† Αρχιμ. Ειρηναίος Λαφτσής
Το τρίτο αίτημα των χριστιανών προς την Παναγία μέσα από την Μικρή Παράκληση είναι η προστασία της από τους κινδύνους και τα δεινά της ζωής. «Λύτρωσαι ημάς εκ κινδύνων, Θεοτόκε αγνή….» και «Δυσωπώ Παρθένε, λυτρωθήναι με των δεινών».
Ο άνθρωπος ζει την καθημερινή ζωή του μέσω πολλών δυσάρεστων καταστάσεων που δημιουργούν οι κίνδυνοι. Γι’ αυτό οι χριστιανοί επικαλούμαστε την Παναγία, για να μας προστατεύει από αυτά. «Προστασία των Χριστιανών ακαταίσχυντε, …. ἡ προστατεύουσα αεί…»
Το πρώτο αίτημα που η υμνολογία της Μικρής Παράκλησης αναφέρει, είναι ότι ο άνθρωπος ζητά ένα στήριγμα με δύναμη υπεράνθρωπη. Κατανοεί ο άνθρωπος ότι μόνος του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει επιτυχώς τους σοβαρούς κινδύνους που απειλούν τη ζωή του. Ζούμε σεισμούς, φωτιές όπως αυτές τις ημέρες , τις κακώς λεγόμενες θεομηνίες. Όλα αυτά τα φυσικά φαινόμενα που ο άνθρωπος μόνος, παρ’ όλα τα μέσα και τα επιτεύγματα του, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. «Μή καταπιστεύσης με ανθρωπίνη προστασία, Παναγία Δέσποινα ….».
Ο χριστιανός παρακαλεί την Παναγία να μην τον αφήσει μόνο, να τον συμπαρασταθεί με την άνωθεν βοήθεια και προστασία της. Χωρίς την βοήθειά της δεν μπορεί ο πιστός άνθρωπος να αντιμετωπίσει τις δοκιμασίες. Η παρουσία της Παναγίας και η σκέπη της, δίνει στον χριστιανό το αίσθημα της ασφάλειας και την ελπίδα της ευτυχίας σε ότι του συμβεί. «Η ελπίδα και στήριγμα και της σωτηρίας τείχος ακράδαντον κεκτημένοι σε Πανύμνητε, δυσχερείας πάσης εκλυτρούμεθα».
Οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι είναι αυτοί που απειλούν την ζωή μας. Και στην Μικρή Παράκληση απευθυνόμαστε με πολλές προσευχές προς την Παναγία: «Προστασίαν και σκέπην, ζωής εμής τίθημι….», «Προστάτιν σε της ζωής επίσταμαι, και φρουρὰν ασφαλεστάτην, Παρθένε».
Η ζωή του ανθρώπου ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί και από κάτω περιμένει ο θάνατος. Όταν δεν υπάρχει στη ζωή μας πίστη στο Θεό, τότε είμαστε δυστυχισμένοι και καταθλιπτικοί, επειδή η ζωή μας περιορίζεται στη γη. Όταν, όμως, είναι εξαρτημένη με τον Χριστό, τότε δεν υπάρχει κανένας φόβος, καμία δυστυχία, επειδή η ζωή μας δεν έχει τέλος. Δεν υπάρχει θάνατος για τους Χριστιανούς.
Η ζωή έχει αγώνες και τρικυμίες. Όποιος παρακαλέσει την Παναγία τότε αυτή γίνεται τείχος για τους αγώνες και λιμάνι για τις τρικυμίες. «Ως τείχος καταφυγής κεκτήμεθα». «Λιμήν και προστασία, των σοι προσφευγόντων, γενού Παρθένε και τείχος…».
Ποτέ ο χριστιανός δεν μένει αβοήθητος, ποτέ δεν είναι μόνος. Η Παναγία είναι πάντα δίπλα σ’ αυτόν που την ζητά. Και τότε γίνεται τείχος απροσμάχητο, του κόσμου καταφύγιο για να λυτρώσει την ζωή μας. Γι’ αυτό πάντα οι χριστιανοί θα πρέπει να την παρακαλούμε: «Ω Δέσποινα και νυν ημάς, των παθών και κινδύνων διάσωσον».
