Με λαμπρότητα και τη δέουσα εκκλησιαστική τάξη, εορτάσθηκε ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς και στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Χθες, Τρίτη 24 Μαρτίου 2026, παραμονή της εορτής, τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Ακολούθησε η λιτάνευση της ιεράς εικόνος του Ευαγγελισμού και της Τιμίας Κάρας του Οσίου Σεραφείμ του Δομβοΐτου, που φιλοξενείται στο Ναό μέχρι τις 28 Μαρτίου. Των Ιερέων προΐσταντο ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Σεραφείμ Δομβούς Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Τσεκούρας. Στη συνέχεια τελέσθηκε ιερά αγρυπνία.
Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του στην Ακολουθία του Εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, απευθυνόμενος προς τους πιστούς, αρχικά τόνισε την αιώνια αλήθεια, ότι ο Θεός είναι αγάπη και πως η ύπαρξή Του δεν είναι απλώς συνδεδεμένη με την αγάπη, αλλά ταυτίζεται με αυτήν. «Ο Θεός, ο αληθινός Θεός, ο πλάστης και Δημιουργός της ζωής και της υπάρξεως είναι αγάπη. Ο τρόπος υπάρξεώς Του είναι η αγάπη. Ο Θεός, ο Ένας, ο Ακατάληπτος, ο Απρόσιτος, ο Κύριος της δημιουργίας έχει μία ουσία, μία φύση, αλλά τρεις υποστάσεις. Και αυτό που χαρίζει είναι η ατελεύτητη, απερινόητη αγάπη. Και αυτή την αγάπη την διακτίνισε».
Σημείωσε πως από άπειρη αγάπη κινούμενος, δημιουργεί πρώτα τον πνευματικό κόσμο, δηλαδή τους αγγέλους και τις διάφορες αγγελικές τάξεις. Όμως η κορύφωση της δημιουργίας είναι ο άνθρωπος. «Και μετά θέλησε να δημιουργήσει ένα πλάσμα, διφυές, που θα είχε όμως τη δυνατότητα ελεύθερα και αγαπητικά, εάν το ήθελε, να ομοιωθεί μαζί Του, να αντιπελαργήσει την αγάπη που Εκείνος του έδωσε», είπε χαρακτηριστικά.
Δημιουργείται ο άνθρωπος «κατ’ εικόνα» Θεού, με σκοπό να φτάσει στο «καθ’ ομοίωσιν», δηλαδή στην πλήρη ένωση με τον Δημιουργό του. Όπως τόνισε ο Σεβασμιώτατος «επλάσθη ο άνθρωπος ‘’κατ’ εικόνα’’ έχοντας τα δώρα του Δημιουργού, τη λογική, την αυτοσυνειδησία, την αυτεξουσιότητα της θελήσεως και βουλήσεως, τη δυνατότητα παρεμβάσεως στην κτήση και στον κόσμο θετικά ή αρνητικά, το συναίσθημα και με αυτά τα δώρα εκλήθη να φτάσει στο ‘’καθ’ ομοίωσιν’’, στην ομοήθεια προς τον Δημιουργόν του, να ενωθεί δηλαδή ηθικά μαζί Του και πνευματικά».
Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος σημείωσε πως ωστόσο, ο άνθρωπος κάνει κατάχρηση της ελευθερίας του. Πιστεύει το ψεύδος του διαβόλου και επιλέγει να απομακρυνθεί από τον Θεό, στηριζόμενος στην κτιστή φύση, αντί στον Δημιουργό. Αυτή η επιλογή οδηγεί στην πνευματική νέκρωση, δηλαδή στον θάνατο. Και αυτή η στάση συνεχίζεται και σήμερα, όταν ο άνθρωπος απολυτοποιεί τη φύση ή την ύλη, αγνοώντας τον Θεό.
Παρά την πτώση, η αγάπη του Θεού δεν παύει, συνέχισε ο Σεβασμιώτατος. Αντίθετα, εκδηλώνεται ακόμη πιο έντονα μέσα από το σχέδιο της σωτηρίας. Από την αρχή της ιστορίας, ήδη στον Παράδεισο, προαναγγέλλεται η αποκατάσταση του ανθρώπου. Το αποκορύφωμα αυτού του σχεδίου είναι η ενανθρώπηση: ο ίδιος ο Θεός γίνεται άνθρωπος. «Μένει κανείς εκστατικός όταν ολίγον προσπαθεί να προσεγγίσει αυτό το Μυστήριο του Παναγίου Θεού, αυτή την απερινόητη οντότητα, αυτόν τον ωκεανό της σοφίας, αλλά και της πληρότητος και της αγάπης. Τι αγάπη, τι ωκεανός χάριτος απέναντι στον βλάσφημο και εγκληματία άνθρωπο να απλώνεται αυτή η απερινόητη στοργή!».
Αναφέροντας πως η ενανθρώπηση πραγματοποιείται με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου όπου, σε ένα ταπεινό περιβάλλον, στη Ναζαρέτ, ο αρχάγγελος Γαβριήλ αναγγέλλει στην Παναγία το σχέδιο του Θεού, επεσήμανε την ελεύθερη συγκατάθεσή της, η οποία ανοίγει τον δρόμο για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. «Με το ‘’ιδού η δούλη Κυρίου‘’ απεδέχθη την πρόσκληση των ουρανών και άνοιξε τις θύρες της ανθρώπινης ιστορίας για να εισέλθει ο Κύριος των Δυνάμεων και να ενσαρκωθεί ο Θεός Λόγος, ο Υιός Του ο αγαπητός. Η σοφία του Θεού να μπει μέσα στην ανθρώπινη φύση, να προσλάβει από τα παρθενικά Της αίματα την ανθρώπινη φύση, θέληση και ενέργεια. Να γίνει ο εις της Τριάδος, εις από εμάς. Να αλλάξει την ιστορία του κόσμου. Να μεταβάλλει το θάνατο, τη φθορά, την κυτταρική σήψη, την ευτέλεια».
Ο Χριστός, ως Θεάνθρωπος, προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση και τη θεραπεύει. Δεν σώζει τον άνθρωπο με εξουσία ή καταναγκασμό, αλλά με ταπείνωση και θυσία. Η ζωή Του κορυφώνεται στη Σταύρωση, όπου προσφέρει το Σώμα και το Αίμα Του ως τροφή ζωής. Μέσα από τη Θεία Ευχαριστία, ο άνθρωπος καλείται να ενωθεί πραγματικά με τον Θεό. «Γι’ αυτό ενσαρκώθηκε, για να μας δώσει τον εαυτόν Του, για να μπορεί ο κάθε ένας και κάθε μια από μας να προσλάβει τον Θεόν, να γίνει ο άνθρωπος σαν το Δημιουργό του κατά χάριν Θεός».
Αυτό το Μυστήριο, λοιπόν, πανηγυρίζει η Αγία μας Εκκλησία, συνέχισε ο Σεβασμιώτατος. Αυτό είναι που συνεπαίρνει τους αγίους, που θεοποιεί τα σύμπαντα, που εκστασιάζει την όποια σκέψη μας, την όποια λογική μας. Μιλώντας ακολούθως για την θαυμαστή εμφάνιση της Παναγίας στον Ναό της Ευαγγελίστριας Πειραιώς κατά την αγρυπνία του Ευαγγελισμού το έτος 1929, όπου φανερώθηκε και προστάτευσε τους πιστούς, επεσήμανε: «Η Κυρία του κόσμου, η Μητέρα του Θεού και των ανθρώπων, άπλωσε το ιερό της μαφόριον. Και το κατέγραψαν το θαύμα πιστοί που ήταν οι αγρυπνούντες καθώς και οι αστυνομικές αρχές της εποχής. Και έμεινε στην ιστορία της πόλεώς μας και της πίστεώς μας δια των ημερησίων τότε εφημερίδων».
Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο Σεβασμιώτατος και στον Όσιο Σεραφείμ τον Δομβοΐτη , ο οποίος συνδέεται με θαυματουργικές επεμβάσεις στην πόλη του Πειραιά, όπως η αντιμετώπιση της επιδημίας ακρίδων και της χολέρας. «Ένας εκ των αγαπώντων την επιφάνεια του Κυρίου, δοξασμένος, υπερύμνητος, επιτυχών των επαγγελιών της διαθήκης είναι εν μέσω ημών και μας προσκαλεί ως γνήσιο τέκνον της Αειπαρθένου Κυρίας του κόσμου, της Μητέρας του Θεού και των ανθρώπων, της Ευαγγελιστρίας, της οποίας την σκέπην και ευλογίαν επικαλούμεθα για την Πατρίδα και το Γένος, του οποίου γιορτάζουμε την Εθνική Παλιγγενεσία», είπε χαρακτηριστικά.
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε οι πιστοί να μην εγκλωβίζονται στη φθαρτή και πρόσκαιρη πραγματικότητα, αλλά να επιδιώκουν τη μετοχή στη θεία ζωή. Να αγωνίζονται ενάντια στα πάθη και τις πνευματικές δυνάμεις του κακού και να επιδιώκουν τη θέωση, δηλαδή την ένωση με τον Θεό. Η μίμηση των αγίων και η προσήλωση στην αγάπη του Θεού είναι ο δρόμος προς την αληθινή ζωή.
«Ευχόμεθα να μιμηθούμε τον Όσιο. Να μην χάσουμε την μοναδική αυτή ευκαιρία για την αποθέωσή μας. Να μη συμπνοιόμεθα στην προσκαιρότητα του χοϊκού μας περιβλήματος. Να μη μας συναρπάζει ο κόσμος της φθοράς και του θανάτου, και τα πονηρά πνεύματα των δαιμόνων να μην κυριαρχούν στη σκέψη, στο νου, στην καρδιά και στο σώμα μας. Να αποβούμε θείας φύσεως κοινωνοί κατά τη μεγαλειώδη ρήση του Αγίου ενδόξου Αποστόλου πρωτοκορυφαίου Πέτρου. Ας έχουμε αυτόν τον πλούτο της θείας αγάπης στην καρδιά και στην ψυχή μας. Και η σκέπη της Κυρίας Θεοτόκου, της Ευαγγελιστρίας, Παρθένου και Μητρός του κόσμου να μας ευλογεί και να μας αγιάζει».
Σήμερα, Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026, ημέρα της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, στην οποία των Ιερέων προΐστατο ο Γραμματέας παρά τω Αρχιγραμματεί της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Δαρδανός.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας αναγνώστηκε εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος με θέμα «Περί της συμπληρώσεως διακοσίων (200) ετών από της ηρωικής Εξόδου του Μεσολογγίου».
Θυμίζουμε ότι στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, τίθεται σε προσκύνηση η Τιμία Κάρα του Οσίου Σεραφείμ του Δομβοΐτου που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή που ίδρυσε ο Όσιος το έτος 1598, κατόπιν υποδείξεως της Παναγίας, στη θέση Δομβός, στους πρόποδες του Ελικώνα.
Η Υποδοχή του Ιερού Σεβάσματος πραγματοποιήθηκε μέσα σε ατμόσφαιρα κατάνυξης και εκκλησιαστικής τάξης τη Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026 και της υποδοχής προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, επικεφαλής του Ιερού Κλήρου και του ευσεβούς λαού. Την Τιμία Κάρα κόμισε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Τσεκούρας.
Ο Σεβασμιώτατος απευθυνόμενος στον Καθηγούμενο της Μονής, τόνισε πως «με βαθιά συγκίνηση, με άπειρη ευγνωμοσύνη, με αγαλλίαση καρδίας, υποδεχόμεθα τον Όσιον και Θεοφόρον Πατέρα ημών Σεραφείμ τον Δομβοΐτη. Διότι συνδέεται αρρήκτως μετά της Μητροπόλεως και της πόλεώς μας και είμεθα εις το διηνεκές μάρτυρες των θαυμασίων που ο Πανάγιος Θεός επιδαψίλευσε εις τον Όσιον και Θεοφόρον αυτόν άνδρα της αγιωτάτης ημών Εκκλησίας».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Σεβασμιώτατος σε δύο μεγάλα θαύματα του Αγίου. Το πρώτο αφορά την επέμβασή του στον Πειραιά, όταν με αγιασμό της θάλασσας μετέβαλε το θαλασσινό νερό σε πόσιμο και ταυτόχρονα απάλλαξε την περιοχή από την καταστροφική επιδρομή ακρίδων, οι οποίες, σύμφωνα με την παράδοση, κατέπεσαν και πνίγηκαν στη θάλασσα. Το δεύτερο θαύμα συνδέεται με την απαλλαγή της πόλης από επιδημία χολέρας το 1773, ύστερα από την έλευση της Τιμίας Κάρας του Αγίου. Τα γεγονότα αυτά αποτελούν απτές αποδείξεις της αγιότητας και της θαυματουργικής χάριτος του Οσίου.
Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θηβών κ. Γεώργιο για την «ποιμαντική σύνεση και αγάπη και διάκριση και μέριμνά του υπέρ πασών των Εκκλησιών», καθώς και στη θυσιαστική αγάπη του Καθηγουμένου π. Νεκταρίου να κομίσει «αυτόν τον πολυτίμητον θησαυρόν, προς επιστηριγμόν, προς ευλογίαν, προς αγιασμόν εις αυτήν την εποχήν, κατά την οποίαν επιχειρείται να δημιουργηθεί ένας κόσμος χωρίς όρια και κανόνες ή μάλλον με κανόνες της παραφύσιν, τραγικότητος», όπως χαρακτηριστικά είπε.
Γι’ αυτό και έχουμε ανάγκη την παρουσία των Αγίων μας και μάλιστα των θαυματουργών Αγίων, πρόσθεσε ο Σεβασμιώτατος, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως και ο Όσιος Σεραφείμ «με τον ασκητικόν βίον του, με την κοινωνίαν της χάριτος του Θεού, μας μεταγγίζει και μας μεταλαμπαδεύει τα ζώπυρα της πίστεως και μας χαρίζει τη δύναμη αντιστάσεως σ’ αυτήν την πνευματική λαίλαπα των καιρών μας».
Ευχαρίστησε τέλος τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θηβών, Λεβαδείας και Αυλίδος κ. Γεώργιο για την κανονική του άδεια και ευλογία να μεταφερθεί η Τιμία Κάρα, καθώς και τον Καθηγούμενο π. Νεκτάριο του οποίου «η θυσιαστική προσφορά στο λαό του Θεού και στην πόλη του Πειραιώς είναι ένα υπέροχο και ευλαβές δώρο σε όλους εμάς, αλλά και μία πράξη που ασφαλώς εγγράφεται εν βίβλω ζωής».
Στη συνέχεια έλαβε τον λόγο ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Τσεκούρας, ο οποίος ανταπέδωσε τις ευχαριστίες και εξέφρασε τη χαρά και τη συγκίνησή του για τη μεταφορά της Τιμίας Κάρας στον Πειραιά. Υπογράμμισε ότι, αν και οι Άγιοι είναι πάντοτε παρόντες πνευματικά, η φυσική παρουσία των ιερών λειψάνων καθιστά αυτή την παρουσία πιο αισθητή και ενισχύει τη σχέση των πιστών με το Θείο.
Επανέλαβε την αναφορά στο θαύμα με τις ακρίδες, δίνοντας έμφαση στις λιτανείες και τον αγιασμό που τέλεσε ο Όσιος, καθώς και στα επακόλουθα θαυμαστά γεγονότα, όπως η θεραπεία ασθενών. Επιπλέον, σημείωσε την ευγνωμοσύνη των κατοίκων της εποχής, οι οποίοι συνέβαλαν στην οικοδόμηση της Μονής του Αγίου ως ένδειξη ευχαριστίας.
Ο λόγος του π. Νεκταρίου ολοκληρώθηκε με ευχές ώστε η παρουσία του Οσίου να αποτελέσει πηγή αγιασμού, ευλογίας και πνευματικής ενίσχυσης για όλους τους πιστούς και τις οικογένειές τους.
Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό: από την Ακολουθία του Εσπερινού ΕΔΩ , από τη Θεία Λειτουργία ΕΔΩ και από την υποδοχή του Ιερού Λειψάνου ΕΔΩ.
