Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις:
«Δέν ξέρει κανείς ἄν πρέπῃ νά γελάσῃ ἤ νά κλάψῃ, μέ τά ὅσα διαδίδουν διάφοροι φιλοκυβερνητικοί παράγοντες σχετικά μέ τίς Ἑλληνοαλβανικές σχέσεις. Ἔτσι: Α) Πανηγυρίζει ἡ Κυβέρνηση, διότι, λέει, ἡ Ἀλβανία ἐχορήγησε τήν ἀλβανική ὑπηκοότητα στόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἀναστάσιο. Ἀλλά αὐτό ἦταν αὐτονόητο καθῆκον τῆς κυβερνήσεως τῆς γείτονος πρός τόν ἄνθρωπο αὐτό. Διότι ὅταν τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο τοῦ ἀνέθεσε τήν ποιμαντορία τῆς ἀλβανικῆς Ἐκκλησίας, ποιά ἐκκλησία ὑπῆρχε ἐκεῖ; Ὅλα ἦταν στάχτες, ὅπως τά εἶχε μεταβάλει ἡ κομμουνιστική λαίλαπα τοῦ Ἐνβέρ Χότζα καί τοῦ Ραμίζ Ἀλία. Ὅμως, ὁ Μακαριώτατος κ. Ἀναστάσιος, ξεκινῶντας ἀπό τό μηδέν κατώρθωσε νά πετύχῃ μέχρι σήμερα τό θαῦμα τῆς ἀνασυστάσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς γείτονος, παρά τήν ποικιλότροπη ὑπονόμευση τοῦ ἔργου του ἀπό ἐξτρεμιστικούς κύκλους, ἀλλά καί ἀπό τήν ἴδια τήν ἀλβανική Κυβέρνηση. Καί τώρα, μετά ἀπό τά συχνά πισωγυρίσματά της, ἡ Ἀλβανία χορηγεῖ στόν Ἀρχιεπίσκοπο τήν ἀλβανική ὑπηκοότητα. Ἀλλά αὐτό δέν ἔχει καμμιά ἀπολύτως σχέση μέ τόν Βορειοηπειρωτικό Ἑλληνισμό. Ἐκτός κι’ ἄν ἡ πονηρή γειτόνισσά μας ζήτησε ἀπό τήν Ἑλλάδα κάποιο ἀντάλλαγμα … Ὅμως, ἡ Ἑλληνική διπλωματία, ἐπειδή εἶναι «σεμνή», δέν ἔχει κάνει, μέχρι στιγμῆς, οὐδεμία σχετική ἐνημέρωση …
Β) Ἀκόμη καί γιά τήν ἐκταφή τῶν ὀστῶν τῶν ἡρώων τοῦ ἔπους 1940-41 πανηγυρίζει ἡ Κυβέρνηση. Ἄν, ὅμως, αὐτό γίνεται μετά ἀπό ἑπτά (7) ὁλόκληρα χρόνια, ἀφ’ ὅτου ἡ Ἀλβανία ὑπέγραψε τήν σχετική ἀπόφαση, εἶναι φανερό, ὅτι ἡ Ἑλλάδα παρακαλοῦσε ὅλα αὐτά τά χρόνια τήν γείτονα, κι’ αὐτή μόλις τώρα, εὐδόκησε νά δώσῃ τήν συγκατάθεσή της! Ἄφεριμ … Εἶναι, ὅμως, καιρός ἡ Ἑλλάδα νά ζητήσῃ νά γίνῃ στρατιωτικό κοιμητήριο καί στήν Κορυτσᾶ. Ἄς τό τολμήσῃ. Διαφορετικά, ἄς ἀφήσῃ τούς κομπασμούς γιά τήν δῆθεν «ὑπερήφανη» ἐξωτερική πολιτική της.
Ἀλλά, μιᾶς κι’ ὁ λόγος μᾶς φέρνει στήν Κορυτσᾶ, πρέπει νά ποῦμε ὅτι μᾶς προκάλεσε λύπη καί ἀγανάκτηση ἡ πληροφορία ἀπό ἔγκυρη καί ἀπολύτως ἀξιόπιστη πηγή, ὅτι ὁ Ἕλληνας ΥΠΕΞ κ. Κοτζιᾶς, κατά τήν πρόσφατη τριήμερη ἐπίσκεψη στήν Ἑλληνική αὐτή πόλη, δέν καταδέχτηκε νά δῇ καί νά συνομιλήσῃ μέ Βορειοηπειρῶτες τῆς Κορυτσᾶς. Γιατί ὅμως; Μήπως τυχόν αὐτή ἦταν ἀπαίτηση τῶν Ἀλβανῶν «φίλων» του; Καί μήπως στόν βωμό τῆς … «καλῆς θελήσεως» τῆς Ἀλβανίας ἀπέναντι στήν Ἑλλάδα ἀπαξιώθηκε τό Ἑλληνικό Βορειοηπειρωτικό στοιχεῖο τῆς ἱστορικῆς πόλεως; Πάντως ὅπως καί νἄχῃ τό πρᾶγμα, διαμαρτύρομαι ἐντόνως γι’ αὐτή τήν ἀπαράδεκτη συμπεριφορά τοῦ κ. Κοτζιᾶ.
Ἄν μέ τέτοια καμώματα (ὅπως βλέπουμε καί γιά τό «Σκοπιανό», δυστυχῶς) προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνηση νά δημιουργήσῃ (ἀλλοίμονο!) «σχέσεις καλῆς γειτονίας» μέ τήν ἀδιόρθωτη Ἀλβανία, εἶναι μακρυά νυχτωμένη. Γι’ αὐτό, οἱ ἴδιοι οἱ Βορειοηπειρῶτες καί ὅσοι τούς ἀγαποῦν εἰλικρινά, ἄς παραμένουν ἄγρυπνοι. Γιατί οἱ καιροί τρέχουν. Ἄς προσέχουν μέ τεταμένη τήν προσοχή. Γιά τήν σωτηρία τῆς Βορείου Ἠπείρου, τῆς προαιώνιας αὐτῆς Ἑλληνικῆς Γῆς. Καί μή ξεχνᾶνε ὅτι καί οἱ «Τσάμηδες» παραμονεύουν νά ἐπιστρέψουν στόν τόπο τῶν ἐγκλημάτων τους».
