ΜΗ­ΤΡΟ­ΠΟ­ΛΙ­ΤΟΥ ΝΕ­ΑΣ ΣΜΥΡ­ΝΗΣ ΣΥ­ΜΕ­ΩΝ

Ἀ­πο­τε­λεῖ χρέ­ος μας κα­τά τήν ἀ­πο­στο­λι­κή προ­τρο­πή (Ἑ­βρ. 13,7) νά «μνη­μο­νεύ­ου­με» ἐ­κεί­νους πού προ­η­γή­θη­καν ἀ­πό μᾶς· πού μᾶς με­τέ­δω­σαν τόν ζων­τα­νό λό­γο τοῦ Θε­οῦ· πού μᾶς ἐ­νέ­πνευ­σαν διά τοῦ πα­ρα­δείγ­μα­τος τῆς συ­νε­ποῦς χρι­στι­α­νι­κῆς τους ζω­ῆς· πού μᾶς εὐ­ερ­γέ­τη­σαν μέ ὁ­ποι­ο­δή­πο­τε τρό­πο· πού συ­νείρ­γη­σαν κατ᾽ ἄν­θρω­πον στήν ἐ­ξέ­λι­ξη τῆς ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς δι­α­κο­νί­ας ἡμῶν τῶν ἱερωμένων. Καί γιά μέ­να ἕ­νας τέ­τοι­ος ἄν­δρας ὑ­πῆρ­ξε ὁ μα­κα­ρι­στός Μη­τρο­πο­λί­της Πει­ραι­ῶς Καλ­λί­νι­κος (+29 Φε­βρου­α­ρί­ου 2020).

Γιά τόν ἐ­κλι­πόν­τα Ἱ­ε­ράρ­χη ἐ­λέ­χθη­σαν καί ἐ­γρά­φη­σαν πολ­λά. Καί εἶ­ναι βέ­βαι­ο ὅ­τι θά γρα­φοῦν καί πολ­λά ἄλ­λα. Οἱ γραμ­μές πού ἀ­κο­λου­θοῦν μέ ἀ­φορ­μή τή συμ­πλή­ρω­ση σα­ράν­τα ἡ­με­ρῶν ἀ­πό τήν εἰς Κύ­ριον ἐκ­δη­μί­α του δι­ερ­μη­νεύ­ουν τά αἰ­σθή­μα­τα εὐ­γνω­μο­σύ­νης καί τι­μῆς τοῦ γρά­φον­τος πρός τόν κε­κοι­μη­μέ­νο πο­λιό Ἐ­πί­σκο­πο.

* * *

Τόν πρω­το­εῖ­δα πε­ρί τά μέ­σα τῆς δε­κα­ε­τί­ας τοῦ ᾽60, φοι­τη­τής τῆς θε­ο­λο­γί­ας τό­τε καί κα­τη­χη­τής τοῦ Κα­τω­τέ­ρου Κα­τη­χη­τι­κοῦ Σχο­λεί­ου στήν Ἐ­νο­ρί­α τοῦ Προ­φή­του Ἠ­λί­α Παγ­κρα­τί­ου. Ἐ­κεῖ­νος νέ­ος κλη­ρι­κός, ἐ­φη­μέ­ριος καί ἱ­ε­ρο­κή­ρυξ τοῦ Να­οῦ. Κα­τά τίς φοι­τη­τι­κές ἀ­να­στρο­φές καί συ­ζη­τή­σεις μας, τό­τε, εἶ­χα ἀ­κού­σει γιά τήν προ­σπά­θεια πού εἶ­χε ἐ­πι­χει­ρή­σει νά συγ­κρο­τή­σει μί­α νέ­α μο­να­στι­κή ἀ­δελ­φό­τη­τα στά Με­τέ­ω­ρα, ἡ ὁ­ποί­α δέν τε­λε­σφό­ρη­σε, καί γιά τήν ποι­μαν­τι­κές δρα­στη­ρι­ό­τη­τές του στό Παγ­κρά­τι με­τά τήν κά­θο­δό του στήν Ἀ­θή­να. Τό­τε συ­νάν­τη­σα καί μιά-δυ­ό φο­ρές τόν δι­ά­κο­νο (τό­τε) Χρι­στό­δου­λο Πα­ρα­σκευ­α­ΐ­δη, πού ἀ­να­πλή­ρω­νε ἑ­νί­ο­τε τόν π. Καλ­λί­νι­κο στό Ἀ­νώ­τε­ρο Κα­τη­χη­τι­κό Σχο­λεῖο τοῦ Προ­φή­του Ἠ­λί­α, νά πε­ρι­μέ­νει ἔ­ξω ἀ­πό τήν αἴ­θου­σα τήν ἔ­λευ­ση τῶν μεγάλων παι­δι­ῶν. Ὀ­πτι­κά μοῦ ἦ­ταν γνω­στός ἀ­πό τή συν­δι­δα­σκα­λί­α τοῦ μα­θή­μα­τος τῆς Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς Ἱ­στο­ρί­ας στή Θε­ο­λο­γι­κή Σχο­λή —ἐκ­εῖ­νος με­γα­λύ­τε­ρος κα­τά ἕ­να ἔ­τος (φυ­σι­κά, πτυ­χι­οῦ­χος ἤ­δη τῆς Νο­μι­κῆς Σχο­λῆς). Μιά ἄλ­λη φο­ρά πού τούς εἶ­δα ἦ­ταν στόν αὔ­λει­ο χῶ­ρο τοῦ κεν­τρι­κοῦ κτη­ρί­ου τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου, ὅ­ταν ὁ π. Καλ­λί­νι­κος συ­νο­δευ­ό­με­νος ἀ­πό τόν π. Χρι­στό­δου­λο εἶ­χαν ἔρ­θει γιά κά­ποι­α ἐ­ξέ­τα­ση μα­θή­μα­τος, κα­θώς εἶ­χα ἀ­κού­σει. Ποῦ νά φαν­τα­ζό­μουν τό­τε ὅ­λα ὅ­σα ἀ­κο­λού­θη­σαν με­τά ἀ­πό πολ­λά χρό­νια.­..

* * *

Κλη­ρι­κός πλέ­ον καί Ἱ­ε­ρο­κή­ρυξ μέ τή χά­ρη τοῦ Θε­οῦ, με­τα­τέ­θη­κα τό 1979 στήν Ἱ­ε­ρά Μη­τρό­πο­λη Νέ­ας Σμύρ­νης. Τό­τε ἦ­ταν πού γνω­ρί­στη­κα κα­λύ­τε­ρα μέ τούς Μη­τρο­πο­λί­τες Δη­μη­τριά­δος Χρι­στό­δου­λο, Κα­λα­βρύ­των Ἀμ­βρό­σιο, κα­θώς καί μέ τόν π. Ἰ­γνά­τιο Γε­ωρ­γα­κό­που­λο, ση­με­ρι­νό Μη­τρο­πο­λί­τη Δη­μη­τριά­δος καί τό­τε πρω­το­σύγ­κελ­λο τῆς Μη­τρο­πό­λε­ως Πει­ραι­ῶς. Προ­σκλή­θη­κα τήν πε­ρί­ο­δο ἐ­κεί­νη με­ρι­κές φο­ρές ὡς ὁ­μι­λη­τής στούς φοι­τη­τές στόν Πει­ραι­ᾶ καί σέ Κα­τα­νυ­κτι­κούς Ἑ­σπε­ρι­νούς στό Αἴ­γιο. Ἔ­τσι γνω­ρί­στη­κα κα­λύ­τε­ρα μα­ζί τους καί φυ­σι­κά μέ τόν ἀ­οί­δι­μο Μη­τρο­πο­λί­τη Καλ­λί­νι­κο. Ἀ­πό τό­τε —δέν ξέ­ρω για­τί— ἥλ­κυ­σα τήν ἐ­κτί­μη­ση καί τή στορ­γι­κή ἀ­γά­πη του. Ἐ­πι­θυ­μί­α του ἦ­ταν νά γί­νω ἐ­πί­σκο­πος, πράγ­μα τό ὁ­ποῖ­ο ἐ­πε­δί­ω­ξε μέ σθέ­νος με­τά τήν ἀ­νάρ­ρη­ση στόν ἀρ­χι­ε­πι­σκο­πι­κό θρό­νο τοῦ μα­κα­ρι­στοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που Χρι­στο­δού­λου. Δέν ἐ­πε­τεύ­χθη κατ᾽ ἀρ­χήν γιά τή Μη­τρό­πο­λη Κο­ζά­νης. Τόν Μάρ­τιο τοῦ 2001, ἐ­κοι­μή­θη ὁ μα­κα­ρι­στός Μη­τρο­πο­λί­της Νέ­ας Σμύρ­νης Ἀ­γα­θάγ­γε­λος. Πολ­λοί, πρω­το­στα­τοῦν­τος τοῦ ἀ­οι­δί­μου γέ­ρον­τος Καλ­λι­νί­κου, ἀ­πέ­βλε­ψαν στό τα­πει­νό μου πρό­σω­πο. Ἀν­τέ­στη στή δι­χο­τό­μη­ση τῆς Μη­τρο­πό­λε­ως πού ἐ­πε­δί­ω­ξε ὁ μα­κα­ρι­στός Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πος, καί ἐ­πέ­μει­νε σθε­να­ρῶς μέ­χρι τέ­λους στήν ὑ­πο­ψη­φι­ό­τη­τά μου γιά τή Μη­τρό­πο­λη Νέ­ας Σμύρ­νης.

Δέν μοῦ ὄ­φει­λε κά­τι τό ἰ­δι­αί­τε­ρο. Δέν εἶ­χα ὑ­πη­ρε­τή­σει κον­τά του. Ἐν τού­τοις ἔ­σπευ­σε μέ τήν ἐ­κλο­γή μου νά ἐκ­δη­λώ­σει πλη­θω­ρι­κά τήν ἀ­γά­πη του. Στο­λές, ἐγ­κόλ­πια, ποι­μαν­το­ρι­κή ρά­βδος, μαν­δύ­ας, δῶ­ρα ὅ­λα τῆς πολ­λῆς ἀ­γά­πης του. Ἴ­σως καί για­τί γνώ­ρι­ζε ὅ­τι δέν εἶ­χα .­..ἀ­γα­θές σχέ­σεις μέ τά ἀ­ναγ­καῖ­α τῆς ἀρ­χι­ε­ρα­τι­κῆς ἀμ­φί­ε­σης.

Ἀ­πό τό­τε δέν ἔ­παυ­σε νά μέ πε­ρι­βάλ­ει μέ ἐ­κτί­μη­ση καί πολ­λή πα­τρι­κή ἀ­γά­πη. Ἄν καί δέν ἀ­νῆ­κα στόν κύ­κλο τῶν πνευ­μα­τι­κῶν του παι­δι­ῶν, μοῦ ἔ­δει­χνε ἰ­δι­αί­τε­ρη ἐμ­πι­στο­σύ­νη. Ἐ­κτι­μοῦ­σε τήν κρί­ση μου καί συ­ζη­τοῦ­σε μα­ζί μου μέ ἄ­νε­ση κρί­σι­μα ἐκ­κλη­σι­α­στι­κά ζη­τή­μα­τα. Πο­τέ δέν μοῦ ζή­τη­σε ἐ­πι­τα­κτι­κά κά­τι. Πάν­το­τε μέ ἀν­τι­με­τώ­πι­ζε μέ εὐ­γέ­νεια καί λε­πτό­τη­τα. Εἶ­χε ἀ­κού­σει, φαί­νε­ται, ἀ­πό κά­ποι­ους πώς ὡς νέ­ος ἐ­πί­σκο­πος ἀ­πο­τρα­βοῦ­σα τό χέ­ρι μου, ὅ­ταν ἐ­πι­χει­ροῦ­σαν νά τό ἀ­σπα­στοῦν. «Νά ἀ­φή­νε­τε, ἅ­γι­ε Νέ­ας Σμύρ­νης, νά ἀ­σπά­ζον­ται οἱ ἄν­θρω­ποι τό χέ­ρι σας», ἦ­ταν ἡ λε­πτή πα­τρι­κή πα­ρα­τή­ρη­σή του.

Ἦ­ταν φυ­σι­κό ὡς ἐκ τού­του νά τρέ­φω κι ἐ­γώ πρός τό σε­πτό πρό­σω­πό του αἰ­σθή­μα­τα εἰ­λι­κρι­νοῦς σε­βα­σμοῦ, βα­θειᾶς τι­μῆς καί πολ­λῆς ἀ­γά­πης. Μέ θε­ω­ροῦ­σε ἀ­νά­στη­μά του, ὅ­πως κι ἐ­γώ στό πρό­σω­πό του ἔ­βλε­πα τόν Ἱ­ε­ράρ­χη ἐ­κεῖ­νο πού ὁ Θε­ός θέ­λη­σε νά διαδραματίσει ση­μαί­νον­τα ρό­λο στήν ἀρ­χι­ε­ρω­σύ­νη μου.

Τά αἰ­σθή­μα­τα αὐ­τά ἐ­ξε­δή­λω­να ὄ­χι μό­νο ὅ­σο βρι­σκό­ταν στήν ἐ­νερ­γό δι­α­κο­νί­α καί ἀ­σκοῦ­σε ἐ­πιρ­ρο­ή στά ἐκ­κλη­σι­α­στι­κά πράγ­μα­τα, ἀλ­λά καί με­τά τήν πα­ραί­τη­ση καί τήν ἀ­πο­χώρησή του ἀ­πό τό προ­σκή­νιο τῆς ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς ζω­ῆς. Καί ἦ­ταν κά­τι πού, ὅ­πως τό δι­αι­σθα­νό­μουν, τό ἐ­κτι­μοῦ­σε ἰ­δι­αί­τε­ρα. Τε­λευ­ταί­α μας συ­νάν­τη­ση, μέ πολ­λή καί γό­νι­μη συ­ζή­τη­ση, αὐ­τή τῆς 28ης Ἰ­α­νου­α­ρί­ου στήν Παι­α­νί­α ὅ­που ἐ­φη­σύ­χα­ζε. Ὁ ζων­τα­νός ἐ­πί­λο­γος τῆς ἐ­πί γῆς ἐ­πι­κοι­νω­νί­ας μας…

* * *

Ὁ Μη­τρο­πο­λί­της Καλ­λί­νι­κος ὑ­πῆρ­ξε κο­ρυ­φαί­α ἱ­ε­ραρ­χι­κή μορ­φή τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος στήν ἐ­πο­χή μας. Δι­έ­θε­τε πολ­λά καί σπά­νια χα­ρί­σμα­τα. Καλ­λι­έρ­γεια πνευ­μα­τι­κή, κα­τάρ­τι­ση ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή, χά­ρι­σμα λό­γου, συγ­γρα­φι­κή ἱ­κα­νό­τη­τα, εὔ­στρο­φο νοῦ, πα­ρα­δο­σια­κό ἦ­θος, ἀ­νοι­χτούς ποι­μαν­τι­κούς ὁ­ρί­ζον­τες, ἐρ­γα­τι­κό­τη­τα καί ζῆ­λο. Ἡ ἱ­ε­ρα­τι­κή του συ­νεί­δη­ση ἦ­ταν δο­μη­μέ­νη μέ ἱ­ε­ρα­πο­στο­λι­κή προ­ο­πτι­κή. Καί δέν με­τα­βλή­θη­κε στά χρό­νια τῆς ἐ­πι­σκο­πι­κῆς δι­α­κο­νί­ας του. Ἡ μα­θη­τεί­α του σέ ἱ­ε­ρα­πο­στο­λι­κά πε­ρι­βάλ­λον­τα κα­τά τά νε­α­νι­κά του χρό­νια ὁ­ρι­ο­θέ­τη­σαν τίς ἀν­τι­λή­ψεις του καί προσ­δι­ό­ρι­ζαν τίς ποι­μαν­τι­κές ἐ­­πι­δι­ώ­ξεις του. Τά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά αὐ­τά ὑ­πῆρ­ξαν ἔκ­δη­λα τό­σο κα­τά τήν πε­ρί­ο­δο τῆς ἱ­ε­ρ­α­τι­κῆς δι­α­κο­νί­ας του ὅ­σο —πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο— κα­τά τά ἔ­τη τῆς ἀρχιερατεί­ας του στόν Πει­ραι­ᾶ μέ ἕ­να ἐ­ντυ­πω­σια­κά πο­λυ­σχι­δές ποι­μαν­τι­κό ἔρ­γο.

Ἀ­φή­νον­τας σέ ἄλ­λους πού τόν ἔ­ζη­σαν ἐκ τοῦ σύ­νεγ­γυς καί συ­νερ­γά­στη­καν μα­ζί του τήν ἀ­πο­τί­μη­ση τῆς ποι­μαν­τι­κῆς προ­σφο­ρᾶς του ὡς ἐ­πι­σκό­που, θά ἤ­θε­λα νά ἐ­πι­ση­μά­νω δύ­ο ἰ­δι­αί­τε­ρης ση­μα­σί­ας στοι­χεῖ­α τῆς προ­σω­πι­κό­τη­τός του.

Τό πρῶ­το εἶ­ναι ὁ ὁ­ρα­μα­τι­σμός πού εἶ­χε καί ἡ προ­σπά­θεια πού κα­τέ­βα­λε, ἀρ­χι­κά στά Με­τέ­ω­ρα καί στή συ­νέ­χεια μέ τήν ἵ­δρυ­ση τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Χρυ­σο­πη­γῆς, νά συν­δυά­σει τήν ἄ­σκη­ση τοῦ μο­να­χι­κοῦ βί­ου καί τήν ποι­μαν­τι­κή ἱ­ε­ρα­πο­στο­λι­κή δρά­ση. Οἱ ἱ­ε­ρα­πο­στο­λι­κές Ἀ­δελ­φό­τη­τες τοῦ και­ροῦ του, κον­τά στίς ὁ­ποῖ­ες ἐ­μα­θή­τευ­σε, συν­δύ­α­ζαν ἀ­φι­ε­ρω­μέ­νο-ἄ­γα­μο βί­ο καί ἱ­ε­ρα­πο­στο­λι­κή δρά­ση. Ὁ μα­κα­ρι­στός Καλ­λί­νι­κος θέ­λη­σε νά συν­δυά­σει μο­να­χι­κή ζω­ή σέ μο­να­στή­ρι καί ἱ­ε­ρα­πο­στο­λι­κή (κη­ρυ­κτι­κή, δι­δα­κτι­κή, ἐ­ξο­μο­λο­γη­τι­κή) δρα­στη­ρι­ό­τη­τα. Ἡ προ­σπά­θειά του ἀ­πο­τέ­λε­σε μιά ση­μαν­τι­κή στρο­φή γιά τήν ἐ­πο­χή του καί μιά ἀ­πό­πει­ρα ἐκ­κλη­σι­α­στι­κό­τε­ρης κα­τεύ­θυν­σης μέ­σα στό λε­γό­με­νο χρι­στι­α­νι­κό κί­νη­μα. Πό­σο εὔ­κο­λος εἶ­ναι αὐ­τός ὁ συν­δυα­σμός καί πό­σο ἀ­πέ­δω­σαν οἱ προ­σπά­θει­ες τοῦ ἀ­οι­δί­μου Ἱ­ε­ράρ­χου ὁ χρό­νος θά δεί­ξει καί ἡ ἱ­στο­ρί­α θά τό ἐ­κτι­μή­σει.

Τό δεύ­τε­ρο πού θά ἤ­θε­λα νά ὑ­πο­γραμ­μί­σω εἶ­ναι τό χά­ρι­σμα πού δι­έ­θε­τε ὁ μα­κα­ρι­στός γέ­ρον­τας νά προ­σελ­κύ­ει καί νά ἀ­να­παύ­ει κον­τά του ἄλ­λους καί μά­λι­στα νέ­ους καί τα­λαν­τού­χους ἀν­θρώ­πους. Ἀ­πο­τε­λεῖ ἕ­να ξε­χω­ρι­στό χά­ρι­σμα. Δέν τό δί­νει σέ ὅ­λους μας ὁ Θε­ός. Ὁ Καλ­λί­νι­κος τό δι­έ­θε­τε. Εἶ­χε τή δύ­να­μη νά ἐμ­πνέ­ει. Νά ἐν­θου­σιά­ζει. Νά δί­νει ἀ­φει­δώ­λευ­τα ἀ­γά­πη. Νά στη­ρί­ζει χω­ρίς νά κα­τα­πι­έ­ζει. Νά προ­σφέ­ρει ἐν ἐ­λευ­θε­ρί­α δυ­να­τό­τη­τες καί εὐ­και­ρί­ες στούς ἀν­θρώ­πους, πού εἶχαν ἔρθει κον­τά του καί συν­δέ­θη­καν μα­ζί του, νά καλ­λι­ερ­γοῦν καί νά ἀ­ξι­ο­ποι­οῦν τά χα­ρί­σμα­τά τους. Ἔ­τσι ἐ­ξη­γεῖ­ται πῶς ἕ­νας Χρι­στό­δου­λος Πα­ρα­σκευ­α­ΐ­δης, ξε­χω­ρι­στός καί πο­λυ­τά­λαν­τος, ἑλ­κύ­στη­κε ἀ­πό τόν Καλ­λί­νι­κο, συμ­βί­ω­σε μα­ζί του, πα­ρέ­μει­νε κον­τά του καί ἐ­ξε­λί­χθη­κε σέ μιά ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα πρώ­του με­γέ­θους. Τό ἴ­διο συ­νέ­βη καί μέ τά ἄλ­λα μέ­λη τῆς Ἀ­δελ­φό­τη­τός του.

Τό χά­ρι­σμά του αὐ­τό λει­τούρ­γη­σε καί στόν Πει­ραι­ᾶ, ὅ­ταν ἀ­νέ­λα­βε τή δι­α­ποί­μαν­ση τῆς με­γά­λης Μη­τρο­πό­λε­ως τοῦ ἐ­πι­νεί­ου. Κι ἐ­δῶ προ­σείλ­κυ­σε καί ἐ­νερ­γο­ποί­η­σε πλῆ­θος ἀν­θρώ­πων. Ἐ­νέ­πνευ­σε καί καλ­λι­έρ­γη­σε ἱ­ε­ρα­τι­κές κλί­σεις. Ἀ­νέ­δει­ξε κα­λούς καί ἱ­κα­νούς κλη­ρι­κούς. Συγ­κρό­τη­σε ἕ­να ὁ­λό­κλη­ρο ἐ­πι­τε­λεῖ­ο συ­νερ­γα­τῶν, οἱ ὁ­ποῖ­οι στρα­τεύ­θη­καν στή δι­α­κο­νία τῶν ἐ­πι­μέ­ρους δρα­στη­ρι­ο­τή­των τῆς το­πι­κῆς Ἐκ­κλη­σί­ας.

* * *

Ὁ μα­κα­ρι­στός Ἱ­ε­ράρ­χης Καλ­λί­νι­κος ἔ­φυ­γε ἀ­πό κον­τά μας. Αὐ­λί­ζε­ται ἐν οὐ­ρα­νοῖς. Προ­σῆλ­θε «Κρι­τῇ Θε­ῷ πάν­των καί πνεύ­μα­σι δι­καί­ων τε­τε­λει­ω­μέ­νων» (Ἑ­βρ. 12,23). Ἐ­μεῖς θά τόν θυ­μό­μα­στε μέ σε­βα­σμό καί ἀ­γά­πη καί θά προ­σευ­χό­μα­στε γιά τήν ἀ­νά­παυ­ση τῆς ψυ­χῆς του μέ τήν ἐλ­πί­δα ὅ­τι κι ἐ­κεῖ­νος θά εὔ­χε­ται ἐν οὐ­ρα­νοῖς γιά ὅ­λους ἐ­μᾶς «τούς πε­ρι­λει­πο­μέ­νους».

Καλ­λι­νί­κου ἀρ­χι­ε­ρέ­ως, σε­βα­σμί­ου καί προ­σφι­λε­στά­του πα­τρός καί με­γά­λου ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοῦ ἀνδρός, αἰωνία ἡ μνήμη!     

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

«Πατέρες και Μητέρες μου, ανοίξτε τα μοναστήρια μας ακόμη περισσότερο στον λαό του Θεού»

Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ. Την Πρώτη Παμμοναστική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος συνεκάλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Συμεών σήμερα το απόγευμα, ημέρα εορτής...

Πως να περάσεις τη νύχτα σου…

Το βράδυ, με το τέλος όλων των έργων της ημέρας, ευχαρίστησε τον Θεό για όλες τις ευεργεσίες πού έλαβες κατά τη διάρκεια της ημέρας,...

Μητροπολίτης Διδυμοτείχου: Νά πιστεύουμε χωρίς συμβιβασμούς καί ἐκπτώσεις

Στν Ιερό Ενοριακό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Ορεστιάδος ιερούργησε την Κυριακή των Θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, 31 του μηνός Μαΐου ε.ε. ο Σεβασμιώτατος...

Κυριακή των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων στην Μητρόπολη Νεαπόλεως

Στον Ιερό Καθεδρικό Ναό του Τιμίου Προδρόμου ιερούργησε ο Σεβασμιωτάτος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.Βαρνάβας, την Κυριακή 31 Μαΐου 2020. Κυριακή των αγίων Πατέρων σήμερα και η μνήμη...

Μητροπολίτης Σύρου: H περίοδος αυτή είναι ευκαιρία προβληματισμού και αλλαγής τρόπου ζωής

Στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής, της επιλεγομένης και «Αγίας», όπου φυλάσσεται από αιώνων η ομώνυμη θαυματουργός Εικόνα, ιερούργησε σήμερα το πρωί ο...

Συναξάρι 1ης Ἰουνίου

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος † Μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἰουστίνου, τοῦ Φιλοσόφου. Ὁ «θαυμασιώτατος» Ἰουστίνος, κατά τόν μαθητή του Τατιανό, ἐγεννήθηκε...

Υπέρ αναπαύσεως Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Γερβασίου Σαρασίτη

Την Κυριακή 31 Μαΐου 2020 τελέσθηκαν στον Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου, όπως και σε όλους τους ναούς της πόλης μας, τρεις Θείες Λειτουργίες...

Κυριακή των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων στον Άγιο Χριστόφορο Παγγαίου

ην Κυριακή 31 Μαΐου 2020, των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος ετέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον ενοριακό...

Στο Αργυροπούλι ο Μητροπολίτης Λαρίσης

Στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αργυροπουλίου λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος. Στο κήρυγμα του, ο σεπτός μας Ποιμενάρχης αναφέρθηκε στην Αποστολική...
video

Φθιώτιδος: «Έχουμε ανάγκη από Πατέρες που θα μεταδίδουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού»

Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ. Την τελευταία Ενορία της Μητροπόλεως του στα σύνορα με τον Νομό Βοιωτίας, η οποία συνδέει πνευματικά την Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος...

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου στην Καλαμάτα

Στον Ενοριακό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καλαμάτας τέλεσε την Θεία Λειτουργία της Κυριακής των Αγίων Πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας...

Χειροθεσία Πρωτοπρεσβυτέρου στο Σύδνεϋ

Μήνυμα ενότητας έστειλε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, με την ευκαιρία του εορτασμού της μνήμης των Αγίων Πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου. Την...

5ετές Μνημόσυνο Γέροντος Χρυσοστόμου Γκέλμπεση στη Μονή Ελευθερωτρίας Ζακύνθου

Κείμενο και ποίημα: π. Παναγιώτης Καποδίστριας Φωτο-ανταπόκριση: π. Σεραφείμ Κονίδης Σήμερα το πρωί, Κυριακή των Αγίων Πατέρων, 31η Μαΐου 2020, στη Γυναικεία Μονή Παναγίας της Ελευθερωτρίας Ζακύνθου, πραγματοποιήθηκε Αρχιερατική...

16 χρόνια ακώλυτης λειτουργίας του Ξενώνα συνοδών ασθενών της Ι.Μ. Νεαπόλεως

ΟΙ ΞΕΝΩΝΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΤΗΣ Ι.Μ.ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΣΤΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΤΗΣ ΔΥΤ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Συμπληρώνονται φέτος, 16 χρόνια ακώλυτης λειτουργίας...

Μελιτηνής Μάξιμος: H εκκοσμίκευση και ο ζηλωτισμός κατατρώγουν το σώμα της Εκκλησίας

Σήμερα, Κυριακή των 318 Αγίων Πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου, ήταν η πρώτη Κυριακή επαναλειτουργίας των Ι. Ναών στη Γαλλία με τη συμμετοχή πιστών....