Το Σάββατο 28 Ιουνίου το απόγευμα στον πανηγυρίζοντα παλαιό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας τελέστηκε με λαμπρότητα ο Πανηγυρικός Εσπερινός της εορτής των Αγίων πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, του και ιδρυτού της Εκκλησίας των Βεροιέων.
Στον Πανηγυρικό Εσπερινό χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος, εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Κύπρου, ενώ έλαβαν μέρος οι εκπρόσωποι των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών: ο Σεβ. Μητροπολίτης Βελγίου κ. Αθηναγόρας, εκπρόσωπος της ΑΘΠ του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο Θεοφ. Επίσκοπος Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας κ. Αγαθόνικος, εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Ανθηδώνος κ. Νεκτάριος, εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, ο Έξαρχος του Παναγίου Τάφου Παν. Αρχιμ. κ. Ιερώνυμος, o Θεοφ. Επίσκοπος Λονδίνου, Μ. Βρετανίας και Ιρλανδίας κ. Νεκτάριος, εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Σερβίας, ο Θεοφ. Ἐπίσκοπος Κοβάσνα και Χαργκίτα κ. Ανδρέας, εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Ρουμανίας, ο Θεοφ. Επίσκοπος Γκλαβινίτσης κ. Μακάριος, εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζουκδίδι καί Τσαΐσι κ. Γεράσιμος, εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Γεωργίας, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιος, εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Παν. Ιερομόναχος κ. Σάββας, εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Πολωνίας. ο ΑΙδεσ. Πρωτ. κ. Μιχαήλ, εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Αλβανίας, ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος και ο Ποιμενάρχης μας Σεβ. Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και το θείο Λόγο.
Στο τέλος του Εσπερινού έγινε χειροθεσία δύο νέων Αρχόντων της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας των Εντιμολογιωτάτων κυρίων Κωνσταντίνου Ακριβόπουλου, Νομικού, ο οποίος έλαβε το οφίκιο του Άρχοντος Νομοφύλακος της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας και του κ. Αποστόλου Ιωσηφίδη, Νομικού, ο οποίος έλαβε το οφίκιο του Άρχοντος Πρωτεκδίκου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ἕκαστος δέ τόν ἴδιον μισθόν λήψεται κατά τόν ἴδιον κόπον· Θεοῦ γάρ ἐσμέν συνεργοί».
Ἑορτή εὐφρόσυνος ἡ μνήμη τῶν μεγίστων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου γιά ὅλη τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ἑορτή ὅμως πανευφρόσυνος γιά τήν ἀποστολική αὐτή Ἐκκλησία καί Ἱερά Μητρόπολη, ἡ ὁποία τιμᾶ τούς «ἡνωμένους τῷ πνεύματι» πρωτοκορυφαίους ἀποστόλους, τιμᾶ δέ ὅλως ἰδιαιτέρως τόν οἰκεῖον Ἀπόστολο, τόν ἀπόστολο Παῦλο, «τόν ὑπέρ τούς ἄλλους κοπιάσαντα» κατά τόν ἱερό ὑμνογράφο.
Καί δικαίως τόν τιμᾶ ἰδιαιτέρως, διότι ἦλθε μέχρις ἐδῶ, διωκόμενος καί κινδυνεύων ἀπό τούς Ἰουδαίους τῆς Θεσσαλονίκης.
Ἦλθε στή μακεδονική Βέροια κινούμενος ἀπό θεῖο ζῆλο καί μή φειδόμενος κόπου, προκειμένου νά ἀνταποκριθεῖ στήν πρόσκληση τοῦ νεαροῦ Μακεδόνος καί νά βοηθήσει παντί τρόπῳ τούς καλέσαντες αὐτόν Μακεδόνες, κηρύττοντας τόν Χριστό.
Ἦλθε στή Βέροια ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος καί δέν ἀρκέσθηκε νά κηρύξει τόν Χριστό μόνον «Ἰουδαίοις» ἀλλά καί «Ἕλλησι». Γι᾽ αὐτό καί δέν ἐκήρυξε μόνον εἰς τήν Ἰουδαϊκή Συναγωγή, ὅπως δυστυχῶς λέγουν κάποιοι ἀρχαιολόγοι, πρός τούς πάλαι ποτέ ὁμοθρήσκους του Ἰουδαίους τῆς Βεροίας, ἀλλά ἐκήρυξε καί ἀπό τοῦ ἱστορικοῦ Βήματός του καί ἀπηύθυνε λόγο σωτηρίας καί πρός τούς ἐθνικούς, κηρύσσοντας «Χριστόν Θεοῦ δύναμιν καί Θεοῦ σοφίαν».
Ἐκοπίασε ὁ μέγας ἀπόστολος ἀλλά ἔλαβε τόν μισθόν του, καθώς οἱ «εὐγενέστεροι τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ» Βεροιεῖς «ἐδέξαντο τόν λόγον» του «μετά πάσης προθυμίας».
Ἐκοπίασε ὁ ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν, ἀλλά ὁ κόπος του εὗρε ἀνταπόκρισh καί ἔδωσε καρπόν πολύν. Διότι πέραν τῶν οὐκ ὀλίγων «Ἑλληνίδων γυναικῶν τῶν εὐσχημόνων καί ἀνδρῶν», τούς ὁποίους ἐκέρδισε ἐν Χριστῷ, ὁ μέγας ἀπόστολος ἐκέρδισε καί ἕναν πιστόν συνεργόν καί συνέκδημον, ἕναν «συγγενῆ» του, ὅπως ὀνομάζει τόν Βεροιέα Σωσίπατρο στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή του. Ἐκέρδισε ἕνα συνεργό τοῦ Θεοῦ, ἕνα συνεργό στό γεώργιο τοῦ Θεοῦ, τόν ἀπόστολο Σωσίπατρο, γιά νά συνεχίσει τό ἔργο, τό ὁποῖο ἄρχισε ὁ ἀπόστολος Παῦλος, σπείροντας τόν λόγο τοῦ Θεοῦ στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων, καί γιά νά λάβουν καί οἱ δύο τόν μισθόν τους «κατά τόν ἴδιον κόπον», ὅπως γράφει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος στήν ἐπιστολή του πρός τούς Κορινθίους.
Τό γεώργιο ὅμως τό ὁποῖο ἔσπειρε καί ἐφύτευσε ὁ μέγας ἀπόστολος στή μακεδονική Βέροια, καί ηὔξησε μέ τή χάρη του ὁ Θεός, δέν ἔπαυσε νά προσφέρει συνεργούς Θεοῦ, συνεργούς στό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι δέν ἀποβλέπουν βεβαίως εἰς τήν μισθαποδοσίαν, ἀλλά ἐργάζονται ἀπό ἀγάπη καί μέ ἀγάπη, «ἵνα ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ τρέχῃ» καί συνεχίζει νά ἀκούεται καί νά σώζει ἀνθρώπους.
Καί ἐάν ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶχε μεταξύ τῶν συνεργῶν του «Ζηνᾶν τόν νομικόν», ἡ ἀποστολική Ἐκκλησία τῆς Βεροίας ἔχει σήμερα διά τῆς χάριτός του δύο νομικούς, οἱ ὁποῖοι ἐπί δεκαετίες διακονοῦν τήν Ἱερά μας Μητρόπολη μέ ἀγάπη καί αὐταπάρνηση καί προσφέρουν δωρεάν τίς νομικές τους ὑπηρεσίες ὡς μέλη τοῦ Μητροπολικοῦ Συμβουλίου καί ἄλλων φορέων τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας.
Θέλοντας ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη νά τιμήσει τή ὑπερτριακονταετῆ προσφορά στήν τοπική μας Ἐκκλησία τοῦ κυρίου Κωνσταντίνου Ἀκριβοπούλου, νομικοῦ καί δικηγόρου, καί τοῦ κυρίου Ἀποστόλου Ἰωσηφίδη, νομικοῦ καί στελέχους τῆς τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἐξέχοντες συνεργάτες τῆς Ἱερᾶς μας Μτροπόλεως, ὑπέβαλε βαθυσεβάστως πρός τήν Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότητα, τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο, τό αἴτημα, ὅπως τιμήσει τή μεγάλη προσφορά τους στήν Ἱερά μας Μητρόπολη καί τήν εὐλάβεια καί τήν πιστότητά τους πρός τήν Ἐκκλησία ἀπονέμοντάς τους ἀνάλογα πατριαρχικά ὀφφίκια.
Ἔχουμε, λοιπόν, τή χαρά κατά τή σημερινή ἐπίσημο καί περιφανῆ γιά τήν τοπική μας Ἐκκλησία καί τήν πόλη μας ἑσπέρα τῆς μνήμης τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου καί ἱδρυτοῦ της Παύλου νά χειροθετήσουμε σεπτῇ Πατριαρχικῇ ἐντολῇ καί εὐλογίᾳ τούς δύο νέους ἄρχοντες, τόν μέν ἐντιμολογιώτατο κύριο Κωνσταντῖνο Ἀκριβόπουλο εἰς τό ὀφφίκιο τοῦ Ἄρχοντος Νομοφύλακος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τόν ἐντιμολογιώτατο κύριο Ἀπόστολο Ἰωσηφίδη εἰς τό ὀφφίκιο τοῦ Ἄρχοντος Πρωτεκδίκου τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας.
Καί πρός τούς δύο ἐκφράζω τήν ὁλοκάρδιο εὐχαριστία καί τήν εὐγνωμοσύνη μου γιά τήν πολύτιμο καί μακροχρόνιο προσφορά τους στήν Ἱερά μας Μητρόπολη, καί εὔχομαι ταπεινά ὁ Θεός νά τούς ἀποδώσει «τόν ἴδιον μισθόν κατά τόν ἴδιον κόπον».
Κλείνοντας θά ἤθελα νά ἐκφράσω γιά μία ἀκόμη φορά τήν εὐχαριστία καί τήν εὐγνωμοσύνη μου πρός ὅλους τούς παρόντας Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἁγίους Ἀρχιερεῖς, ἐκπροσώπους τῶν Πατριαρχείων καί τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, μέ πρώτους τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Βελγίου κ. Ἀθηναγόρα, ἐκπρόσωπον τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, πρός τόν ὁποῖο ἅπαξ ἔτι ἐκφράζω τήν εὐγνωμοσύνη μου διά τήν προσγενομένη τιμή εἰς τούς δύο ἐκλεκτούς καί ἐντιμολογιωτάτους συνεργάτες τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως, καί τόν χοροστατοῦντα Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Καρπασίας κ. Χριστοφόρο, ἀλλά καί πρός ὅλους τούς ἐκπροσώπους τῶν ἀρχῶν καί τῶν φορέων τῆς πόλεως καί τῆς ἐπαρχίας μας, οἱ ὁποῖοι τιμοῦν μαζί μέ τόν εὐσεβῆ λαό τόν ἱδρυτή τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας καί διδάσκαλο τῶν Βεροιέων καί τῶν Μακεδόνων μέγα ἀπόστολο Παῦλο.
