«Τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν Ἁγίου». (Ματθ. α΄, 20)
Συμβαίνει συνήθως, ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί, νά ἀναζητοῦμε ἀπό κάποιο γνωστό καί ἐπίσημο πρόσωπο τό γενεαλογικό του δένδρο. Ἀναμοχλεύουμε τήν κατάσταση τῆς γενιᾶς του, ὥστε νά προσδιορίσουμε καί καταλήξουμε σέ κάποιο συμπέρασμα· ἄν πραγματικά κατάγεται ἀπό ἀρχοντική γενιά ἤ ἀπό κάποια ἄσημη οἰκογένεια.
Αὐτό εἴδαμε καί στό σημερινό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα, ἀναφερόμενο στόν γενεαλογικό κατάλογο τοῦ Κυρίου μας, ὡς ἀνθρώπου. Ὑπάρχει ὁ κατάλογος τοῦ Ματθαίου πού ξεκινᾶ ἀπό τόν Ἀβραάμ ἕως τόν Δαυΐδ καί τελικά στόν Ἰωσήφ. Αὐτό σημαίνει δύο πράγματα: Ἀφ᾿ ἑνός μέν ὅτι ὁ Θεός τήρησε τήν ὑπόσχεσή Του πρός τόν Ἀβραάμ ὅτι οἱ ἀπόγονοί του θά εἶναι περισσότεροι ἀπό τά ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ καί τήν ἄμμο τῆς θαλάσσης, ἀφ᾿ ἑτέρου ὅτι ἀπό τήν γενιά τοῦ Δαυΐδ θά ἐρχόταν ὁ Μεσσίας, ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου. Ἡ κατάληξη τοῦ καταλόγου φθάνει στό κύριο σημεῖο· στήν ὑπερφυσική Γέννηση τοῦ Κυρίου μας. Κι αὐτό κυρίως θά μᾶς ἀπασχολήση. Ὅτι, δηλαδή, ὁ Κύριός μας προσέλαβε τήν ἀνθρώπινη φύση ἀπό τήν Παναγία μας, διά τῆς δυνάμεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Λέγει σχετικά ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Τίποτε περισσότερο δέν ξέρω, παρά μόνο πώς ὅ,τι ἔγινε, ἔγινε ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα». Μάλιστα, ὄχι μόνο ὁ Εὐαγγελιστής, ἀλλά καί ὁ Ἄγγελος Κυρίου δέν λέγει κάτι παραπάνω ἀπό τό χαρμόσυνο μήνυμα στόν Ἰωσήφ: «Ἰωσὴφ υἱὸς Δαυΐδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν Ἁγίου». Τίποτα δέν πρέπει νά μᾶς παραξενεύη καί τίποτα δέν εἶναι στήν διάθεση τῆς λογικῆς μας. Ὅ,τι λέγει τό θεόπνευστο κείμενο αὐτό καί ἔχει μεγάλη σημασία. Διότι, τά ὑπερφυσικά γεγονότα τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου, τῆς Ἀναστάσεως καί ὅλων τῶν θαυμάτων τοῦ Θεοῦ εἶναι σφραγισμένα γιά ἐκείνους πού προσπαθοῦν μέ τήν λογική νά τά ἐρευνήσουν καί φανερώνονται μόνο σέ ἐκείνους πού τά προσκυνοῦν μέ πίστη· «ἀμφότερα γὰρ ἐσφράγισται τοῖς ἐρευνῶσι, πεφανέρωται δὲ τὰ θαύματα τοῖς προσκυνοῦσιν ἐν πίστει τὸ μυστήριον». Γι᾿ αὐτό τόν λόγο ἡ Ἐκκλησία μας ἀπορρίπτει καί καταδικάζει τόν ὀρθολογισμό. Σέ θέματα πίστεως καί θαυμάτων δέν ἔχει θέση ὁ παράγοντας τῆς λογικῆς, διότι ἀκριβῶς δέν μπορεῖ ὁ πεπερασμένος νοῦς τοῦ ἀνθρώπου νά ἐξηγήση τά ὑπερφυσικά πράγματα.
Ἀλλά, ἄν παρατηρήσουμε προσεκτικά τό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα, φαίνεται πώς ὁ Ἰωσήφ εἶχε πλήρη ἄγνοια γιά ὅσα συνέβησαν στήν Παναγία μας κατά τήν ὥρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ καί πώς ἀποδέχθηκε τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ καί τήν φύλαξε στήν καρδιά της χωρίς νά φανερώση τό παραμικρό. Κι ὅταν φάνηκε ἡ ἐγκυμοσύνη της, ὁ Ἰωσήφ, ἐπειδή ἦταν δίκαιος καί «δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται» καί, κατά τόν Ἱερό Χρυσόστομο, «ὑπὲρ νόμον ἤδη πολιτεύεται», ἀκριβῶς γι᾿ αὐτό τόν λόγο ἤθελε κρυφά νά τήν ἀπολύση, γιά νά μήν συμβῆ τό μοιραῖο, πού θά ἦταν θάνατος. Διότι ὁ Μωσαϊκός νόμος ἔλεγε πώς ἔπρεπε νά λιθοβοληθῆ κάθε μοιχαλίδα γυναῖκα. Αὐτό ἀκριβῶς ἤθελε νά ἀποτρέψη ὁ Ἰωσήφ. Ἀλλά τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ ἦταν ἄλλο. Ἐπειδή ἡ μνηστεία ἦταν κι αὐτή νόμιμη συμβίωση κατά τόν Νόμο, ὁ Ἄγγελος τοῦ Θεοῦ παρήγγειλε στόν Ἰωσήφ στόν ὕπνο του νά μήν φοβηθῆ, ἀλλά νά πάρη τήν Μαριάμ τήν γυναῖκα του, διότι αὐτό πού θά γεννηθῆ θά εἶναι ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα καί μάλιστα τοῦ εἶπε νά τό ὀνομάση Ἰησοῦ, δηλαδή Σωτῆρα.
Αὐτό τό εἶχε πῆ ὁ Ἄγγελος στήν Παναγία κατά τήν ὥρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, νά ὀνομάση τόν Υἱό Της Ἰησοῦ. Εἶναι ἑβραϊκό ὄνομα καί σημαίνει Σωτήρας καί, κατά τήν ἐπεξήγηση τῶν Ἀγγέλων, ὁ Ἰησοῦς θά σώση τόν λαό Του ἀπό τίς ἁμαρτίες. Αὐτό εἶναι μιά μαρτυρία πώς ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Θεός, γιατί μόνον ὁ Θεός μπορεῖ νά σώση τούς ἀνθρώπους ἀπό τίς ἁμαρτίες.
Τέλος, ἀγαπητοί μου, θά λέγαμε πώς καί ἀπό μᾶς χρειάζεται πάντα ἡ πίστη στόν Κύριό μας, ἐάν πραγματικά Τόν πιστεύουμε ὡς Σωτῆρα μας. Ἄς ἀποφεύγουμε τήν ὀλιγοπιστία καί ἄς προχωροῦμε πάντα μέ πίστη, ἔχοντας τήν πεποίθηση πώς κι ἐμεῖς ἔχουμε μερίδα σωτηρίας. Ἄς γίνουν τά φετινά Χριστούγεννα ἡ ἀφετηρία τῆς ἀτομικῆς καί συνολικῆς σωτηρίας. ΑΜΗΝ.
