Τήν Πέμπτη τῆς Διακαινησίμου, τό ἀπόγευμα, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος χοροστάτησε στόν ἑσπερινό τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, στόν παλαιό Ἱερό Ναό τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς στόν Πλατανίτη Ναυπάκτου. Συμμετεῖχαν οἱ Ἱερεῖς, Ἀρχιμ. π. Πολύκαρπος Θεοφάνης, Πρωτοπ. π. Θωμᾶς Βαμβίνης Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος, π. Χαράλαμπος Λαουρδέκης, π. Νικόλαος Μανιάτης, π. Γεώργιος Σαβελώνας καί ὁ Διάκονος π. Παΐσιος Παρασκευᾶς.
Στό κηρύγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στήν ἑνότητα μεταξύ τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, στό «μυστήριον τοῦ Σταυροῦ» καί στό «μυστήριον τῆς Δόξης» καί τόνισε ὅτι αὐτά εἶναι ἀλληλένδετα καί δέν ὑπάρχει τό ἕνα χωρίς τό ἄλλο.
Ἀπό αὐτήν τήν ἑνότητα προέρχεται «ἡ χαρμολύπη», δηλαδή ἡ βίωση συγχρόνως τῆς χαρᾶς καί τῆς λύπης. Αὐτήν τήν χαρμολύπη τήν δοκίμασε καί ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος σέ ὅλη της τήν ζωή, κυρίως κατά τόν Σταυρό καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.
Στήν συνέχεια ἀνέφερε τόν λόγο τοῦ ἁγίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου, ὅτι ἡ Θεοτόκος δοκίμασε μεγάλη θλίψη στόν Σταυρό καί ἄν ἐπέζησε, ἐπέζησε μόνο μέ τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ, γιά νά δῆ καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, καί νά παραμείνη παρηγοριά καί χαρά καί τῶν Ἀποστόλων καί τοῦ νέου Χριστιανικοῦ λαοῦ.
Κατέληξε ὅτι πρέπει καί ἐμεῖς νά ζοῦμε αὐτό τό νόημα τῆς «χαρμολύπης», γιατί ἡ χαρά χωρίς τήν λύπη εἶναι ἐπιφανειακή, καί ἡ λύπη χωρίς τήν χαρά εἶναι ἀπελπισία καί ἀπόγνωση.
Μετά τόν Ἑσπερινό ἐπισκέφθηκε τόν νέο ἀνεγειρόμενο Ναό, χάρηκε γιατί βρίσκεται πρός τό τέλος, συνεχάρη τόν Ἱερέα, τό Ἐκκλησιαστικό Συμβούλιο καί τούς Χριστιανούς γιά τήν βοήθεια καί εὐχήθηκε γρήγορα νά γίνουν καί τά Θυρανοίξια τοῦ Ναοῦ.
***
Τό πρωΐ τῆς Παρασκευῆς τῆς Διακαινησίμου, ἑορτή τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ὁ Σεβασμιώτατος λειτούργησε στόν Ἱερό Ναό τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Ξηροπηγάδου, Ἐνορία τῆς πόλεως τῆς Ναυπάκτου, πού βρίσκεται σέ μιά πανέμορφη περιοχή γεμάτη δένδρα ὅπου βρίσκεται καί τό κοιμητήριο. Συλλειτούργησαν οἱ Ἱερεῖς π. Ἰωάννης Μακρῆς, π. Νικόλαος Δημόπουλος, π. Ξενοφῶν Τριβῆλος, π. Ἰωάννης Ἀναγνωστόπουλος, π. Χρῆστος Χασάπης καί οἱ Διάκονοι π. Παΐσιος Παρασκευᾶς καί π. Ἀντώνιος Ἀντωνιάδης.
Στό κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἑρμήνευσε τό περιστατικό πού περιέγραψε τό Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας, κατά τό ὁποῖο ὁ Χριστός εἰσῆλθε στό Ἱερό τῶν Ἱεροσολύμων, ἀπό ὅπου ἔδιωξε τούς ἐμπόρους, ἀφοῦ ἔφτιαξε ἕνα φραγγέλιον, μαστίγιο ἀπό σχοινιά καί τούς ἔβγαλε ἔξω ἀπό τόν περίβολο τοῦ Ναοῦ, μαζί μέ τά πρόβατα καί τά βόδια καί τά περιστέρια, ἔριξε κάτω τά νομίσματα τῶν ἀργυραμοιβῶν καί ἀναποδογύρισε τούς πάγκους λέγοντας: «πάρτε τα αὐτά ἀπό ἐδῶ, μήν κάνετε τόν Οἶκο τοῦ Πατρός μου, οἶκον ἐμπορίου».
Στήν ἀρχή ἀνέφερε τούς λόγους γιά τούς ὁποίους διαβάστηκε σήμερα αὐτό τό Εὐαγγέλιο. Πρῶτον, γιατί βρίσκεται στήν ἀρχή τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ἰωάννου, τό ὁποῖο Εὐαγγέλιο χαρακτηρίζεται ὡς πνευματικόν καί διαβάζεται αὐτήν τήν περίοδο· δεύτερον, γιατί εἶναι ἀπό τά πρῶτα περιστατικά τῆς ἐπιγείου δράσεως τοῦ Χριστοῦ μετά τήν Βάπτισή Του στόν Ἰορδάνη ποταμό· καί τρίτον γιατί ἔγινε κατά τίς ἡμέρες τοῦ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων.
Κατόπιν ἔδωσε τό βαθύτερο νόημα τοῦ περιστατικοῦ αὐτοῦ, ὅτι δηλαδή μέ αὐτό ὁ Χριστός ἔδειξε τήν μεταμόρφωση τῆς λατρείας ἀπό ἐξωτερική σέ πνευματική· τήν μεταμόρφωση τοῦ Πάσχα, ἀπό ἑορτή τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν Ἑβραίων ἀπό τήν Αἴγυπτο, σέ Πάσχα μυστικό καί αἰώνιο· καί τήν μετάθεση τῆς λατρείας ἀπό ἐξωτερικές θυσίες σέ λατρεία στήν καρδιά, ἡ ὁποία καρδιά εἶναι κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ, εἶναι «τόπος μυστηρίου τοῦ καινοῦ κόσμου», «τόπος θεοφανείας» καί «καρδιακός οὐρανός». Ἔτσι καί ἐμεῖς νά χρησιμοποιοῦμε ὡς μαστίγιο τήν δύναμη τοῦ Ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ γιά νά κτυπᾶμε τόν διάβολο, κατά τόν λόγο: «Ὀνόματι Ἰησοῦ μάστιζε τούς πολεμίους».
Κατέληξε ὅτι πρέπει νά ζοῦμε μέ ὅλη μας τήν ὕπαρξη τό νέο Πάσχα, τό Πάσχα τῆς θείας Χάριτος, τό Πάσχα τό μυστικό, διά πρεσβειῶν τῆς Θεοτόκου.
Μετά τήν θεία Λειτουργία ἔγινε ἡ καθιερωμένη λιτανεία πέριξ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ὅπου ἔγινε δέηση γιά τούς κεκοιμημένους τοῦ κοιμητηρίου.
Στήν θεία Λειτουργία παρέστησαν ὁ βουλευτής Αἰτωλοακαρνανίας κ. Θάνος Μωραΐτης, ὁ Δήμαρχος Ναυπακτίας κ. Βασίλειος Γκίζας, Ἀντιδήμαρχοι, πολιτευτές καί πλῆθος πιστῶν.
