Στον απόηχο της εορτής επι τη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός την Κυριακή των Προπατόρων, 15η του μηνός Δεκεμβρίου ε.έ., ιερούργησε στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος Λεπτής Ορεστιάδος και τέλεσε το καθιερωμένο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων ιερέων, ιεροψαλτών και επιτρόπων της ενορίας.
Αφορμώμενος από την αναγνωσθείσα ευαγγελική περικοπή ο Σεβασμιώτατος μεταξύ άλλων τόνισε· «Στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή ὁ φιλάνθρωπος Κύριος παρουσιάζει τὴ Θεία Εὐχαριστία ὡς ἀρραβώνα καὶ πρόγευση τῆς αἰώνιας ζωῆς, ὡς συμμετοχή καὶ κοινωνία στὴν πραγματικότητα τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Κάθε φορά πού τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία ὁ Κύριος παραθέτει τό ἑόρτιο Δεῖπνο τῆς πανανθρώπινης σωτηρίας. Μᾶς προσκαλεῖ νὰ προσέλθουμε σ᾽ αὐτὸ καί νὰ χαροῦμε διότι οἰκοδεσπότης εἶναι ὁ Λυτρωτὴς καὶ Σωτήρας καὶ συνδαιτυμόνες εἶναι ὅλοι οἱ ἀδελφοί μας. Μᾶς προσκαλεῖ ὄχι μόνο νὰ προσέλθουμε γιά νὰ γευθοῦμε τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Του ἀλλά γιά νὰ λάβουμε τροφὴ αἰωνίζουσα, ἀφθαρτίζουσα καὶ ζωοπάροχο. Ἐνῶ ἔχουμε αὐτὴ τὴν ἐξαιρετικὰ τιμητικὴ πρόσκληση καὶ τὸ προνόμιο νὰ παρακαθίσουμε σ’ αὐτὸ τὸ Δεῖπνο τῆς ἀληθινῆς χαρᾶς καὶ μακαριότητας, ἐμεῖς ἀπορρίπτουμε τήν πρόσκληση. Ἐνῶ μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ γευθοῦμε ἀπὸ τόν Οὐρανό, τό Σῶμα καί τό Αἵμα τοῦ Χριστοῦ ἐμεῖς παραμένουμε ἀδιάφοροι. Τρεῖς εἶναι οἱ δικαιολογίες, σύμφωνα μὲ τὴν παραβολὴ, γιὰ τὶς ὁποῖες οἱ ἄνθρωποι ἀπορρίπτουν τὴν πρόσκληση τοῦ Θεοῦ καὶ ἀρνοῦνται νὰ προσέλθουν στὸ Δεῖπνο τῆς Βασιλείας Του…
» Ἡ πρώτη πρόφαση πού συνήθως προβάλλουν εἶναι οἱ βιοτικὲς μέριμνες τῆς καθημερινότητας… Δεύτερη δικαιολογία ἀπόρριψης τῆς πρόσκλησης εἶναι ἡ ὑποταγή στὸν ἄκρατο δικαιωματισμὸ τῶν αἰσθήσεων. Οἱ ἄνθρωποι θεωροῦν ὑπέρτατη ἀξία νὰ ἔχουν τὶς αἰσθήσεις τους ἱκανοποιημένες. Γιὰ κάθε αἴσθηση στήθηκε καί μία βιομηχανία. Ἔτσι ἔχουμε τήν βιομηχανία τοῦ θεάματος, τήν βιομηχανία τῆς μουσικῆς, τήν βιομηχανία τῆς γεύσης, τήν βιομηχανία τῶν ἀρωμάτων, τήν βιομηχανία τῆς ἡδονῆς… Οἱ αἰσθήσεις ὅμως γεννοῦν ἐπιθυμίες καί πάθη. Ἡ αὐτοκρατορία τῶν αἰσθήσεων μᾶς ἀπέκλεισε ἀπό τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ…
»Τρίτη πρόφαση πού ἐπικαλοῦνται οἱ ἀνθρωποι εἶναι ἡ ψευδαίσθηση τῆς ἀγάπης. Ἡ ἀγάπη βεβαίως εἶναι ἀνάγκη. Ζοῦμε γιὰ νὰ ἀγαπᾶμε. Ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ πανηγύρι τῆς ζωῆς. Ἀλλὰ γιά ποιά ἀγάπη ὁμιλοῦμε σήμερα; Ἡ ἀγάπη, ὅπως προβάλλεται ἀπὸ τὸν κόσμο, εἶναι μιὰ ψευδαίσθηση ἀγάπης. Δὲν εἶναι ἀληθινὴ ἀγάπη. Ἡ ἀληθινή ἀγάπη δέν ἐπιβάλλεται, δέν περιμένει ἀνταπόδοση, δέν ἀσχημονεῖ, ἀλλά θυσιάζεται καί προσφέρει. Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη εἶναι ἀγάπη καὶ πόθος γιὰ τόν Ἰησοῦ. Μὲ κέντρο τὸν Χριστὸ ἁπλώνεται καὶ ἀγκαλιάζει ποὺς πάντες καὶ τὰ πάντα. Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη εἶναι ἐλευθερία καὶ πηγὴ ζωῆς. Εἶναι δύναμη, πού γκρεμίζει τὸ ἀνήθικο καὶ τὸ παράλογο αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Εἶναι ἄσκηση καὶ θυσία, γιὰ νὰ χαρεῖ ὁ συνάνθρωπος. Εἶναι ἐλπίδα…».
Στο τέλος, ο Σεβασμιώτατος συνεχάρη τον εφημέριο της ενορίας Οικονόμο π. Γεώργιο Αραμπατζή για τη φιλότιμη, αξιέπαινη και θυσιαστική διακονία του και τους συνεργάτες του, ευχαρίστησε για την παρουσία του τον προσελθόντα Διοικητή της 3ης Ταξιαρχίας Βαρδή Χαρκιανάκη και ευχήθηκε σε όλους εν όψει του αγίου Δωδεκαημέρου το Άστρο της Βηθλεέμ να φωτίζει τη ζωή τους.
Αφ’ εσπέρας ο Σεβασμιώτατος προέστη της Εσπερινής Συνάξεως στο πανηγυρίζον Παρεκκλήσιο του Ιερού Καθεδρικού Ναού Παναγίας Ελευθερωτρίας Διδυμοτείχου, που τιμάται επ’ ονόματι του Αγίου Ιερομάρτυρος Ελευθερίου, ευλόγησε τους άρτους και μίλησε με αφορμή το μαρτύριο του Αγίου, σημειώνοντας·
«Μεταξύ τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ συγκαταριθμεῖται, καί ὁ τιμώμενος σήμερα ἅγιος ἱερομάρτυς Ἐλευθέριος, διότι ἀνταποκρίθηκε στήν πρόσκλησή Ἐκείνου, καί μάλιστα ὄχι μόνο μία φορά ἀλλά ἐπανειλημμένα. Ἡ πρώτη πρόσκληση τοῦ Θεοῦ ἦταν στήν πίστη του. Μία πρόσκληση στήν ὁποία ἡ ἀνταπόκριση δέν ἦταν εὔκολη ὑπόθεση, καθώς ὁ ἅγιος Ἐλευθέριος έζησε σέ ἕνα εἰδωλολατρικό περιβάλλον πού ἀπαγόρευε τήν πίστη στόν Χριστό καί τή λατρεία του… Ἡ δεύτερη πρόσκληση ἦταν ἡ πρόσκληση στήν ἱερωσύνη, πού καί αὐτή προϋποθέτει θυσία κάθε προσωπικῆς ἀνέσεως, προκειμένου νά διακονήσει τόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους καί νά φανεῖ ἀντάξιος τοῦ μεγάλου αὐτοῦ λειτουργήματος πού ἀναλάμβανε… Καί ἡ τρίτη πρόσκληση πού τοῦ ἀπηύθυνε ὁ Χριστός εἶναι αὐτή τοῦ μαρτυρίου καί τῆς θυσίας… Καί στίς τρεῖς αὐτές προσκλήσεις, ὁ ἅγιος Ἐλευθέριος ἀνταποκρίθηκε χωρίς προφάσεις καί δικαιολογίες, ἀλλά καί μέ μεγάλη χαρά καί προθυμία, ὥστε δικαίως νά ἀπολαμβάνει τό ἀτελεύτητο Δεῖπνο τῆς βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, στό ὁποῖο καλεῖ ὅλους μας ὁ Κύριος».
