Τήν Κυριακή 10 Νοεμβρίου, ἑορτή τοῦ ἁγίου Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου, ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος λειτούργησε στήν μεταβυζαντινή Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Βομβοκοῦς τῆς Ναυπακτίας μέ ἀφορμή τά 20 χρόνια ἀπό τῆς ἐγκαθιδρύσεως τῆς Ἀδελφότητας ὑπό τήν καθοδήγηση τῆς Γερόντισσας στό ἱστορικό αὐτό Μοναστήρι τῆς Ναυπακτίας.
Μέ τόν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν οἱ Ἱερεῖς, π. Θωμᾶς Βαμβίνης, Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος, π. Γεώργιος Γεωργᾶτος καί ὁ Διάκονος π. Παΐσιος Παρασκευᾶς.
Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του ἀναφέρθηκε στόν ἅγιο Ἀρσένιο τόν Καππαδόκη, τόν ἅγιο Ἱερομόναχο, ὁ ὁποῖος βάπτισε τόν ἅγιο Παΐσιο μόλις γεννήθηκε καί ἀκολούθησε τό ποίμνιό του ἀπό τά Φάρασα τῆς Καππαδοκίας στήν Ἑλλάδα, τό 1924, μέ τήν συνθήκη ἀνταλλαγῆς πληθυσμῶν μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας.
Ὁ ἅγιος Ἀρσένιος ἔγινε γνωστός ἀπό τόν «Βίο καί τήν πολιτεία του» πού συνέγραψε ὁ ἅγιος Παΐσιος, ὁ Ἁγιορείτης. Ἕνας ἅγιος βιογράφησε ἕναν ἄλλον ἅγιο.
Μέ τήν εὐκαιρία ἔκανε μιά ἀνάλυση γιά τό ἔργο τοῦ μοναχοῦ. Ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης στό ἔργο του «Περί Ἐκκλησιαστικῆς Ἱεραρχίας» γράφει ὅτι ἡ ὑψηλότερη τάξη τῶν ἁγιαζομένων πιστῶν εἶναι «ἡ τῶν ἱερῶν μοναχῶν διακόσμησις», ἀφοῦ ὁ μοναχός πέρασε τήν κάθαρση, ἔφθασε στήν θεωρία. Ὁ μοναχός διδάσκεται μέ τίς «ἔνθεες ἐλλάμψεις» καί ἀνυψώνεται ἀπό «τήν ἱερά ἐπιστήμη» στήν «τῶν τελειωτάτων τελείωσιν».
Ἐπίσης, γράφει ὅτι ἄλλοι τούς ὀνομάζουν «μοναχούς» «γιά τήν ἀμέριστη ζωή», πού τούς ἑνοποιεῖ σέ μιά «θεοειδῆ μονάδα» καί γίνονται ἁπλοί καί ἑνιαῖοι, χωρίς διασπάσεις, καί ἄλλοι τούς ὀνομάζουν «θεραπευτές» γιά τήν καθαρή ὑπηρεσία πού προσφέρουν στόν Θεό καί γιά τήν θεραπεία πού προσφέρουν στούς ἀνθρώπους μέ τήν προσευχή τους.
Ὑπενθύμισε ὅτι τήν ἐποχή τοῦ ἁγίου Διονυσίου ὑπῆρχε στήν Αἴγυπτο, στήν Μαρεώτιδα, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Ἰουδαῖος Φίλων Ἀλεξανδρεύς (20 π.Χ. – 50 μ.Χ.), μιά ὁμάδα φιλοσόφων πού ζοῦσαν ὀργανωμένοι σέ μοναστικό τρόπο καί ὀνoμάζονταν «θεραπευτές».
Στό τέλος, ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τήν μοναχική Ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Βομβοκοῦς, μέ ἡγουμένη τήν Εἰρήνη μοναχή, πού αὐτήν τήν ἡμέρα (10 Νοεμβρίου) συμπληρώνουν 20 ἔτη (2004 – 2024) ἀπό τότε πού ἐγκαταστάθηκαν στήν Ἱερά Μονή καί ἀγωνίζονται νά ζήσουν κατά Θεόν καί νά γίνουν θεραπευτές τοῦ Θεοῦ καί τοῦ λαοῦ. Ἐξέφρασε δέ τήν εὐγνωμοσύνη του γιά τήν προσφορά τοῦ ἀληθινοῦ μοναχισμοῦ στήν περιοχή μας, μαζί μέ τήν Ἱερά Μονή τῆς Ἀμπελακιώτισσας καί τό Ἡσυχαστήριο τῆς Παναγίας τῆς Γοργοεπηκόου σέ ἀντίθεση μέ τόν ἀντιεκκλησιαστικό-ἄρρωστο μοναχισμό.
Πρό τοῦ «Δι’ εὐχῶν» τελέσθηκε Τρισάγιο πρός τιμήν τοῦ μακαριστοῦ ἀρχιμ. π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, μέ τήν συμπλήρωση 35 χρόνων ἀπό τῆς κοιμήσεώς του.
Μετά τό πέρας τῆς θείας Λειτουργίας οἱ ἀδελφές τῆς Μονῆς προσέφεραν πλούσιο πρωϊνό κέρασμα στόν Σεβασμιώτατο καί τούς πολλούς προσκυνητές, στό Ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς καί στόν αὔλειο χῶρο.
