Τήν Κυριακή, 29 Μαρτίου 2026, τελέσθηκε ὁ ΣΤ΄ καί τελευταῖος Κατανυκτικός Ἑσπερινός γιά ἐφέτος, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Ἁγίου Δημητρίου Ναυπάκτου μέ τό ἑσπερινό κήρυγμα, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου. Ὁμιλητής ἦταν ὁ Ἀρχιμ. π. Πρόδρομος Ἀσημακόπουλος, Ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἀντιρρίου. Ὁ π. Πρόδρομος ὁλοκλήρωσε τήν ἀνάλυση τοῦ «Πάτερ ἡμῶν», πού ἦταν τό φετινό γενικό θέμα τῶν Κατανυκτικῶν Ἑσπερινῶν, ἑρμηνεύοντας τόν στίχο: «Καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ρῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ».
Ὁ ὁμιλητής εἶπε ὅτι ἡ φράση αὐτή ἀποτελεῖ ἕναν καταληκτικό στίχο τῆς «Κυριακῆς Προσευχῆς». Στό γενικό πλαίσιο τῆς προσευχῆς, ἀποτελεῖ μιά ἔκκληση πρός τόν Θεό γιά προστασία ἀπό τό κακό ἤ τόν «πονηρό» (δηλ. τόν διάβολο) προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νά μήν περιέλθη σέ κατάσταση δοκιμασίας πού ξεπερνᾶ τίς δυνάμεις του. Στήν Ὀρθόδοξη παράδοση, ἡ φράση αὐτή ἑρμηνεύεται ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρες ὡς ζήτημα πνευματικῆς θωράκισης ἀπέναντι στούς πειρασμούς καί τίς ἐπιβουλές τοῦ κακοῦ. Ὁ Θεός δέν προκαλεῖ τό κακό, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος ζητᾶ τήν θεϊκή προστασία, ἐνδυνάμωση καί καθοδήγηση, ὥστε νά ἀποφύγεη τήν πνευματική πτώση.
*
Πρό τοῦ «Δι’ εὐχῶν», ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε ὅλους τούς ὁμιλητές γιά τόν κόπο πού κατέβαλαν γιά τήν ἀνάλυση τοῦ «Πάτερ ἡμῶν» καί γιά τήν θεολογική ἑρμηνεία τήν ὁποίαν ἔκαναν. Ἐπίσης, εὐχαρίστησε καί τούς Χριστιανούς πού παρακολούθησαν αὐτές τίς σύντομες ὁμιλίες γιά τήν «Κυριακή προσευχή». Χαρακτήρισε τό «Πάτερ ἡμῶν» ὡς τήν «ναυαρχίδα» τῶν προσευχῶν. καί ἀνέλυσε δύο σημεῖα.
- Τό πρῶτο ὅτι πρίν ὁ Χριστός διδάξει τήν συγκεκριμένη προσευχή, εἶπε ὅτι δέν πρέπει νά «βαττολογοῦμε ὥσπερ οἱ ἐθνικοί», δηλαδή νά μήν ζητᾶμε ἀνούσια πράγματα στήν προσευχή, ὅπως ἔκαναν οἱ ἐθνικοί. Ἄρα τά ὅσα μᾶς δίδαξε στό «Πάτερ ἡμῶν» εἶναι τά σημαντικότερα πράγματα γιά τά ὁποῖα πρέπει νά προσευχόμαστε.
- Τό δεύτερο σημεῖο πού ἀνέλυσε ἦταν ἡ ἀκροτελεύτιος αἰτιολογία πού ἀκολουθεῖ τήν «Κυριακή προσευχή», δηλαδή ἡ φράση: «ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας» μέ τήν ὁποία ὁλοκλήρωσε ὁ Χριστός τήν διδασκαλία αὐτῆς τῆς προσευχῆς. Αὐτή ἡ ἀκροτελεύτιος αἰτιολογία σημαίνει πώς γνωρίζουμε ὅτι ὁ Θεός εἶναι ὁ πνευματικός Βασιλέας, ἔχει ὅλη τήν δύναμη μέ τήν ὁποία νίκησε τόν διάβολο, καί τήν δόξα, πού εἶναι τό Φῶς, καί Αὐτός μόνον μπορεῖ νά μᾶς βοηθήση νά κάνουμε ὅσα τοῦ ζητᾶμε στό «Πάτερ ἡμῶν» γι’ αὐτό καί λέμε στό τέλος «Ἀμήν», μακάρι νά γίνη.
Ζήτησε νά τήν λέμε τήν προσευχή αὐτή μέ εὐλάβεια καί μέ πίστη ὅτι ὁ Θεός μπορεῖ νά μᾶς δώση ὅσα ζητᾶμε. Δέν μποροῦμε νά τηρήσουμε τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ χωρίς τήν βοήθειά Του, γιά τόν λόγο αὐτό πρέπει νά μάθουμε νά προσευχόμαστε, νά γίνη ἡ προσευχή «συνέκδημός» μας, ὥστε καί ὅταν φύγουμε ἀπό τόν κόσμο αὐτόν, νά συνεχίσουμε νά προσευχόμαστε καί στήν αἰωνιότητα.
