Συναξάρι 2ας Φεβρουαρίου

† Ἡ ῾Υπαπαντή τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ.

Τό γε­γο­νός τῆς  Ὑ­πα­πα­ντῆς, πού ἐ­ξι­στο­ρεῖ ὁ Εὐ­αγ­γε­λι­στής Λου­κᾶς στό β΄ κε­φά­λαι­ο[1] τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου του, συ­νέ­βη σα­ρά­ντα ἡ­μέ­ρες με­τά τή γέν­νη­ση τοῦ Ἰ­η­σοῦ. Σύμ­φω­να μέ τό Μω­σα­ϊ­κό Νό­μο, ἄν τό πρῶ­το παι­δί τῆς οἰ­κο­γέ­νει­ας ἦ­ταν ἀ­γό­ρι, ἀ­φι­ε­ρω­νό­ταν στόν Θε­ό καί συγ­χρό­νως προ­σφε­ρό­ταν μί­α μι­κρή θυ­σί­α ἀπό ἀμνό ἤ ἀ­πό ἕ­να ζευ­γά­ρι τρυ­γό­νι­α ἤ δυ­ό μι­κρά πε­ρι­στέ­ρι­α. Τό γράμμα τῶν ἐντολῶν αὐτῶν πληροῦντες ὁ Ἰωσήφ καί ἡ Παρθένος Μαρία, ἀνῆλθαν τήν τεσσαρα-κοστή ἡμέρα ἀπό τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ στό ναό τῶν Ἱεροσο-λύμων, γιά νά προσφέρουν τόν Ἰησοῦ στόν Θεό καί δώσουν τήν θυσία περί καθαρισμοῦ. Τό ζευ­γά­ρι ὑ­πο­δέ­χθη­κε στό να­ό ὁ ὑ­πε­ρή­λι­κας Προ-φήτης Συ­με­ών, ὁ ὁ­ποῖ­ος ἐδέ­χθη­κε τόν Ἰ­η­σοῦ στήν ἀ­γκα­λι­ά του φω­τι­σμέ­νη ἀ­πό τό Ἅ­γι­ο Πνεῦ­μα καί ὁ ὁποῖος εἶχε λάβει ἀποκάλυψη ἀπό τό ῞Αγιο Πνεῦμα ὅτι δέ θά ἀπέθνησκε προτοῦ δεῖ ᾿Εκεῖνον, τόν ὁποῖο ὁ Κύριος καί Θεός ἔχρισε Βασιλέα καί Σωτήρα τοῦ κόσμου.

    Ἡ ἑορτή εἰσήχθηκε πρῶτα στή Δύση πρός κατάργησιν τῶν τε-λουμένων εἰδωλολατρικῶν ἑορτῶν, κατά τίς ἀρχές τοῦ Φεβρουαρίου, πρός τιμήν τοῦ Πανός, ὡς καθαρῶς θεομητορική ἑορτή. Ἀργότερα κα-θιερώθηκε καί στήν Ἀνατολή. Κατά μέν τόν Γεώργιο Κεδρηνό ἡ ἑορτή εἰσήχθηκε ἐπί τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστίνου τοῦ Α΄ (518-527 μ.Χ.)[2], κατά δέ τόν Νικηφόρο Κάλλιστο ὁ μέγας Ἰουστινιανός (525-565 μ.Χ.) διέταξε, τό 542 μ.Χ., νά ἑορτάζεται ἡ Ὑπαπαντή τοῦ Σωτῆρος σέ ὅλη τή γῆ[3]. Ἐπειδή ὅμως πολύ πρίν τόν 6ο αἰώνα μ.Χ. ὑπάρχουν λόγοι στήν ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς[4], εἰκάζεται ὅτι ὁ αὐτοκράτορας Ἰουστῖνος εἰσήγαγε τήν ἑορτή στήν Κωνσταντινούπολη. Ἡ ἑορτή τῆς  Ὑ­πα­πα­ν-τῆς, στήν Κων­στα­ντι­νού­πο­λη, ἐ­τε­λεῖ­το στό να­ό τῶν Βλα­χερ­νῶν, ὅ­που πα­ρευ­ρί­σκο­νταν καί οἱ βα­σι­λεῖς.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος ᾿Αγαθοδώρου.

῾Ο Ἅγιος Ἀγαθόδωρος συνελήφθη σέ νεαρά ἡλικία καί ὁδηγή-θηκε στόν ἄρχοντα τῆς πόλεως τῶν Τυάνων τῆς Καππαδοκίας[5], ἐπειδή ἦταν Χριστιανός. Ἐνώπιον  τοῦ ἡγεμόνος  ὁμολόγησε τήν ἀγάπη του στόν Ἅγιο Θεό. Ὁ ἡγεμόνας τότε ἔδωσε ἐντολή νά τόν βασανίσουν. Πρῶτα τοῦ καταξέσκισαν τό σῶμα μέ σιδερένια νύχια· ἔπειτα τόν ἔβαλαν ἐπάνω σέ πυρακτωμένη σχάρα καί τοῦ κατέκαψαν τό κατα-πληγωμένο σῶμα· στή συνέχεια τοῦ ἔκοψαν μέ μαχαίρι τή γλώσσα· κατόπιν τοῦ ἀπέσπασαν τά δόντια· ἔπειτα τοῦ συνέτριψαν μέ ρόπαλα τίς κνῆμες καί τά σκέλη καί, τελικά, τοῦ ἐτρύπησαν τά μηνίγγια μέ πυ-ρακτωμένα σουβλιά.

Ἔτσι, ὅ Ἅγιος Μάρτυς ᾿Αγαθόδωρος ἐμαρτύρησε καί ἔλαβε τό ἀμαράντινο στεφάνι τῆς δόξας.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Ἰορδάνου.

Ὁ Ἅ­γι­ος Ἰ­ορ­δά­νης, κα­τα­γό­ταν ἀ­πό τήν Καπ­πα­δο­κί­α καί με­τά τό γά­μο τοῦ ἐ­γκα­τα­στά­θη­κε στό Γα­λα­τᾶ τῆς Κων­στα­ντι­νουπόλεως. Σέ κά­ποι­α δι­α­σκέ­δα­σή του μέ Ὀ­θω­μα­νούς συ­μπα­τρι­ῶ­τες του καί κα­τά τήν δι­άρ­κει­α ἑ­νός παι­χνι­δι­οῦ, κά­ποι­ος συ­μπαί­κτης ἐ­βλα­σφή­μη­σε τόν Ἅ­γι­ο Νι­κό­λα­ο. Ἀ­μέ­σως ὁ Ἰ­ορ­δά­νης ἀ­πά­ντη­σε τό ἴ­δι­ο κο­ρο­ϊ­δευ­τι­κά εἰς βά­ρος τοῦ Μω­ά­μεθ. Τήν ἑ­πό­με­νη ἡ­μέ­ρα, κα­ταγ­γέλ­θη­κε ὡς ὑ­βρι­στής τῆς μουσουλμανικῆς θρη­σκεί­ας καί ὁ­δη­γή­θη­κε στό βε­ζί­ρη ὁ ὁποῖος τόν ἐπίεσε νά ἀλ­λα­ξο­πι­στή­σει, γι­ά νά ἀ­πο­φύ­γει τήν τι­μω­ρί­α. Πα­ρά τίς ἀ­πει­λές καί τίς δε­λε­α­στι­κές προ­τά­σεις, ἀ­κό­μη καί νά πεῖ φα­νε­ρά ὅ­τι ἀ­σπά­ζε­ται τό Μου­σουλ­μα­νι­σμό καί στή συ­νέ­χει­α νά ζή­σει χρι­στι­α­νι­κά ὅ­που ἐ­κεῖ­νος ἤ­θε­λε, ὁ Ἅ­γι­ος ἀρ­νή­θη­κε θαρ­ρα­λέ­α.  Ἔ­τσι ὁ δή­μι­ος ἀπέ-κοψε τήν τιμία κεφαλή τοῦ Νεομάρτυρος τό ἔτος 1650 μ.Χ.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσιομάρτυρος Γαβριήλ, τοῦ ἐν Κων-σταντινουπόλει.

    Ὁ Ἅγιος Ὁσιομάρτυς Γαβριήλ καταγόταν ἀπό τήν Ἀλλώνη τῆς Προικοννήσου[6]. Σέ νεαρά ἡλικία ἔγινε μοναχός καί διακονοῦσε ὡς «κράκτης» τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Μετά ἀπό λογομαχία πού εἶχε μέ κάποιον Τοῦρκο, κατηγορήθηκε ὡς ὑβρι-στής τῆς Μουσουλμανικῆς θρησκείας, ἐφυλακίσθηκε καί ἐβασανίσθη-κε. Παραμένοντας σταθερός καί ἀκλόνητος στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ἀποκεφαλίσθηκε τό ἔτος 1676 μ.Χ. Τό τίμιο λείψανό του οἱ Τοῦρκοι τό ἔρριψαν στή θάλασσα.  

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Εὐθυμίου, τοῦ ἐκ Γεωργίας.

    Ὁ Ὅσιος Εὐθύμιος (Kερεσελίντζε) καταγόταν ἀπό τή Γεωργία καί ἔζησε περί τό 19ο καί 20ό αἰώνα μ.Χ. Ἔγινε μοναχός καί ἡ ἁγιό-τητα τοῦ βίου του γρήγορα τόν ἔκανε ξακουστό στήν περιοχή τῆς Γεωργίας. Καθημερινά ἐξομολογοῦσε ἑκατοντάδες ἀνθρώπους πού προσέτρεχαν κοντά του, γιά νά καταθέσουν τόν πόνο τῆς ψυχῆς τους καί τήν ἀστοχία τῆς ἐλευθερίας τους. Ὁ Ὅσιος διέσωσε πολλά χειρόγραφα τῶν ἀρχαίων Γεωργιανῶν ἐκκλησιαστικῶν ὕμνων κατά τήν περίοδο τοῦ σοβιετικοῦ καθεστῶτος καί ἐκοιμήθηκε θεοφιλῶς μέ εἰρήνη.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Ἀπεκοῆς.

    Ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ἀπεκοῆς (Ὑπακοῆς) φυλάσσεται στό ναό τῆς Ὑπαπαντῆς τῆς νήσου Καλύμνου.   

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Γουμενίσσης.

Ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας φυλάσσεται στήν ὁμώνυμη μονή τῆς πό-λεως τῆς Γουμένισσας. 

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Κακιᾶς Μέλισσας.

    Ἡ εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου Κακιᾶς Μέλισσας φυλάσ-σεται στό χωριό Λειβάδι Κυθήρων. Ἔχει τήν προσωνυμία αὐτή, γιατί σέ μιά ἐπιδρομή πειρατῶν στό νησί, μέ σκοπό νά λεηλατήσουν τή μο-νή, ἐπαρουσιάσθηκε ξαφικά ἕνα σμῆνος μελισσῶν πού ἐπιτέθηκε στούς πειρατές καί τούς ἀνάγκασε νά ἀποχωρήσουν[7]. 

 † Τῇ αὐτῇ ἡμέρα, ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Ὑπαπαντῆς.

    Ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ὑπαπαντῆς φυλάσσεται στόν ὁμώνυμο ναό τῆς Καλαμάτας. 

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Φλεβα-ριωτίσσης ἤ Λιβύης.

    Ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Φλεβαριωτίσσης ἤ Λιβύης (ἐπειδή ἔχει χρῶμα σκοῦρο) φυλάσσεται στή Μεσσαριά τῆς νήσου τῆς Ἀστυπάλαιας. 

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Φλεβαριωτίσσης.

    Ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Φλεβαριώτισσας φυλάσσεται στό ναό τῶν Ἀμπελακίων Σαλαμῖνος καί ὀνομάζεται ἔτσι, ἐπειδή ἑορτάζει τό μῆνα Φεβρουάριο ἤ, κατά μία ἄλλη ἐκδοχή, ἐπειδή στό σημεῖο ἐκεῖνο εἶχε βρεθεῖ φλέβα νεροῦ. 

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Χρυσαλινιωτίσσης.

Ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Χρυσαλινιώτισσας ἤ Ἀλινιώτισ-σας φυλάσσεται στόν ὁμώνυμο ἐνοριακό ναό τῆς Λευκωσίας Κύ-πρου. 

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν!