Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου
Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

 

† Μνμη το σου πατρός μν ᾿Εφραίμ το Σρου.

H KOIMHΣΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

῾Ο Ὅσιος ᾿Εφραίμ καταγόταν ἀπό τήν Ἀνατολή καί ἐγεννή-θηκε στήν πόλη Νίσιβη τῆς Μεσοποταμίας πιθανῶς τό 308 μ.Χ. ἤ λίγο ἐνωρίτερα, καί ἤκμασε ἐπί Μεγάλου Κωνσταντίνου (324-337 μ.Χ.), Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου (361-363 μ.Χ.) καί τῶν διαδόχων αὐτοῦ. Ἀπό τή μικρή του ἡλικία ἐδιδάχθηκε τήν πίστη καί τήν ἀρε-τή ἀπό τόν Ἐπίσκοπο τῆς γενέτειράς του Ἰάκωβο (309-364 μ.Χ.)., ὁ ὁποῖος καί τόν ἐχειροτόνησε διάκονο, ἀλλά ὁ Ὅσιος ἀρνήθηκε νά λάβει μεγαλύτερο ἀξίωμα. Ἀκολούθησε πολύ ἐνωρίς τό μοναχικό βίο καί μέ τό φωτισμό τοῦ Παρακλήτου ἔγραψε πάρα πολλά συγ-γράμματα πνευματικῆς καί ἠθικῆς οἰκοδομῆς. Γι’ αὐτό καί θαυμά-ζεται γιά τό πλῆθος καί τό κάλλος τῶν ἔργων του. Γνώστης ἀκριβής ὅλων τῶν δογματικῶν θεμάτων ἤξερε νά καταπολεμᾶ τίς αἱρέσεις καί νά ὑπερασπίζει μέ θαυμάσια σαφήνεια τήν Ὀρθοδοξία. Ἦταν ἐκεῖνος πού κατετρόπωσε σέ διάλογο τόν αἱρετικό Ἀπολλινάριο καί ὁδήγησε πολλούς αἱρετικούς νά ἐπιστρέψουν στήν πατρώα εὐ-σέβεια.

Ὅταν, διά τῆς συνθήκης τοῦ ἔτους 363 μ.Χ., πού ὑπέγραψε ὁ διάδοχος τοῦ Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου Ἰοβιανός (363-364 μ.Χ.), ἡ Νίσιβις παραδόθηκε στούς Πέρσες, ὁ Ὅσιος Ἐφραίμ ἐγκατέλιψε τήν πατρίδα του καί ἦλθε στήν Ἔδεσσα, ὅπου ἀσκήτεψε σέ παρα-κείμενο ὄρος. Τό ἔτος 370 μ.Χ. ἐπισκέφθηκε τόν Μέγα Βασίλειο στήν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας καί λίγο ἀργότερα τούς Πατέρες καί Ἀσκητές τῆς Αἰγύπτου.

Ὁ Ὅσιος Ἐφραίμ ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 373 μ.Χ. καί ἡ Σύναξή του ἐτελεῖτο στό Μαρτύριο τῆς Ἁγίας Ἀκυλίνας, στήν περιοχή Φιλοξένου, κοντά στήν ἀγορά.

† Τ ατ μρᾳ, μνμη το σου πατρός μν Παλλαδου.

῾Ο Ὅσιος Παλλάδιος καταγόταν ἀπό τή Συρία καί ἀσκήτεψε στό ὄρος Ἤμμη (ἤ Ἴμμαι)[1]. Ἐκεῖ ἔκτισε ἕνα μικρό κελλί καί ἐκλεί-σθηκε μέσα μέ ἀγρυπνία, νηστεία καί ἀδιάλειπτη προσευχή. ῎Ετσι ἔλαβε ἀπό τόν Θεό τό χάρισμα τῆς θαυματουργίας. ῞Ενα ἀπό τά θαύματά του, τό ὁποῖο διηγεῖται ὁ Θεοδώρητος Κύρου, στή Φιλόθεο Ἱστορία του, εἶναι καί τό ἑξῆς: Κάποιοι ληστές ἔρριψαν πρό τῆς θύρας τοῦ Ὁσίου ἕναν πλούσιο ἔμπορο, τόν ὁποῖο ἀφοῦ ἐλήστεψαν τόν ἔσφαξαν. ῞Οταν ἐξημέρωσε καί ἔγινε γνωστό τό ἔγκλημα, ὅλοι ἐθεώρησαν ἔνοχο γιά τή σφαγή τοῦ ἐμπόρου τόν ῞Οσιο. Ὅμως, ὁ Ὅσιος προσευχήθηκε στό Θεό καί ἀνέστησε τόν νεκρό. ᾿Εκεῖνος, μόλις ἀναστήθηκε ὑπέδειξε τό φονιά καί ἐδήλωσε ὅτι ὁ ῞Οσιος δέν ἔχει καμμιά σχέση μέ τό προσαφθέν σέ αὐτόν ἔγκλημα.

῎Ετσι, ἀφοῦ ὁ Ὅσιος Παλλάδιος ἔζησε θεοφιλῶς, ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

† Τ ατ μρ, μνμη το σου πατρός μν ᾿Ιακβου το ἀσκητο.

῾Ο Ὅσιος ᾿Ιάκωβος ἔγινε μοναχός καί ἀσκήτεψε ἐπί δεκαπέντε χρόνια σέ ἕνα σπήλαιο, κοντά στήν κωμόπολη Πορφυρεώνη[2]. Κατά τή διάρκεια τοῦ πνευματικοῦ του ἀγῶνος ὑπέβαλε τόν ἑαυτό του σέ κάθε εἴδους ἄσκηση καί κακουχία.

Κάποτε μερικοί ἀκόλαστοι καί φθονεροί ἄνθρωποι ὁδήγησαν στόν Ὅσιο μιά πόρνη. Αὐτή, ἀφοῦ μέ δόλο κατόρθωσε νά εἰσέλθει στό κελλί του, τόν προκαλοῦσε νά διαπράξει ἁμαρτία μαζί της. ᾿Εκεῖνος ὅμως τῆς ὑπενθύμισε τήν τιμωρία τοῦ μέλλοντος πυρός. ῎Ετσι, τήν ἔκαμε νά συναισθανθεῖ τήν ἁμαρτωλότητά της, νά μετα-νοήσει, νά ἀλλάξει τρόπο ζωῆς καί νά ἀκολουθήσει πλέον ἀναγεν-νημένη πνευματικά τόν Χριστό.

᾿Επειδή ὅμως κανένας δέν ξεφεύγει ἀπό τίς ἐνέδρες τοῦ δια-βόλου, συνέβη καί ὁ Ὅσιος αὐτός νά πέσει σέ μεγάλο παράπτωμα, γιά νά γίνει παράδειγμα σέ ὅλους τούς ἁμαρτωλούς καί ὁδηγός πρός μετάνοια. Νά, λοιπόν, τί συνέβη: Κάποιος ἄνθρωπος ἐπιφανής εἶχε μία θυγατέρα δαιμονισμένη, τήν ὁποία πῆγε στόν Ὅσιο νά τή θεραπεύσει. ᾿Εκεῖνος προσευχήθηκε καί ἀμέσως τό δαιμόνιο ἔφυγε καί ἄφησε ἐλεύθερη τή νέα. ῾Ο πατέρας της ὅμως, ἐπειδή ἐφοβόταν μήπως καί πάλι τό δαιμόνιο ἐνοχλήσει τή θυγατέρα του, τήν ἄφησε στό σπήλαιο τοῦ Ἁγίου. Γιά συντροφιά της ἄφησε ἐκεῖ καί τό νεό-τερο ἀδελφό της. ῾Ο ἀσκητής ὅμως ᾿Ιάκωβος ἐνικήθηκε ἀπό τήν ἐπι-θυμία καί διέφθειρε τή νέα. Καί στή συνέχεια, γιά νά μή γνωστο-ποιηθεῖ ἡ μυσαρή του πράξη καί ἐξευτελισθεῖ, ἐφόνευσε καί τή νέα καί τόν ἀδελφό της καί ἔριξε τά σώματά τους στό ποτάμι πού ἦταν ἐκεῖ κοντά.

῞Υστερα ἀπό τά φοβερά αὐτά ἐγκλήματα πού διέπραξε, ἔχασε κάθε ἐλπίδα γιά σωτηρία καί τοῦ ἐδημιουργήθηκε ἡ ἀκατάσχετη ἐπιθυμία νά ἀφήσει τήν ἀσκητική ζωή καί νά ἐπανέλθει στόν κόσμο. Στό δρόμο ὅμως τόν συνάντησε κάποιος εὐλαβής μοναχός, στίς πα-ραινέσεις τοῦ ὁποίου ἐπειθάρχησε ὁ Ὅσιος, πού ἀπεφάσισε νά κλεισθεῖ μέσα σ’ ἕναν τάφο καί νά ὑπομείνει κάθε σκληραγωγία. ᾿Εκεῖνο τό χρόνο ἐσημειώθηκε στή χώρα μεγάλη ξηρασία καί ὁ Θεός κατά θαυμαστό τρόπο ἐμήνυσε στόν Ἐπίσκοπο τῆς πόλεως ὅτι, ἄν δέν προσευχηθεῖ ὁ Ὅσιος ᾿Ιάκωβος πού διαμένει στόν τάφο, δέ θά λάβει τέλος ἡ ἀνομβρία. Ἀμέσως, λοιπόν, τότε ὁ Ἐπίσκοπος ἐπι-σκέφθηκε τόν Ὅσιο, μαζί μέ ὅλο τό λαό, καί τόν παρακάλεσε νά προσευχηθεῖ, γιά ν᾿ ἀνοίξουν οἱ κρουνοί τοῦ οὐρανοῦ. ῾Ο Ὅσιος, μετά ἀπό τήν παράκληση τοῦ Ἐπισκόπου, προσευχήθηκε μέ ἄκρα ταπείνωση καί βαθιά πίστη στόν Θεό. Καί ὁ Θεός ἄκουσε τήν προ-σευχή του, διότι, ἄν καί εἶχε διαπράξει βαρύτατα ἁμαρτήματα, εἶχε εἰλικρινά μετανοήσει, καί ἔστειλε πλούσια τή βροχή στή γῆ.

Τό θαῦμα αὐτό ἔδωσε στόν Ὅσιο τήν ἐλπίδα ἀλλά καί τή βε-βαιότητα ὅτι ὁ Θεός τόν ἐσυγχώρησε. Καί μέ τήν ἐλπίδα καί τή βεβαιότητα αὐτή συνέχισε τόν ἐπίπονο ἀσκητικό του βίο. Ἔτσι ἀγωνιζόμενος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη. 

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων δύο Μαρτύρων, μητρός καί θυγατρός.

    Εἶναι ἄγνωστο ποῦ καί πότε ἐμαρτύρησαν διά ξίφους οἱ δύο γυναῖκες Μάρτυρες, μητέρα καί θυγατέρα. 

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Χάριτος.

    Εἶναι ἄγνωστο ποῦ καί πότε ἐμαρτύρησε, ἀφοῦ τῆς ἔκοψαν τά πόδια, ἡ Μάρτυς Χάρις.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Γεωργίου.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Γεώργιος καταγόταν ἀπό τήν Οὐγγαρία, ἀλλά ἔζησε στήν πόλη Ροστώβ τῆς Ρωσίας καί ἦταν στήν ὑπηρεσία τοῦ πρίγκηπος Βόριδος Βαλντιμίροβιτς. Ἐμαρτύρησε τό ἔτος 1015[3].

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἐφραίμ, τοῦ ἐκ Ρωσίας.

Ὁ Ὅσιος Ἐφραίμ τοῦ Νοβοτόρζσκϊυ ἐγεννήθηκε στήν Οὐγγαρία καί ἐκάρη μοναχός στή μονή τῶν Ἁγίων Βόριδος καί Γκλέμπ τοῦ Τορζόκ. Ὁ Ὅσιος, ἀφοῦ ἔζησε θεοφιλῶς, ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 1053.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἐφραίμ, τοῦ ἐκ Κιέβου.

Ὁ Ὅσιος Ἐφραίμ ἐγεννήθηκε στό Κίεβο καί ἦταν οἰκονόμος τοῦ πρίγκηπος τοῦ Κιέβου Ἰζιασλάβου, υἱοῦ τοῦ Γιαροσλάβου (1054-1068). Ἔγινε μοναχός καί ἀσκήτεψε στή Μεγάλη Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου. Ἀλλά ὁ μισόκαλος διάβολος ἐφρύαξε βλέ-ποντας νά πληθύνεται ἡ οἰκογένεια τῶν μοναχῶν. Ἔκανε, λοιπόν, τόν ἡγεμόνα Ἰζιασλάβο νά ὀργισθεῖ καί νά προκαλέσει πολλές θλί-ψεις στούς πατέρες τῶν Σπηλαίων. Ὅταν ἡ δοκιμασία ἐπέρασε, ὁ Ὅσιος ἐπιδόθηκε μέ ἱερό ζῆλο στήν ἄσκηση καί τήν προσευχή. Ἡ ἐπιθυμία του νά ἐπισκεφθεῖ ἁγίους τόπους ὁδήγησε τά βήματά του στήν Κωνσταντινούπολη καί τήν Παλαιστίνη. Ἤθελε νά προσκυνή-σει τά μέρη πού ἀγωνίσθηκαν καί ἔζησαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, οἱ μεγάλοι Πατέρες καί Ἀσκητές τῆς ἐρήμου. Ἐπιστρέφοντας στή Λαύ-ρα τοῦ Κιέβου ἔφερε τό μοναστικό τυπικό καί τήν ἐκκλησιαστική τάξη τῶν μοναχῶν τῆς μονῆς Στουδίου τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Ὁ Ὅσιος Ἐφραίμ ἐξελέγη, περί τό 1090, Ἐπίσκοπος τῆς πόλε-ως Περεγιασλάβ καί ἐχειροτονήθηκε ἀπό τό Μητροπολίτη Κιέβου Ἰωάννη. Ἔτσι, ἀφοῦ ἔζησε θεοφιλῶς, ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 1098 καί ἐνταφιάσθηκε στή Λαύρα τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ Κιέ-βου[4]. 

† Τ ατ μρᾳ, μνμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Θεοδοσίου τῆς Τότμα.

    Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος ἐγεννήθηκε τόν 16ο αἰώνα μ.Χ. στήν πό-λη Βολογκντά τῆς Ρωσίας. Ὁ πατέρας τοῦ ὀνομαζόταν Ἰουλιανός. Ἀσκήτεψε στή μονή τῆς Τότμα καί θεωρεῖται ἀπό τίς μεγαλύτερες ὁσιακές μορφές τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 1568.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν! 

[1] Τό ὄρος βρίσκεται στήν πόλη Ἴμμα τῆς Συρίας. Ἡ πόλη καλεῖται ὑπό τῶν βυζαντι-νῶν συγγραφέων «Ἴμμας, πλησίον Ἀντιοχείας τῆς κατά Συρίαν».
[2] Πορφύριον ἤ Πορφυρίων ἤ Πορφυρεών. Ἀρχαιότατη πόλη τῆς Φοινίκης, πρός βό-ρεια τῆς Σιδῶνος.
[3] Enciclopedia dei Santi, Le Chiese Orientali, σελ. 1080- 1081.
[4] Βλ. Πατερικόν τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου, Ἱερά Μονή Παρακλήτου, Ὠρωπός Ἀττι-κῆς, 2002(8), σελ. 115-118.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Ο εορτασμός του Αγίου Νικολάου του Πλανά στην Νάξο

Την Τρίτη 2-3-2021, ημέρα κατά την οποία η Αγία μας Εκκλησία τιμά την ιερά μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Νικολάου του Πλανά του Ναξίου,...

Συναξάρι 3ης Μαρτίου

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος † Μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Θεοδωρήτου, ἐπισκόπου Ἀντιοχείας. Ὁ Ἅ­γι­ος Θε­ο­δώ­ρη­τος ἦ­ταν πρε­σβύ­τε­ρος τῆςς Ἐκ­κλη­σί­ας...

Η Βοιωτική Εκκλησία για τον κοιμηθέντα Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου κυρό Εμμανουήλ

Με αισθήματα πόνου και της κατά Θεού λύπης πληροφορηθήκαμε το θλιβερό γεγονός της κοιμήσεως του Σεβ. Μητροπολίτου Πολυανής και Κιλκισίου κυρού Εμμανουήλ, ο οποίος...

Tρισάγιο στο Συνοδικό Παρεκκλήσιο υπέρ αναπαύσεως του Μητροπολίτου Πολυανής και Κιλκισίου κυρού Εμμανουήλ

Συνέρχεται σήμερα, Τρίτη 2 Μαρτίου 2021, μέσω τηλεδιασκέψεως, η Διαρκής Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 164ης Συνοδικής Περιόδου, υπό την Προεδρία του...

Σεμνοπρεπῶς καὶ ἱεροπρεπῶς ἑωρτάσθη ἐν Σμύρνῃ, ἡ μνήμη τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς

Σεμνοπρεπῶς καὶ ἱεροπρεπῶς ἑωρτάσθη ἐν Σμύρνῃ, ἡ ἐτησία μνήμη τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς, τῆς Σαμαρείτιδος, ἀγομένην τὴν 26ην Φεβρουαρίου. Ἂν καὶ εἰς τὴν πρόσφατον παράδοσιν...

Από την «σύγχυση» της Βαβέλ στην «ενότητα» της Πεντηκοστής

 του αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη Στα κεφάλαια της προϊστορίας του ανθρώπου, όπως παρουσιάζονται στο Βιβλίο της Γενέσεως, γίνεται σαφές ότι ο Θεός από την μία δεικνύει...

Ανακοινωθέν 1ης συνεδρίας της Δ.Ι.Σ. για τον μήνα Μάρτιο

 Κατά την σημερινή πρώτη Συνεδρία Της για τον μήνα Μάρτιο η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ενημερώθηκε από την Συνοδική Επιτροπή Εκκλησιαστικής...

«Τας Του Πλάνου Παγίδας Εκφυγών, Ιερώτατε…. Νικόλαε Αοίδιμε Πλανά…»

Στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Λαρίσης εορτάστηκε πανηγυρικά η ιερά μνήμη του Αγίου Νικολάου, Ιερέως του Πλανά του Ηγιασμένου. Στη Θεία Λειτουργία προεξήρχε...

Έκδοση ψηφίσματος για την Κοίμηση του Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου κυρού Εμμανουήλ

Το Δημοτικό Συμβούλιο Κιλκίς, μετά το θλιβερό άγγελμα της Κοίμησης του Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου κυρού Εμμανουήλ, συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση, σήμερα Δευτέρα 1η...

Χειροτονία Πρεσβυτέρου στην Μητρόπολη Σάμου και Ικαρίας

Μέσα σέ κλίμα ἰδιαίτερης συγκίνησης τελέσθηκε τήν Κυριακή 28η Φεβρουαρίου 2021 ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σάμου καί Ἰκαρίας κ.κ. Εὐσεβίου, ἡ εἰς Πρεσβύτερον χειροτονία...

Πανηγυρικός Εσπερινός του Αγίου Νικολάου του Πλανά στην Νάξο

Το απόγευμα της Δευτέρας 1ης Μαρτίου ο Σεβ. Μητροπολίτης Παροναξίας κ. καλλίνικος μετέβη στον Πανηγυρίζοντα Ιερό Ενοριακό Ναό των Ναξίων Αγίων, Νικοδήμου του Αγιορείτου...

Άγιος Νικόλαος Πλανάς: Ο ευλογημένος κληρικός

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού Στις 2 Μαρτίου η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη ενός νέου αγίου, του αγίου Νικολάου Πλανά. Πρόκειται για...

Ο Φθιώτιδος Συμεών τήρησε την υπόσχεσή του

Ο  Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών από την πρώτη στιγμή της εγκατάστασης του στη Λαμία, επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ιστορική Εκκλησιαστική Σχολή Λαμίας,...

Ο Μητροπολίτης Σύρου για τον μακαριστό Πολυανής και Κιλκισίου Εμμανουήλ

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σύρου κ. Δωρόθεος Β΄ , πληροφορηθείς, διά του υπ’ αριθμ. Πρωτ. 943/01.03.2021 Τηλεγραφήματος της Ιεράς Συνόδου, την εις Κύριον εκδημίαν του...

Κορίνθου: Nα μην ασχολούμεθα με το τι πράττει ο πλησίον μας, αλλά με το τι πράττουμε εμείς

Στον Καθεδρικό Ι. Ναό του Αποστόλου Παύλου στην Κόρινθο λειτούργησε την Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2021, ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Διονύσιος, σύμφωνα πάντοτε με...