Την Δευτέρα 16 Μαρτίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο επί τη εορτή του Οσίου Χριστοδούλου του εν Πάτμω.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στην Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Γερόντισσα Χριστοδούλη καθώς και στον πατέρα Χριστόδουλο για την ονομαστική τους εορτή και τέλεσε ειδική δέηση προς τον Οικτίρμονα Κύριον για προστασία από την λοιμική νόσο.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Ἐγώ δέ ἰδού ἐπάγω τόν κατακλυσμόν, ὕδωρ ἐπί τήν γῆν, καταφθεῖραι πᾶσαν σάρκα … Καί στήσω τήν διαθήκην μου μετά σοῦ, εἰσελεύσῃ δέ εἰς τήν κιβωτόν, σύ, καί οἱ υἱοί σου, καί ἡ γυνή σου, καί αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετά σοῦ».
Τή συνομιλία τοῦ Θεοῦ μέ τόν δίκαιο Νῶε παρακολουθήσαμε στό σημερινό ἀνάγνωσμα ἀπό τό βιβλίο τῆς Γενέσεως, λίγο πρίν ἀπό τόν κατακλυσμό πού κατέστρεψε τήν ἀνθρωπότητα.
Ὁ Θεός προειδοποιεῖ τόν Νῶε, γιατί θέλει νά τόν σώσει καί νά σώσει δι᾽ αὐτοῦ καί τά ἔμβια ὄντα πού εἶχε δημιουργήσει γιά χάρη τῶν ἀνθρώπων. Γι᾽ αὐτό καί τοῦ συστήνει νά κατασκευάσει μία ξύλινη κιβωτό γιά νά προφυλαχθεῖ ἀπό τόν κατακλυσμό καί νά ἐπιβιώσει.
Ἄν καί ὁ κατακλυσμός αὐτός εἶναι ἡ μεγαλύτερη καταστροφή πού συνέβη ποτέ στόν κόσμο καί ἐξαφάνισε σχεδόν τό ἀνθρώπινο γένος, πολλές ἦταν οἱ καταστροφές καί οἱ πανδημίες πού ἀνά τούς αἰῶνες δοκίμασαν τήν ἀντοχή ἀλλά καί τήν πίστη τῶν ἀνθρώπων.
Ὁποιαδήποτε καί ἐάν εἶναι ἡ αἰτία τῶν δοκιμασιῶν πού πλήττουν κατά καιρούς τόν κόσμο μας, ἕνα εἶναι βέβαιο· καί αὐτό εἶναι ὅτι ὅλες μποροῦν νά λειτουργήσουν καί εὐεργετικά γιά τόν ἄνθρωπο, ἰδιαιτέρως μάλιστα γιά τόν πιστό. Γιατί κάθε ἄνθρωπος τήν ὥρα τῆς δοκιμασίας αἰσθάνεται τήν ἀδυναμία καί τήν ἀσθένειά του· συνειδητοποιεῖ ὅτι δέν εἶναι παντοδύναμος καί δέν εἶναι αὐτός ὁ ρυθμιστής τῆς ζωῆς του καί τῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου. Κατανοεῖ ὅτι ἡ ζωή του εἶναι πρόσκαιρη καί ἔχει τήν εὐκαιρία νά ἐξετάσει τόν ἑαυτό του, τίς πράξεις του ἀλλά καί τή σχέση του μέ τόν Θεό.
Ἐνώπιον μιᾶς δοκιμασίας διαπιστώνουμε ὅτι πολλά ἀπό ὅσα κάναμε στή ζωή μας, πολλά ἀπό ὅσα θεωρούσαμε σημαντικά, ἀκυρώνονται καί διαλύονται, καί δέν μποροῦμε νά στηριχθοῦμε σέ αὐτά.
Καί τότε ἐρχόμεθα καί ἐμεῖς εἰς ἑαυτούς καί βλέπουμε ὅτι μέσα σέ ἕναν κόσμο, σέ μία χώρα, σέ μία κοινωνία πού δοκιμάζεται καί τά πάντα κρίνονται ἀπό κάτι πού μπορεῖ νά εἶναι τόσο μικρό, ὥστε νά μήν εἶναι δυνατόν νά τό διακρίνει κανείς μέ γυμνό ὀφθαλμό, ὅπως εἶναι ὁ ἰός πού προκάλεσε τήν πανδημία, ἡ ὁποία πλήττει αὐτό τόν καιρό ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη, ὁ μόνος στόν ὁποῖο μποροῦμε νά στηριχθοῦμε, ὁ μόνος στόν ὁποῖο μποροῦμε νά καταφύγουμε εἶναι ὁ Θεός. Αὐτός εἶναι ἡ βεβαία ἐλπίδα μας καί ἡ ἀσφαλής προστασία μας καί ἀπό τή δοκιμασία τῆς πανδημίας ἡ ὁποία μᾶς ἐπισκέφθηκε τόσο ἐπιθετικά.
Οἱ περισσότεροι δέν μπορούσαμε οὔτε νά τό φαντασθοῦμε ὅτι μία ἀσθένεια θά ἦταν δυνατόν στίς ἡμέρες μας νά δοκιμάσει τήν ἀντοχή μας καί τήν ἀντοχή ὅλων τῶν συστημάτων τοῦ πολιτισμένου μας κόσμου. Ἀλλά οἱ δοκιμασίες εἶναι συνυφασμένες μέ τή ζωή μας, εἶναι συνυφασμένες μέ τή ζωή τῶν ἀνθρώπων.
Αὐτό μᾶς ὑπενθύμισε καί τό σημερινό ἀνάγνωσμα ἀπό τό βιβλίο τῆς Γενέσεως γιά τόν κατακλυσμό. Αὐτό μᾶς ὑπενθυμίζει καί ἡ ζωή τοῦ ἑορταζομένου σήμερα μεγάλου ὁσίου τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ὁσίου Πατρός ἡμῶν Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ, τόν ὁποῖο τιμᾶ ἰδιαιτέρως ἡ Ἱερά αὐτή Ἀδελφότης, καθώς ἡ Γερόντισσα φέρει τό ὄνομα του καί ἄγει σήμερα τά ὀνομαστήριά της.
Ὁ ὅσιος Χριστόδουλος ὑπέμεινε πολλές δοκιμασίες στή ζωή του καί ἀναγκάσθηκε μάλιστα δύο φορές νά ἐγκαταλείψει τό μοναστήρι του ἐξαιτίας βαρβαρικῶν ἐπιδρομῶν καί νά μετακινηθεῖ ἀρχικά ἀπό τό ὄρος Λάτρος τῆς Μικρᾶς Ἀσίας στήν Πάτμο, ὅπου μέ πολλούς κόπους ἵδρυσε τή μονή πρός τιμήν τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, καί στή συνέχεια νά ἐγκαταλείψει γιά τόν ἴδιο λόγο καί αὐτή καί νά ἐγκαταβιώσει σέ ἕνα μικρό μονύδριο στήν Εὔβοια.
Οἱ δοκιμασίες αὐτές πού ἀνάγκασαν τόν ὅσιο Χριστόδουλο νά ἀλλάξει τόν ρυθμό τῆς ζωῆς του καί νά ἐγκαταλείψει ἀκόμη καί τό μοναστήρι του ἄς ἀποτελέσουν καί γιά μᾶς, πού βρισκόμεθα ἀντιμέτωποι μέ τή δοκιμασία αὐτῆς τῆς πανδημίας, παράδειγμα ὑπομονῆς καί ἐλπίδος πρός τόν Θεό.
Ἄς μήν ἀπογοητευόμεθα, ἄς μήν δυσανασχετοῦμε γιά τίς ἀλλαγές πού φέρνει στή ζωή μας. Ἄς τίς ἀντιμετωπίσουμε μέ ὑπομονή καί μέ ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί στίς ὁδηγίες τῶν ὑπευθύνων. Ἄς ἀξιοποιήσουμε τήν εὐκαιρία πού μᾶς δίδει ἡ δοκιμασία αὐτή γιά νά καλλιεργήσουμε τήν πίστη μας στόν Θεό, γιά νά ἐξετάσουμε τή ζωή μας καί νά ἀναθεωρήσουμε τίς πράξεις μας, τίς σκέψεις μας, τίς ἐπιλογές μας, γιά νά μετανοήσουμε καί νά προσεγγίσουμε περισσότερο τόν Θεό.
Καί ἐάν ὁ Νῶε σώθηκε ἀκολουθώντας τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ καί κατασκευάζοντας τήν κιβωτό μέσα στήν ὁποία εἰσῆλθε καί παρέμεινε ἐπί σαράντα ἡμέρες, ἐμεῖς ἄς ἐκμεταλλευθοῦμε τόν περιορισμό, τόν ὁποῖο μᾶς συνιστοῦν οἱ ὑπεύθυνοι τῆς πολιτείας, καί ἄς ἀφιερώσουμε τόν χρόνο αὐτό στή μελέτη, τήν περισυλλογή, τήν προσευχή καί τήν ἐκζήτηση τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά παρέλθει τό συντομότερο δυνατόν ἡ δοκιμασία διά πρεσβειῶν τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῶν ἁγίων Πάντων καί τοῦ ἑορταζομένου ὁσίου καί θεοφόρου πατρός ἡμῶν Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ, ὁ ὁποῖος εὔχομαι πατρικά νά πρεσβεύει ἰδιαιτέρως καί γιά τόν πατέρα Χριστόδουλο καί γιά τή Γερόντισσα, ὥστε νά εὐαρεστεῖ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί νά καθοδηγεῖ μέ σύνεση καί ἀγάπη τίς ἀδελφές, τῶν ὁποίων τήν πνευματική προστασία τῆς ἐμπιστεύθηκε ἡ Ἐκκλησία, εἰς ἔτη πολλά πρός σωτηρία τῶν ψυχῶν καί δόξα Θεοῦ.
