Με τη σεμνότητα και τη σύνεση που τον διακρίνουν όλα αυτά τα χρόνια, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος παραμένει σταθερά στο πηδάλιο της Εκκλησίας της Ελλάδος, προσφέροντας την καθοδήγησή του σε μια εποχή σύνθετων κοινωνικών και πνευματικών προκλήσεων. Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, συνεχίζει με διακριτικότητα αλλά και αφοσίωση το έργο του, επιλέγοντας τον δρόμο της προσφοράς αντί της αποστρατείας.
Ωστόσο, η φυσική φθορά του χρόνου έχει αναπόφευκτα ανοίξει παρασκηνιακά και στα πηγαδάκια της Ιεραρχίας, έναν ήρεμο αλλά ουσιαστικό διάλογο για το μέλλον της Αρχιεπισκοπής. Δεν πρόκειται για βιαστική ή άκομψη συζήτηση, αλλά για μια υπεύθυνη προετοιμασία για την επόμενη ημέρα, όποτε και αν αυτή έρθει.
Αναλαμβάνοντας τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο το 2008, ο Ιερώνυμος Β’ δεν πολιτεύτηκε ούτε επιδίωξε τη δημοσιότητα. Αντιθέτως, επέλεξε να είναι «ο Αρχιεπίσκοπος της σιωπής», της πράξης και της ενότητας. Με έργο στον τομέα της φιλανθρωπίας, διακριτική διπλωματία σε εκκλησιαστικά ζητήματα και σταθερή φωνή στα κοινωνικά θέματα, κατάφερε να διατηρήσει ισορροπίες σε δύσκολες περιόδους, από την οικονομική κρίση μέχρι την πανδημία.
Σήμερα, με την Εκκλησία να καλείται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της στον δημόσιο λόγο και να έρθει κοντά στη νεότερη γενιά, η Ιεραρχία καλείται να προετοιμάσει τη συνέχεια με υπευθυνότητα, χωρίς διχασμούς και με σεβασμό στην ιστορική διαδρομή του νυν Αρχιεπισκόπου. Ήδη παρασκηνιακά γίνονται συζητήσεις για πρόσωπα που ενδέχεται να αναλάβουν το βάρος της διαδοχής, όταν και εφόσον τεθεί τέτοιο ζήτημα από τον ίδιο τον Ιερώνυμο ή από τη ροή των πραγμάτων.
Ανάμεσα στις σκέψεις που κυριαρχούν είναι η ανάγκη η επόμενη ηγεσία να συνδυάζει πνευματικό κύρος, κοινωνική ευαισθησία και θεσμική σταθερότητα. Οι Ιεράρχες που προβάλλουν ως πιθανοί διάδοχοι διατηρούν διακριτικό προφίλ, τιμώντας τον θεσμό και αποφεύγοντας οποιαδήποτε πρόωρη κινητικότητα που θα μπορούσε να παρερμηνευτεί.
Η επόμενη ημέρα για την Αρχιεπισκοπή δεν είναι και δεν πρέπει να είναι αντικείμενο μικροπολιτικής ή εντυπωσιασμού. Είναι ένα ζήτημα ευθύνης απέναντι στην Εκκλησία, τους πιστούς και την ίδια την ιστορία του τόπου. Όπως έχει δείξει και ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος, κάθε μετάβαση πρέπει να χαρακτηρίζεται από σοφία, ενότητα και πνευματική ωριμότητα.
Μέχρι τότε, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος εξακολουθεί να διακονεί, με την ήρεμη δύναμη που τον χαρακτηρίζει, έχοντας κερδίσει την καθολική αναγνώριση όχι μόνο της Εκκλησίας αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας. Και αυτό από μόνο του είναι μια παρακαταθήκη πολύτιμη για κάθε επόμενο βήμα…
Συνοπτικός
