του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου, Δρ. Θ.
Ο Όσιος Πατήρ ημών Σάββας ο ηγιασμένος γεννήθηκε στην Καππαδοκία από ευσεβείς γονείς. Σε ηλικία οχτώ ετών εισέρχεται στο μοναστήρι του Αγίου Φλαβιανού, και έμαθε να γράφει και να διαβάζει, ειδικά να ξεφυλλίζει την Αγία Γραφή. Σε νεαρή ηλικία ενώ βρισκόταν στον κήπο της Μονής επιθύμησε να φάει ένα μήλο, σκέφτηκε όμως ότι ωραίο στην γεύση ο καρπός αυτός αλλά από αυτόν πέθαναν οι πρωτόπλαστοι και εξορίστηκαν από τον Κήπο της Εδέμ. Έτσι αποφάσισε να μην ξαναφάει μήλο ποτέ στην ζωή του. Γι’ αυτό οι πατέρες της περίφημης Λαύρας του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα και σήμερα από σεβασμό προς τον άγιο δεν τρώνε μήλα στο μοναστήρι. Από νεαράς ηλικίας των δεκαεπτά ετών εισήλθε εις το στάδιο των ασκητικών αγώνων.
Η νηστεία και η προσευχή του έδωσαν το χάρισμα της θαυματουργίας. Μετά από δέκα έτη στην μονή του Αγίου Φλαβιανού, πήγε στα Ιεροσόλυμα και μόνασε εις την μονή του Αγίου Ευθυμίου. Ο Άγιος Ευθύμιος όμως έστειλε τον Άγιο Σάββα στον Αββά Θεόκτιστο, ένα μικρό κοινοβιακό μοναστήρι, πολύ κοντά. Εκεί έζησε μέχρι τα τριάντα, εν πλήρη υπακοή. Μετά τον θάνατο του αββά Θεοκτίστου του δόθηκε η ευλογία να αναχωρήσει εις μια σπηλιά. Κάθε Σάββατο όμως άφηνε τον τόπο τη ασκήσεως και πήγαινε στο μοναστήρι για την θεία λειτουργία. Μετά από όλα αυτά έμεινε έγκλειστός στην σπηλιά, στο ασκηταριό του για χρονικό διάστημα πέντε ετών.
Ο Άγιος Ευθύμιος που είδε την ακέραιη ζωή του αγίου Σάββα, τον μετέφερε στα εσώτερα της ερήμου στα Ιεροσόλυμα. Με την κοίμηση του Αγίου Ευθυμίου, ο άγιος Σάββας αποσύρθηκε από την λαύρα και πήγε σε μια σπηλιά κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου της Ιορδανίας. Εκεί δημιουργήθηκε μια καινούργια λαύρα. Στον τόπο εκείνο της ασκήσεως άρχισαν να συγκεντρώνονται μαθητές και εραστές της μοναστικής ζωής και ησυχίας. Πολλά θαύματα γινόταν δια μέσου των προσευχών του Οσίου Σάββα. Στη Λαύρα ανέβλυσε πηγή νερού, σε μια περίοδο ξηρασίας υπήρχε άφθονη βροχή και συντελέστηκαν επίσης θεραπείες άρρωστων και ιάσεις δαιμονισμένων δια των προσευχών του. Από την τότε εποχή έγινε γνωστός ο ασκητικός εκείνος τόπος ως η γνωστή και περιώνυμη Λαύρα του Αγίου Σάββα, με το περίφημο τυπικό της. Σε αυτήν την μικρή ιστορία της ασκητικής πορείας του αγίου μας, του ηγιασμένου μας δίνεται η δυνατότητα σε όλους εμάς και για τον καθένα χωριστά να τον ακολουθήσουμε ως οδοδείκτη και ως χειραγωγό της ενθέου ζωής μας. Γένοιτο !
