καταδέχτηκε από τον με «καλή απιστία» απιστούντα μαθητή Του.
Επέμεινε στο πρώτο μέρος της ομολογίας του Θωμά˙ «ὁ Κύριός μου», διευκρινίζοντας ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ο όρος «Κύριος» δεν αποδίδει τόσο την έννοια της Θεότητος, αφού η ομολογία συμπεριλαμβάνει αυτή (την Θεότητα) στο δεύτερο μέρος, όσο την έννοια της κυριότητας ή της κυριαρχίας του Ιησού σαφώς επί πάντων, «ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ και ἐπί γῆς» (Ματθ. κη’, 18), όμως τούτο εξειδικεύεται με την αντωνυμία «μου». Ο Ιησούς Χριστός είναι για τον Θωμά ο «Κυριάρχης» Του. Αυτός, ο Οποίος κυριαρχεί, όχι κατακτητικά, αλλά αγαπητικά, στην ψυχή και στο σώμα του μαθητού. Αυτός που διέπει όλο το «είναι» Του. Αυτός που κατευθύνει «νουν» και «καρδίαν», λογισμούς, επιθυμίες, θελήματα … Αυτός στον Οποίο αφιερώνεται ολοκληρωτικά κάθε φιλόχριστος ψυχή! Αυτός για τον Οποίο ο κάθε Μάρτυρας της Πίστεως μας μαζί με τον Θείο Παύλο ομολογούσε˙ «…ἡγοῦμαι σκύβαλα εἶναι ἵνα Χριστὸν κερδήσω» (Φιλπ. γ’, 8)! Αυτού του Οποίου κάθε ασκητική – ησυχαστική ψυχή, όπως του μακαρίου Αρχιεπισκόπου Κορίνθου Μακαρίου του Νοταρά, εν τη τηρήσει των εντολών και τη φιλοθέω ασκήσει, προσευχομένη δε αδιαλείπτως θεάται το Φως της Χάριτος Του κατά το Ψαλμικό λόγιο˙ «ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς» (λε’, 10).
Απευθυνόμενος δε στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Διονύσιο παρεκάλεσε αυτόν˙ «ευχηθήτε Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα, με τις πρεσβείες του Αγίου Προκατόχου σας Μακαρίου του Νοταρά, ν̉ αξιωθούμε οι πάντες να έχουμε «Κυριάρχη» στην ζωή μας τον «τας τρήσεις των ήλων και της λόγχης» φέροντα Αναστάντα Ιησού, ομολογούντες, όπως ο Θωμάς που «πιστῇ ἀπιστίᾳ» τους πιστούς όλων των αιώνων εβεβαίωσε, «ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου»! Γένοιτο.
