Οἱ ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ» ἐξέδοσαν τό 1993 τήν Ἐπιστολή τοῦ μεγάλου Ἕλληνος Διαφωτιστοῦ τοῦ 18ου αἰῶνος Εὐγενίου Βούλγαρη πρός τόν Πέτρο τόν Κλαίρκιο σχετικά μέ τούς Ἁγίους τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, τούς μετά τό σχίσμα, καθώς καί τῶν ἀπ’ αὐτούς γενομένων θαυμάτων. Τήν εἰσαγωγή – σημειώσεις ἔγραψε ὁ ἱερομόναχος Νικόδημος Μπαρούσης.
Ὁ πολύς καί σοφώτατος Εὐγένιος Βούλγαρης ἄν καί ἐσπούδασε στήν Δύση, δέν ἔχασε τόν προσανατολισμό τοῦ ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ καί μέ τό ἔργο του αὐτό ἐπαρουσίασε τά σημεῖα τῆς θείας παρουσίας πού συνοδεύουν πάντοτε τήν πιστότητα τῆς Ἐκκλησίας στήν αὐθεντία τῆς Ἀποστολικῆς διδασκαλίας.
Οἱ ἅγιοι ἐπιβεβαιώνουν τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ καί τά θαύματά τους, καθώς καί τά ἱερά Λείψανά τους ἐπιβεβαιώνουν τήν πραγματικότητά τους, κί ἔτσι γίνεται πιστευτό, ὅτι ἡ γνησιότητα τῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ ζωντανή παρουσία τῆς ἐν Χριστῷ θείας ἀποκαλύψεως. Ἡ δύναμη τῆς Ἐκκλησίας εὐρίσκεται στά «ὀστράκινα σκεύη», στά ἱερά Λείψανα τῶν Ἁγίων Της καί στά θαύματά Τους˙ πού μαρτυροῦν τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ μέσα στήν Ἐκκλησία.
Ἡ «ἀδύναμη» δύναμη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀναστάσεως, εἶναι αὐτά τά ἅγια καί ἱερά Λείψανα τῶν Ἁγίων Της˙ ὁ Τίμιος Σταυρός τοῦ Κυρίου, οἱ ἅγιες Εἰκόνες πού διακηρύττουν τήν πίστη τῶν Ὀρθοδόξων, ἀλλά καί τό μεγαλεῖο τῆς Ἐκκλησίας.
Τά τρία μυστικά δομικά ὑλικά τῆς Ἐκκλησίας εἶναι οἱ ἅγιοί Της, τά θαύματά Τους καί οἱ διωγμοί πού ὑφίσταται ἀπό τότε καί σήμερα καί ἕως συντελείας τοῦ αἰῶνος.
Ὁ «ἄγγελος» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λαρίσης καί Τυρνάβου Μητροπολίτης κ. Ἱερώνυμος μέ ἔγκριση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας μας ὑποδέχθηκε στήν Πόλη τῆς Λάρισας στίς 16 Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., τήν τιμία Χείρα ἑνός οὐρανίου πατρός, τοῦ Μεγάλου Βασιλείου Μητροπολίτου Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, ὁ ὁποῖος ἀγωνίσθηκε γιά νά διασαφηνίσει καί διατυπώσει τά ὀρθόδοξα δόγματα τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἔζησε μία ξεχωριστή καί θαυμαστή πνευματική ζωή καί ἐδίδαξε τήν ἠθική βελτίωση τῶν χριστιανῶν.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης καί Τυρνάβου κ. Ἱερώνυμος μέ τήν μετακομιδή τοῦ ἱεροῦ Λειψάνου τῆς χειρός τοῦ Μεγάλου Βασιλείου δέν ἔκανε τίποτε περισσότερο ἤ λιγότερο ἀπό τό νά διακηρύξει ὡς «ἄγγελος» τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἐπιβεβαιώνεται μέσω τῶν Ἁγίων καί τῶν ἱερῶν Λειψάνων τους, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ μάρτυρες τῆς Ἀναστάσεως. Ὅμως, ὅταν διακηρύττεις τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ πού εἶναι Φῶς στόν κόσμο μας, τό σκοτάδι φεύγει˙ δέν ἔχει τόπο, γι’ αὐτό καί πολεμᾶ τό Φῶς!
Τό νά γνωρίσεις τούς Ἁγίους στούς ἀνθρώπους, στούς πιστούς, στά παιδιά εἶναι καθῆκον καί αὐτό τό κάνει ὁ Ἐπίσκοπος γιά νά μήν ἀποστερεῖ ἀπ’ αὐτούς τήν ἀξίωση νά μήν βλέπουν καί τά πιό πρόδηλα πού εἶναι μπροστά στά μάτια ὅλων! Τήν ἁγιότητα δηλαδή καί τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πεύματος!
Ὁ Χριστός καί οἱ ἅγιοί Του θά παραμένουν πάντοτε «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. β΄ 34) καί θά «κεῖται εἰς πτῶσιν καί ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ». Ἡ δέ Ἐκκλησία Του μέ τούς ποιμένες Της θά λειτουργεῖ πάντοτε τό μυστήριο τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων μέ ὅλη της τήν δύναμη πού ἐνυπάρχει στήν καινή ἐντολή τοῦ Χριστοῦ, τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης, διότι δέν ὑπάρχει μέσα σέ Αὐτήν φθόνος! Γιά ἀκόμη μία φορά ἐπιβεβαιώνεται, ὅτι εἴμαστε Ἐκκλησία Ἁγίων, Θαυμάτων καί Διωγμῶν.
† Ὁ Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων Τιμόθεος
