Μπορεί το μυστήριον της ανομίας, που αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στην δευτέρα προς Θεσσαλονικείς Επιστολή του να προκαλεί αναταραχές και προβλήματα στους κόλπους της Εκκλησίας αλλά…
το βέβαιο είναι ότι παράλληλα ο Χριστός μας εργάζεται με χίλιους δύο τρόπους για να εισέλθουν στο σκάφος της σωτηρίας όλο και περισσότεροι πιστοί.
Ο Ιησούς και Σωτήρας μας ενισχύει πάντα τους πιστούς εκείνους που εργάζονται στον Αμπελώνα Του. Απλώνει πάνω τους ένα πέπλο προστασίας και βοηθά να εκπληρώσουν τους θεάρεστους αγώνες τους.
Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια η Ορθόδοξη Εκκλησία είχε και συνεχίζει να έχει στις τάξεις της αγίους – στυλοβάτες της αληθινής εν Χριστώ ζωής. Αναστήματα που έγιναν ζωντανά παραδείγματα της αγάπης και των ηθικών αρχών που δίδαξε ο Κύριός μας. Οι γέροντες Πορφύριος, Ιάκωβος, Παϊσιος, Ιωσήφ και Ευμένιος και τόσοι άλλοι ανανέωσαν τους δρόμους και την πορεία για την εν Χριστώ ζωή. Αυτήν την πορεία ακολούθησαν και ακολουθούν σήμερα χιλιάδες πνευματικά τέκνα τους σ’ όλο τον κόσμο. Και η πορεία αυτή είναι γεμάτη θαύματα για τους πιστούς και ανεξήγητα φαινόμενα για αυτούς που δεν πιστεύουν…
Ένα τέτοιο διαρκές θαύμα εξελίσσεται τις τελευταίες δεκαετίες στις ΗΠΑ και στον Καναδά από το πνευματικό τέκνο του Αγιορείτη γέροντα Ιωσήφ, τον Αγιορείτη μοναχό και γέροντα σήμερα Εφραίμ.
Πρόκειται για κληρικό υπόδειγμα που με τη βοήθεια του Θεού κατέστη ο κτήτωρ 11 Ιερών Μονών στην Ελλάδα και 18 στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Ο Θεός τον αξίωσε να θεμελιώσει 29 μοναστήρια, να τα θωρακίσει με τις αρχές του Χριστού, να τα καταστήσει Ορθόδοξους Προμαχώνες. Αληθινά καταφύγια στα οποία προσφεύγουν χιλιάδες πιστοί προκειμένου να νιώσουν τη γαλήνη και την ειρήνη μέσω της προσευχής, της συμμετοχής στα μυστήρια και στη μοναχική- μοναδική ζωή…
Σε ένα τέτοιο καταφύγιο στην Πολιτεία Ουάσιγκτον των ΗΠΑ , στη βορειοδυτική πλευρά βρέθηκα στις αρχές Ιανουαρίου για προσκύνημα. Είναι το 14ο μοναστήρι που ιδρύει ο γέροντας Εφραίμ στις ΗΠΑ και ήδη αν και ακόμη δεν έχει συμπληρώσει δεκαετία εν τούτοις έχει να παρουσιάσει πολλά επιτεύγματα. Είναι η Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Βρίσκεται σε μια ορεινή περιοχή της Πολιτείας Ουάσιγκτον, στο Γκόλντενταλ, δύο ώρες δρόμο από το Πόρτλαντ του Όρεγκον.
Το μοναστήρι αυτό κρύβει ένα αληθινό θαύμα του Χριστού. Όλα άρχισαν από τη στιγμή που ο Ολλανδικής καταγωγής ιατρός Gerald Timmer γνώρισε στα γεράματά του την Ορθοδοξία. Ο αείμνηστος ιερέας π. Ηλίας, ο ακούραστος λειτουργός του Υψίστου ανέλαβε να κατηχήσει στα νάματα της Ορθοδοξίας τον καλό αυτό ιατρό- μόνιμο κάτοικο των ΗΠΑ. Στην προσπάθεια αυτή σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε και η πρεσβυτέρα του π. Ηλία, κ. Έφη Στεφανόπουλου, η οποία μετά την κατήχηση μιλούσε στο γιατρό για την πλούσια παράδοση, τα Ορθόδοξα μοναστήρια και την προσφορά τους στην κοινωνία. Ο γιατρός άκουγε πρωτόγνωρα γι’ αυτόν πράγματα και ένιωθε τη ζεστασιά του Χριστού να τον κυριεύει.
Μετά την Βάπτισή του και την ένταξή του στην μεγάλη οικογένεια του Ιησού μας δραστηριοποιήθηκε έντονα παίρνοντας ενεργά μέρος στη ζωή της ενορίας της Αγίας Τριάδος, όπου υπηρετούσε ο π. Ηλίας. Εκεί στις χριστιανικές συντροφιές αφουγκράστηκε για πρώτη φορά την πρόταση για ίδρυση Ορθοδόξου μοναστηριού. Μια πρόταση που ο π. Ηλίας συζητούσε αρκετό καιρό με το συμβούλιο, χωρίς ωστόσο να υπάρχει πέρα της επιθυμίας κάτι περισσότερο. Ο Θεός επέλεξε λοιπόν η επιθυμία αυτή να εκπληρωθεί μέσω του νεοεισερχόμενου στην Εκκλησία του Ολλανδού ιατρού.
Κάποια λοιπόν ημέρα ο ιατρός πλησίασε τον π. Ηλία και του εκμυστηρεύτηκε πως σκέπτεται να αφήσει την εξοχική κατοικία του στην Ιερά Μητρόπολη του Σαν Φραντσίσκο υπό ένα όρο. Ο π. Ηλίας αρχικώς ξαφνιάστηκε. Κράτησε ωστόσο τη ψυχραιμία του και ζήτησε να μάθει την προϋπόθεση που έθετε ο γιατρός. Ο γέροντας γιατρός είπε πως προϋπόθεση αποτελεί να κτισθεί εκεί στο βουνό ένα Ορθόδοξο μοναστήρι. Δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που άκουσε ο παπά Ηλίας. Γνώριζε όμως πως είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί ο όρος. Τηλεφώνησε στον Ισίδωρο Γαρυφαλλάκη, μέλος του συμβουλίου και ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας. Η απάντηση που έλαβε από εκείνον τον αναθάρρυνε. Ο Ισίδωρος, άρχοντας σήμερα της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, του δήλωσε πως θα τεθεί επικεφαλής της εκστρατείας αρκεί ο Μητροπολίτης Αντώνιος να έδινε το πράσινο φως.
Ο αείμνηστος Μητροπολίτης Αντώνιος ενθουσιάστηκε με την είδηση και επικοινώνησε με τον γέροντα Εφραίμ, τον Αγιορείτη κληρικό ζητώντας του βοήθεια. Οι προσευχές όλων στον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο έπιασαν τόπο και σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα ήδη στην περιοχή έφθασαν από το μοναστήρι της Παναγίας της Οδηγήτριας του Βόλου οι τρεις πρώτες μοναχές. Ο π. Εφραίμ έχρισε ηγουμένη τη γερόντισσα Ευπραξία, η οποία μαζί με τις αδελφές Παρθενία και Αγνή άρχισαν να μετατρέπουν το χώρο. Πρώτο τους μέλημα η δημιουργία Ιερού Ναού. Οι δυσκολίες πάμπολλες τόσο για τις μοναχές όσο και για την επιτροπή που είχε συσταθεί με επικεφαλής τον Ισίδωρο Γαρυφαλλάκη.
Όμως χάρη στη βοήθεια του Θεού αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία. Αγοράστηκε η γύρω έκταση, ανακατασκευάστηκαν τα κτίρια, διαμορφώθηκαν τα κελιά, δημιουργήθηκαν εργαστήριο αγιογραφίας και ιεροραφείο. Ακόμη κατασκευάστηκε ξενώνας και αρχονταρίκι, στο οποίο βρίσκεται και έκθεση με τα εργόχειρα των μοναχών. Ο δήμαρχος της περιοχής αλλά και πολλοί κάτοικοι των γύρω χωριών αρχικά ήταν εχθρικοί. Τώρα όμως όχι μόνο έχουν αλλάξει τη συμπεριφορά αλλά πολλοί εξ αυτών συμπεριλαμβανομένου και του δημάρχου βαπτίσθηκαν Ορθόδοξοι.
Σήμερα η αδελφότητα της Μονής αριθμεί 16 μοναχές και δόκιμες, στην πλειοψηφία τους αμερικανικής καταγωγής. Η αδελφότητα ακολουθεί αγιορείτικο τυπικό, τό οποίο δημιουργεί μυσταγωγική και κατανυκτική ατμοσφαιρα και αγγίζει πολλούς Αμερικανούς.
Οι αδελφές Παρθενία και Αγνή αποκάλυψαν πως στα δέκα χρόνια έχουν γίνει θαύματα και πιστεύουν ακράδαντα ότι ο Θεός θα συνεχίσει να βοηθά ώστε ο χώρος των 200 περίπου στρεμμάτων να λάβει μορφή Αγιορείτικου μοναστηριού. Οι μοναχές δεν κρύβουν πως με τα εργόχειρα καλύπτουν τις βασικές ανάγκες λειτουργίας της Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννου αλλά απαιτούνται ακόμη πολλά, όπως λ. χ. η ανέγερση Καθολικού.
