Ο ΟΣΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ, ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Β΄

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου
Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

 

Μνμη το σου πατρός μν ᾿Ισιδρου το Πηλουσιτου.

    Ὁ Ὅ­σι­ος Ἰ­σί­δω­ρος ὁ Πη­λου­σι­ώ­της ἐγεν­νή­θη­κε στήν Αἴ­γυ­πτο πε­ρί τό 360 μ.Χ. ἀπό γονεῖς θεοφιλεῖς καί ἦταν συγγενής τῶν Πατρι-αρχῶν ᾿Αλεξανδρείας Θεοφίλου (385-412 μ.Χ.) καί Κυρίλλου Α΄(412-444 μΧ). Σέ νε­α­ρή ἡ­λι­κί­α ἔ­λα­βε με­γά­λη καί θαυ­μα­στή θε­ο­λο­γι­κή καί φι­λο­σο­φι­κή γνώ­ση. Στήν ἀρ­χή ἐρ­γά­σθη­κε ὡς δι­δά­σκα­λος καί κα­τη­χη­τής της ἐκ­κλη­σί­ας τῆς  Ἀ­λε­ξάν­δρει­ας. Ἐ­πι­ζη­τώ­ντας ὅ­μως τήν ἡ­συ­χί­α, γι­ά νά δύ­να­ται νά ἀ­σχο­λη­θεῖ μέ τό ἔρ­γο της ζω­ῆς του, τή με­λέ­τη των  Ἁ­γί­ων Γρα­φῶν, ἀ­πο­σύρθηκε σέ κά­ποι­ο μο­να­στή­ρι στό ὄ­ρος Πη­λού­σι­ο, γι’ αὐ­τό ἔ­λα­βε καί τό ὄ­νο­μα Πη­λου­σι­ώ­της. Ἀρ­γό­τε­ρα χειροτονεῖται πρεσβύτερος καί στή συ­νέ­χει­α ἐ­κλέ­γε­ται ἡ­γού­με­νος στό μο­να­στή­ρι του.

Τό εὐγενές καί ὑπέροχο ἦθος του, ὁ ὑποδειγματικός ἀσκη-τικός βίος καί ἡ τε­ρά­στι­α θε­ο­λο­γι­κή κα­τάρ­τισή του συνετέλεσαν, ὥστε ταχέως νά ἀ­ποκτήσει με­γά­λο κῦ­ρος καί φή­μη, ὥ­στε νά ἀναδειχθεῖ κόσμημα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Πηλουσίου, νά καταστεῖ περίβλεπτος καί νά  θε­ω­ρεῖ­ται μο­να­δι­κός στίς ἐρ­μη­νεῖ­ες χω­ρί­ων τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Κατά τήν Γ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο, πού συνῆλθε στήν Ἔφεσσο, τό ἔτος 431 μ.Χ., ἐπί αὐτοκράτορος Θεοδοσίου Β΄ τοῦ Μικροῦ (408-450 μ.Χ.), ὁ Ἅγιος ἀναφαίνεται μέ μεγάλη ὑπόληψη καί σπουδαῖο κῦρος στήν Ἐκκλησία. Ἤλεγχε μέ παρρησία τούς ἁμαρτάνοντες, ἐφώτιζε τούς πάντες μέ τό θεῖο του λόγο, ἐνου-θετοῦσε τούς ἄρχοντες, ὑπεστήριζε τούς κλονιζόμενους καί ἦταν ἡ «μοῦσα τῆς ἡμετέρας αὐλῆς», ὅπως ἀποκαλοῦσε αὐτόν ὁ ἱερός Φώτιος[1]. Συ­νέ­γρα­ψε δέ ἀρ­κε­τές πραγ­μα­τεῖ­ες, ὡς καί πλῆ­θος ἐ­πι­στο­λῶν, ἀ­πό τίς ὁ­ποῖ­ες σώ­ζο­νται πολλές, μέ τίς ὁ­ποῖ­ες ἐνου­θε­τοῦ­σε, συμ­βού­λευ­ε καί συγ­χρό­νως ἐ­ξη­γοῦ­σε τίς θεῖ­ες καί σω­τή­ρι­ες Γρα­φές.

Ὁ Ὅσιος Ἰσίδωρος ἐ­κοι­μή­θηκε εἰ­ρη­νι­κά τό ἔτος 440 μ.Χ. 

Τ ατ μρᾳ, μνμη το σου πατρς μν ᾿Ιωννου, το ν Ερηνουπλει.

Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ἦταν Ἐπίσκοπος Εἰρηνουπόλεως τῆς Κιλι-κίας[2] καί ἕνας ἀπό τούς τριακόσιους δεκαοκτώ Ἁγίους Πατέρες τῆς  Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πού συνῆλθε στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας, τό ἔτος 325 μ.Χ., γιά νά καταδικάσει τίς αἱρετικές δοξασίες τοῦ Ἀρείου.

Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ἐκοιμήθηκε ὁσίως μέ εἰρήνη. 

Τ ατ μρᾳ, μνμη το γου ερομρτυρος Ἀβραμου, ἐπισκπου ᾿Αρβήλ τς Περσδος.

Ὁ Ἅγιος Ἀβράμιος ἦταν Ἐπίσκοπος τῆς Περσικῆς πόλεως   Ἀρβήλ[3] ἐπί βασιλέως Σαβωρίου[4]. Κατά τό πέμπτο ἔτος τοῦ διωγμοῦ κατά τῶν Χριστιανῶν, ὁ ὁποῖος ἔγινε στήν Περσία, ὁ Ἅγιος συνελή-φθη ἀπό τόν ἀρχιμάγο τοῦ βασιλέως πού ὀνομαζόταν Ἀδελφωρᾶς. Ὁ εἰδωλολάτρης ἀρχιμάγος ἐπίεζε, μέ ἀπειλές καί ὐποσχέσεις, τόν Ἅγιο νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη του στόν Χριστό καί νά θυσιάσει στά εἴδωλα. Τότε αὐτός εἶπε πρός αὐτόν: «Αθλιε κα ταλαπωρε, πς δν φοβσαι προτρποντς με ν πρξω κτι πο δν πρπει; Νομζεις τι εναι φυσικ ν ρνηθ τ Δημιουργ κα ν προσκυνσω τ κτσμα κα δημιοργημ Του;».

῾Η στάση τοῦ ῾Αγίου ἐξόργισε τόν ἄρχοντα, ὁ ὁποῖος ἔδωσε ἐντολή νά τόν μαστιγώσουν μέ ράβδους γεμάτες ρόζους. Ὅση ὥρα τόν ἐκτυποῦσαν ὁ Ἅγιος προσευχόταν καί ἔλεγε: «Κριε, μ τος λογαρισεις ατ τν μαρτα· δν ξρουν τ κνουν». Καί σέ κά­θε ἕ­να βα­σα­νι­στή­ρι­ο ἐ­πε­κα­λεῖ­το τόν Χρι­στό καί ἔ­λε­γε: «Κύ­ρι­ε Ἰ­η­σοῦ Χρι­στέ, βο­ή­θα ἐ­μέ­να τόν δοῦ­λο σου, ἐ­πει­δή σέ σέ­να πι­στεύ­ει ἡ ψυ­χή μου». Μόλις εἶδε αὐτό ὁ ἀρχιμάγος διέταξε τόν διά ξίφους ἀποκεφαλισμό τοῦ Ἁγίου Ἀβραμίου. Ἔτσι ὁ Ἅγιος παρέδωσε τήν ἁγία του ψυχή στόν Θεό. 

Τ ατ μρᾳ, μνήμη το γου μρτυρος Θεοκτστου.

    Εἶναι ἄγνωστο πότε καί ποῦ ἐμαρτύρησε ὁ Ἅγιος Θεόκτιστος. Οἱ Συναξαριστές ἀναφέρουν ὅτι ἐτελειώθη διά ξίφους.

Τ ατ μρᾳ, μνμη το σου πατρός μν Νικολου τοῦ Ὁμολογητο, το Στουδτου.

    Ὁ Ὅ­σι­ος Νι­κό­λα­ος ὁ Ὁ­μο­λο­γη­τής ἐγεν­νή­θη­κε στήν Κυ­δω­νί­α τῆς Κρή­της τό 792 μ.Χ. Σέ νε­α­ρή ἡ­λι­κί­α οἱ γο­νεῖς του τόν ἔ­στει­λαν στή Κων­στα­ντι­νού­πο­λη, στό θεῖ­ο του Θε­ο­φά­νη, πού ἦ­ταν μο­να­χός στή πε­ρι­ώ­νυ­μη μο­νή τοῦ Στου­δί­ου[5], ὅ­που καί ἔ­γι­νε καί αὐ­τός μο­να­χός. Στήν ἡ­συ­χί­α της Μο­νῆς, ὁ Νι­κό­λα­ος εἶ­χε τήν εὐ­και­ρί­α νά λά­βει με­γά­λη θε­ο­λο­γι­κή καί φι­λο­λο­γι­κή παι­δεί­α, νά διακριθεῖ στούς ἀσκητικούς ἀγῶνες καί νά φθάσει στά ὕψη τῆς ἠθικῆς τελειότητος. Ὁ Ὅσιος ἀ­να­δείχθηκε καί στήν τέχνη τῆς ἀντιγραφῆς χειρογρά-φων.

Κατά τήν πε­ρί­ο­δο τῆς εἰ­κο­νο­μα­χί­ας, ἡ μο­νή Στου­δί­ου καί οἱ μο­να­χοί της, ὑ­πέ­στη­σαν με­γά­λες δι­ώ­ξεις γιά τήν προ­σή­λω­σή τους στόν ἀ­γῶ­να ὑ­πέρ τῶν ἁ­γί­ων εἰ­κό­νων. Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικηφόρος (806-815 μ.Χ.) ἀντιστάθηκε, ὁ δέ αὐτοκράτορας Λέων ὁ Ε΄ (813-820 μ.Χ.) συνεκάλεσε Σύνοδο ἡ ὁποία κατεδίκασε τόν Πατριάρχη καί τόν ἐξόρισε στήν Προι-κόννησο. Διάδοχός του ἐχειροτονήθηκε ὁ Θεόδοτος ὁ Μελισσηνός (815-821 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος συγκρότησε Σύνοδο, γιά νά καταδικάσει τούς προμάχους τῆς Ἐκκλησίας. Στή Σύνοδο προσεκάλεσε τόν ἡγούμενο τῆς μονῆς Στουδίου Θεόδωρο, ὁ ὁποῖος ἦταν ἐπικεφαλῆς τῆς ἀντιδράσεως ἔναντίον τῶν εἰκονομάχων. Ὁ Ὅσιος Θε-όδωρος δέν προσῆλθε στή Σύνοδο, ὄχι γιατί ἐφοβόταν, ἀλλά γιατί ἤθελε νά στιγματίσει διά τῆς ἀποχῆς του τήν παράνομη συγκρότηση τῆς Συνόδου. Ὁ Ὅσιος Νικόλαος ἐξορίσθηκε μαζί μέ τόν ἡγούμενο τῆς μο-νῆς Θεόδωρο. Λίγο μετά ἐφυλακίσθηκε γιά τρία χρόνια, παλεύοντας μέ τή δίψα καί τήν πεῖνα, καί στή συνέχεια ἐξορίσθηκε στή Σμύρνη. Καί ἐκεῖ τόν ἔρριξαν στή φυλακή.

Ὁ διάδοχος τοῦ Λέοντος τοῦ Ε΄, Μιχαήλ Β΄ ὁ Τραυλός (820-829 μ.Χ.), ἐπέτρεψε τήν ἐπάνοδο σέ ὅλους τούς ἐξορισθέντες ὑπό τοῦ Λέοντος Ε΄. Κατά τήν ἐπιστροφή του ὁ Ὅσιος ἐπισκέφθηκε στή Χαλκηδόνα τόν Πατριάρχη καί συναγωνιστή του Νικηφόρο. Ἀκολούθως ἔμεινε γιά λίγο χρόνο στόν Ἀστακηνό Κόλπο[6], καί τέλος ἐπανῆλθε στή μονή τοῦ Στουδίου. Ἀλλά γιά λίγο μόνο, ἀφοῦ ὁ αὐτοκράτορας ἀρνήθηκε νά ἀποδώσει στούς Ὀρθοδόξους τίς ἀφαιρεθεῖσες ἀπό αὐτούς ἐκκλησίες καί νά ἐπιτρέψει τήν ἀνάρτηση εἰκόνων σέ αὐτές. Ἀκολουθεῖ τόν αὐτοεξόριστο Γέροντά του, Ὅσιο Θεόδωρο, στή νῆσο Πρίγκηπο. Ὁ Ὅσιος Νικόλαος, μέ τή λή­ξη τῆς εἰ­κο­νο­μα­χί­ας καί μετά τό θάνατο τοῦ εἰκονομάχου αὐτοκράτορος Θεοφίλου (829-842 μ.Χ.), ἐπέστρεψε στή μονή τοῦ Στουδίου καί ἐ­ξε­λέ­γη ἡ­γού­με­νος αὐτῆς. Λί­γο ἀρ­γό­τε­ρα πα­ραι­τεῖ­ται, προτείνοντας ὡς διάδοχό του τόν πρεσβύτερο Σωφρόνιο.

Με­τά ἀ­πό πολ­λές δι­ώ­ξεις καί αὐτο­ε­ξο­ρί­α σέ μετόχι τῆς μονῆς τοῦ Στουδίου, στό Πραίνετο τῆς Νικομήδειας, ἱδρύει, τό ἔτος 859 μ.Χ., τό μο­να­στή­ρι τοῦ Κο­νο­ρω­βί­ου βοηθούμενος ἀπό κάποιον πλούσιο καί εὐσεβή πού ὀνομαζόταν Σαμουήλ. Ἀλλά καί ἀπό ἐδῶ τόν παρέσυραν οἱ ἐκκλησιαστικές ἔριδες μεταξύ τῶν ὀπαδῶν τῶν Πατριαρχῶν Ἰγνατίου καί Φωτίου. Μετέβη, λοιπόν, ἀπό ἐδῶ στήν Προικόννησο, μετά στή Μυτιλήνη καί στή συνέχεια στό Ἑξαμίλι τῆς Θρακικῆς Χερσονήσου, ἀπ’ ὅπου ὁδηγήθηκε μέ συνοδεία φρουρᾶς, τό ἔτος 866 μ.Χ., ὡς αἰχμάλωτος κατά κάποιο τρόπο, στή μονή τοῦ Στουδίου. Τό ἑπόμενο ἔτος ὁ αὐτοκράτορας Βασίλειος ὁ Α΄ (867-886 μ.Χ.) καί ὁ Πατριάρχης Ἰγνάτιος, κατά τή δεύτερη πατριαρχεία του (867-877 μ.Χ.), προσέφεραν στόν πολυπαθῆ Ὅσιο τήν ἡγουμενία τῆς μονῆς τοῦ Στουδίου. Ἐκεῖνος, λυπούμενος γιά τήν ἀκαταστασία τῆς ἐποχῆς, ἀρνήθηκε.

Ὁ Ὅσιος Νικόλαος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 868 μ.Χ καί τό τίμιο λείψανό του κατατέθηκε κοντά στά ἱερά σκηνώματα τῶν ἐνδόξων Στουδιτῶν Ναυκρατίου καί Θεοδώρου[7].

Τ ατ μρᾳ, μνήμη το σου πατρός ἡμῶν ᾿Ιασμου τοῦ  θαυματουργοῦ.

    Ὁ Ἅγιος Θεός τοῦ ἐχάρισε τό χάρισμα τῆς θαυματουργίας καί πολλούς ἐθεράπευσε γιά τή δόξα τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ὅσιος Ἰάσιμος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Τ ατ μρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Νικήτα, τοῦ ἐν τοῖς Πυθίοις.

    Ὁ Ὅσιος Νικήτας εἶναι ἄγνωστος στούς Συναξαριστές. Μνημονεύεται στό Βυζαντινό Ἑορτολόγιο τοῦ Μανουήλ Γεδεών[8] ὡς ἀσκητής ὅσιος ἐν τοῖς Πυθίοις (τό σημερινό Κουρί) πρό τῶν εἰκονομαχιῶν. Ἐκοιμήθηκε ὁσίως μέ εἰρήνη.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων πατέρων ἡμῶν Εὐαγρίου καί Σίου, τῶν ἐκ Γεωργίας.

    (Βλ. † 4 Ἰανουαρίου). Ἡ μνήμη τῶν Ὁσίων Εὐαγρίου καί Σίου ἑορτάζεται, ἐπίσης, στίς 9 Μαῒου.

Τ ατ μρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Γεωργίου τοῦ πρίγκηπος.

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΠΡΙΓΚΗΨ, ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ, ΚΡΕΜΛΙΝΟ

    Ὁ Ἅγιος Γεώργιος (Βσεβολόντοβιτς) ἐγεννήθηκε τό ἔτος 1189 στή Ρωσία καί ἦταν υἱός τοῦ μεγάλου πρίγκηπος Βσέβολοντ. Δια-δέχθηκε τόν ἀδελφό του Κωνσταντίνο καί ἔγινε μέγας ἡγεμόνας τοῦ Βλαδιμίρ καί τῆς Σουζδαλίας, λίγο πρίν τή μάχη τοῦ Κάλκα, κατά τήν ὁποία οἱ Μογγόλοι τοῦ Μπατοῦ Χάν κατέστρεψαν τό Ρωσικό στρατό. Ἡ βασιλεία του διέρρευσε μέσα ἀπό ἐμφύλιους σπαραγμούς καί ἀγῶνες, καθώς καί πολέμων κατά τῶν Μογγόλων, οἱ ὁποῖοι εἶχαν εἰσβάλει στή Ρωσία καί ἐλεηλάτησαν τή Μόσχα, τή Σουζδαλία καί τό Βλαδιμίρ. Πράγματι, τό ἔτος 1223, τά μογγολικά στρατεύματα εἰσέβαλαν στή χώρα τῆς Ρωσίας, ἐνίκησαν τούς διαιρεμένους Ρώσους ἡγεμόνες καί ἐπέστρεψαν στήν Ἀσία.

    Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ἐφονεύθηκε στή μάχη τήν ὁποία συνῆψε μέ τούς Μογγόλους στόν ποταμό Σίτα στίς 4 Μαρτίου 1238. Ὁ Ἐπίσκο-πος Κύριλλος ἐνταφίασε τό σκήνωμά του στόν καθεδρικό ναό τοῦ Ρο-στώβ καί δυό χρόνια ἀργότερα τό μετέφερε μέ εὐλάβεια καί ἐπιση-μότητα στό ναό τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Βλαντιμίρ.

Τ ατ μρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων ἱερομαρτύρων Μητροφάνους, ἀρχιεπισκόπου Βλαντιμίρ, Παχωμίου, Δανιήλ καί Θεοδοσίου τῶν πρεσβυτέρων.

    Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Βλαδίμηρος ἦταν Ἀρχιεπίσκοπος τῆς πόλεως τοῦ Βλαντιμίρ τῆς Ρωσίας καί ἐμαρτύρησε μαζί μέ τόν ἀρχιμανδρίτη Παχώμιο καί τούς ἡγουμενους Δανιήλ καί Θεοδόσιο, τό ἔτος 1238, ἀπό τούς Μογγόλους.

Τ ατ μρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων πατέρων ἡμῶν Ἀβραάμ καί Κόπριδος.

    Οἱ Ὅσιοι Πατέρες Ἀβραάμ καί Κόπρις ἀσκήτεψαν περί τό 1485 στή μονή Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Πετσένγκσκϊυ-Γκραζοβέσκϊυ. Ἐκοιμήθησαν μέ εἰρήνη καί τά ἱερά λείψανά τους μετεφέρθησαν στήν κωμόπολη Βλαντιμίρσκο- Πετσένγκσκϊυ, στήν περιοχή Βολογκντά τῆς Ρωσίας. 

Τ ατ μρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Κυρίλλου τοῦ θαυματουργοῦ.

    Ὁ Ὅσιος Κύριλλος ἐγεννήθηκε στήν περιοχή Γκαλίτς τῆς Κοστρόμα ἀπό εὐσεβεῖς καί φιλόθεους γονεῖς. Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι εἶχε τή θεία κλήση ἐκ κοιλίας μητρός. Ἀπό τήν παιδική του ἡλικία ἐπιδόθηκε στήν ἄσκηση καί τήν προσευχή καί ἐδέχθηκε τήν κλήση ἀπό τόν Θεό διά θείου ὁράματος. Ἔτσι ἐγκατέλειψε τήν πατρική του οἰκία, γιά νά ἐγκαταβιώσει στή μονή τῶν Σπηλαίων τοῦ Πσκόφ. Ἀργότερα, ὅταν οἱ γονεῖς τοῦ Ὁσίου Κυρίλλου ἐπληροφορήθησαν τήν ἀπόφαση τοῦ υἱοῦ τους, ἀκολούθησαν καί αὐτοί τή μοναχική ὁδό καί ἔγιναν μοναχοί, πρῶτα ἡ μητέρα του μέ τό ὄνομα Ἑλένη καί στή συνέχεια ὁ πατέρας του μέ τό ὄνομα Βαρσανούφιος, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἀνετέθη ἀπό τόν ἡγούμενο ὑπό τήν πνευματική καθοδήγηση τοῦ υἱοῦ του Κυρίλλου.

    Ὡς μοναχός ἐντυπωσίασε μέ τίς ἀρετές, τήν ὑπακοή, τή μελέτη τῶν Ἁγίων Γραφῶν, τήν αὐστηρά ἄσκηση καί τήν προσευχή τόν ἡγούμενο Ὅσιο Κορνήλιο († 20 Φεβρουαρίου) καί τούς ἀδελφούς του μοναχούς. Μετά τήν κοίμηση τοῦ πατρός του ἐζήτησε τήν εὐλογία τοῦ ἡγουμένου τῆς μονῆς, γιά νά ἐξέλθει καί νά ἀσκητέψει σέ ἔρημο τόπο. Ἔπειτα ἀπό ἐρημική ζωή εἴκοσι περίπου ἐτῶν σέ διάφορους ἀσκητικούς τόπους τῆς Ρωσικῆς γῆς, ὁ Ὅσιος κατέληξε στά προάστεια τῆς Μόσχας Νόβγκοροντ καί Πσκώφ, ὅπου ζοῦσε μέ προσευχή καί νηστεία.

    Μετά ἀπό διαδοχικά θεῖα σημεῖα καί ὁράματα τῆς Θεοτόκου ἵδρυσε μονή καί ἀνήγειρε δύο ναούς στή Λευκή Λίμνη, ἐνῶ ἡ ὁσιακή πολιτεία του προσείλκυε νέους ἀδελφούς γύρω του. Ὁ Ἅγιος Θεός τόν ἐπροίκισε μέ τό χάρισμα τῆς θαυαματουργίας καί τῆς διακρίσεως.

    Ὁ Ὅσιος Κύριλλος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, ἀφοῦ προαισθάν-θηκε τό τέλος του, τό ἔτος 1532. Ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει, ἐπίσης, τή μνήμη του στίς 15 Ἰουνίου καί στίς 7 Νοεμβρίου. 

Τ ατ μρᾳ, μνήμη το γου νεομρτυρος ᾿Ιωσφ το Χαλεπλῆ.

    Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ἰωσήφ καταγόραν ἀπό τήν πόλη Χαλέπιον. Οἱ Τοῦρκοι τόν ἐφθόνησαν γιά τήν εὐσέβειά του καί τόν ἐσυκοφάντησαν ὅτι ἤθελε νά γίνει Τοῦρκος, ἀλλά δέν τό ἔπραξε. Ἔτσι τόν ὁδήγησαν ἐνώπιον τοῦ κριτοῦ, ὁ ὁποῖος μέ κολακεῖες καί ὑποσχέσεις, τόν ἐκαλοῦσε νά ἀρνηθεῖ τήν πατρώα εὐσέβεια. Ὅμως ὁ Ἱωάννης ἔλεγξε μέ πνευματική ἀνδρεία τή μουσουλμανική θρησκεία, τήν ὁποία τόν ἐκαλοῦσαν νά ἀσπασθεῖ. Ἀποδεικνυόμενος ἀκλόνητος καί ἀμετάθετος παρά τίς περί ἐξωμόσεώς του πιέσεις τῶν Τούρκων, ἐδέχθηκε τό στέφανο τοῦ μαρτυρίου, τελειωθείς διά ξίφους, τό ἔτος 1686 μ.Χ. Ὁ ὑπ’ ἀριθμ. 2142(129) Κώδικας τοῦ XVIII αἰῶνος τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀναφέρει τό μαρτύριο τοῦ Ἁγίου στίς 17 Φεβρουαρίου.

Τ ατ μρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας Δοσιθέας, βασιλίσσης τῆς Ρωσίας.

    Ἡ Ἁγία Δοσιθέα ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 1810[9].

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν!

[1] Ἐπιστολή 2, 44.
[2] Ἡ Εἰρηνούπολη ἦταν πόλη βυζαντινή κοντά στόν ποταμό Σάρο τῆς Τραχείας Κιλικίας.
[3] Πρόκειται γιά τήν πόλη Ἄρβηλα τῆς Μεσοποταμίας. Κατά τήν παράδοση ἡ πόλη ἦταν κτίσμα τοῦ Ἀρβήλου τοῦ Ἀθμοσέως.
[4] Βυζαντινός στρατηγός περσικῆς καταγωγῆς, πού ἐδιοικοῦσε τό θέμα Ἀρμενιακῶν (περιφέρεια Ἀμασείας τοῦ Πόντου). Ἐστασίασε τό 667 μ.Χ., ἐπί τῆς βασιλείας Κώνσταντος Β΄.
[5] Ἡ Μονή Στουδίου ἱδρύθηκε περί τό ἔτος 463 μ.Χ., ἐπί αὐτοκράτορος Λέοντος τοῦ Α΄ (457-474 μ.Χ.), ἀπό τόν ὕπατο Στούδιο. Ἀφιερώθηκε στή μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καί εἶναι, ἐπίσης, γνωστή ὑπό τό ὄνομα μονή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου ἐν τοῖς Στουδίου.
[6] Ὁ Κόλπος εἰσχωρεῖ στήν ἐπί τῆς Προποντίδος δυτική ἀκτή τῆς Βιθυνίας. Ἡ σύγχρονη ὀνομασία τοῦ Ἀστακηνοῦ Κόλπου εἶναι Κόλπος τῆς Νικομήδειας καί Ἰσμίδτ.
[7] P.G. 105, 863- 926.
[8] Σελ. 69.
[9] Ἀνδρέου Ν. Παπαβασιλείου, Μητρῷον Ἁγιωνυμίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, σελ. 56.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

video

Όχι στο διχασμό

Όχι στο διχασμό. Είναι βασική προϋπόθεση για εμάς τους χριστιανούς να πιστεύουμε στον Χριστό, όχι επιφανειακά, αλλά καρδιακά και επιπλέον να είμαστε ενωμένοι μαζί...

Η μνήμη των Αγίων Ονουφρίου και Πέτρου στην Χαλκίδα

Στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό Αγ. Δημητρίου Χαλκίδος τελέσθηκε σήμερα, 12 Ιουνίου 2021, η μνήμη των Αγίων Ονουφρίου και Πέτρου, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας,...

Εσπερινός Συνάξεως των εν τη Μητροπόλει Άρτης Αγίων

Το Σάββατο 12 Ιουνίου 2021, το απόγευμα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Άρτης, ετελέσθη Μέγας...

Bγήκε υγιέστατος από το νοσοκομείο ο Μητροπολίτης Κλήμης

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Κλήμης, μετά ἀπό πενθήμερη νοσηλεία ἐξῆλθε, σήμερα Σάββατο 12 Ἰουνίου, σέ ἄριστη κατάσταση ἐκ τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου ''ΑΤΤΙΚΟΝ''....

Αρχιερατικό Συλλείτουργο Μητροπολιτών Παροναξίας και Θήρας

Την Τετάρτη 9-6-2021 το μεσημέρι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παροναξίας έπλευσε για τη Σαντορίνη. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας μετέβη στον Καρτεράδο Θήρας όπου στον Πανηγυρίζοντα...

Τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του π. Χαραλάμπους Αντωνάρα

Στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Χορτιάτη ιερούργησε, το Σάββατο 12 Ιουνίου 2021, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας, ο οποίος τέλεσε...

Τα ονομαστήρια του Μητροπολίτη Σμύρνης Βαρθολομαίου

Ἐτιμήθη εἰς τὴν Σμύρνην ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου, οὐρανίου πάτρωνος τοῦ Ποιμενάρχου τῆς πρωτευούσης τῆς Ἰωνίας, Σεβ. Μητροπολίτου κ. Βαρθολομαίου. Τὸ ἑσπέρας...

Σύναξη μελλονύμφων στην Ιερά Μητρόπολη Χίου

Την Τετάρτη 9 Ιουνίου 2021 στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό Χίου πραγματοποιήθηκε για δέκατη συνεχή χρονιά η καθιερωμένη ετήσια σύναξη μελλονύμφων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου. Στον...

Συνεχίζεται η εβδομάδα Προσευχής στην I.M. Φθιώτιδος για τους συμμετέχοντες στις πανελλαδικές

Συνεχίζεται η εβδομάδα Προσευχής, που έχει αφιερώσει Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος για τους μαθητές και τις μαθήτριες, που θα συμμετάσχουν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Σήμερα, ολοκληρώθηκαν...

Το μήνυμα της Κυριακής των 318 Θεοφόρων Πατέρων

Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη Αγαπητοί μου αδελφοί ,σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει τη μνήμη των 318 Θεοφόρων Πατέρων της Πρώτης Οικουμενικής...
video

Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος σε 60’’- Αύριο είναι Κυριακή των Αγίων Πατέρων (video)

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, με αφορμή την Κυριακή Των Αγίων Πατέρων. «Κυριακή των Αγίων Πατέρων την...

Τα εγκαίνια του νέου Καθεδρικού Ναού Λευκωσίας

Η πολυπόθητη και λαμπρή ημέρα, τόσο για την ιστορία τής Εκκλησίας τής Κύπρου όσο και για τον Αρχιεπίσκοπο αυτής Χρυσόστομο Β΄ ανέτειλε. Ένα  εφετό...

Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο για τον Άγιο Λουκά τον Ιατρό στην Βέροια

Το διήμερο 10 και 11 Ιουνίου πανηγύρισε ο υπό ανέγερση Ιερός Ναός του Αγίου Λουκά του Ιατρού Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά...

Ο εορτασμός του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Πελόπη

Ἰατρόν καί ποιμένα, Λουκᾶν τιμήσωμεν, Συμφερουπόλεως ποίμνης, Ἀρχιερέα λαμπρόν, τόν βαστάσαντα Χριστοῦ τά θεῖα στίγματα, τάς ἐξορίας τά δεινά, ἐγκλεισμούς ἐν φυλακαῖς, τάς θλίψεις...