«Εορτάζουμε σήμερα, Κυριακή της Ορθοδοξίας, ευχαριστιακά την Αγιο-Συνοδική κατοχύρωση της ορθόδοξης πίστης και πρακτικής, με την Χάρη του Παρακλήτου ενεργό, όπως πάντα στην λειτουργική μας σύναξη. Ομολογούμε τη σωτηρία με έργα και λόγια, την ζωγραφίζουμε σε εικόνες, πού αγιάζονται και αγιάζουν τη δική μας αισθητήρια προσέγγιση. Έτσι η Εκκλησία εκτός από την ευαγγελική και λειτουργική γλώσσα, μεταχειρίσθηκε και μία άλλη «καινή γλώσσα», τη γλώσσα των εικόνων. Με την γλώσσα αυτή γίνεται η φανέρωση, η επικαιροποίηση της Αλήθειας της Εκκλησίας, όχι ως απλή αναπαράσταση γεγονότων, αλλά ως εσαρκωμένη Χάρη…. Οι άγιες εικόνες δεν είναι μία απλή θρησκευτική ζωγραφιά, μία νατουραλιστική παράσταση δηλαδή, πού το θέμα της είναι ένα ή πολλά πρόσωπα της εκκλησιαστικής ιστορίας. Η λέξη ‘‘εικόνα’’ προέρχεται από το ρήμα είκω, που σημαίνει ομοιάζω. «Αύτη γάρ εικόνος φύσις, μίμημα είναι του Αρχετύπου», θα μας πει ο Μέγας Βασίλειος. Δηλαδή η έννοια της λέξης ‘‘εικόνα’’ είναι η μίμηση, η ομοίωση με το πρωτότυπο, το Αρχέτυπο. Η εικόνα για τούς πιστούς δεν είναι ένα απλό έργο τέχνης ή ένας θρησκευτικός πίνακας. Θεωρείται και είναι πρωτίστως ιερό λειτουργικό αντικείμενο, που αγιάζει τον άνθρωπο και τον φέρνει σε άμεση σχέση με τη Χάρη και την υπόσταση του εικονιζομένου προσώπου. Όταν, λοιπόν, ευρισκόμεθα ενώπιον της εικόνος του Χριστού και την ασπαζόμεθα προσκυνούμε τον Θεάνθρωπο που απεικονίζεται και όχι φυσικά την ύλη την οποία χρησιμοποίησε ο καλλιτέχνης για να αγιογραφίσει το ιερό πρόσωπο. Διότι η εικόνα αυτή εικονίζει τη μία υπόσταση του Θεού Λόγου «σεσαρκωμένου». Γι’ αυτό η εικόνα αγιάζει τα μάτια αυτών πού την ατενίζουν και υψώνει τη διάνοια στη μυστική Θεογνωσία. Μάς αποκαλύπτει εκείνη την πραγματικότητα πού είναι απρόσιτη στους αισθητούς οφθαλμούς, το άδυτο κάλλος «του Ωραίου κάλλει παρά πάντας βροτούς». Μέσω της εικόνας διαβαίνουμε «εν μυστηρίω προς την καινήν γήν», διότι, όπως μάς οριοθετεί ο Μέγας Βασίλειος, «η τιμή της εικόνος επί το πρωτότυπον διαβαίνει»… Αγαπητοί μου, η σημερινή εορτή μας επαναφέρει στο ρεαλισμό της εκκλησιαστικής ανθρωπιάς, της εν Χριστώ σωτηρίας, όπως αυτή βιώνεται ορθόδοξα, δηλαδή εκκλησιαστικά, ως «συμπλήρωμα Χριστού», ως σώμα της άχραντης Κεφαλής μας. Ενεικονίζει εμπρός μας την Θεανθρωπότητα του Αιωνίου και την εσχατολογική μέθεξή Του από εμάς τούς προσωρινούς, μέσα στις συνθήκες και τις δυσκολίες και τις ανάγκες της ιστορίας..» γράφει, μεταξύ άλλων, σε Εγκύκλιό του επί τη εορτή της Ορθοδοξίας, ο Σεβασμιωτάτος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός, ο οποίος την Κυριακή της Ορθοδοξίας, 17 του μηνός Μαρτίου ε.ε., προέστη της Ευχαριστιακής Συνάξεως στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Παναγίας Ελευθερωτρίας Διδυμοτείχου.
Την Θεία Λειτουργία παρακολούθησαν ο Δήμαρχος Διδυμοτείχου Παρ. Πατσουρίδης, ο Διοικητής της XVI Μεραρχίας Υποστράτηγος Άγγελος Ιλαρίδης, ο Διοικητής της 30ης Ταξιαρχίας Ταξίαρχος Λύσσανδρος Ξηρογιάννης, ο Υποδιοικητής της XVI Μεραρχίας Ταξίαρχος Γεώργιος Διβάρης, ο Αστυνομικός Διευθυντής Ορεστιάδος Ταξίαρχος Πασχάλης Συριτούδης και πολυπληθές εκκλησίασμα. Προ του πέρατος της Θείας Λειτουργίας, κατά το έθος, λιτανεύθηκαν οι ιερές εικόνες και ανεγνώσθη το Συνοδικό της εορτής.
Το εσπέρας της ιδίας ημέρας, ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στην ακολουθία του Κατανυκτικού Εσπερινού στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Θεοδώρων Ορεστιάδος, όπου επίκαιρα μίλησε ο Αρχιμ. Σέργιος Βαρέλιας, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού, με θέμα: «Η ευχή του Οσίου Εφραίμ του Σύρου».
