Με την τέλεση της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας και τη λιτάνευση της ιεράς εικόνος της Παναγίας Φαναριωτίσσης – Πετριλιωτίσσης και της χαριτοβρύτου κάρας του Αγίου Σεραφείμ κορυφώθηκαν την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026 οι εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Αγίου και ενδόξου Ιερομάρτυρος Σεραφείμ, Αρχιεπισκόπου Φαναρίου και Νεοχωρίου, στον τόπο του μαρτυρίου του, το Φανάρι.
Η πανήγυρη, η οποία πραγματοποιείται κάθε χρόνο κατά το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με την καθιέρωση του μακαριστού Μητροπολίτου Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κυρού Ιεζεκιήλ, ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα προσευχής και τιμής προς τον Άγιο, με την παρουσία της χαριτοβρύτου κάρας του, την οποία είχαν την ευκαιρία να προσκυνήσουν οι πιστοί κατά τη διάρκεια των ιερών ακολουθιών.
Το πρωί της Κυριακής τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια η πανηγυρική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Τιμοθέου. Ακολούθησε η λιτάνευση της ιεράς εικόνος της Παναγίας Φαναριωτίσσης – Πετριλιωτίσσης και της χαριτοβρύτου κάρας του Αγίου Σεραφείμ, ως επιστέγασμα των λατρευτικών εκδηλώσεων προς τιμήν του πολιούχου και προστάτη της περιοχής.
Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας, από τη Δευτέρα προς Κορινθίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου, επισημαίνοντας ότι οι επιστολές του Αποστόλου αποτελούν θεμελιώδη στοιχεία για τη χριστιανική ζωή, καθώς προσδιορίζουν την ταυτότητα του Χριστιανού, ποιοι είμαστε και πώς καλούμαστε να ζούμε.
Ειδικότερα, στάθηκε στη φράση του Αποστόλου Παύλου ότι οι βαπτισμένοι Χριστιανοί είναι «Ναός του Θεού του Ζώντος». Με το βάπτισμα και την ελεύθερη επιλογή του ανθρώπου να γίνει Χριστιανός, ο άνθρωπος γίνεται δοχείο της χάριτος του Θεού και ο Θεός κατοικεί μέσα του. Ο άνθρωπος, όπως τόνισε, αποτελεί τον ιερότερο «ναό», καθώς ο Θεός προσωποποιείται και σαρκώνεται στη ζωή των ανθρώπων. Ο Θεός «εμπεριπατεί» μαζί μας και «ενικεί» μέσα μας, γεγονός που αποκαλύπτει και την πραγματική ταυτότητα του Χριστιανού. «Αυτή είναι η ταυτότητά μας. Αυτή είναι η ταυτότητά μας. Αυτό σημαίνει χριστιανός», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, αναφερόμενος στην προτροπή του Αποστόλου Παύλου «Εξέλθετε και ακαθάρτου μη άπτεστε», υπογράμμισε την ανάγκη ο άνθρωπος να απομακρύνεται από τις εγωπαθείς, εγωιστικές και ιδιοτελείς καταστάσεις που εμποδίζουν την παρουσία του Θεού στη ζωή του. Οι σκέψεις, οι αποφάσεις και οι ενέργειες του ανθρώπου, όπως σημείωσε, καλούνται να πηγάζουν από τον Θεό και όχι από την ιδιοτέλεια.
Στο σημείο αυτό συνέδεσε τα λόγια του Αποστόλου Παύλου με το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της ημέρας και την παρουσία του Αποστόλου Πέτρου. Υπενθύμισε ότι ο Πέτρος, κατά την πρώτη θαυμαστή αλιεία, είχε αισθανθεί φόβο μπροστά στη θεϊκή παρουσία του Χριστού και είχε αναφωνήσει: «Έξελθε απ’ εμού, ότι άνθρωπος αμαρτωλός ειμί, Κύριε». Όταν όμως συνάντησε και πάλι τον Αναστημένο Χριστό στην Τιβεριάδα, έπεσε στη θάλασσα για να τρέξει προς Εκείνον με πόθο.
Ο Πέτρος δεν είχε πάψει να είναι αμαρτωλός, όπως διευκρίνισε ο Σεβασμιώτατος. Μαζί όμως με την αμαρτία υπήρχε πλέον και ο προσωπικός αγώνας του ανθρώπου για τη θέωση. Έτσι, ο φόβος μετατρέπεται σε πόθο και η σχέση με τον Χριστό γίνεται ζωντανή και ουσιαστική.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη συνέχεια στην έννοια της αγιοσύνης. Τόνισε ότι η αγιοσύνη δεν μπορεί να περιορίζεται στην αναζήτηση απαντήσεων από τους Αγίους για επιμέρους ζητήματα της καθημερινότητας, ούτε στην αποσπασματική επιλογή εκείνων μόνο των λόγων τους που μας ικανοποιούν. Η ζωή των Αγίων αποτελεί συνολική μαρτυρία πίστεως, αγάπης και κοινωνίας με τον Θεό.
Με αφορμή μάλιστα τον Άγιο Σεραφείμ, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην αγιοσύνη ως μαρτυρία της πίστεως και της αγάπης προς τον Θεό και προς τους ανθρώπους. Ο Ιερομάρτυρας Σεραφείμ, όπως σημείωσε, έδωσε τη μαρτυρία του Χριστού μέσα από τη ζωή του και τη διακονία του προς το ποίμνιό του. «Και η αγιοσύνη ξέρετε τι είναι; Να μπορείς να είσαι, προσέξτε με, χρήσιμος για τον εαυτό σου και για τους άλλους», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι ο άνθρωπος καλείται να αξιοποιεί τα χαρίσματα και τα τάλαντα που του έδωσε ο Θεός και να τα αυξάνει προς όφελος τόσο του ίδιου όσο και των συνανθρώπων του.
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος επανήλθε στην ταυτότητα του Χριστιανού ως «Ναού του Θεού», υπογραμμίζοντας την ανάγκη ο άνθρωπος να καθαρίζει τον εαυτό του «από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος» και να επιτελεί αγιοσύνη, διατηρώντας την ουσιαστική και πραγματική του ταυτότητα ως αληθινός Χριστιανός.
Με αυτό το μήνυμα ολοκληρώθηκε η φετινή πανήγυρη του Αγίου Σεραφείμ στο Φανάρι, στον τόπο όπου ο Άγιος υπηρέτησε ως Ιεράρχης και έδωσε τη μαρτυρία του Χριστού, παραμένοντας μέχρι σήμερα ζωντανό σημείο αναφοράς για την τοπική μας Εκκλησία.
