Ομιλία του μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ την Κυριακή του Παραλύτου 1998 ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΩΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ κυρού ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

«Κύριε, άνθρωπον ουκ έχω, ίνα όταν ταραχθή το ύδωρ βάλη με εις την κολυμβήθραν» (Ιω. 5,78),
 
Εις την ζωήν των ατόμων και των κοινωνιών πολλαί είναι αι ανάγκαι και τα προβλήματα. Δια την υπέρβασιν και την λύσιν αυτών, μετά τον Θεόν, συμβάλλουν πολλοί παράγοντες. Και πρώτος μεταξύ αυτών ο παράγων άνθρωπος όπως θα ίδωμεν.
 
Ο παράλυτος, περί του οποίου ομιλεί το σημερινόν ιερόν Ευαγγέλιον, ελπίζει εις τον Θεόν. Και περιμένει το θαύμα της θεραπείας του, επί 38 συνεχή έτη, κατάκοιτος επί κραββάτου, παρά την θαυματουργόν κολυμβήθραν της Βηθλεέμ. Αναμένει να έλθη και δι’ αυτόν η χαρμόσυνη ώρα της θεραπείας και της απαλλαγής του από την μακροχρόνιον ακινησίαν και καθήλωσίν του στο κρεββάτι του πόνου.
 
Δοκιμάζει όμως αμέτρητες απογοητεύσεις. Ενώ «άγγελος κατά καιρόν κατέβαινεν εν τη κολυμβήθρα και ετάρασσε το ύδωρ, (και κάθε φοράν), «ο πρώτος εμβάς μετά την ταραχήν του ύδατος υγιής εγίνετο», αυτός έμενε με το παράπονον ότι «άλλος προ αυτού καταβαίνει» και θεραπεύεται.
 
Τα χρόνια παρέρχονται αυτός δε εξακολουθεί να μένη και πάλιν και πάλιν, με νέαν προσδοκίαν και ανανέωσιν της ελπίδος του δι άλλην ευκαιρίαν.
 
Ήτο εν μέρει ζήτημα προτεραιότητος. Αλλά και συμπαραστάσεως. Διότι ένας μόνον εθεραπεύετο «μετά την ταραχήν του ύδατος» της κολυμβήθρας υπό του αγγέλου. Μόνον «ο πρώτος εμβάς». Οι άλλοι ασθενείς ήσαν ευκίνητοι, διότι δεν ήσαν παράλυτοι, ή και εβοηθούντο και από άλλον άνθρωπον και ήτο επόμενον να τον προσπερνούν και να επωφελούνται της θαυματουργού κολυμβήθρας, χωρίς αυτός να μπορεί να έχει ποτέ την προτεραιότητα και την μετ’ αυτής συνδεδεμένην άμεσον θεραπείαν.
 
Και από μεν της ευδοκίας και της χάριτος του Θεού ήλθε και δι’ αυτόν η ώρα της θαυματουργικής θεραπείας. Ήλθεν ο ίδιος ο Θεός προς αυτόν ως άνθρωπος, κατ’ ακρίβειαν ως «εν προσώπω Ιησού Χριστού», δια να δικαιώσει την ελπίδα και την υπομονήν του. Ιδού, έχει ενώπιόν του τον Χριστόν. Και χωρίς να γνωρίζει προς ποίον ομιλεί, εκφράζει το άλυτον πρόβλημά του, «Κύριε, άνθρωπον ουκ έχω», να με βοηθήσει προς τούτο. Αν είχα έναν άνθρωπον, να με βάλει μίαν φοράν πρώτον εις την θαυματουργόν κολυμβήθραν, θα ελάμβανα κι εγώ τη δωρεά του Θεού, θα εγίνετο και δι ‘ εμέ το θαύμα της θεραπείας μου.
 
«Άνθρωπον ουκ έχω … Αυτή είναι η μεγάλη μου στέρησις. Αυτό το κενόν εάν καλυφθή η θεραπεία μου θα είναι βεβαία.
 
Πράγματι δια την περίπτωσίν του δεν ετίθετο ζήτημα υλικών μέσων. Και, εξ άλλου, δεν ανέμενε την σωτηρίαν του από τα ανύπαρκτα τότε – μέσα της Επιστήμης. Ολίγα μόνον βήματα τον εχώριζαν από την επαφήν με την αμεσότητα της στιγμής της καταπεμπομένης δωρεάς του Θεού, δια να γίνει και εις αυτόν το θαύμα της ιάσεως. Ω! αν είχε άνθρωπον εκείνην τη στιγμήν! θα επρολάμβανε την ανακίνησιν του ύδατος υπό του αγγέλου, που έδινε την υγείαν εις τον πρώτον μέτοχον του ελέους του Θεού.
 
Ο ιερός υμνογράφος της Εκκλησίας μας ζωντανεύει τον διάλογόν του με τον Χριστόν. Εις το άκουσμα της φράσεως του παραλύτου «άνθρωπον ουκ έχω», παρουσιάζει τον Χριστόν να του απαντά θερμά και αποφασιστικά: «δια σε άνθρωπος γέγονα, και λέγεις άνθρωπον ουκ έχω;» Και (εις επιβεβαίωσιν ότι του ομιλεί ως Θεάνθρωπος, πολυεύσπλαγχνος, αλλά και παντοδύναμος) να του λέγει εξουσιαστικώς: «άρον σου τον κράββατον και περιπάτει κηρύττων μου την δύναμιν και το μέγα έλεος».
 
Ο παράλυτος εγείρεται, σηκώνει με δύναμιν το κράββατόν του, και περιπατεί σταθερά και εντυπωσιακά ως τελείως υγιής.
 
Παραμένει εν τούτοις, και φθάνει μέχρις ημών σήμερον ο απόηχος της πικράς φράσεώς του, «άνθρωπον ουκ έχω». Αυτές οι δύο λέξεις έχουν πάντοτε την επικαιρότητα και το κοινωνικόν μήνυμά των, ότι υπάρχει ανάγκη ανθρώπων. Έλλειψις ανθρώπων αγάπης, ανθρώπων με χρηστότητα και αγαθωσύνη».
 
Η κορυφαία αξία εις τον κόσμον είναι ο άνθρωπος. Η κορωνίς του Σύμπαντος. Η ολοκλήρωσις και επίστεψις της Δημιουργίας.
 
Εις ένα ποιητικώτατον ύμνον της Δημιουργίας, ο Ψαλμωδός Δαβίδ θαυμάζει το μεγαλείον του Σύμπαντος και ανυμνεί τον Δημιουργόν Θεόν.
 
Όταν όμως αναλογίζεται και φέρει τον άνθρωπον εις σύγκρισιν προς το Σύμπαν, διερωτάται, «ότι όψομαι τους ουρανούς, έργα των δακτύλων σου, σελήνην και αστέρας, ά συ εθεμελίωσας» (σκέπτομαι, ποίαν σύγκρισιν έχει ο άνθρωπος με αυτά), «τι έστιν άνθρωπος ότι μιμνήσκη αυτού, ή υιός ανθρώπου, ότι επισκέπτη αυτόν»;
Αλλ’ ευθύς αμέσως απαντά ο ίδιος με τον φωτισμόν του Αγίου Πνεύματος: «ηλάττωσας αυτόν βραχύ τι παρ’ αγγέλους δόξη και τιμή εστεφάνωσας αυτόν, και κατέστησας αυτόν επί τα έργα των χειρών σου, πάντα υπέταξας υποκάτω των ποδών αυτού» (Ψαλ. 8,1-7).
 
Ο άνθρωπος είναι περίπου ισάγγελος. Επλάσθη δια να είναι εύχρηστος εις τον Θεόν και τον συνάνθρωπον.
 
Αυτή είναι η υψηλή περιωπή, και η αξία του ανθρώπου ενώπιον του Θεού. Άραγε πόσοι την συναισθάνονται; και πόσοι κρατούν τόσον υψηλά την ανθρωπίνην αξίαν, την ηθικήν αξίαν της ανθρωπίνης προσωπικότητος;
 
Συνηθέστατα είναι λυπηρά η διαπίστωσις το «άνθρωπον ούκ έχω». Διότι σπανίζουν οι τοιαύτης υψηλής περιωπής και ηθικής αξίας άνθρωποι, μέχρι σημείου πολλάκις να αποτελεί ανησυχητικήν πραγματικότητα η κατάστασις που προδιέγραψεν ο λόγος του Θεού, «ουκ έστι ποιών χρηστότητα – ουκ έστι ποιών αγαθών – ουκ έστιν έως ενός. Πάντες εξέκλιναν, άμα ηχρειώθησαν» (ψαλ. 13,1-3 και ψαλ. 52,4).
 
Και άλλος δε προφητικός θείος λόγος που οικτίρει τον εκπεσμόν του ανθρώπου και λέγει: «άνθρωπος εν τιμή ων ου σηνήκε, παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς».
 
Υπάρχει όμως –δόξα τω Θεώ – άλλη κολυμβήθρα, ανωτέρα εκείνης της Βηθεσδά, η επτάκρουνος κολυμβήθρα, η Εκκλησία του Χριστού και τα αγιαστικά αυτής μυστήρια. Εκ της κολυμβήθρας αυτής ανεδύθησαν «κατά καιρόν» «άγιοι του Θεού άνθρωποι εις παν έργον αγαθόν εξηρτισμένοι», και εύθετοι πολίται της βασιλείας του Θεού. Προορισμός δε και αποστολή της Εκκλησίας είναι ο «καταρτισμός των αγίων» (Εφεσ. 4,12) και η «οικοδομή του Σώματος του Χριστού» (αυτόθι) – «ήτις έστιν εκκλησία Θεού ζώντος, στύλος και εδραίωμα της αληθείας».
 
Δια το εξαγιασμόν δε των μελών της Εκκλησίας, «ήτις έστι το Σώμα αυτού», υπάρχει πάντοτε ανάγκη στελεχών, δηλ. ανθρώπων κλητών «εις έργον διακονίας» ιεράς. Και έδωκε πάντοτε ο Κύριος εις την Εκκλησίαν Του «τους μεν αποστόλους, τους δε ευαγγελιστάς τους δε ποιμένας και διδασκάλους, προς τον καταρτισμόν των αγίων». Ο Χριστός ήλθεν εις τον κόσμον όχι δια να φέρει μίαν νέαν θρησκείαν, αλλά δια ιδρύσει επί της γης την Εκκλησίαν, ως κιβωτόν των σωζομένων εκ του εν τω κόσμω κατακλυσμού της αμαρτίας.
 
Αυτός δε είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας. «Και εαυτόν παρέδωκεν υπέρ αυτής (εις θάνατον σταυρικόν), ίνα αυτήν αγιάση» (Εφεσ. 5,25-26) και δημιουργήσει μίαν «κοινωνίαν αγίων», κατευθύνει δε ούτω τους ανθρώπους προς την βασιλείαν Του, συγκροτών αυτούς εις ζώντα μέλη «Εκκλησίας πρωτοτόκων εν ουρανοίς απογεγραμμένων» (Εβρ. 12,23).
 
Και αυτή είναι η μεγάλη προσφορά της Εκκλησίας προς τον κόσμον. Προσφορά ανακαινιστική δια την κοινωνίαν, η οποία κοινωνία σημειωτέον, όσες άλλες, προόδους και αγαθά και πολιτισμόν αν διαθέτει, τότε μόνον θα ευημερήσει, όταν πρωτίστως αποκτήσει ανθρώπους τα του Χριστού φρονούντας και κατά Χριστόν ζώντας. Τότε, και μόνο τότε, θα παύσει να υπάρχει το μεγάλο έλλειμμα που εκφράζουν αι δύο αυταί λέξεις «άνθρωπον ουκ έχω».
 
Εν χαρά σήμερον η Εκκλησία ημών ύψωσεν εις την καθέδραν του Ιερού Συνθρόνου, εις τον άγιον Βήμα, τον νέον Αρχιεπίσκοπον και Προκαθήμενον αυτής.
 
Επληρώθη το κενόν που κατέλιπεν η εκδημία του Αρχιεπισκόπου κυρού Σεραφείμ.
 
Έχομεν άνθρωπον εις το πηδάλιον της Εκκλησίας.
 
‘Εχομεν Αρχιερέα επί κεφαλής της Ιεράς ημών Συνόδου και συμπάσης της Ιεραρχίας ημών. Ευλογητός ο Θεός.
 
Μακαριώτατε αδελφέ και συλλειτουργέ ημών κ Χριστόδουλε,
 
Η ψήψος των πλειόνων της Ιεραρχίας εκράτησε, κατά τους Ιερούς Κανόνας της Εκκλησίας και τα κατά νόμον ισχύοντα. Επιλαβού του υψηλού έργου, εις το οποίον ο Κύριος, ο μέγας αρχιερεύς της σωτηρίας ημών, σε εκάλεσε δια της Εκκλησίας και δια την Εκκλησίαν Αυτού.
 
Έχεις την ακμήν και την θαλερότητα της μέσης ηλικίας. Διαθέτεις «χαρίσματα κρείττονα» άνωθεν καταβάντα σοι από του Πατρός των Φώτων. Και ωκοδόμησας επί τω θεμελίω αυτών όσα προσαπέκτησας δια του ζήλου και της λιπαράς μορφώσεώς σου, συν Θεώ πάντοτε αντιλήπτορι.«Έντεινε και κατευοδού» και ενδυναμού και αρχιεράτευε, ένεκεν αληθείας και πραότητος και δικαιοσύνης και οδηγήσει σε θαυμαστώς η δεξιά του Υψίστου».
 
Εις πολλά έτη, Δέσποτα.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο [email protected] άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Μνημόσυνο για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στα Γιαννιτσά

Την Κυριακή της Σαμαρείτιδος, 22 Μαΐου 2022, στον ιστορικό ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Μητρόπολη) Γιαννιτσών μετά τον Όρθρο και την Θ. Λειτουργία τελέσθηκε...

Χειροτονία Πρεσβυτέρου στην Κόρινθο

Με Εκκλησιαστική λαμπρότητα πανηγύρισε, κατά το διήμερο 21 και 22 Μαΐου 2022, το ιστορικό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος στην Κόρινθο. Το...

Στον Αρχιεπίσκοπο ο νέος Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα

Συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμο πραγματοποίησε ο νέος Αμερικανός Πρέσβης στην Ελλάδα κ. Τζορτζ Τσούνης. Το κατώφλι της Αρχιεπισκοπής πέρασε ο Πρέσβης...

Μαγιάτικο Παιδικό Πανηγύρι στην Ιερά Μητρόπολη Ταμασού

Μια ξεχωριστή ημέρα στα μέσα του Μάϊου στο υπαίθριο χώρο της Ιεράς Μητρόπολης Ταμασού και Ορεινής είχαν τη ευκαιρία να περάσουν σήμερα τα παιδιά...

Αύτη η πίστις των Ορθοδόξων | Λιτάνευση Ιεράς Εικόνος της Αγίας Φωτεινής στον Υμηττό

Ο φετινός εορτασμός της Αγίας Φωτεινής στον Υμηττό, σκόρπισε χαρά στους πιστούς που συμμετείχαν στους εορτασμούς καθώς πραγματοποιήθηκε μετά από δύο χρόνια λόγω των...

Η Κοινότητα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βρισβάνης μετατράπηκε σε Ενορία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας

Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος επισκέφθηκε την Ενορία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Mount Gravatt Βρισβάνης, όπου και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής,...

Αγρυπνία για τον Άγιο Ευμένιο τον Νέο στην Καλαμάτα

Ιερά Αγρυπνία, προς τιμήν του νέου Αγίου της Εκκλησίας μας, Αγίου Ευμενίου του Κρητός, τελέσθηκε το εσπέρας της Κυριακής 22 Μαΐου, στον Ιερό Ναό...

Αυστραλίας Μακάριος σε νέο Διάκονο: «Να πείσεις τους ανθρώπους ότι πρέπει να χαίρονται»

«Θα είσαι επιτυχημένος και ευλογημένος κληρικός εάν καταφέρεις να πείσεις τους ανθρώπους ότι πρέπει να χαίρονται. Μέσα σε μια κοινωνία θλίψεως και καταθλίψεως χρειαζόμαστε...

40νθήμερο Μνημόσυνο μακαριστού Μητροπολίτου Ηλιουπόλεως και Θείρων Χρυσοστόμου

Στον Ιερό Ενοριακό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Δαμαριώνος Νάξου, τελέσθηκε την Κυριακή της Σαμαρείτιδος 22-5-2022, η Θεία Λειτουργία και το 40νθήμερο Μνημόσυνο του μακαριστού...

Λιτανεία τῆς ἱερᾶς Εἰκόνας τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς στή Νέα Σμύρνη

Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς μετά τόν μεθέορτο Ἑσπερινό, πραγματοποιήθηκε ἡ λιτανεία τῆς ἱερᾶς Εἰκόνας τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς. Στήν κεντρική Πλατεία τῆς πόλεως ἀναπέμφθηκε ἡ καθιερωμένη...

Δεν υπάρχει πιο όμορος δρόμος για να συναντήσουμε την Παναγία και τον Χριστό από την προσευχή

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέσθηκε η ιερά Πανήγυρις της γυναικείας Ιεράς Μονής Παναγίας «Γοργοεπηκόου» Ψαχνών, με αφορμή την θαυματουργή εύρεση της εφεστίου Ιεράς Εικόνος Αυτής,...

Η Σάμος δικαίως καυχάται | Ο εορτασμός του Αγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου του εκ Χώρας Σάμου

Με λαμπρότητα τιμήθηκε στον ομώνυμο Ιερό Ναό του, η μνήμη του Αγίου Νεομ. Γεωργίου του εκ Χώρας Σάμου και εν Εφέσω αθλήσαντος. Στις Ιερές...

Για να βρούμε τον ζώντα Θεό χρειάζεται η απομόνωση από την τύρβη της ζωής

Την Κυριακή της Σαμαρείτιδος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών & Διαποντίων νήσων κ. Νεκτάριος μετέβει στο χωριό Σιναράδες της κεντρικής Κέρκυρας, όπου λειτούργησε και...

Μετέωρα | Τελέστηκε το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του Mοναχού Θεοφάνους Βαρλααμίτη

Την Κυριακή της Σαμαρείτιδος τελέσθηκε μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας εις την Ιερά και Σεβασμία Μονή Βαρλαάμ Αγίων Μετεώρων, το 40θήμερο μνημόσυνο υπέρ...

Ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος στην καστροπολιτεία της Ανδρούσης

Στον Ιερό Ναό των Αγίων ενδόξων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης,  της ιστορικής κωμόπολης της Ανδρούσης, μετέβη, την Κυριακή της Σαμαρείτιδος, ο Σεβασμιώτατος...